Romanos 9

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Christ nuy pas súaṅqawhqat inumi navoti’ta, pu Qahováriwtaqa Hikwsi nuy qa atsálawhqat iunaṅwpeq yan nuy āwinta.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 Pas nu a’nö putuiwk̇aṅw sutsep isinomuy amuṅem iunaṅwpeq qahahlayi.
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Pay pi as nu tatam isinomuy, pu inuhpivituy amuṅem Christ aṅqw tūviwtanik̇aṅwo.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Puma hapi Israel‐timatu; puma hapi God timkiwamatu, pu put lolma tālaat as amumum yanta; pu God pumuy amumi hīhihta pasiwna; pu pumuy amuhpiy sinmuy hin hinwisniqat tutapta; pu puma hapi hakim hin God eṅem tumaltotaniqat tuwi’yuṅwa; pu pumuy amuṅem hīhihta lolmat hintsakniqey āawna.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Pu hakim pavansinom pumuy námatu; pu Israel‐sinmuy amuhpiy Christ tokot aṅ pitu; pam hapi sohsokmuy amupyevenihqe mohpeqnihqa. Pam hapi God sutsep tayawintiwa. Nam yantani.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Nīk̇aṅw suhpan pay God lavayiat qa aniwhtiqat qa panta; pi qa sohsoyam Israel ahpiy nö́ṅakqam God timatu.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Pu God qa sohokmuy Abraham tímuyatuy namorsta; pi ura paṅqawu: Ason hapi Isaac timat Abraham timat túṅwantiwyani.
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 It hapi nu paṅqawu: Ima tokot‐sa ahpiy aniwhtiqam qa puma God tímatu; pi God awiniyat ahpiy aniwhtiqam hapi tímatnihqey pan pohtoylaniwyuṅwa.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Yan ura God Abraham aw lavayhti: Yahsaṅwuy yaṅqe qalawmaqw nu pítuni; noqw Sarah pay tiyohyat ti’tani.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Pu qa panis‐sa panta: ura Rebecca hakiy itanay Isaac eṅem sūs nö’yilti,
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Pi ura yan pey’ta: Nu aṅqaqw Jacob aw unaṅway’k̇aṅw Esau nu aw qa suhtaq’ewa, yan’i.
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Noqw ya sen itam God hihta ep qa súantsakqat paṅqaqwani? Qae.
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Oviy pi ura pam Moses aw paṅqawu: Nu hakiy ōkwatuwnik put ōkwatuwmantani; pu hakiy aw unaṅwtapnik put aw nu unaṅwtapmantani, kita.
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Noqw ōviy qa hak pas nāp tunatyay ahpiy namorstiwṅwu, sen öqalay ahpiy’o; pas hapi God hakiy ōkwatuwhq pantaṅwu.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Oviy pi God tutuvenit aṅ Pharoah aw paṅqawu: Pi nu yaniqw uṅ wuṅwna, nu uhpe iöqalay mātaktaniqe ōviy’o, nen inatṅwaniy tūwaqatsit aṅ ahsupoq tunvotnani.
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Noqw ōviy hapi pam hakiy ōkwatuwnik ōkwatuwṅwu, pu hakiy a’nö unaṅwtoynanik pantsanṅwu.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Noqw k̇a hak soon inumi qa paṅqawni: Noqw hinoqw pam nāt piw hakiy aqw hiṅqawlawṅwu? Ya hak haqam put tunatyayat aw rohomtiniqey aw öqala?
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Qa panta, tāqa; ya um haknihqe ōviy God aw kolilita? Ya sen haqam himu yukiwtaqa put yúkuhqat aw paṅqawni: Ya um hinoqw nuy yanhaqam yuku, kítani?
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Ya tsaqavotlawhqa tsöqat aw qa tuyqawi’taṅwu? Ya sen pam sukw tsöqat aṅqw hihta nukṅwat yúkuk̇aṅw pu pay piw put aṅqw hihta hin’ewakw yúkuniqey aw qa öqala?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Pi haqawat sivuskwit an nawus hovalniwyani. Noqw pay God pumuy amumi wuhko maqaptsi’ta. Nīk̇aṅw ason pam pumuy hovalanik itsívuy mahtaknani, pu öqalayu.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 Nīk̇aṅw pam hakimuy Chrsit amum k̇aptsi’tiwyaniqat ōviy aṅwu pay pumuy namorsta. Pam namorayamuy amumi núokway, pu pas hímunihqey mahtaknani,
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Itamumii, itam put ahpiy wáṅwayniwyaqamuy amumii, Jew‐sinmuy amumii, pu qa‐Jew‐sinmuy amumi pīwu.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Suyan pi pam qa‐Jew‐sinmuy enaṅ wáṅwayi; ōviy pi Oseet tutuveniyat aṅ yan pey’ta: Nu hakimuy qa isinomuy amumi paṅqawni: Uma hapi isinomu, amumi kítani; piw nu sinmuy amumi qa unaṅway’taqey amumi paṅqawni: Nu umumi pas unaṅway’ta, kítani.
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Piw yan’i: Ura pam haqam puma qa sínomnihqat amumi paṅqawhq pay pep piw puma God qátuhqat tímatnihqat yan amumi lavayhtiwni.
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Noqw Esaias pi pas tsa’lawhqe Israel sinmuy lavayhtiqe paṅqawu: Nāmahin pi as Israel timat pātuwaqatsit qalavaqe pisat an qaan’ewakw hintaqw pay hapi híkiyom‐sa ayo nöṅakni.
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Pi Tutuyqawhqa tūwaqatsit ep sinmuy amuṅem pay yuku. Ason hisat aw pituqw pam suan yuk̇e’ supsiwnani.
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Pu ura pi Esaias pay mohti paṅqawu: Pas as qaan’ewakw hintaqamuy amumi Tutuyqawhqa itamuṅem qa poshumtaqw soon itam Sodom ep sinmuy qa amún súlawhtini, pu Gomorraht ep sinmuy amún hovalniwyani.
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Taa, noqw itam it ep hiṅqaqwani? Ima qa‐Jew‐sinom suan hinyuṅwniqey aṅ qa ö’qalyaqw God pumuy suan hinyuṅwniqat pan amuṅem yuku, puma qapēvewnayaqw ōviy’o.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Noqw pay Israel‐sinom God tutavoyat ahpiy suan hinyuṅwniqey aṅ ö’qalyaqam tutavot aṅ qa kuhkuyva.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Noqw ya hinoq’ö? Puma pi tuptsiwnit qa ahpiy put aṅ ö’qalya, púmuyniqw hak God tutavoyat hintsakpiyat ahpiy put túwaṅwuniq’ö. Soñawnen pi puma owat ep múnukya.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Pi ura pan pey’ta: Meh, nu hapi Sion ep owat távini. Sinom put ep wíwakya’ múnukyani; nīk̇aṅw put aw tuptsiwhqa pas soon hamanhtini. (I’ owa Christ tuawi’ta.)
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.