Marcos 5
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ACF
1 Pu puma wuhkovatuphat yupqöymi Gádara‐sinmuy tutskwayamuy ep öki.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Noqw Jesus pākihut aṅqw yamakq, pahsat pay hak tāqa tuyoy’ewakw hikwsit akw tuyqawiwtaqa o’wat ep tuamtuhsöt aṅqwnik̇aṅw put ahsawva.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Pam tūamit ep okiw ki’ta. Noqw soon kurs hak put sómi’tani, pas sóoni, nāmahin pi hikis pas sivanamiqlölöt akw’a.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Hikis as pam qa sūs hok̇asosomhpit, pu sivanamiqlölöt akw sómiltiṅwu. Nīk̇aṅw pay pam sivanamiqlölöt nāhoy tutkitaṅwu; pu hok̇asosomhpit pīñaṅwu. Pu soon kurs hak put áṅwuy’tani.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Noqw pam tōkilnawit, pu tāwanawit tsotsmova, pu tūtuamit aṅ hinnumṅwu, a’nö hiṅqawk̇aṅwo, pu o’wat akw nātutkitinumṅwu.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Noqw pam Jesus yāvoq túwahqe, aqw wárikqe, pas put aw naokiwlawhqe,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 A’nö tönay aṅqe’ paṅqawu: Ya um nuy hinhtiniqat nāwaknaka, um Jesus God Sus’oveqnihqat Tíata? Nu God atpip ūmi paṅqawni: Um okiw nuy qa okiwsanni.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (Jesus pay put aw paṅqawu: Tuyoy’eway hikwsi, tāqat aṅqw yámakuu, kita. Noqw ōviy tāqa pan lavayhti.)
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Noqw Jesus put tūviṅtaqe aw paṅqawu: Ya um hin mātsiwa? Noqw pam put hu’waqe aw paṅqawu: Nu Qaan’ewakw hintaqamu yan mātsiwa. Itam qaan’ewakw hintaqw ōviy’o.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Noqw pam pep tutskwat aṅqw pumuy qa lālayniqat ōviy tāqat put aw pas qaatsat nāwakna.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Noqw pep tsotsmot áhayhk̇e pitsōtim wuhkotonawtaqam nōnova.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Noqw sohsoyam nukpanhihikwsim put aw qa nātusitotaqe paṅqaqwa: Itamuy pitsōtimuy amumi hōnaqw, itam amumi yuṅni.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Noqw pahsat pay Jesus pumuy hu’wa. Noqw tuyoy’e’way hīhikwsim tāqat aṅqw nö́ṅakqe, pitsōtimuy amumi yuṅqw, puma tōnawtaqam wuhpatpelat aṅ wuhkovatuphamiq a’nö yuhtukqe, pāmiq paöysoa, (lȫp sōmorit pahsa’haqamo.)
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Noqw pumuy nopni’yuṅqam watqaqe, kīve put tūawvaya, pu aṅqe’ tutskwavaa. Noqw sinom hin hiniwhtiqat aw kuyvawisqe,
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jesus aw öki; nihqe it tāqat as nukpanhikwsit akw tuyqawiwtaqat, hal qaan’ewkw hintaqamuy hīhikwsimuy akw tuyqawiwtaṅwuqat puma tutwa. Pam yuwsi’k̇aṅw, suyan unaṅway’k̇aṅw pep qatu. Noqw puma put aw yórikyaqe, pas tsātsawna.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Noqw hakim it nukpanhikwsit akw tuyqawiwtaṅwuqat hin hintsaniwhqat aw yórikyaqam aw kuyvawisqamuy put āawna, pu pitsōtimuy hinhtotiqata.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Noqw pay as pam pumuy tutskwayamuy aṅqw ahpiyniqat puma Jesus aw ö’qalya.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Noqw pam pākihut aqw pakitoqw, i’ tāqa nukpanhikwsit akw tuyqawiwtaṅwuqa as put ámumniqey aw ö’qala.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Noqw pay Jesus put qa nakwhanaqe aw paṅqawu: Um uhsinomuy amuminen, Tutuyqawhqa uṅ ōkwatuwhqe, uṅem hihta qaöwíhinhtiqat pumuy āawnani.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Noqw pam ahpiynihqe, aṅqe’ put yuaatinuma, Decapolis aṅ ahsupoq’a. (Pam pakwt kitsóki i’nihqe pam’i.) Noqw nanaptaqam sohsoyam k̇ātayuṅwa.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Noqw Jesus pākihut akw ayoqwat piw yamakq, sinom qaan’ewakw hintaqam put aw tsovalti; noqw pam wuhkovatuphat qalaveq wunu.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Noqw meh, hak tāqa tsotsvalkive moṅw’iwtaqa Jairus yan mātsiwhqa pitu; nihqe pam Jesus túwahqe, kukmiq nātuvaqe,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Okiw aw naokiwhtaqe, paṅqawu: Okiw imanawhya mómoki. Noqw um as okiw inumumnen, uhmay akw put aw toṅokq, pam qalapte’, qátuni.
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Noqw Jesus put ámuma. Noqw sinom k̇aysiwhqam put aṅkyaqe, aw hūrs homimitiwisa.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Noqw hak wuhti pakwt löq sihk̇ay’taqat yahsaṅwuy aṅ uṅwáy’taqa pep nuhtuma.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Okiw pam k̇aysiwhqamuy tūtuhiktuy amutsviy as hīhihta aṅ k̇ānavotk̇aṅw, sohsok hihta himuy amuhpa’ sohsoko; nit qa ṅas’ew hihin qalaptut, tuwat soq pas qalomáhinhti.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Nihqe pam Jesus hintsakqat navotqe, nuhtukwayñaṅaqw sinsonṅaq put aw pítuhqe, yuwsiyat aw toṅo,
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Paṅqawhqe ōviy’o: Ṅas’ew pi nu as put yuwsiyat aw tóṅok̇e’ pay soon qa qalaptuni.
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Noqw pahsat pay put aṅqw uṅwa súlawhti; noqw pam tūyay qalaptuqey nahpe sunvota.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Noqw kurs öqala nāṅaqw yámakqat Jesus sunvotqe, sinmuy amumi namtökt, paṅqawu: Ya hak iyuwsiy aw toṅo?
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Noqw put aw nánatuwnayaqam aw paṅqaqwa: Meh, sinom ūmi homimitota. Noqw hinoqw pas piw hak ūmi tóṅokqat um kita?
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Noqw pam hakiy panhtiqat aw yórikniqe, ōviy aṅqe’ yori.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Noqw wuhit napqölpe hinhtiqat navotqe, okiw tsawinneveq tururutik̇aṅw, put aw pítuhqe, atpipo nātuvat, sohsok suan put āawna.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Noqw pam put aw paṅqawu: Itii, pay uhqapēvewni uṅ qalaptsina. Pay um hahlayk̇aṅw qa hin’unaṅway’k̇aṅw, nīmani. Pay um uhtuyay aṅqw pās qalaptsiwtani:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Noqw nāt pam yuaataqw, hakim moṅwit kīyat aṅqw ö́kihqe, put aw paṅqaqwa: Pay okiw uhti mōki. Noqw pas um piw nāt Tutuqaynaqat aw nunuiña?
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Noqw puma paṅqaqwaqw, Jesus panis navotqe, moṅwit aw paṅqawu: Um qa hin unaṅwtini; pay um pánis‐sa tuptsiwni’tani.
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Noqw pay qa hak put ámumniqat Jesus nakwhana, hal pay Peter‐niqw pu James‐niqw, pu tupkoat John, púma‐saa.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pu pam moṅwit kīyat aw pítuhqe, sinmuy mowawatotaqamuy amumi tātayi. Puma hiṅqawk̇ahk̇aṅw, tsaykita.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Noqw pam aw pákihqe, pumuy amumi paṅqawu: Ya uma hinoqw yanhaqam mowawatota, piw tsaykita? Pay manawhya qa mōki; pi pūwi.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Noqw puma put aw tutsíwtsuyhti. Noqw pam pumuy sohsokmuy paṅqw lālayht, manawhyat náyat‐nik̇aṅw pu yuyat‐nik̇aṅw pu put ámumyaqamuy tsamk̇aṅw, manawhyat haqam qatsqat aw paki.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Noqw pam put māyat ṅuat aw paṅqawu: Talitha cumi. Manawhya, qatuptuu, nu ūmi paṅqawu, i’nihqe pam’i.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Noqw pahsat pay manawhya qatuptuqe nakwsu. (Pam pakwt löq sihk̇ay’tasikip yahsaṅwni’ta.) Noqw pas puma pavan k̇ātayuṅwa.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Noqw pam pumuy pās mēwaqe qa hak put navotniqat amumi paṅqawu; pu puma manawhyat hihta nopnayaniqat amumi tutapta.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.