Lucas 15
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARA
1 Pahsat pu moṅwit eṅem sīvat ömalalwaqam, qaanhinwisqamuy amumum sohsoyam put aw tūqayyuṅwniqe aw hóyokya.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Noqw Pharisee‐sinom, tutavot tutuqaynayaqamuy amumum Jesus aw qayan unaṅway’yuṅqe paṅqaqwa: Tuwat i’ tāqa qaanhinwisqamuy pas amu’puñalk̇aṅw, amumum tunöshomhta.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Noqw pam tūwutsit hihta tuawi’taqat akw amumi lavayhtiqe paṅqawu:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 As kurs umuṅaqw haqawa tsivót‐sikip sunat kanelvokmuy’taqw suhk̇a kurs haqamini. Ya pam nālöp sunat pakwt pept sihk̇ay’taqamuy haqam tutskwave qa mātapt, pu haqaminihqat heptoni, pas túwaniqe pahsavoo?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Pu pam put tuwe’, hahlayk̇aṅw sukpa’ tsoki’k̇aṅw,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Kiy ep pite’, kwatsmuy, pu kisṅwamuy tsovale’, amumi paṅqawni: Huvam inumum hahlayyaa, nu ikanelvohkoy kurs haqaminihqat tuwa, kitani.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nu umumi paṅqawni: Noqw pan hapi hak sūk̇a qaanhinmaqa tunatyay aṅqw lasq, put ep ōveqatsit ep yesqam hahlayhtotiṅwu; sinom nālöp sunat pakwt pept sihk̇ay’taqam súanhinwisqam kurs hihta aṅqw lasyaniqw, puma pumuy amuhpe qa pan hahlayhtotiṅwu.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Pu sen kurs hak wuhti pakwt qötsásivat himuy’k̇aṅw, sukw haqami hintsanni. Puyaw pam wihqöhit qa úwiknat, ahpave maspe’, pās hepni, pas ason put túwaniqey pahsavoo.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Pu pam put tuwe’, kwatsmuy, pu kisṅwamuy tsovale’, paṅqawni: Huvam inumum hahlayyaa; nu sīvat haqami hintsanqey ahoy tuwa, kítani.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Nu umumi paṅqawni: Noqw pan hapi hak suhk̇a qaanhinmaqa tunatyay aṅqw lasq, put ep God hoṅviaymat pas hahlayhtotiṅwu.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Pu pam paṅqawu: Hak tāqa lȫqmuy tiyotimuy’ta.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Noqw tsāywa nay aw paṅqawu: Inaa, as um hihta úhimuy aṅqw imakiway nuy máqani. Noqw pam hihta akw qátuhqey tiyotimuy namqana.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Noqw ahpiy qa wūhakis talq, pay tsāywa sohsok hihta himuy tsovalat, yāvoqhaqamii; nihqe pepehaq qahopqatuhqe, hihta himuy paysoq hintsana.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nihqe pam put sohsokq, pep tutskwat ep wukotöṅösti; noqw put ahpa’ himu súlawhti.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Noqw pam pep tutskwat ep hakiy sinot aw nātuwikta. Noqw pam haqe’ pāsay aw put hōnaqw, pam pitsōtivokmuyatuy lālayi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Noqw pitsōtim hihta pahpuyat nōnovaqw, as pam put öyniqe amumi kwaṅwáy’tuswaqw, pas qa hak put hihta maqa.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Noqw pam unaṅwtalawvaqe paṅqawu: Istáthihi! K̇aysiwhqam inay eṅem hihta ōviy tumalay’yuṅqam nȫsiwhqat qarūrumnayaqe, akwsiṅwni’yuṅqw, nu yephaqam tsöṅmomoki.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Han pi inay aqwnen, aw paṅqawu: Inaa, pas nu Oveqatsit ep Qátuhqat ehpewi qaanhti, piw uhpewii.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nihqe soon nu yan’ewaynīkanw uhtinihqey pan túṅwantiwni. Pay um nuy tumal’ayatani, nu kítani.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Pu ōviy pam wunuptut, nay aqw’a. Noqw pam nāt yāvaqniqw, naat put túwahqe, ehpewi wárikqe, kwapk̇aqe súmavoktat, put tsohtsona.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Noqw tiat put aw paṅqawu: Inaa, pas nu Oveqatsit ep Qátuhqat ehpewi qaanhti, pu uhpewii, nihqe soon nu yan’ewaynīk̇aṅw uhtinihqey pan túṅwantiwni.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Noqw pay naat tumal’aymuy amumi paṅqawu: Uma pew yuwsit susnukṅwat yawwise’, put yuwsinayani. Pu uma taṅapsomnayat, totsvaknayani.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Nen uma wakashoyat wívakiwtaqat pew wikye’, nīnayani; noqw itam nōnove’, hahlayyani.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 I’ iti as soñawnen mokt ahoy tātayi; i’ as kurs haqaminit ahoy nātuwiwa. Noqw pahsat pu puma hahlayhtivaya.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Noqw tiat wūyoqwa pasvehaqam tumalay’ta. Nit pam kīmi hayiṅwnaqw, ep lēlenyaqat, pu tīvaqw, pam navota.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nihqe pam sukwat tumal’ayat wáṅwayhqe, puma hinoqw pantsatsk̇aqat put tūviṅta.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Noqw pam put aw paṅqawu: Uhtupko pitu; noqw una wakashoyat wívakiwtaqat put eṅen nīna, pam put qahintaqat suphelawtaqat pitsínaqe ōviy’o.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Noqw pay pāvaat itsívutiqe, aw pákiniqey qa nakwha. Noqw ōviy naat aw yámakqe, aw kuwawayku.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Noqw pam lavayhtiqe nay aw paṅqawu: Istáthihi! Nu hihsa’haqam yahsaṅwuy aṅ uṅem tumalay’ta; piw nu qa hisat uhtutavoy hihtawat qaanhti. Noqw nu ikwátsmuy amumum hahlayniniqw, um qa hisat nuy kapirshoyat maqa.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Noqw i’ uhti tuwat nāhuhyayaqamuy amuhpa’ uṅ hihta akw qátuhqat sohsok’o. Noqw pam ahoy pituqw, āpiy pay um put eṅem wakashoyat wívakiwtaqat nīna.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Noqw naat put aw paṅqawu: Itii, pay pi um sutsep inumum yanta; noqw sohsok himu ihimu úhimuu.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Pay pi tatam itam qatsítote’, hahlayyani. Pi i’ uhtupko as soñawnen mokt, ahoy tātayi, kurs haqaminit ahoy nātuwiwa.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.