Marcos 5

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Pu puma wuhkovatuphat yupqöymi Gádara‐sinmuy tutskwayamuy ep öki.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Noqw Jesus pākihut aṅqw yamakq, pahsat pay hak tāqa tuyoy’ewakw hikwsit akw tuyqawiwtaqa o’wat ep tuamtuhsöt aṅqwnik̇aṅw put ahsawva.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Pam tūamit ep okiw ki’ta. Noqw soon kurs hak put sómi’tani, pas sóoni, nāmahin pi hikis pas sivanamiqlölöt akw’a.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Hikis as pam qa sūs hok̇asosomhpit, pu sivanamiqlölöt akw sómiltiṅwu. Nīk̇aṅw pay pam sivanamiqlölöt nāhoy tutkitaṅwu; pu hok̇asosomhpit pīñaṅwu. Pu soon kurs hak put áṅwuy’tani.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Noqw pam tōkilnawit, pu tāwanawit tsotsmova, pu tūtuamit aṅ hinnumṅwu, a’nö hiṅqawk̇aṅwo, pu o’wat akw nātutkitinumṅwu.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Noqw pam Jesus yāvoq túwahqe, aqw wárikqe, pas put aw naokiwlawhqe,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 A’nö tönay aṅqe’ paṅqawu: Ya um nuy hinhtiniqat nāwaknaka, um Jesus God Sus’oveqnihqat Tíata? Nu God atpip ūmi paṅqawni: Um okiw nuy qa okiwsanni.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (Jesus pay put aw paṅqawu: Tuyoy’eway hikwsi, tāqat aṅqw yámakuu, kita. Noqw ōviy tāqa pan lavayhti.)
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Noqw Jesus put tūviṅtaqe aw paṅqawu: Ya um hin mātsiwa? Noqw pam put hu’waqe aw paṅqawu: Nu Qaan’ewakw hintaqamu yan mātsiwa. Itam qaan’ewakw hintaqw ōviy’o.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Noqw pam pep tutskwat aṅqw pumuy qa lālayniqat ōviy tāqat put aw pas qaatsat nāwakna.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Noqw pep tsotsmot áhayhk̇e pitsōtim wuhkotonawtaqam nōnova.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Noqw sohsoyam nukpanhihikwsim put aw qa nātusitotaqe paṅqaqwa: Itamuy pitsōtimuy amumi hōnaqw, itam amumi yuṅni.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Noqw pahsat pay Jesus pumuy hu’wa. Noqw tuyoy’e’way hīhikwsim tāqat aṅqw nö́ṅakqe, pitsōtimuy amumi yuṅqw, puma tōnawtaqam wuhpatpelat aṅ wuhkovatuphamiq a’nö yuhtukqe, pāmiq paöysoa, (lȫp sōmorit pahsa’haqamo.)
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Noqw pumuy nopni’yuṅqam watqaqe, kīve put tūawvaya, pu aṅqe’ tutskwavaa. Noqw sinom hin hiniwhtiqat aw kuyvawisqe,
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Jesus aw öki; nihqe it tāqat as nukpanhikwsit akw tuyqawiwtaqat, hal qaan’ewkw hintaqamuy hīhikwsimuy akw tuyqawiwtaṅwuqat puma tutwa. Pam yuwsi’k̇aṅw, suyan unaṅway’k̇aṅw pep qatu. Noqw puma put aw yórikyaqe, pas tsātsawna.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Noqw hakim it nukpanhikwsit akw tuyqawiwtaṅwuqat hin hintsaniwhqat aw yórikyaqam aw kuyvawisqamuy put āawna, pu pitsōtimuy hinhtotiqata.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Noqw pay as pam pumuy tutskwayamuy aṅqw ahpiyniqat puma Jesus aw ö’qalya.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Noqw pam pākihut aqw pakitoqw, i’ tāqa nukpanhikwsit akw tuyqawiwtaṅwuqa as put ámumniqey aw ö’qala.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Noqw pay Jesus put qa nakwhanaqe aw paṅqawu: Um uhsinomuy amuminen, Tutuyqawhqa uṅ ōkwatuwhqe, uṅem hihta qaöwíhinhtiqat pumuy āawnani.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Noqw pam ahpiynihqe, aṅqe’ put yuaatinuma, Decapolis aṅ ahsupoq’a. (Pam pakwt kitsóki i’nihqe pam’i.) Noqw nanaptaqam sohsoyam k̇ātayuṅwa.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Noqw Jesus pākihut akw ayoqwat piw yamakq, sinom qaan’ewakw hintaqam put aw tsovalti; noqw pam wuhkovatuphat qalaveq wunu.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Noqw meh, hak tāqa tsotsvalkive moṅw’iwtaqa Jairus yan mātsiwhqa pitu; nihqe pam Jesus túwahqe, kukmiq nātuvaqe,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Okiw aw naokiwhtaqe, paṅqawu: Okiw imanawhya mómoki. Noqw um as okiw inumumnen, uhmay akw put aw toṅokq, pam qalapte’, qátuni.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Noqw Jesus put ámuma. Noqw sinom k̇aysiwhqam put aṅkyaqe, aw hūrs homimitiwisa.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Noqw hak wuhti pakwt löq sihk̇ay’taqat yahsaṅwuy aṅ uṅwáy’taqa pep nuhtuma.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Okiw pam k̇aysiwhqamuy tūtuhiktuy amutsviy as hīhihta aṅ k̇ānavotk̇aṅw, sohsok hihta himuy amuhpa’ sohsoko; nit qa ṅas’ew hihin qalaptut, tuwat soq pas qalomáhinhti.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Nihqe pam Jesus hintsakqat navotqe, nuhtukwayñaṅaqw sinsonṅaq put aw pítuhqe, yuwsiyat aw toṅo,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Paṅqawhqe ōviy’o: Ṅas’ew pi nu as put yuwsiyat aw tóṅok̇e’ pay soon qa qalaptuni.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Noqw pahsat pay put aṅqw uṅwa súlawhti; noqw pam tūyay qalaptuqey nahpe sunvota.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Noqw kurs öqala nāṅaqw yámakqat Jesus sunvotqe, sinmuy amumi namtökt, paṅqawu: Ya hak iyuwsiy aw toṅo?
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Noqw put aw nánatuwnayaqam aw paṅqaqwa: Meh, sinom ūmi homimitota. Noqw hinoqw pas piw hak ūmi tóṅokqat um kita?
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Noqw pam hakiy panhtiqat aw yórikniqe, ōviy aṅqe’ yori.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Noqw wuhit napqölpe hinhtiqat navotqe, okiw tsawinneveq tururutik̇aṅw, put aw pítuhqe, atpipo nātuvat, sohsok suan put āawna.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Noqw pam put aw paṅqawu: Itii, pay uhqapēvewni uṅ qalaptsina. Pay um hahlayk̇aṅw qa hin’unaṅway’k̇aṅw, nīmani. Pay um uhtuyay aṅqw pās qalaptsiwtani:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Noqw nāt pam yuaataqw, hakim moṅwit kīyat aṅqw ö́kihqe, put aw paṅqaqwa: Pay okiw uhti mōki. Noqw pas um piw nāt Tutuqaynaqat aw nunuiña?
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Noqw puma paṅqaqwaqw, Jesus panis navotqe, moṅwit aw paṅqawu: Um qa hin unaṅwtini; pay um pánis‐sa tuptsiwni’tani.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Noqw pay qa hak put ámumniqat Jesus nakwhana, hal pay Peter‐niqw pu James‐niqw, pu tupkoat John, púma‐saa.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pu pam moṅwit kīyat aw pítuhqe, sinmuy mowawatotaqamuy amumi tātayi. Puma hiṅqawk̇ahk̇aṅw, tsaykita.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Noqw pam aw pákihqe, pumuy amumi paṅqawu: Ya uma hinoqw yanhaqam mowawatota, piw tsaykita? Pay manawhya qa mōki; pi pūwi.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Noqw puma put aw tutsíwtsuyhti. Noqw pam pumuy sohsokmuy paṅqw lālayht, manawhyat náyat‐nik̇aṅw pu yuyat‐nik̇aṅw pu put ámumyaqamuy tsamk̇aṅw, manawhyat haqam qatsqat aw paki.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Noqw pam put māyat ṅuat aw paṅqawu: Talitha cumi. Manawhya, qatuptuu, nu ūmi paṅqawu, i’nihqe pam’i.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Noqw pahsat pay manawhya qatuptuqe nakwsu. (Pam pakwt löq sihk̇ay’tasikip yahsaṅwni’ta.) Noqw pas puma pavan k̇ātayuṅwa.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Noqw pam pumuy pās mēwaqe qa hak put navotniqat amumi paṅqawu; pu puma manawhyat hihta nopnayaniqat amumi tutapta.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.