Marcos 12

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pahsat pu pam lavayit hihta tuawi’taqat yuaativaqe, pumuy amumi paṅqawu: Hak tāqa ōvat uyht, put aw ṅö́yaknat, haqam ōvat pālayat yuykuyaniqat eṅem qölötat, tuwalankihut kītat, hakimuy tumalay’yuṅqamuy amumi put mātavi. Nit pahsat pu pam yāvoqhaqamii.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Nihqe hisat kwaṅwtiniqat aw pituqw, pam ovauyit tumalay’yuṅqamuy amumi tumal’ayay hōna, amuṅaqw aniwnit makiway ömahtaniqey ōviy’o.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Noqw puma put ṅuayaqe a’nö wuvahtotat, qa hihta hintaqat ahoy lālayya.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Pu piw ūyi’taqa suk‐wat tumal’ayay pumuy amumiq hōna. Noqw puma putwat tatatupyaqe qötöyat wuvahtotat, hamanhintsatsnat lālayya.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Pu piw pam suk‐wat amumi hōna. Noqw puma putwat nīnaya. Noqw pam wūhaqnihqamuy amumiq hōna. Noqw puma pētuy wuvahtota, pu haqawatuy qöqya.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Noqw pam sūkw tiy pas aw unaṅway nāt tavi’taqe, pu nuhtuṅk pumuy amumiq put tavi paṅqawk̇aṅwo: Pay soon puma itiy qa k̇aptsitotani.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Noqw tuwat soq ovauyit tumalay’yuṅqam nānami paṅqaqwa: I’ hapi nay akpetaniqa. Taa, itam nīnayani; noqw himu aw noiltiniqa itahhimuniwhtini.
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Pu puma put ṅuayaqe, nīnayat, ovauyit aṅqw qalavohaqami tūvaya.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Taa, noqw ōvat ūyi’taqa it ep sen hinhtini? Pam pite’, ovauyit tumalay’yuṅqamuy qö́yani. Nen pam a’löṅtuy amumi ovauyit nóani.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Noqw ya uma yan pey’taqat qa hisat aṅ tuṅwáya? Owa kīlalwaqamuy amuhpiy qalavo tūviwhqa hapi tuyqaatniwhti.
10 Vocês não leram o que as
11 Tutuyqawhqa it tumaltaqw, itamuy‐niqw k̇ātatayhpi, it’a?
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Noqw suyan pi pam pumuy amuhpewi yan lavayhtiqw, ōviy puma put ṅuayaniqey unaṅwtoti. Nīk̇aṅw puma sinmuy mamqasya; nihqe put mātapyat paṅqw ahpiyya.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Noqw hisnen as puma put lavayiyat akw núansanyaniqe ōviy hakimuy Pharisee‐sinmuy, Herod aṅk wīsiwtaqamuy enaṅ put aw hōnaya.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Noqw puma put aw ö́kihqe aw paṅqaqwa: Tutuqaynaqa, itam ūmi navoti’yuṅqw um pas qa atsat aṅ hinma; piw um qa hakiy mamqasi, ispi um sinmuy wuwniyamuy qa k̇aptsi’k̇aṅw, God tuwiyat suan tūtutuqaynaqee. Ya itam moṅwit eṅem hihta aṅ sivit Caesar aw siviwisniqw pam súanta, sen pay qa súanta?
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Sen itam sisviyani, sen pay itam qa sisviyani? Noqw kurs puma paysoq hintsatsk̇aqw pam amumi mātsi’taqe amumi paṅqawu: Ya uma hinoqw nuy unaheplalwa? Pew yālit yawwisq nu aw yórikni.
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Noqw puma aw put taviya. Noqw pam pumuy tūviṅtaqe amumi paṅqawu: Ya hakiy pitsáṅwaat ep pey’ta? pu ya hakiy tuṅwniat aṅ pey’ta? Noqw puma put aw paṅqaqwa: Caesar pitsáṅwaata.
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Noqw Jesus lavayhtiqe, amumi paṅqawu: Uma turs Caesar hihta himuyat Caesar aw siviwisni, pu uma God hihta himuyat God aw noayani. Noqw puma put aw k̇ātayuṅwa.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Pahsat pu hakim Sadducee‐sinom, yaw sinmuy qa ahoy yesvaniqat paṅqaqwaqam put aw ö́kihqe, put tūviṅtotaqe aw paṅqaqwa:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 Tutuqaynaqa, ura Moses itamuṅem yan pēna: Kurs hak tāqa tupkoy’taqa qa tímuy’k̇aṅw mok̇e’, yep nȫmay mātapq, put tupkoat wuhtit amum qatupte’, pāvay eṅem tíoymantaniqat paṅqawu.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Taa, ura hakim tsáṅe’nihqam nānatupkom as yēse. Noqw mohti’maqat nö́matat, qa hihta ti’k̇aṅw pay mōki.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Noqw pu aṅknihqa put nȫmayat amum qatuptut, qa ti’k̇aṅw mōki; noqw pu amuṅknihqa pay piw amunti.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Noqw puma as tsáṅe’nihqam put nȫmatota; nit qa hihta tío’ya. Noqw nuhtuṅk pu wuhti tuwat mōki.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Taa, noqw ya ōviy ahoy yesvaniwniqat aw pituqw, pumuy tātayyaqw, pam pumuy hihtawat nȫmaatni, pi puma tsáṅe’nihqam put nȫmatota?
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Noqw Jesus lavayhtiqe, pumuy amumi paṅqawu: Suyan pi uma tutuvenit‐nik̇aṅw pu God öqalayat qa tuwi’yuṅwa. Ya qa paniqw ōviy uma qa suan wūwaya?
24 Jesus respondeu:
25 Pi puma mokiwuy aṅqw tātayye’ qa nȫmalalwani, piw qa puwsuṅwlalwani; pi puma ōveqatsit ep yesqamuy God hoṅviaymuyatuy amunyuṅwni.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Noqw kurs uma so’qam ahoy yesvaniqat tūviṅlalwaqw‐Ya uma Moses pēniyat ep it qa hisat aṅ tuṅwáya? Ura pam himutskit yuaataqe yan pēna: Ura God put aw paṅqawu: Nu hapi Abraham, pu Isaac, pu Jacob, pumuy Tutuyqawhqaamu, it’a?
26 Vocês nunca leram no
27 Oviy pi God qa so’pumuy amumi tutuyqawi, pi yesqamuy amumii. Oviy uma pas qahin aw suan wūwaya.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Noqw hak tutavot tutuqaynaqa amumi pítuhqe, puma hihta yuaatotaqat navota; noqw pas Jesus pumuy amumi súaṅqawhq navotqe, put tūviṅtaqe aw paṅqawu: Ya tutavot sohsok amuṅaqw himuwa pas suspavani’?
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Noqw Jesus put hu’waqe aw paṅqawu: Sohsok tutavot amuṅaqw suspavannihqa hapi ii. Tuqayvastotaa, Israel‐sínomu. Tutuyqawhqa hapi aw itahyantaqa. Pam hapi pas nāla Tutuyqawi.
29 Jesus respondeu:
30 Noqw ōviy hapi uma sohsok umuh’unaṅway akw God Umuhtutuyqawhqay aw unaṅway’yuṅwni, pu sohsok umuhhikwsiy akw’a, pu sohsok umuhwuwniy akw’a, pu sohsok umuh’öqalay akw’a. I’ hapi pas suspavannihqa tutavo.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Noqw aṅknihqa piw put anta. Um nāmi hin unaṅway’taqey pas pan uhsinosṅway aw unaṅway’tani. Qa himu hapi tutavo imuy amuhpenihqe pas pávan’i.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Noqw tutavot tutuqaynaqa paṅqawu: Pas antsaa, Tutuqaynaqa, um súaṅqawu. Pi God pas sūk̇aa, qa hak pīwu, pas pam‐saa.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Piw hak God eṅem wākasit tataqtsok̇e’, sen put aw hihta noe’ súantsakṅwu. Noqw pay hak sohsok unaṅway, pu sohsok wuwniy, pu sohsok hikwsiy, pu sohsok öqalay akw put aw unaṅway’k̇aṅw, nāmi hin unaṅway’taqey pan sinosṅway aw unaṅway’taqa hapi put epnihqe pas pavan súanhtiṅwu.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Noqw pas pam put aw súaṅqawhq Jesus navotqe, put aw paṅqawu: Pay um God moṅwtunatyayat aṅqw qa yāpo. Noqw pahpiy pu’ pāpu qa hak hisat put hihta tūviṅtaniqey unahintsaki.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Noqw Jesus God kīyat ep tūtutuqaynak̇aṅw, lavayhtiqe paṅqawu: Ya hintaqw ōviy tutavot tutuqaynayaqam Christ David tíatnihqat paṅqaqwa?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Pi ura David Qahováriwtaqat Hikwsit ahpiy pas nāp paṅqawu: Tutuyqawhqa Imoṅwiy aw paṅqawu: Um hāk iputvaqewat qátuni, nu hisat uhtuwqamuy áṅwutaqw, puma ūmi maqaptsi’yuṅwniqat pahsavoo.
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Noqw ōviy hapi David pas nāp put Moṅwílawhq, ya hin pam put tíatni?
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Pu pam pumuy tutuqaynak̇aṅw amumi paṅqawu: Uma tutavot umuy tutuqaynayaqamuy wupayuwsi’numyaniqey nānawaknak̇ahk̇aṅw, kitpik pas k̇aptsi’tiwyaniqey tuṅlay’yuṅqamuy amuhpe qa nāunay’yuṅwni.
38 Ele dizia ao povo:
39 Puma tsotsvalkiva pas mohk̇aqe atsvewat tuṅlay’yuṅwa, pu nōviwhqat aṅ mohk̇aqe qeqnita.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Puma koṅnanalvutuy kīkiyamuy tusoqkwahank̇ahk̇aṅw, nānawakne’, nawip’ew sutsépyuaatotaṅwu. Ima hapi pas pavan qaöwíhintsaniwyani.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Noqw Jesus sivatataṅpit ayaṅqwat qatuk̇aṅw, sinmuy paṅsoq sīvat ōoyaqw, amumi tayta. Noqw k̇aysiwhqam k̇ahaksinom aqw nihtiwtaqat taṅalalwa.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Noqw hak koṅnalavu ōokiwhqa pítuhqe lȫq hihsaq votōnat paṅso pana. Puma lȫyömnen sūk̇a palávotōnaniṅwu.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Noqw Jesus put aw nánatuwnayaqamuy wáṅwayhqe, amumi paṅqawu: Pas antsa nu umumi paṅqawni: Pas i’ koṅnalavu ōokiwnihqa imuy sivatataṅpit aqw ōoyaqamuy amuhpenihqe aqw suswuhaq oya.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Puma pi pay qa rūrumnayak̇ahk̇aṅw hihta akwsiṅqat paṅsoq ōoya. Noqw i’ pi rūrumnak̇aṅw pas sohsok himuy, pas hihta akw qátuhqey sohsok paṅsoq oya.
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.