1 Reis 21
Sech Hadròih (HRE) vs BKJ
1 Atìq ca bìac aih, èh i bìac cô hòm: Nabôt mangai Jê-rê-ên, i mòiq wùan nho ŏi ta Jê-rê-ên, gìc ca nòi hnem bùa Ahap ta Sa-ma-ri.
1 E sucedeu, depois destas coisas, que Nabote, o jezreelita, tinha uma vinha, a qual estava em Jezreel, junto ao palácio de Acabe, rei de Samaria.
2 Ahap doi ca Nabôt: “Đòiq hlài ca au wùan nho ìh 'mat beq! Au broq wia pìt caq cachiq, ma jah 'màng aih nòi aih ŏi gìc ca hnem au, èh au am hlài da ìh mòiq toq wùan 'noiq yi jìang ca 'mat, loq tàng ìh enh cùng toq leq, au am ca ìh xam 'bac.”
2 E Acabe falou a Nabote, dizendo: Dá-me a tua vinha, para que eu possa tê-la como horta de ervas, porque ela está perto da minha casa; e te darei por ela uma vinha melhor; ou, se te parecer bom, dar-te-ei o seu valor em dinheiro.
3 Mahaq Nabôt tèu Ahap: “Waiq xìn Chuaq apaq am au đòiq hlài xôxech da boc yaq au ca bùa.”
3 E Nabote disse a Acabe: O SENHOR me proíba de te dar a herança dos meus pais.
4 'Màng aih Ahap hlài dèh ta hnem loh ca mango wa nòih, ma jah 'màng aih, Nabôt mangai Jê-rê-ên i doi ca haq: “Au ùh đòiq hlài xôxech boc yaq au ca bùa.” Ahap cùi ta jùang tawìh đac dèh hadrò ta panàt ùh chìuq acaq.
4 E Acabe chegou à sua casa revoltado e aborrecido por causa da palavra que Nabote, o jezreelita, lhe havia falado; porquanto ele tinha dito: Não te darei a herança dos meus pais. E ele se deitou na sua cama, e virou a sua face, e não quis comer pão algum.
5 Jê-sa-bên mai bùa mùt glàm haq, doi: “Hagleq manoh bùa ma mango, èh bùa ùh acaq 'màng 'mat?”
5 Todavia, Jezabel, a sua esposa, veio até ele e lhe disse: Por que o teu espírito está tão triste, a ponto de não comeres mais pão algum?
6 Bùa tèu: “Ma jah 'màng aih au i hatùang ca Nabôt, mangai Jê-rê-ên, doi: ‘Tech wùan nho ìh 'mat ca au beq! Au am da ìh 'bac, loq tàng ìh enh au đèn hlài da ìh wùan ma 'noiq, mahaq Nabôt tèu: Au ùh đòiq wùan nho ca bùa đòh?’ ”
6 E ele lhe disse: Porque eu falei com Nabote, o jezreelita, e disse a ele: Dá-me a tua vinha em troca de dinheiro; ou, ainda, se te aprouver, eu te darei uma outra vinha por ela; e ele respondeu: Não te darei a minha vinha.
7 Jê-sa-bên mai bùa doi ca haq: “Ma ùh xài ìh wèq cwìang enh 'nhèq ca jàn Is-ra-ên 'mòh? Yòng beq caq pua, phai lem bùi oq, èh au yŏc wùan nho Nabôt mangai Jê-rê-ên aih am ca ìh.”
7 E Jezabel, a sua esposa, disse a ele: Tu governas agora o reino de Israel? Levanta-te, e come pão, e deixa o teu coração ficar contente. Eu te darei a vinha de Nabote, o jezreelita.
8 'Màng aih haq yŏc hiniq bùa Ahap achìh thò yŏc canhàn da bùa hmet, khoi èh haq gòi 'bài thò aih ca 'bài gù craq phôq wa 'bài gù craq ŏi mòiq phôq ca Nabôt.
8 Assim, ela escreveu cartas em nome de Acabe, e as selou com o selo dele, e enviou as cartas para os anciãos e para os nobres que estavam na sua cidade, habitando com Nabote.
9 Thò aih haq achìh doi:
9 E ela escreveu nas cartas, dizendo: Proclamai um jejum, e ponde Nabote no alto, no meio do povo;
10 Khoi èh thê baiq ngai mangai lam ròi wa ùh loh cleq capoch amòng, ha'ngui ta ngìa ca haq, thê wa doi ca Nabôt: Ìh khoi waiq hanip Boc Plình wa bùa! Hi khoi 'noh haq enh gùng đàp cachìt haq xam hmu beq!”
10 e ponde dois homens, filhos de Belial, diante dele, para dar testemunho contra ele, dizendo: Tu blasfemaste contra Deus e contra o rei. E, depois, carregai-o para fora e apedrejai-o, para que morra.
11 'Màng aih, 'bài gù craq rìh ta phôq wa 'bài cwan wèq phôq, broq tiaq troq troi bàu Jê-sa-bên ma khoi gòi ca wì haq ŏi ta thò.
11 E os homens da sua cidade, a saber, os anciãos e os nobres que eram habitantes da sua cidade, fizeram segundo Jezabel lhes mandou, e segundo estava escrito nas cartas que ela lhes havia enviado.
12 Wì doi ca jàn thê rôn ca acaq waiq khàn, èh đòiq Nabôt yòng enh ngìa ca jàn.
12 E proclamaram um jejum, e puseram Nabote no alto no meio do povo.
13 Hi khoi baiq ngai mangai lam ròi wa ùh loh cleq ma capoch amòng cadiang mùt, ha'ngui ta ngìa ca Nabôt. Wa aih capoch bàu tajraq hlài ca Nabôt enh ngìa ca jàn, doi: “Nabôt khoi waiq hanip Boc Plình wa bùa!” Tàng 'màng aih wì 'ràng Nabôt loh enh gùng ca phôq, èh đàp haq cachìt xam hmu.
13 E ali chegaram dois homens, filhos de Belial, e se assentaram diante dele; e os homens de Belial testemunharam contra ele, justamente contra Nabote, na presença do povo, dizendo: Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. Eles, então, carregaram- no para fora da cidade e o apedrejaram com pedras, de modo que morreu.
14 Khoi èh wì haq gòi bàu ca Jê-sa-bên doi: “Nabôt khoi cachìt.”
14 Então, eles mandaram dizer a Jezabel: Nabote está apedrejado e está morto.
15 Jò Jê-sa-bên hìa tìn Nabôt khoi cachìt, Jê-sa-bên doi ca Ahap: “Lam beq yŏc wùan nho Nabôt, mangai Jê-rê-ên, wùan haq ma ùh waq tech ca bùa đòiq yŏc 'bac, ma jah 'màng aih Nabôt pi i ŏi rìh hòm, haq khoi cachìt.”
15 E sucedeu, quando Jezabel ouviu que Nabote fora apedrejado, e estava morto, que Jezabel disse a Acabe: Levanta-te, toma posse da vinha de Nabote, o jezreelita, a qual ele se recusou a te dar em troca de dinheiro; porque Nabote não está vivo, mas morto.
16 Ahap bu tàng doi Nabôt khoi cachìt, haq padinh yòng, loh ta wùan nho da Nabôt mangai Jê-rê-ên đòiq blah yŏc ca dađeh.
16 E sucedeu, quando Acabe ouviu que Nabote estava morto, que Acabe se levantou para descer até a vinha de Nabote, o jezreelita, para dela tomar posse.
17 Jò aih i bàu Chuaq trùh ca Êli, mangai Ti-sê-bit doi:
17 E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:
18 “Lam trùh bùa Ahap da Is-ra-ên beq, bùa ma 'nang wèq cwìang ta Sa-ma-ri, haq 'nang ŏi ta wùan nho Nabôt, xôxech haq ma 'nang blah yŏc ca dađeh.
18 Levanta-te, desce para te encontrares com Acabe, o rei de Israel, o qual está em Samaria; eis que ele está na vinha de Nabote, aonde desceu para tomar posse.
19 Ìh doi ca haq: ‘Chuaq i doi 'màng cô: I joq ìh khoi jêh đac mangai, èh ta'miaq yŏc hang cùng haq?’ Ìh hadai doi ca haq: ‘Chuaq doi 'màng cô: Jang nòi coq ma liah mahem Nabôt, coq hadai liah mahem ìh.’ ”
19 E tu lhe falarás, dizendo: Assim diz o SENHOR: Mataste e também tomaste posse? E tu falarás a ele, dizendo: Assim diz o SENHOR: No lugar onde os cães lambiam o sangue de Nabote, os cães lamberão o teu próprio sangue.
20 Ahap doi ca Êli: “Ôi mangai ma git ca au, ìh khoi chaq jah hnoq au 'mòh?”
20 E Acabe disse a Elias: Encontraste-me, ó meu inimigo? E ele respondeu: Eu te encontrei; porque tu te vendeste para executar o mal à vista do SENHOR.
21 'Màng aih, Chuaq doi: ‘Au 'ràng bìac ranàc trùh ca ìh. Au bùh đac 'bài con xau ìh, Au jêh đac 'bài mangai calô hnem Ahap ta Is-ra-ên, ùh kè ca hapŏng loq ùh broq hapŏng.
21 Eis que trarei mal sobre ti, e retirarei a tua posteridade, e cortarei de Acabe aquele que mija contra a parede, e aquele que está escravo e livre em Israel,
22 Au broq ca hnem ìh tìah ca hnem Jê-rô-bô-am, con calô Nêbat wa tìah ca hnem Ba-ê-sa, con A-hi-ja, ma jah 'màng aih ìh khoi broq Au nòih, wa khoi broq ca Is-ra-ên broq tôiq.’
22 e farei da tua casa como a casa de Jeroboão, o filho de Nebate, e como a casa de Baasa, o filho de Aías, pela provocação com a qual tu tens me provocado à ira, e feito Israel pecar.
23 “Phàn da Jê-sa-bên, èh Chuaq i doi 'màng cô: ‘Coq jah caq jam Jê-sa-bên ta taneh gùng Jê-rê-ên.’
23 E de Jezabel também falou o SENHOR, dizendo: Os cães devorarão Jezabel junto à muralha de Jezreel.
24 “Mangai ta hnem Ahap cachìt ta phôq, coq caq jam, èh mangai ta hnem Ahap cachìt ta đùng, èh chìm caq jam.”
24 Aquele que morrer dos de Acabe na cidade, os cães comerão; e aquele que morrer no campo, as aves do céu comerão.
25 Joq ùh i ca mangai leq tìah ca Ahap ma khoi tech dađeh đòiq broq bìac dù enh ngìa ca Chuaq, 'bìq dèh mai Jê-sa-bên paclùc.
25 Não houve, porém, ninguém semelhante a Acabe, que se vendeu para executar impiedade à vista do SENHOR, a quem Jezabel, a sua esposa, o incitava.
26 Ahap khoi broq dìq jaq ramòt aih, haq lam tiaq 'bài dua 'mù, troi jàn A-mô-rit khoi broq, aih jàn ma Chuaq khoi hnan đac enh ngìa ca jàn Is-ra-ên.
26 E ele agiu mui abominavelmente ao seguir ídolos, segundo todas as coisas que fizeram os amorreus, aos quais o SENHOR expulsou de diante dos filhos de Israel.
27 Jò Ahap tàng bàu aih, haq hich đac dèh cwàn eo, yŏc bai briang caxùnh đò dèh chac, rôn ca acaq, ca'nùng cùi ta 'bài briang, wa cadiang lam adia adôp.
27 E sucedeu, quando Acabe ouviu aquelas palavras, que ele rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre a sua carne, e jejuou, e se deitou em panos de saco e seguiu brandamente.
28 Jò aih i bàu Chuaq trùh ca Êli mangai Ti-sê-bit doi:
28 E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:
29 “Ìh khoi hnoq Ahap paha'neq dađeh 'màng leq enh ngìa ca Au ùh? Nhò haq khoi ha'neq dađeh enh ngìa ca Au, 'màng aih Au ùh 'noh bìac ranàc trùh ta 'nhòng haq. Mahaq ta 'nhòng con haq, Au jah am bìac ranàc trùh ca hnem haq.”
29 Vês tu como Acabe se humilha diante de mim? Como ele se humilha diante de mim, não trarei o mal nos seus dias; mas nos dias dos seus filhos trarei o mal sobre a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.