Marcos 7

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pahsat pu ima Pharisee‐sinom hakimuy tutavot tutuqaynayaqamuy Jerusalem aṅqw ö́kihqamuy amumum Jesus aw tsovalti.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Noqw Jesus aw nánatuwnayaqam qa māvaqtotat, nȫsiwhqat nōnovaqw, haqawat amumi tāyuṅqe, pay umumi qaantaqat tutwa.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Ima pi Pharisee‐sinom‐niqw pu sohsoyam Jew‐sinom wūwukwmuy lavayiyamuy aṅ hinwisqe, ōviy qa māvaqtote’, qa nȫnösaṅwu.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Pu puma huhyankiṅaqw ök̇e’, qa māvaqtote’, qa nȫnösaṅwu. Pu ahpiy hīhihta aṅ hinwisniqat tutaptiwhqat puma aw tunatyawwisa. Puma yan hintsak‐wisa: Puma kukyapit, pu sīsivut pās kuksiyaṅwu, pu sik̇asivat aṅqw tsatsqaptat yukiwyuṅqata, pu nönöspita.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Noqw ōviy Pharisee‐sinom, tutavot tutuqaynayaqamuy amumum Jesus tūviṅtotaqe aw paṅqaqwa: Ya ūmi nánatuwnayaqam hinoqw wūwukwmuy tutavoyamuy qa an hinwisqe, soq qa māvaqtotat, nōnovaṅwu?
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Noqw pam pumuy amumi paṅqawu: Ura Esaias aṅwu pay umuy nawip’ew hinyuṅqamuy pas súaṅqawhqe yan pēna: Ima sinom moay akw nuy k̇aptsilalwa, noqw pi unaṅwaam inuṅaqw yāvahaq’a.
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Piw haktonsa inumi okiwlalwak̇ahk̇aṅw, sinmuy tutavoyamuy pas antsa tutuqayhpinihqat pan put tūtutuqaynaya, yan’i.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Uma pi God tutavoyat ayo yuki’k̇ahk̇aṅw sinmuy wukwnavotiyamuy pas pas’i’yuṅqe ṅuy’yuṅwa, sīsivut pu kukyapit pās kuksiyak̇ahk̇aṅwo. Pu ahpiy pāvan’e’wakw hīhihta uma hinwisa.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Pu pahsat pam pumuy amumi paṅqawu: Pas pi ōviy uma tutuhisnik̇aṅw umuhwukwnavotiy aṅ hinwisniqey ōviy God tutavoyat qa hímuya.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Oviy pi Moses ura paṅqawu: Um unay pu uṅuy pumuy k̇aptsi’tani. Pu hak nay, sen yuy aqw qalomáhiṅqawhqa pay as mokmantani, ura kita.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Noqw úmawat pi paṅqaqwa: Pu kurs sen hak haqam nay, sen yuy aw paṅqawni: Pay as k̇a um ihimuy akw moṅwvastiniqw, piw pam Corban (pam God aw noiwa, i’nihqe pam’i) kite’, pay qa hintamantani.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Nihqe yan uma hakiy nay, sen yuy eṅem hihta hinhtiniqw aw uhtayaṅwu.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Yan uma umuhwukwnavotiy nuhtumi mātapyaqe God lavayiyat ayo yuki’yuṅwa, pu ahpiy yāyantaqat uma hinwisa.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Pu pam sohsokmuy sinmuy wáṅwayhqe, amumi paṅqawu: Uma sohsoyam inumi tūqayyuṅwe’, māmatsyani.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Himu sinot qa ahsonvenik̇aṅw put ahsonmi pak̇e’, soon put tuyoy’ewakwtani. Pi sinot unaṅwayat aṅqw nȫṅantaqa hapi put tuyoy’ewakwtaṅwu.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Tuqayvastotaa, uma pi naqvuy’yuṅwa.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Noqw pam sinmuy amuṅaqw kīmi pakiqw, put aw nánatuwnayaqam it lavayit hihta tuawi’taqat put tūviṅtota.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Noqw pam pumuy amumi paṅqawu: Puyaw uma piw pas qa mātsi’yuṅwa? Puyaw himu sinot qa ahsonvenik̇aṅw put ahsonmi pak̇e’, soon put tuyoy’ewakwtaniqw uma put qa mātsi’yuṅwa?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Ispi pam put unaṅwayat qa aqw pakit, ponoyat aqw pak̇e’ kwayñavehaqam maspiwṅwu. Yan pam lavayhtiqe, sohsok nȫsiwhqat kwaṅw’ewaynihqat paṅqawu.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Pu pam paṅqawu: Pi himu sinot unaṅṅaqw nö́ṅakqa hapi put tuyoy’ewakwtaṅwu.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Pi īi himu sinmuy unaṅwayamuy aṅqw nȫnanta: Qalomátunatya, nömaqtsit sokoptunatya, tokot sokoptunatya, tuqwyantunatya,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 Uyiṅwtunatya, tuṅlay’tunatya, nukpantunatya, unatwi, qaunáṅwtalqatsi, unaṅwtuya, nuhtumiq qalomálvayi, kwivi’naṅwa, honaq’unaṅwa.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Ii hapi qalomáhimu sinot unaṅṅaqw nȫṅantaqa hapi put tuyoy’ewakwtaṅwu.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Pu pam piw paṅqw ahpiynihqe, Tyre‐kitsókit, pu Sidon‐kitsókit pumuy aqlavoo, nihqe kīmi pákihqe qa hak navotniqat nāwakna; nik̇aṅw soon kurs qa navotniwtani.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Pi hakiy wuhtit tiat manawhya tuyoy’ewakw hikwsit akw tuyqawiwtaqw, yuat Jesus hintsakqat navotqe, ep pítuhqe, kukmiq nātuva.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 I’ hak wuhti pep tutskwat ep sínonik̇aṅw, Greek‐sinmuy lavayiyamuy yuaata; nihqe as pam put tiyat aṅqw nukpanhikwsit hóroknaniqat okiw aw nāwakna.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Ason tsātsayom mohti ȫöyani, taq soon pi hak tsātsakwmuy nȫsiwhqayamuy ömahtat, pu popkotuy amumi maspaṅwu.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Noqw pam lavayhtiqe aw paṅqawu: Pas antsaa, Tutuyqawhqa; noqw pay pi popkot nönöspit atpik̇aqe tsātsakwmuy nōvayamuy piṅput nōnovaṅwu.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Pay um yan lavayhtit nímani. Pay nukpanhikwsi uhtiy aṅqw yama.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Noqw wuhti kiy ep pituqw pay kurs nukpanhikwsi put tiyat aṅqw yama; noqw pam ahpay aṅ wáökiwta.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Pu piw Jesus Tyre‐nik̇aṅw pu Sidon pumuy qalaṅaqw ahpiynihqe, Decapolist tutskwat qalavaqe hinmak̇aṅw, Galileet ep wuhkovatuphat ep pitu.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Noqw hakim hakiy naqsöp’iwk̇aṅw huhrulqat yuaataqat put aw wikvayaqe, as pam put aw hintsanniqat aw nānawakna.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Noqw pam suhpantaqamuy sinmuy amuṅaqw put qalavo wikt, put naqvumiq malatsiy panat, töhakt, leniyat aw toṅo,
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Nit pu ōmiq yorikt, wupahikwsut, put aw paṅqawu: Ephphatha, (hötsíltii, i’nihqe pam’i).
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Noqw pahsat pay put naqvuat hötsíltiqw, pu leñiat ṅāhiwa. Noqw pam suyan yuaativa.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Noqw pam pumuy mēwaqe put pantaqat qa hakiy āawnayaniqat amumi paṅqawu. Noqw tuwat soq pam pumuy pās mēwaqw pahsat pas puma aṅqe’ tunvotnaya.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Pas pi puma k̇ātayyuṅqe, ōviy paṅqaqwa: Pas sohsok hihta qaöwíhinhti; pas nanaqsöptuy naqvuyamuy hötahta, pu qayuáatotaqamuy yuaaykina.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.