1 Reis 19
Sech Hadròih (HRE) vs ACF
1 Ahap ta'mon hlài ca Jê-sa-bên loq rìm bìac Êli ma khoi broq, xam bìac Êli yŏc chang gùm ma jêh dŏng 'bài pajàu da Ba-an.
1 E Acabe fez saber a Jezabel tudo quanto Elias havia feito, e como totalmente matara todos os profetas à espada.
2 Jê-sa-bên thê mangai trùh doi ca Êli: “Au pachac enh ngìa ca 'bài can kiac, wop jò cô hì da èh, au jêh đac ìh, tìah ca ìh ma khoi jêh đac 'bài pajàu Ba-an, tàng ùh, èh 'bài can kiac baxa đac Au.”
2 Então Jezabel mandou um mensageiro a Elias, a dizer-lhe: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se de certo amanhã a estas horas não puser a tua vida como a de um deles.
3 Tàng 'màng aih Êli dìq ca jaq yùq crè, haq padinh yòng cadàu mot đòiq jah rìh. Haq trùh ta Bê-e-sê-ba ŏi ta Diac Juđa, đòiq dèh hapŏng ŏi ta aih.
3 O que vendo ele, se levantou e, para escapar com vida, se foi, e chegando a Berseba, que é de Judá, deixou ali o seu servo.
4 Mahaq cla haq lam tam pôn hì trong hòm mùt hangai ta đùng hawit. Haq lep hrìn hi ha'ngui padài jang jàp xèm long ralŏng. Haq waiq xìn đòiq jah cachìt, doi: “Waiq Chuaq, joq khoi tôm tàu! Manàiq xìn Ìh yŏc can rìh da au, ma jah 'màng aih au ùh yi hnao cleq dèh ca 'bài boc yaq.”
4 Ele, porém, foi ao deserto, caminho de um dia, e foi sentar-se debaixo de um zimbro; e pediu para si a morte, e disse: Já basta, ó Senhor; toma agora a minha vida, pois não sou melhor do que meus pais.
5 Khoi èh haq cùi hloi ti xèm long ralŏng aih.
5 E deitou-se, e dormiu debaixo do zimbro; e eis que então um anjo o tocou, e lhe disse: Levanta-te, come.
6 Haq yòng ngan dudan hnoq mòiq toq 'benh ŏi enh 'nhèq ca cachah ùnh jang gàu haq wa mòiq cabi diac. Haq caq 'benh aih, ôq diac, hi khoi cùi hòm.
6 E olhou, e eis que à sua cabeceira estava um pão cozido sobre as brasas, e uma botija de água; e comeu, e bebeu, e tornou a deitar-se.
7 Bình lình da Chuaq trùh yàng ma baiq, bèq chac haq rai doi: “Rìu, yòng caq beq, ma jah 'màng aih trong ìh phai lam ŏi raq hangai.”
7 E o anjo do Senhor tornou segunda vez, e o tocou, e disse: Levanta-te e come, porque te será muito longo o caminho.
8 Haq yòng caq ôq, èh nhò padren enh dahwèq caq aih, haq lam jènh 40 hì, 40 mang trùh ta Hôrêp, wang da Boc Plình.
8 Levantou-se, pois, e comeu e bebeu; e com a força daquela comida caminhou quarenta dias e quarenta noites até Horebe, o monte de Deus.
9 Trùh nòi, haq mùt mot ta còp hmu èh ŏi ta aih.
9 E ali entrou numa caverna e passou ali a noite; e eis que a palavra do Senhor veio a ele, e lhe disse: Que fazes aqui Elias?
10 Êli tèu: “Au dìq đeh manoh dêh nhang ca Chuaq, Boc Plình ma wèq dìq ca 'bình plình, ma jah 'màng aih jàn Is-ra-ên khoi cađac wêh jao Ìh, broq raliang đac ca'bŏng tadreo Ìh, yŏc chang gùm jêh đac 'bài mangai capoch thai Ìh, ŏi toq au raq ŏi xrong hlài. Manàiq cô wì haq 'nang ti chaq đòiq hi jêh đac au.”
10 E ele disse: Tenho sido muito zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei, e buscam a minha vida para ma tirarem.
11 Boc Plình doi ca Êli: “Loh beq, tŏc yòng ta wang enh ngìa ca Au.”
11 E Deus lhe disse: Sai para fora, e põe-te neste monte perante o Senhor. E eis que passava o Senhor, como também um grande e forte vento que fendia os montes e quebrava as penhas diante do Senhor; porém o Senhor não estava no vento; e depois do vento um terremoto; também o Senhor não estava no terremoto;
12 Atìq ca dalàc taneh aih, i ùnh càn, mahaq Chuaq hadai ùh i ta ùnh càn aih. Atìq ca ùnh càn aih, i atêh cayeo habùat adia.
12 E depois do terremoto um fogo; porém também o Senhor não estava no fogo; e depois do fogo uma voz mansa e delicada.
13 Jò Êli tàng bàu aih, haq drah yŏc dèh ramôn bàng dèh hadrò, cadàu loh yòng jang nòi ngah còp.
13 E sucedeu que, ouvindo-a Elias, envolveu o seu rosto na sua capa, e saiu para fora, e pôs-se à entrada da caverna; e eis que veio a ele uma voz, que dizia: Que fazes aqui, Elias?
14 Êli tèu: “Au dìq đeh manoh dêh nhang ca Chuaq, Boc Plình ma wèq dìq ca 'bình plình, ma jah 'màng aih jàn Is-ra-ên khoi cađac wêh jao Ìh, raliang cađac 'bài ca'bŏng tadreo Ìh, yŏc chang gùm jêh đac 'bài mangai capoch thai Ìh, toq au raq ma ŏi xrong hlài. Manàiq wì haq 'nang ti chaq đòiq hi jêh đac au.”
14 E ele disse: Eu tenho sido em extremo zeloso pelo Senhor Deus dos Exércitos, porque os filhos de Israel deixaram a tua aliança, derrubaram os teus altares, e mataram os teus profetas à espada, e só eu fiquei; e buscam a minha vida para ma tirarem.
15 Chuaq doi ca Êli: “Lam beq! Hlài ti trong ìh ma khoi lam, trùh ta gùng đùng hawit Đamat. Jò hi trùh nòi, ìh xùt dàu ca Ha-xa-ên broq bùa Aram.
15 E o Senhor lhe disse: Vai, volta pelo teu caminho para o deserto de Damasco; e, chegando lá, unge a Hazael rei sobre a Síria.
16 Ìh hadai xùt dàu ca Jêhu, con calô da Nimsi, broq bùa ca Is-ra-ên, khoi èh ìh hadai xùt dàu ca Ê-li-sê, con calô da Saphat, ŏi Abên Mê-hô-la, đòiq broq mangai capoch thai Boc Plình, thai ìh.
16 Também a Jeú, filho de Ninsi, ungirás rei de Israel; e também a Eliseu, filho de Safate de Abel-Meolá, ungirás profeta em teu lugar.
17 Mangai leq claih ca chang gùm Ha-xa-ên, èh ùh claih ca chang gùm Jêhu. Mangai leq claih ca chang gùm Jêhu, èh ùh claih ca chang gùm Ê-li-sê.
17 E há de ser que o que escapar da espada de Hazael, matá-lo-á Jeú; e o que escapar da espada de Jeú, matá-lo-á Eliseu.
18 Mahaq Au khoi ràih đòiq ca dađeh 7.000 ngai ta Is-ra-ên, dìq ca 'bài mangai cô 'nhòq lah hacùn cràng enh ngìa ca Ba-an, èh hacùng wì haq xôq 'nhòq lah hìp haq.”
18 Também deixei ficar em Israel sete mil: todos os joelhos que não se dobraram a Baal, e toda a boca que não o beijou.
19 'Màng aih Êli cađac nòi aih, loh lam glàm Ê-li-sê, con calô Saphat 'nang cai đùng. Ê-li-sê i 12 đôi 'bo 'nang cai. Cla haq 'nang cai đôi ma 12, Êli lam cwa trong aih hwenh dèh ramôn ca Ê-li-sê.
19 Partiu, pois, Elias dali, e achou a Eliseu, filho de Safate, que andava lavrando com doze juntas de bois adiante dele, e ele estava com a duodécima; e Elias passou por ele, e lançou a sua capa sobre ele.
20 Ê-li-sê cađac dèh 'bo jang aih, cadàu tiaq Êli rai bòch: “Xìn ìh am ca au hlài hangah dèh ca miq baq. Khoi èh au hi lam tiaq ìh.”
20 Então deixou ele os bois, e correu após Elias; e disse: Deixa-me beijar a meu pai e a minha mãe, e então te seguirei. E ele lhe disse: Vai, e volta; pois, que te fiz eu?
21 Ê-li-sê hlài rùp 'bo haq ma 'nang cai aih broq jam. Haq pah long cai broq long ùnh, pai jam, èh dìq ca mangai hadai caq. Caq hi gêh haq yòng lam tiaq Êli, broq mangai hŏc tiaq Êli, patìh bìac ca Êli.
21 Voltou, pois, de o seguir, e tomou a junta de bois, e os matou, e com os aparelhos dos bois cozeu as carnes, e as deu ao povo, e comeram; então se levantou e seguiu a Elias, e o servia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.