Lucas 7
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs BKJ
1 Noqw Jesus nuhtumi yuaataqe yúkut, Capernaum aqw’a.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Noqw hakiy tsivót‐sikip sunat solāwamuy amumi moṅwit tumal’ayaat tūtuyhtiqe, pāpu pay mómoki. Noqw put moṅwíat put pas k̇ahk̇awna.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Nihqe pam Jesus tumalayat navotqe, Jew‐sinmuy wukw’aymuyatuy put aqw ayata, okiw as pam aqwnen put tumal’ayayat qalaptsinaniqat puma put aw nānawaknaniqat ōviy’o.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Noqw puma Jesus aw ö́kihqe, pahsat pay qa nātusitotaqe paṅqaqwa: Um put eṅem yanhte’, súanhtini.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Pas pam itamuy Jew‐sinmuy hahlayhqe, itamuṅem tsotsvalkit yuku.
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Pahsat pu Jesus pumuy amumum aqw’a. Nihqe pam put kīyat aw hayiṅwnaqw, i’ hak solāwamoṅwi kwatsmuy put aw hōnaqe aw paṅqawu: Tutuyqawhqa, pay um qa pas pew ö’qalni; soon nu yan’ewakniqw um ikiy aw papkini.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Paniqw ōviy nu soon yan’ewaynīk̇aṅw nāp ūminiqey antani. Pay um panis lavayhtiqw, pay itumal’aya qalaptuni.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Pi pay nu sukwat amumi maqaptsi’k̇aṅw qatu; noqw solāwam inumi maqaptsi’yuṅwa. Noqw nu hihtawat aw Yupa kitaqw, pam ahpiyniṅwu; pu hihtawat aw Pew’i kitaqw, pam inuminiṅwu; pu ituwikiy aw Yanhtii kitaqw, pam panhtiṅwu.
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Noqw Jesus put navotqe, put aw k̇ātayta; nihqe namtökt, put aṅk hinnumyaqamuy amumi paṅqawu: Nu umumi pas paṅqawni: Pas nu qa haqam Israel‐sinmuy amuhpe yan qapēvewnit tuwa, pas qae.
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Noqw ima ayatiwyaqam ahoy kīve ökiqw, kurs pay tumal’aya tūtuyhqa pās qalaptu.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Noqw qavoṅvaqw pam haqami kitsókit Nain yan mātsiwhqat aw’i; noqw wūhaknihqam put aw nánatuwnayaqam put ámumya, pu k̇aysiwhqam sínomu.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Noqw pam kitsókit tuhpelayat aw hötsíwmi hayiṅwnaqw, pi hakim hakiy tāqat mokput tūamwisa, put yuat put‐sa tiyoti’ta; noqw pam koṅnalavu. Noqw sinom k̇aysiwhqam kīṅaqw wuhtit ámumya.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Noqw Tutuyqawhqa put túwahqe put ōkwatuwhqe, aw paṅqawu: Qa pakmumuyaa.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Pu pam mokput awnihqe, hihta akw taviwisqat aw toṅo; noqw put yawwisqam sun hoṅva. Noqw pam paṅqawu: Tiyo, nu hapi ūmi paṅqawni: Qatuptuu.
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Noqw i’ hak as mokpu qatuptuqe, pahsat yuaativa. Noqw Jesus put yuyat aw put mātavi.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Noqw puma sohsoyam tsawinhinhtotiqe, God pas hihtatotaqe, paṅqaqwa: Pas hak pavan God lavay’ayaat itamumi pitsíwta; pu’ hapi piw God sinomuy pohta, kitota.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Noqw yan pam hinhtiqa Judea‐tutskwat aṅ ahsupoq yuaatiwa, pu Galilee‐tutskwat aṅ ahsupoq pīwu.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Noqw John aw nánatuwnayaqam īit sohsok John āawnaya.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Noqw John put aw nánatuwnaqamuy lȫqmuy nāmi wáṅwayhqe, amumi paṅqawu: Uma Jesus awnen aw paṅqawni: Ya um hak God lavay’ayaat pas pávannihqa hisat pítuniqa, hal sen pi itam hakiy sukw nuhtayyuṅwa? kítani.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Noqw ōviy puma Jesus aw pítuhqe, John amumi hin tutaptaqat pan Jesus aw paṅqawu.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Noqw piw suhpahsat pam k̇aysiwhqamuy tūtuyyaqamuy qalaptsinta, pu hīhihta akw qa kwaṅwáhinyuṅqamuyu; pu nukpanhihikwsimuy akw tuyqawiwyuṅqamuy powata; pu qa postalyaqamuy k̇aysiwhqamuy pōsiyamuy tālawna,
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Pahsat pu Jesus lavayhtiqe, John aw nánatuwnaqamuy amumi paṅqawu: Pay uma áhoynen, hihta aw yórikqey, pu navotqey John āawnani. Ima qapostalyaqam pōsiy tālawnaya; qayaktaqam nankwusa; tokoplelet tūtuyyaqam powaltoti; nanaqsöpt nanapta; so’pum ahoy tātayya; pu aṅ ókiwyaqam lomatuawit nanapta.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Noqw inuhpe qa unaṅwmokqa hapi pas hahlayhpit epni.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Noqw John tuaw’aymat ahpiyniqw, pahsat pu Jesus sinmuy amumi John yuaativaqe paṅqawu: Ya uma qayēsiwhpumi haqami hihta aw kuyvawisa, sen pi pāqavit hūk̇aṅwuy akw wayayataqat aw’i?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Noqw ya uma hihta aw kuyvawisa, sen hakiy lomayuwsi’taqat aw’i? Meh, lolmat yuwsi’yuṅqam, qarurúmyesqam pi momṅwituy kīyamuy aṅ yēse.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Noqw ya uma hihta aw kuyvawisa, sen hakiy God lavay’ayayat aw’i? Owi, noqw nu umumi paṅqawni: Pam hapi God lavay’ayayat epníhqe pas pávani.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 It hapi pey’taqe pan lalvaya: Meh, nu hapi upyeve ituaw’aya ayatani; noqw pam uhsavo uṅ háqe’niqat aṅ qenitani, yan’i.
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Pi nu umumi paṅqawni: Pas momoymuy amuhpiy tihtiwyaqamuy amuṅaqw John kūyit akw tūtuvoylalawhqa pas pávani. Qa hak God lavay’ayaat put epnihqe pas pávani. Noqw pay God moṅwtunatyayat ep pas susqahimunihqa put epnihqe pas pávani.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Pi sohsoyam put aw tūqayyuṅqam, moṅwit eṅem sīvat ömalalwaqamuy amumum pay God‐sa súantaqat paṅqaqwa; nihqe John tuwiyat anwat kūyit akw tuvoylatoti.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Noqw ima Pharisee‐sinom, tutavot aw tuvoti’yuṅqamuy amumum God tunatyayat qa kwusuyaqe, John ahpiy qa tuvoylatoti.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Noqw Jesus paṅqawu: Ya sen nu pu’ qatsívaptsiwyuṅqamuy hihta enaṅ namimahtaknani? Ya puma hihta anyuṅwa?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Puma tsātsakwmuy kihsonve yesqamuy amunyuṅwa. Puma nānami paṅqaqwa: Itam umuṅem lēlenyaqw, uma qa tīva; itam umuṅem tsaykitaqw, uma qa tsayku, kitota.
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Oviy pi John kūyit akw tūtuvoylalawhqa pítuhqe, pölavikit qa tūmoyta; piw ovavalat qa hīhiko; noqw uma paṅqaqwa: Pam nukpanhikwsit akw tuyqawiwta.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Noqw nu’ Sinot Tiat pítuhqe tūmoyk̇aṅw, pu hīhikq, uma paṅqaqwa: Is uti hunuk̇a, wine pas qa öyṅwu, moṅwit eṅem sīvat ömalalwaqamuy, pu qaanhinwisqamuy kwatsiamu! kitota.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Noqw pay pi suan unaṅwtalwuwni aniwniy ahpiy lolmat namtakni’taṅwu.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Noqw haqawa Pharisee‐sino Jesus tūtsama. Noqw pam put kīyat aw pákihqe, tunösvoñat aw qatuptu.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Noqw meh, hak pep kitsókive wuhti qaanhinmaqa yaw Jesus Pharisee‐sinot kīyat ep tunösvoñat aw qátuhqat navota. Pahsat pu pam tataṅpit aṅ kwaṅwáhovaqtuqat wihkuyit kūyiwtaqat kwusiva. Pam tataṅpi hihta alabaster‐owat aṅqw yukiwta.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Noqw wuhti okiw pakk̇aṅw, put kukveq wunuk̇aṅw, pahsat posvalay akw put kukyat pāhomhtivak̇aṅw hȫmiy akw put aṅ hönta, nit kukyat tsohtsonat, wihkuyit akw put lelwi.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Noqw Pharisee‐sino put tūtsamqa put aw tātayhqe, unaṅwpeq paṅqawu: Pas k̇a as i’ tāqa God lavay’ayaatnen, i’ wuhti put aw tóṅokqa hákiynihqat, pu hin hak hintaqat soon qa navotni; pam pi qaanhinmaq’ö.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Noqw Jesus lavayhtiqe, put tūtsamqat aw paṅqawu: Simon, nu as ūmi hiṅqawni. Noqw pam paṅqawu: Tūtutuqaynaqa, paṅqawuu.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Noqw pam paṅqawu: Ura hak tāqa sīvat tūnasimokhuylawu. Noqw hakim lȫyöm put aw hihta pöiwta; suhk̇a put aw tsivót‐sikip sunat sīvat pöiwta; noqw suhk̇a pakwt sīvata.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Noqw puma kurs hihta sisviniqw pam pumuy lȫqmuy amumi put pantaqat qe’wataqe paysoq ayo yuku. Taay, kurs nuy āawnaa, Ya uṅniqw pumuy amuṅaqw sen himuwa put pas pavan aw unaṅway’tani?
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Noqw Simon lavayhtiqe aw paṅqawu: Pas nuyniqw soon k̇a qa pam suswuhak ayo yúkuhqat pamwani. Noqw Jesus put aw panqawu: Um suan aw wūwa.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Pu pam wuhtit aw namtökt, Simon aw paṅqawu: Ya um it wuhtit aw qa tayta? Nu uhkiy aw pakiqw, um ikukuy eṅem nuy qa kuyna; noqw i’ pi pas posvalay akw ikukuy pāhomht, hȫmiy akw aṅ hȫna.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Um nuy qa tsohtsona, noqw i’ wuhti nuy pakiqw, qa sūs ikukuy tsohtsona.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Um iqötöy wihkuyit akw qa lelwi; noqw i’ wuhti ikukuy wihkuyit kwaṅwáhovaqtuqat akw lelwi.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Noqw ōviy nu ūmi paṅqawni: Put qaantsakpiat nihtiwtaqa put ahpiy ayo yukilti, kurs pam inumi pas unaṅway’taqw ōviy’o. Nīk̇aṅw hakiy aw qa wūhak qe’watiwk̇aṅw ayo yukiltiqw, pam pay qa pas God aw unaṅway’taṅwu.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Pu pam wuhtit aw paṅqawu: Pay uhqaanhtipu uhpiy ayo yukiwa.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Noqw ima put amum tunösvoñat aw yesqam pahsat unaṅwpeq paṅqaqwa: Ya i’ haknihqe, hikis hakiy qaanhtipuyat put ahpiy ayo yúkuniqey anta.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Noqw pam wuhtit aw paṅqawu: Uhqapevewni uṅ ayo tavi. Um qa hin unaṅway’k̇aṅw nímani.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.