Marcos 11
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NTLH
1 Noqw puma Jerusalem ahayhp ökiwisa, tsomot Ólivet aw’i. Pep hapi Bethphage‐kitsóki‐nik̇aṅw pu Bethany‐kitsóki wunu. Noqw pumuy paṅso ökiqw, Jesus lȫqmuy put aw nánatuwnayaqamuy ayataqe,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Amumi paṅqawu: Uma kitsókit umupyeve wúnuhqat awni. Nen uma panis ep pak̇e’, pay morohyat pas nāt qa hisat hak aqw wupqat sómiwtaqat túwani. Uma put ṅaht, aṅqw wikni.
2 com a seguinte ordem:
3 Pu ason kurs hak umuy hinoqw pantsakqat paṅqawhq, uma put aw paṅqawni: Itahtutuyqawhqa put haqni’ta, uma aw kítani. Noqw pahsat pay pam aṅqw put lālayni.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Noqw puma ahpiynihqe, haqam ihp pönalsive hötsíwat aqlap morohyat sómiwtaqat tuwa; nihqe puma put ṅaha.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Noqw pumuy pantsakq, hakim pep hoṅqam pumuy amumi paṅqaqwa: Ya uma hinoqw morohyat ṅáṅaha?
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Pu ōviy Jesus pumuy amumi hin tutaptaqat puma pan amumi lavayhti. Noqw puma pumuy mātapya.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Noqw puma Jesus aw morohyat wikvaqe, put aqw yuwsiy ahpata. Noqw pam aqw wūvi.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Noqw k̇aysiwhqam pö́nawit yuwsiy ahpatota. Noqw pētu himutsotskit nantaqayat tsahqayaqe, put pö́nawit ahpatota.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Pu ima mohti’wisqam‐niqw pu amuṅkyaqam tsa’tiwisqe paṅqawwisa: Öqawmaṅwu! Nam Tutuyqawhqat natṅwaniyat aw yank̇aṅw pitutoqa tayawintiwaa.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Nam itanay David moṅwtunatyaat Tutuyqawhqat natṅwaniyat aṅ pitutoqa tayawintiwaa. Nam God Sus’oveqnihqa put öqalaa!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Noqw Jesus Jerusalem aw pákihqe, God kīyat awnihqe, sohsok hihta aṅ yori. Noqw pay pas hísatniqtiqw, ōviy pam pakwt löq sihk̇ay’taqamuy amumum paṅqw Bethany‐kitsókit aw’i.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Noqw qavoṅvaqw puma Bethanyt aṅqwyaqw, pam tsöṅmokqe,
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Yāvo nönvospaltsokit nahpi’taqat túwahqe, put aw’i, nāphisat sen put ep aniwnit túwaniqe ōviy’o. Noqw pam aw pítuhqe qa hihta tuwa, pay panis nahpiyat‐saa, nāt nönvospala hisat aniwhtiṅwuqat qa aw pituqw ōviy’o.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Noqw Jesus lavayhtiqe aw paṅqawu: Nam turs yahpiy qa hak ūṅaqw hihta nösni. Noqw put aw nánatuwnayaqam nanapta.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Pu puma Jerusalem aw öki. Noqw Jesus God kīyat aw ṅö́yak’iwpuyat aw pákihqe, pahsat pu pep hakimuy huhyayaqamuy paṅqw ihpomiq lālayi, pu hihta tuhtuy’yaqamuyu, pu sīvat nāhoyṅwantotaqamuy huhyanpiyamuy takuminva, pu imuy hö́wihtuy huhyayaqamuy atsvewayamuy pīwu.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Nihqe hakiy pep ṅö́yakpuva haqami hihta yawmaniqat pas qa nakwha.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Noqw pam tutuqaynaqe, pumuy amumi paṅqawu: Ura God lavay’ayaat put eṅem yan pēna: Iki hapi nāwakinkihunihqey pan sohsokmuy sinmuy amuhpiy túṅwantiwni. Noqw soq tuwat uma put uuyiṅwtuy kīyat pan yukuya.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Noqw tutavot tutuqaynayaqam God awwat mohpeq momṅwituy amumum put nanaptaqe, hin as put nīnayaniqey wūwanvaya, sinom sohsoyam put tutuqayhpiyat aw k̇ātayyuṅq’ö. Noqw ōviy puma put mamqasya.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Pu tapkiqw pam kīṅaqw ahpiy’o.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Pu qavoṅvaqw puma aṅqwyaqw, kurs nönvospaltsoki ṅay aqwhaqami lāki.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Noqw Peter u’naqe, Jesus aw paṅqawu: Tutuqaynaqa, meh ura um nönvospaltsokit aw qalomálavayhtiqw, kurs pam lāki.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Noqw Jesus lavayhtiqe, pumuy amumi paṅqawu: God aw tūtuptsiwaa.
22 Jesus respondeu:
23 Pas antsa nu umumi paṅqawni: Haqawa it tsomot nahlak̇e’ wuhkovatuphamiq tūviwniqat aw paṅqawhqa pas unaṅwpeq qa pēvewnak̇aṅw, hin lavayhtiqey pas soon qa anhtiniqat tuptsiwe’, hin lavayhtiqey pas soon aw qa yórikni.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Paniqw ōviy nu umumi paṅqawni: Uma nānawaknak̇ahk̇aṅw, hihta ōviy tūviṅlalwe’, uma pas soon put qa ömahtotaniqey qa pēvewnaye’, put makiwyamantani.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Pu uma hoṅk̇ahk̇aṅw nānawakne’, kurs hakiy aw hihta ep hinyuṅwe’, put ayo yukuyamantani. Noqw Umuna, ōveqatsit ep qátuhqa umuy mewnit ep qaanhtotiqat tuwat umuhpiy put ayo yúkumantani.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Nīk̇aṅw kurs uma hakiy ahpiy put qa ayo yukuyaqw, pay soon Umuna ōveqatsit ep qátuhqa umuy mewnit ep qaanhtotiqat tuwat umuhpiy ayo yúkumantani.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Pu puma piw Jerusalem aw öki. Noqw Jesus God kīyat ep waynumqw, hakim God awwat mohpeq momṅwit‐niqw, pu tutavot tutuqaynayaqam, pu wukw’a’yat put aw ö́kihqe,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Aw paṅqaqwa: Ya um hakiy öqalayat aw yank̇aṅw īit hintsaki? Ya hak uṅ īit hintsakniqat uṅ öqalmaqa?
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Noqw Jesus lavayhtiqe, amumi paṅqawu: Kurs nu piw tuwat umuy sūkw hihta tūviṅtani. Noqw ason kurs uma put nuy āawnayaqw, pu’ nu tuwat piw hihta öqalat aw yank̇aṅw īit hintsakqey umuy āawnani.
29 Jesus respondeu:
30 Ura John kūyit akw tūtuvoylalawu. Ya pam pantsakniqey haqaqw makiwa? sen ōveqatsit aṅqö’? sen sinmuy amuṅaqö’? Uma nuy āawnayani.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Noqw puma nānami put yuaatotaqe paṅqaqwa: Pas k̇a itam, Oṅaq’ö kitotaqw, kurs hin pam qa paṅqawni: Noqw ya hinoqw pantaqw uma put aw qa tūtuptsiwa? kītani.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Pu as k̇a itam Sinmuy amuṅaq’ö kitotanik̇aṅw‐pi puma sinmuy mamqasya, sinom sohsoyam John pas antsa God lavay’ayaatnihqat pan mātsi’yuṅqw ōviy’o.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Noqw ōviy puma lavayhtotiqe, Jesus aw paṅqaqwa: Pay kurs itam hin paṅqaqwani. Noqw Jesus lavayhtiqe, amumi paṅqawu: Pay nu tuwat soon hihta öqalat aw yank̇aṅw īit hintsakqey umuy āawnani.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.