Marcos 7
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARIB
1 Pahsat pu ima Pharisee‐sinom hakimuy tutavot tutuqaynayaqamuy Jerusalem aṅqw ö́kihqamuy amumum Jesus aw tsovalti.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Noqw Jesus aw nánatuwnayaqam qa māvaqtotat, nȫsiwhqat nōnovaqw, haqawat amumi tāyuṅqe, pay umumi qaantaqat tutwa.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 Ima pi Pharisee‐sinom‐niqw pu sohsoyam Jew‐sinom wūwukwmuy lavayiyamuy aṅ hinwisqe, ōviy qa māvaqtote’, qa nȫnösaṅwu.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 Pu puma huhyankiṅaqw ök̇e’, qa māvaqtote’, qa nȫnösaṅwu. Pu ahpiy hīhihta aṅ hinwisniqat tutaptiwhqat puma aw tunatyawwisa. Puma yan hintsak‐wisa: Puma kukyapit, pu sīsivut pās kuksiyaṅwu, pu sik̇asivat aṅqw tsatsqaptat yukiwyuṅqata, pu nönöspita.
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Noqw ōviy Pharisee‐sinom, tutavot tutuqaynayaqamuy amumum Jesus tūviṅtotaqe aw paṅqaqwa: Ya ūmi nánatuwnayaqam hinoqw wūwukwmuy tutavoyamuy qa an hinwisqe, soq qa māvaqtotat, nōnovaṅwu?
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Noqw pam pumuy amumi paṅqawu: Ura Esaias aṅwu pay umuy nawip’ew hinyuṅqamuy pas súaṅqawhqe yan pēna: Ima sinom moay akw nuy k̇aptsilalwa, noqw pi unaṅwaam inuṅaqw yāvahaq’a.
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Piw haktonsa inumi okiwlalwak̇ahk̇aṅw, sinmuy tutavoyamuy pas antsa tutuqayhpinihqat pan put tūtutuqaynaya, yan’i.
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Uma pi God tutavoyat ayo yuki’k̇ahk̇aṅw sinmuy wukwnavotiyamuy pas pas’i’yuṅqe ṅuy’yuṅwa, sīsivut pu kukyapit pās kuksiyak̇ahk̇aṅwo. Pu ahpiy pāvan’e’wakw hīhihta uma hinwisa.
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Pu pahsat pam pumuy amumi paṅqawu: Pas pi ōviy uma tutuhisnik̇aṅw umuhwukwnavotiy aṅ hinwisniqey ōviy God tutavoyat qa hímuya.
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Oviy pi Moses ura paṅqawu: Um unay pu uṅuy pumuy k̇aptsi’tani. Pu hak nay, sen yuy aqw qalomáhiṅqawhqa pay as mokmantani, ura kita.
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Noqw úmawat pi paṅqaqwa: Pu kurs sen hak haqam nay, sen yuy aw paṅqawni: Pay as k̇a um ihimuy akw moṅwvastiniqw, piw pam Corban (pam God aw noiwa, i’nihqe pam’i) kite’, pay qa hintamantani.
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Nihqe yan uma hakiy nay, sen yuy eṅem hihta hinhtiniqw aw uhtayaṅwu.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 Yan uma umuhwukwnavotiy nuhtumi mātapyaqe God lavayiyat ayo yuki’yuṅwa, pu ahpiy yāyantaqat uma hinwisa.
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Pu pam sohsokmuy sinmuy wáṅwayhqe, amumi paṅqawu: Uma sohsoyam inumi tūqayyuṅwe’, māmatsyani.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 Himu sinot qa ahsonvenik̇aṅw put ahsonmi pak̇e’, soon put tuyoy’ewakwtani. Pi sinot unaṅwayat aṅqw nȫṅantaqa hapi put tuyoy’ewakwtaṅwu.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 Tuqayvastotaa, uma pi naqvuy’yuṅwa.
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Noqw pam sinmuy amuṅaqw kīmi pakiqw, put aw nánatuwnayaqam it lavayit hihta tuawi’taqat put tūviṅtota.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Noqw pam pumuy amumi paṅqawu: Puyaw uma piw pas qa mātsi’yuṅwa? Puyaw himu sinot qa ahsonvenik̇aṅw put ahsonmi pak̇e’, soon put tuyoy’ewakwtaniqw uma put qa mātsi’yuṅwa?
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Ispi pam put unaṅwayat qa aqw pakit, ponoyat aqw pak̇e’ kwayñavehaqam maspiwṅwu. Yan pam lavayhtiqe, sohsok nȫsiwhqat kwaṅw’ewaynihqat paṅqawu.
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Pu pam paṅqawu: Pi himu sinot unaṅṅaqw nö́ṅakqa hapi put tuyoy’ewakwtaṅwu.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 Pi īi himu sinmuy unaṅwayamuy aṅqw nȫnanta: Qalomátunatya, nömaqtsit sokoptunatya, tokot sokoptunatya, tuqwyantunatya,
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 Uyiṅwtunatya, tuṅlay’tunatya, nukpantunatya, unatwi, qaunáṅwtalqatsi, unaṅwtuya, nuhtumiq qalomálvayi, kwivi’naṅwa, honaq’unaṅwa.
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Ii hapi qalomáhimu sinot unaṅṅaqw nȫṅantaqa hapi put tuyoy’ewakwtaṅwu.
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Pu pam piw paṅqw ahpiynihqe, Tyre‐kitsókit, pu Sidon‐kitsókit pumuy aqlavoo, nihqe kīmi pákihqe qa hak navotniqat nāwakna; nik̇aṅw soon kurs qa navotniwtani.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Pi hakiy wuhtit tiat manawhya tuyoy’ewakw hikwsit akw tuyqawiwtaqw, yuat Jesus hintsakqat navotqe, ep pítuhqe, kukmiq nātuva.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 I’ hak wuhti pep tutskwat ep sínonik̇aṅw, Greek‐sinmuy lavayiyamuy yuaata; nihqe as pam put tiyat aṅqw nukpanhikwsit hóroknaniqat okiw aw nāwakna.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Ason tsātsayom mohti ȫöyani, taq soon pi hak tsātsakwmuy nȫsiwhqayamuy ömahtat, pu popkotuy amumi maspaṅwu.
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Noqw pam lavayhtiqe aw paṅqawu: Pas antsaa, Tutuyqawhqa; noqw pay pi popkot nönöspit atpik̇aqe tsātsakwmuy nōvayamuy piṅput nōnovaṅwu.
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Pay um yan lavayhtit nímani. Pay nukpanhikwsi uhtiy aṅqw yama.
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Noqw wuhti kiy ep pituqw pay kurs nukpanhikwsi put tiyat aṅqw yama; noqw pam ahpay aṅ wáökiwta.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Pu piw Jesus Tyre‐nik̇aṅw pu Sidon pumuy qalaṅaqw ahpiynihqe, Decapolist tutskwat qalavaqe hinmak̇aṅw, Galileet ep wuhkovatuphat ep pitu.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Noqw hakim hakiy naqsöp’iwk̇aṅw huhrulqat yuaataqat put aw wikvayaqe, as pam put aw hintsanniqat aw nānawakna.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Noqw pam suhpantaqamuy sinmuy amuṅaqw put qalavo wikt, put naqvumiq malatsiy panat, töhakt, leniyat aw toṅo,
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 Nit pu ōmiq yorikt, wupahikwsut, put aw paṅqawu: Ephphatha, (hötsíltii, i’nihqe pam’i).
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Noqw pahsat pay put naqvuat hötsíltiqw, pu leñiat ṅāhiwa. Noqw pam suyan yuaativa.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Noqw pam pumuy mēwaqe put pantaqat qa hakiy āawnayaniqat amumi paṅqawu. Noqw tuwat soq pam pumuy pās mēwaqw pahsat pas puma aṅqe’ tunvotnaya.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Pas pi puma k̇ātayyuṅqe, ōviy paṅqaqwa: Pas sohsok hihta qaöwíhinhti; pas nanaqsöptuy naqvuyamuy hötahta, pu qayuáatotaqamuy yuaaykina.
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.