1 Reis 2
Sech Hadròih (HRE) vs ARC
1 Hì cachìt da Đawit khoi trùh haten. Haq tanap ca Sa-lô-môn con calô haq, haq doi:
1 E aproximaram-se os dias da morte de Davi e deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 “Baq padon lam trong dìq ca mangai crŏng taneh cô ep lam. 'Màng aih ìh ep tadêh tadon, ep patô ìh mangai tanuq manoh.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; esforça-te, pois, e sê homem.
3 Ep hmàng wèq bìac cleq Chuaq Boc Plình da ìh enh ìh broq tiaq, đòiq ìh lam tiaq trong da Haq, iu wèq ranenh, bàu thê, bìac ep broq wa bàu hnài da Haq tìah ca khoi achìh ta sech ranenh da Môise, đòiq ìh jah broq bìac leq loq lam nòi leq hadai jah ta'blêq wa jah padrŏng can
3 E guarda a observância do Senhor , teu Deus, para andares nos seus caminhos e para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na Lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres, para onde quer que te voltares.
4 'Màng aih Chuaq jah broq xìt dèh ca bàu hùaq Haq ma khoi rùp bàu ca au, Haq doi: ‘Tàng ìh, xau ìh, wèq dađeh enh ngìa ca Au, wa dìq ca manoh, dìq ca mahua yiang, cadiang lam tiaq bàu joq 'nàng enh ngìa ca Au, èh ìh ùh hìaq ep lo ùh i ca mangai thai ìh ha'ngui ta gèq bùa wèq cwìang jàn Is-ra-ên.’
4 Para que o Senhor confirme a palavra que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca, disse, te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 “Enh gùng ca aih, ìh hadai loq bìac leq Jôap con calô da Xê-ru-ia ma khoi broq ca au, bìac haq khoi broq ca baiq ngai cwan ma wèq lình Is-ra-ên, aih Apne con da Nêrò wa A-ma-sa, con da Jêthe. Haq jêh đac wa haq, broq ta-ùc mahem wa ta jò pi i ca tajêh poh tìah ca nòi tajêh poh, haq khoi broq ca mahem nòi tajêh poh xôq ŏi top bình nòi caxi nìt wa ta jai haq ma tŏc nòi jènh.
5 E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no seu cinto que tinha nos lombos e nos seus sapatos que trazia nos pés.
6 Ìh phai dì tiaq bìac khôn rabiaq da ìh đòiq hadrah bìac cô, khoi èh apaq am gàu co da haq catèm loh ta ralùng hanang.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 “Ìh phai caq ŏi ti 'bài con calô Bat-xi-lai, mangai Ga-la-at, dìq jaq loq xa-ŏch ca wì haq caq pajùm ca'bŏng ca ìh, ma jah 'màng aih wì haq khoi yòng pah au, jò au cadàu mot ca Ap-sa-lôm daq ìh.
7 Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 “Ŏi ti ìh i Si-mê-i con calô Gêra, mangai Bên-ja-min, ŏi Ba-hu-rim. Haq khoi yŏc bàu ramòt waiq hanip au ta hì au lam trùh Ma-ha-na-im, mahaq jò haq loh đìh yŏc au ŏi 'bò diac Jôđan, au i canòm ca hiniq Chuaq, pachac ca haq doi: ‘Au ùh jêh gè xam chang gùm.’
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu, pelo Senhor , lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Mahaq ìh apaq ngan haq ùh i ca tôiq, ma jah 'màng aih ìh khôn rabiaq, ìh loq phai broq ca haq 'màng leq. Ìh phai broq ca haq wê gàu co top mahem aih loh ta ralùng hanang.”
9 Mas, agora, o não tenhas por inculpável, pois és homem sábio e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Khoi èh Đawit loh hlài dèh ti 'bài boc yaq haq. Wì catùh haq ta phôq Đawit.
10 E Davi dormiu com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi.
11 'Bài hanam Đawit ma wèq cwìang enh 'nhèq ca jàn Is-ra-ên, aih 40 hanam: Haq wèq cwìang tapèh hanam ta Hêprôn wa 33 hanam ta Jê-ru-sa-lem.
11 E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 'Màng aih Sa-lô-môn jah tŏc ha'ngui ta gèq bùa thai dèh baq, èh taneh Diac da haq jah broq cajap hagao hagình.
12 E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 A-đô-ni-ja, con calô da Haghit trùh ta Bat-sê-ba, miq Sa-lô-môn. Bat-sê-ba bòch: “Ìh trùh xam manoh catèm ajoq?”
13 Então, veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
14 Hi khoi haq doi hòm: “Xìn am ca au mòiq bàu hatùang ca ìh.”
14 Então, disse ele: Uma palavra tenho que dizer- te. E ela disse: Fala.
15 A-đô-ni-ja doi: “Ìh hadai loq taneh Diac cô xôq haq jah au, wa dìq ca jàn Is-ra-ên ngèh ca hnoq au wèq cwìang, mahaq taneh Diac cô manàiq khoi wìa taneh Diac da oh au, aih taiq Chuaq.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor .
16 Mahaq manàiq cô i mòiq bìac au enh xìn ìh. Xìn ìh apaq manaq chôiq.”
16 Assim, que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
17 A-đô-ni-ja doi: “Xìn ìh doi ca bùa Sa-lô-môn, ma jah 'màng aih au loq, bùa ùh chôiq ca ìh bìac cleq. Xìn bùa am ca au A-bi-sac, mangai Sunem, đòiq broq mai.”
17 E ele disse: Peço- te que fales ao rei Salomão (porque ele to não rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 Bat-sê-ba tèu: “Òq, au doi ca bùa thai ca ìh.”
18 E disse Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 Bat-sê-ba trùh ta Sa-lô-môn đòiq doi ca bùa bìac da A-đô-ni-ja. Bùa yòng đìh yŏc Bat-sê-ba, hi khoi cùp gàu enh ngìa ca Bat-sê-ba, hi khoi bùa ha'ngui dèh ta gèq bùa wa thê 'ràng tam mòiq toq gèq 'noiq hòm ca miq bùa. Miq haq ha'ngui pah 'ma haq.
19 Assim, veio Bate-Seba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias; e o rei se levantou a encontrar-se com ela e se inclinou diante dela; então, se assentou no seu trono e fez pôr uma cadeira para a mãe do rei, e ela se assentou à sua mão direita.
20 Bat-sê-ba doi ca Sa-lô-môn: “Miq i mòiq bìac 'yoh enh xìn ìh, ìh apaq manaq chôiq da miq.”
20 Então, disse ela: Só uma pequena petição te faço; não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque te não farei virar o rosto.
21 Bat-sê-ba doi: “Am A-bi-sac, mangai Sunem ca daq A-đô-ni-ja đòiq haq broq mai.”
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 Mahaq Sa-lô-môn tèu dèh miq doi: “Hagleq miq ma xìn A-bi-sac mangai Sunem ca A-đô-ni-ja? Gleq miq ma ùh xìn dìq ca ta taneh Diac cô ca haq hloi, ma jah 'màng aih, haq daq au, joq ùh? Gleq ìh ùh xìn hloi ca pajàu A-bia-tha wa ca Jôap, con calô Xê-ru-ia mòiq yàng hloi!”
22 Então, respondeu o rei Salomão e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Hi khoi bùa Sa-lô-môn canòm ca hiniq Chuaq haq pachac doi: “Xìn Boc Plình baxa au hlàc hlai tàng A-đô-ni-ja ùh cachìt taiq bàu bòch da haq.”
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor , dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 “ 'Màng aih, manàiq cô au canòm ca hiniq Chuaq ma rìh yôt, ma khoi broq ca au jah hagao hagình, khoi au ha'ngui thai gèq bùa da Đawit, baq au, hadai khoi broq loh ca au mòiq hnem cô, au pachac doi: Hì cô A-đô-ni-ja phai cachìt.”
24 Agora, pois, vive o Senhor , que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha dito, que hoje morrerá Adonias.
25 Bùa Sa-lô-môn am bàu ca Bê-nai-a, con calô da Jê-hô-a-đa, hi khoi Bê-nai-a trùh jêh A-đô-ni-ja. A-đô-ni-ja cachìt.
25 E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual deu sobre ele, e morreu.
26 Sa-lô-môn am bàu ca pajàu A-bia-tha doi: “Hlài ta A-na-tôt beq, nòi xôxech da ìh, ma jah 'màng aih, ìh khoi tòng hòm wêh jao Chuaq enh ngìa ca Đawit baq au, hi khoi ìh hadai i wiang genh bìac nan xa da baq au khoi genh.”
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Para Anatote vai, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje te não matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Jeová diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
27 'Màng aih Sa-lô-môn hnan A-bia-tha lam, pi am haq broq pajàu enh ngìa ca Chuaq hòm. Bìac cô broq xìt ca bàu Chuaq khoi doi ca hadròng hadrech da pajàu Hêli ta Silô.
27 Lançou, pois, Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor , para cumprir a palavra do Senhor , que tinha dito sobre a casa de Eli em Siló.
28 Jò bàu cô trùh don Jôap, haq drah cadàu mot ta Hnem Traiq Cùh Waiq da Chuaq rùp aki ta mùm ca'bŏng tadreo, ma jah 'màng aih Jôap khoi i wiang ti A-đô-ni-ja, 'nhac ca haq ùh i wiang ti Ap-sa-lôm.
28 E veio a fama até Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não tinha desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor , e pegou das pontas do altar.
29 Wì anoi hlài ca bùa Sa-lô-môn doi: “Jôap khoi trùh mot ta Hnem Traiq Cùh Waiq da Chuaq. Haq rùp aki nòi mùm ca'bŏng tadreo.” Sa-lô-môn am bàu ca Bê-nai-a con calô da Jê-hô-a-đa doi: “Lam beq, jêh đac haq.”
29 E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor ; e eis que está junto ao altar; então, enviou Salomão Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, dá sobre ele.
30 'Màng aih Bê-nai-a trùh Hnem Traiq Cùh Waiq da Chuaq doi ca Jôap: “Bùa doi, ìh loh khoi enh nòi 'mat beq.”
30 E veio Benaia ao tabernáculo do Senhor e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu.
31 Bùa doi: “Broq troi bàu cla haq ma khoi doi beq, jêh haq, èh lam catùh, 'màng aih au wa hnem baq au jah dèch claih khoi ca mahem ùh i ca tôiq Jôap ma khoi broq ta-ùc.
31 E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e dá sobre ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Chuaq jah broq bìac haq ma khoi broq ta-ùc ca mahem, ta-ùc hlài ta gàu haq. Ma jah 'màng aih haq khoi jêh đac baiq ngai, mangai ta-atoq yi hnao ca haq, lem manoh yi hnao ca haq, aih Apne con calô da Nêrò, 'nong gàu lình Is-ra-ên wa A-ma-sa con calô da Jêthe, 'nong gàu lình da Juđa.
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou à espada, sem que Davi, meu pai, o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jéter, chefe do exército de Judá.
33 'Màng aih mahem da wì haq jah ta-ùc hlài ta gàu da Jôap wa ta gàu da ca xinoi da haq hloi hloi. Mahaq Đawit wa ca xinoi da haq, hnem da haq, xam taneh Diac da haq, jah catèm enh nòi Chuaq hloi hloi.”
33 Assim, recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua semente para sempre; mas a Davi, e à sua semente, e à sua casa, e ao seu trono dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 'Màng aih Bê-nai-a con calô da Jê-hô-a-đa, tŏc jêh cachìt Jôap. Wì catùh haq jang hnem haq, haten ca braih càn.
34 E subiu Benaia, filho de Joiada, e deu sobre ele, e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Bùa dèch Bê-nai-a, con calô Jê-hô-a-đa, 'nong gàu lình thai Jôap, khoi èh bùa hadai dèch pajàu Xađoc thai A-bia-tha.
35 E o rei pôs a Benaia, filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército e a Zadoque, o sacerdote, pôs o rei em lugar de Abiatar.
36 Atìq ca aih bùa creo ca Si-mê-i mùt. Haq doi: “Broq ca ìh mòiq toq hnem ta Jê-ru-sa-lem đòiq ŏi beq, ùh jah loh lam enh phôq aih lam ta leq.
36 Depois, enviou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 Ma jah 'màng aih, ìh hadai loq, tàng hì leq ìh loh khoi enh aih lam cwa thòng diac Kitrôn èh ìh joq 'nàng cachìt, mahem ìh jah ta-ùc hlài ta gàu cla ìh.”
37 Porque há de ser que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, saibas decerto que morrerás; o teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 Si-mê-i tèu bùa: “Bàu da ìh troq joq 'nàng, ìh craq da au, ìh doi 'màng leq au xìn broq tiaq troq 'màng aih.” 'Màng aih Si-mê-i rìh ŏi ta Jê-ru-sa-lem dùnh hì.
38 E Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como tem dito o rei, meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Piq hanam atìq, i baiq ngai hapŏng da Si-mê-i cadàu mot trùh ta Akich, con calô da Ma-a-ca, bùa da Gat. I mangai anoi hlài bìac aih ca Si-mê-i, doi: “Hapŏng ìh 'nang ŏi ta Gat.”
39 Sucedeu, porém, que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 Si-mê-i padinh yòng còi lùa, lam trùh ta Gat, glàm Akich đòiq chaq dèh hapŏng. 'Màng aih Si-mê-i lam trùh ta Gat rùp hlài dèh hapŏng.
40 Então, Simei se levantou, e albardou o seu jumento, e foi a Gate, para Aquis, a buscar a seus servos; assim, foi Simei e trouxe os seus servos de Gate.
41 Jò bùa Sa-lô-môn tàng doi Si-mê-i cađac Jê-ru-sa-lem lam ta Gat khoi hlài.
41 E disseram a Salomão que Simei de Jerusalém fora a Gate e tinha já voltado.
42 Bùa thê creo ca Si-mê-i mùt. Haq doi: “I joq au khoi thê ìh pachac enh ngìa ca Chuaq, èh au hadai khoi doi ca ìh adroi: Hì leq ìh loh khoi enh Jê-ru-sa-lem lam ta cô ta tau, èh hì aih ìh joq 'nàng cachìt, joq ùh? Ìh hadai khoi doi ca au 'màng cô: Bàu bùa doi joq troq, au broq tiaq.
42 Então, enviou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Não te conjurei eu pelo Senhor e protestei contra ti, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, sabe decerto que morrerás? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 'Màng aih gleq ìh ma ùh iu ùh wèq dèh bàu ìh ma khoi pachac aih enh ngìa ca Chuaq, hi khoi hadai ùh broq tiaq bàu thê au ma khoi doi ca ìh aih?”
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor , nem o mandado que te mandei?
44 Bùa doi tam ca Si-mê-i: “Ìh khoi loq ca manoh, ìh hadai khoi ro bìac dù ìh ma khoi broq ca Đawit, baq au, joq ùh? Manàiq Chuaq jah ca'naih hlài da ìh bìac dù ìh ma khoi broq,
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes tu toda a maldade que o teu coração reconhece que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fez recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 mahaq Chuaq am xôq ramŏt ca bùa Sa-lô-môn, wa gèq bùa da Đawit jah cajap cajình enh ngìa ca Boc Plình hloi hloi.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor , para sempre.
46 Hi khoi bùa am bàu ca Bê-nai-a con calô Jê-hô-a-đa jêh cachìt Si-mê-i.
46 E o rei mandou a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu, e deu sobre ele, e morreu; assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.