Lucas 15
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARC
1 Pahsat pu moṅwit eṅem sīvat ömalalwaqam, qaanhinwisqamuy amumum sohsoyam put aw tūqayyuṅwniqe aw hóyokya.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Noqw Pharisee‐sinom, tutavot tutuqaynayaqamuy amumum Jesus aw qayan unaṅway’yuṅqe paṅqaqwa: Tuwat i’ tāqa qaanhinwisqamuy pas amu’puñalk̇aṅw, amumum tunöshomhta.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Noqw pam tūwutsit hihta tuawi’taqat akw amumi lavayhtiqe paṅqawu:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 As kurs umuṅaqw haqawa tsivót‐sikip sunat kanelvokmuy’taqw suhk̇a kurs haqamini. Ya pam nālöp sunat pakwt pept sihk̇ay’taqamuy haqam tutskwave qa mātapt, pu haqaminihqat heptoni, pas túwaniqe pahsavoo?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Pu pam put tuwe’, hahlayk̇aṅw sukpa’ tsoki’k̇aṅw,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Kiy ep pite’, kwatsmuy, pu kisṅwamuy tsovale’, amumi paṅqawni: Huvam inumum hahlayyaa, nu ikanelvohkoy kurs haqaminihqat tuwa, kitani.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Nu umumi paṅqawni: Noqw pan hapi hak sūk̇a qaanhinmaqa tunatyay aṅqw lasq, put ep ōveqatsit ep yesqam hahlayhtotiṅwu; sinom nālöp sunat pakwt pept sihk̇ay’taqam súanhinwisqam kurs hihta aṅqw lasyaniqw, puma pumuy amuhpe qa pan hahlayhtotiṅwu.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Pu sen kurs hak wuhti pakwt qötsásivat himuy’k̇aṅw, sukw haqami hintsanni. Puyaw pam wihqöhit qa úwiknat, ahpave maspe’, pās hepni, pas ason put túwaniqey pahsavoo.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Pu pam put tuwe’, kwatsmuy, pu kisṅwamuy tsovale’, paṅqawni: Huvam inumum hahlayyaa; nu sīvat haqami hintsanqey ahoy tuwa, kítani.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Nu umumi paṅqawni: Noqw pan hapi hak suhk̇a qaanhinmaqa tunatyay aṅqw lasq, put ep God hoṅviaymat pas hahlayhtotiṅwu.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Pu pam paṅqawu: Hak tāqa lȫqmuy tiyotimuy’ta.
11 E disse:
12 Noqw tsāywa nay aw paṅqawu: Inaa, as um hihta úhimuy aṅqw imakiway nuy máqani. Noqw pam hihta akw qátuhqey tiyotimuy namqana.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Noqw ahpiy qa wūhakis talq, pay tsāywa sohsok hihta himuy tsovalat, yāvoqhaqamii; nihqe pepehaq qahopqatuhqe, hihta himuy paysoq hintsana.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Nihqe pam put sohsokq, pep tutskwat ep wukotöṅösti; noqw put ahpa’ himu súlawhti.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Noqw pam pep tutskwat ep hakiy sinot aw nātuwikta. Noqw pam haqe’ pāsay aw put hōnaqw, pam pitsōtivokmuyatuy lālayi.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Noqw pitsōtim hihta pahpuyat nōnovaqw, as pam put öyniqe amumi kwaṅwáy’tuswaqw, pas qa hak put hihta maqa.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Noqw pam unaṅwtalawvaqe paṅqawu: Istáthihi! K̇aysiwhqam inay eṅem hihta ōviy tumalay’yuṅqam nȫsiwhqat qarūrumnayaqe, akwsiṅwni’yuṅqw, nu yephaqam tsöṅmomoki.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Han pi inay aqwnen, aw paṅqawu: Inaa, pas nu Oveqatsit ep Qátuhqat ehpewi qaanhti, piw uhpewii.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Nihqe soon nu yan’ewaynīkanw uhtinihqey pan túṅwantiwni. Pay um nuy tumal’ayatani, nu kítani.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Pu ōviy pam wunuptut, nay aqw’a. Noqw pam nāt yāvaqniqw, naat put túwahqe, ehpewi wárikqe, kwapk̇aqe súmavoktat, put tsohtsona.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Noqw tiat put aw paṅqawu: Inaa, pas nu Oveqatsit ep Qátuhqat ehpewi qaanhti, pu uhpewii, nihqe soon nu yan’ewaynīk̇aṅw uhtinihqey pan túṅwantiwni.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Noqw pay naat tumal’aymuy amumi paṅqawu: Uma pew yuwsit susnukṅwat yawwise’, put yuwsinayani. Pu uma taṅapsomnayat, totsvaknayani.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Nen uma wakashoyat wívakiwtaqat pew wikye’, nīnayani; noqw itam nōnove’, hahlayyani.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 I’ iti as soñawnen mokt ahoy tātayi; i’ as kurs haqaminit ahoy nātuwiwa. Noqw pahsat pu puma hahlayhtivaya.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Noqw tiat wūyoqwa pasvehaqam tumalay’ta. Nit pam kīmi hayiṅwnaqw, ep lēlenyaqat, pu tīvaqw, pam navota.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Nihqe pam sukwat tumal’ayat wáṅwayhqe, puma hinoqw pantsatsk̇aqat put tūviṅta.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Noqw pam put aw paṅqawu: Uhtupko pitu; noqw una wakashoyat wívakiwtaqat put eṅen nīna, pam put qahintaqat suphelawtaqat pitsínaqe ōviy’o.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Noqw pay pāvaat itsívutiqe, aw pákiniqey qa nakwha. Noqw ōviy naat aw yámakqe, aw kuwawayku.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Noqw pam lavayhtiqe nay aw paṅqawu: Istáthihi! Nu hihsa’haqam yahsaṅwuy aṅ uṅem tumalay’ta; piw nu qa hisat uhtutavoy hihtawat qaanhti. Noqw nu ikwátsmuy amumum hahlayniniqw, um qa hisat nuy kapirshoyat maqa.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Noqw i’ uhti tuwat nāhuhyayaqamuy amuhpa’ uṅ hihta akw qátuhqat sohsok’o. Noqw pam ahoy pituqw, āpiy pay um put eṅem wakashoyat wívakiwtaqat nīna.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Noqw naat put aw paṅqawu: Itii, pay pi um sutsep inumum yanta; noqw sohsok himu ihimu úhimuu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Pay pi tatam itam qatsítote’, hahlayyani. Pi i’ uhtupko as soñawnen mokt, ahoy tātayi, kurs haqaminit ahoy nātuwiwa.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.