Lucas 7
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARIB
1 Noqw Jesus nuhtumi yuaataqe yúkut, Capernaum aqw’a.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Noqw hakiy tsivót‐sikip sunat solāwamuy amumi moṅwit tumal’ayaat tūtuyhtiqe, pāpu pay mómoki. Noqw put moṅwíat put pas k̇ahk̇awna.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Nihqe pam Jesus tumalayat navotqe, Jew‐sinmuy wukw’aymuyatuy put aqw ayata, okiw as pam aqwnen put tumal’ayayat qalaptsinaniqat puma put aw nānawaknaniqat ōviy’o.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Noqw puma Jesus aw ö́kihqe, pahsat pay qa nātusitotaqe paṅqaqwa: Um put eṅem yanhte’, súanhtini.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Pas pam itamuy Jew‐sinmuy hahlayhqe, itamuṅem tsotsvalkit yuku.
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Pahsat pu Jesus pumuy amumum aqw’a. Nihqe pam put kīyat aw hayiṅwnaqw, i’ hak solāwamoṅwi kwatsmuy put aw hōnaqe aw paṅqawu: Tutuyqawhqa, pay um qa pas pew ö’qalni; soon nu yan’ewakniqw um ikiy aw papkini.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Paniqw ōviy nu soon yan’ewaynīk̇aṅw nāp ūminiqey antani. Pay um panis lavayhtiqw, pay itumal’aya qalaptuni.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Pi pay nu sukwat amumi maqaptsi’k̇aṅw qatu; noqw solāwam inumi maqaptsi’yuṅwa. Noqw nu hihtawat aw Yupa kitaqw, pam ahpiyniṅwu; pu hihtawat aw Pew’i kitaqw, pam inuminiṅwu; pu ituwikiy aw Yanhtii kitaqw, pam panhtiṅwu.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Noqw Jesus put navotqe, put aw k̇ātayta; nihqe namtökt, put aṅk hinnumyaqamuy amumi paṅqawu: Nu umumi pas paṅqawni: Pas nu qa haqam Israel‐sinmuy amuhpe yan qapēvewnit tuwa, pas qae.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Noqw ima ayatiwyaqam ahoy kīve ökiqw, kurs pay tumal’aya tūtuyhqa pās qalaptu.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Noqw qavoṅvaqw pam haqami kitsókit Nain yan mātsiwhqat aw’i; noqw wūhaknihqam put aw nánatuwnayaqam put ámumya, pu k̇aysiwhqam sínomu.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Noqw pam kitsókit tuhpelayat aw hötsíwmi hayiṅwnaqw, pi hakim hakiy tāqat mokput tūamwisa, put yuat put‐sa tiyoti’ta; noqw pam koṅnalavu. Noqw sinom k̇aysiwhqam kīṅaqw wuhtit ámumya.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Noqw Tutuyqawhqa put túwahqe put ōkwatuwhqe, aw paṅqawu: Qa pakmumuyaa.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Pu pam mokput awnihqe, hihta akw taviwisqat aw toṅo; noqw put yawwisqam sun hoṅva. Noqw pam paṅqawu: Tiyo, nu hapi ūmi paṅqawni: Qatuptuu.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Noqw i’ hak as mokpu qatuptuqe, pahsat yuaativa. Noqw Jesus put yuyat aw put mātavi.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Noqw puma sohsoyam tsawinhinhtotiqe, God pas hihtatotaqe, paṅqaqwa: Pas hak pavan God lavay’ayaat itamumi pitsíwta; pu’ hapi piw God sinomuy pohta, kitota.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Noqw yan pam hinhtiqa Judea‐tutskwat aṅ ahsupoq yuaatiwa, pu Galilee‐tutskwat aṅ ahsupoq pīwu.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Noqw John aw nánatuwnayaqam īit sohsok John āawnaya.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Noqw John put aw nánatuwnaqamuy lȫqmuy nāmi wáṅwayhqe, amumi paṅqawu: Uma Jesus awnen aw paṅqawni: Ya um hak God lavay’ayaat pas pávannihqa hisat pítuniqa, hal sen pi itam hakiy sukw nuhtayyuṅwa? kítani.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Noqw ōviy puma Jesus aw pítuhqe, John amumi hin tutaptaqat pan Jesus aw paṅqawu.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Noqw piw suhpahsat pam k̇aysiwhqamuy tūtuyyaqamuy qalaptsinta, pu hīhihta akw qa kwaṅwáhinyuṅqamuyu; pu nukpanhihikwsimuy akw tuyqawiwyuṅqamuy powata; pu qa postalyaqamuy k̇aysiwhqamuy pōsiyamuy tālawna,
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Pahsat pu Jesus lavayhtiqe, John aw nánatuwnaqamuy amumi paṅqawu: Pay uma áhoynen, hihta aw yórikqey, pu navotqey John āawnani. Ima qapostalyaqam pōsiy tālawnaya; qayaktaqam nankwusa; tokoplelet tūtuyyaqam powaltoti; nanaqsöpt nanapta; so’pum ahoy tātayya; pu aṅ ókiwyaqam lomatuawit nanapta.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Noqw inuhpe qa unaṅwmokqa hapi pas hahlayhpit epni.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Noqw John tuaw’aymat ahpiyniqw, pahsat pu Jesus sinmuy amumi John yuaativaqe paṅqawu: Ya uma qayēsiwhpumi haqami hihta aw kuyvawisa, sen pi pāqavit hūk̇aṅwuy akw wayayataqat aw’i?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Noqw ya uma hihta aw kuyvawisa, sen hakiy lomayuwsi’taqat aw’i? Meh, lolmat yuwsi’yuṅqam, qarurúmyesqam pi momṅwituy kīyamuy aṅ yēse.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Noqw ya uma hihta aw kuyvawisa, sen hakiy God lavay’ayayat aw’i? Owi, noqw nu umumi paṅqawni: Pam hapi God lavay’ayayat epníhqe pas pávani.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 It hapi pey’taqe pan lalvaya: Meh, nu hapi upyeve ituaw’aya ayatani; noqw pam uhsavo uṅ háqe’niqat aṅ qenitani, yan’i.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Pi nu umumi paṅqawni: Pas momoymuy amuhpiy tihtiwyaqamuy amuṅaqw John kūyit akw tūtuvoylalawhqa pas pávani. Qa hak God lavay’ayaat put epnihqe pas pávani. Noqw pay God moṅwtunatyayat ep pas susqahimunihqa put epnihqe pas pávani.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Pi sohsoyam put aw tūqayyuṅqam, moṅwit eṅem sīvat ömalalwaqamuy amumum pay God‐sa súantaqat paṅqaqwa; nihqe John tuwiyat anwat kūyit akw tuvoylatoti.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Noqw ima Pharisee‐sinom, tutavot aw tuvoti’yuṅqamuy amumum God tunatyayat qa kwusuyaqe, John ahpiy qa tuvoylatoti.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Noqw Jesus paṅqawu: Ya sen nu pu’ qatsívaptsiwyuṅqamuy hihta enaṅ namimahtaknani? Ya puma hihta anyuṅwa?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Puma tsātsakwmuy kihsonve yesqamuy amunyuṅwa. Puma nānami paṅqaqwa: Itam umuṅem lēlenyaqw, uma qa tīva; itam umuṅem tsaykitaqw, uma qa tsayku, kitota.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Oviy pi John kūyit akw tūtuvoylalawhqa pítuhqe, pölavikit qa tūmoyta; piw ovavalat qa hīhiko; noqw uma paṅqaqwa: Pam nukpanhikwsit akw tuyqawiwta.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Noqw nu’ Sinot Tiat pítuhqe tūmoyk̇aṅw, pu hīhikq, uma paṅqaqwa: Is uti hunuk̇a, wine pas qa öyṅwu, moṅwit eṅem sīvat ömalalwaqamuy, pu qaanhinwisqamuy kwatsiamu! kitota.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Noqw pay pi suan unaṅwtalwuwni aniwniy ahpiy lolmat namtakni’taṅwu.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Noqw haqawa Pharisee‐sino Jesus tūtsama. Noqw pam put kīyat aw pákihqe, tunösvoñat aw qatuptu.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Noqw meh, hak pep kitsókive wuhti qaanhinmaqa yaw Jesus Pharisee‐sinot kīyat ep tunösvoñat aw qátuhqat navota. Pahsat pu pam tataṅpit aṅ kwaṅwáhovaqtuqat wihkuyit kūyiwtaqat kwusiva. Pam tataṅpi hihta alabaster‐owat aṅqw yukiwta.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Noqw wuhti okiw pakk̇aṅw, put kukveq wunuk̇aṅw, pahsat posvalay akw put kukyat pāhomhtivak̇aṅw hȫmiy akw put aṅ hönta, nit kukyat tsohtsonat, wihkuyit akw put lelwi.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Noqw Pharisee‐sino put tūtsamqa put aw tātayhqe, unaṅwpeq paṅqawu: Pas k̇a as i’ tāqa God lavay’ayaatnen, i’ wuhti put aw tóṅokqa hákiynihqat, pu hin hak hintaqat soon qa navotni; pam pi qaanhinmaq’ö.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Noqw Jesus lavayhtiqe, put tūtsamqat aw paṅqawu: Simon, nu as ūmi hiṅqawni. Noqw pam paṅqawu: Tūtutuqaynaqa, paṅqawuu.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Noqw pam paṅqawu: Ura hak tāqa sīvat tūnasimokhuylawu. Noqw hakim lȫyöm put aw hihta pöiwta; suhk̇a put aw tsivót‐sikip sunat sīvat pöiwta; noqw suhk̇a pakwt sīvata.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Noqw puma kurs hihta sisviniqw pam pumuy lȫqmuy amumi put pantaqat qe’wataqe paysoq ayo yuku. Taay, kurs nuy āawnaa, Ya uṅniqw pumuy amuṅaqw sen himuwa put pas pavan aw unaṅway’tani?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Noqw Simon lavayhtiqe aw paṅqawu: Pas nuyniqw soon k̇a qa pam suswuhak ayo yúkuhqat pamwani. Noqw Jesus put aw panqawu: Um suan aw wūwa.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Pu pam wuhtit aw namtökt, Simon aw paṅqawu: Ya um it wuhtit aw qa tayta? Nu uhkiy aw pakiqw, um ikukuy eṅem nuy qa kuyna; noqw i’ pi pas posvalay akw ikukuy pāhomht, hȫmiy akw aṅ hȫna.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Um nuy qa tsohtsona, noqw i’ wuhti nuy pakiqw, qa sūs ikukuy tsohtsona.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Um iqötöy wihkuyit akw qa lelwi; noqw i’ wuhti ikukuy wihkuyit kwaṅwáhovaqtuqat akw lelwi.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Noqw ōviy nu ūmi paṅqawni: Put qaantsakpiat nihtiwtaqa put ahpiy ayo yukilti, kurs pam inumi pas unaṅway’taqw ōviy’o. Nīk̇aṅw hakiy aw qa wūhak qe’watiwk̇aṅw ayo yukiltiqw, pam pay qa pas God aw unaṅway’taṅwu.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Pu pam wuhtit aw paṅqawu: Pay uhqaanhtipu uhpiy ayo yukiwa.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Noqw ima put amum tunösvoñat aw yesqam pahsat unaṅwpeq paṅqaqwa: Ya i’ haknihqe, hikis hakiy qaanhtipuyat put ahpiy ayo yúkuniqey anta.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Noqw pam wuhtit aw paṅqawu: Uhqapevewni uṅ ayo tavi. Um qa hin unaṅway’k̇aṅw nímani.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.