Lucas 14

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pu hisat nasuṅwintalöṅnit ep Jesus Pharisee‐sinmuy amuṅaqw hakiy pas mohpeqnihqat kīyat ep tūmoyta. Noqw puma put aw pās tunatyawyuṅwa.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Noqw meh, hak tāqa pāmoktuyat tūtuyhqa Jesus apyeve qatu.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Noqw Jesus lavayhtiqe tutavot aw tuvoti’yuṅqamuy‐nik̇aṅw pu Pharisee‐sinmuy amumi paṅqawu: Ya pay hak nasuṅwintalöṅnit ep hakiy qalaptsinaniqw pam súanta?
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Noqw puma qa hiṅqaqwa. Noqw Jesus put ṅuahqe, qalaptsinat, mātavi;
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Nit pumuy amumi paṅqawu: Kurs uma haqawa moropkoy’tani, sen wakasvokoy’tani. Noqw kurs pok’at nasuṅwintalöṅnit ep hötsit aqw posni. Ya sen put pohkoy’taqa qa āpiy pay paṅqw pu hóroknani, nāmahin pi nasuṅwintalöṅniniq’ö.
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Noqw puma kurs hiṅqaqwani.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Pu pam tūtsamiwyaqamuy amumi tātayhq, kurs puma núnukṅwat qenit namorstotaqw, pam amumi tutaptaqe, amumi paṅqawu:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 Ason hak nāṅuiwhqat ep nōviwhqat ep uṅ tūtsamq, um qa pas susnukṅwat qenit ep qátuptuni, taq nāp hisat pi sen uṅ tūtsamqa uhpenihqe hakiy pas pavan sinot tūtsamht,
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Uminen ūmi paṅqawni: It qenitoynaa, kítani. Noqw pahsat pu um hamanhtini, susqalaveq qatuptuniqee.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Um qa panhtiqw, ason hak uṅ tūtsamq, um susqalaveq qatuptumantani. Noqw uṅ tūtsamqa pite’, ūmi paṅqawni: Ikwatsi, um pavan ayo nukṅwat aw hóyokni, kítani. Noqw pep pu’ umum nōnovaqam uṅ k̇aptsi’yuṅwni.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Taq haqawa pavan nāhihtataqa hapi qahimuniwhtini; pu nāqahihtataqa hapi a’nö hímuniwhtini.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Pu Jesus piw put tūtsamqat aw paṅqawu: Um wukonovate’, qa uhkwatsmuy tūtsammantani, piw uhsinomuyu, piw uqlaq k̇ahaksinmuyu; taq k̇a puma soon qa uṅ tūtsamyaqw, pay pam ūmi ahoytiwni.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Ason um tūnopnanik, aṅ ōokiwyaqamuy tūtsammantani, pu qapasiwyuṅqamuyu, pu qayaktaqamuyu, pu qapostalyaqamuyu.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Nen um hahlayhpit epni. Pi puma kurs hin ūmi put aṅ ahoytotaniq’ö. Pay ason aṅ súanyuṅqam ahoy yesvaniwhq, pep pu’ God ūmi put ep ahoytani.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Noqw put amum nōnovaqamuy amuṅaqw haqawa it navotqe, put aw paṅqawu: Pas hak God moṅwtunatyayat ep nösniqa hahlayhpit epni.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Noqw pam put aw paṅqawu: Hak tāqa wukonovataqe, k̇aysiwhqamuy tūtsama.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Nihqe nonopsattiqw, tūtsamiwyaqamuy amumi tumal’ayay hōnaqw, pam amumi paṅqawu: Huvam pewyaa; pay sohsoy himu yukiwta.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Noqw puma sohsoyam sun hihta akw qe’yaniqey pan unaṅwtoti. Noqw mohti’maqa put aw paṅqawu: Piw nu hihsaq tutskwat túihqe, pas soon qa aw kuyvatoni. Himu nu as pay qa awni.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Noqw suhk̇a paṅqawu: Piw nu tsivót‐sikip nanasṅwamuy tumalwawakastuy túihqe, pas piw soon amumi qa pohtani. Himu nu as pay qa awni.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Noqw suhk̇a paṅqawu: Piw nu nȫmataqe, ōviy kurs hin awni.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Noqw ōviy pam tumal’aya pítuhqe, īit moṅwiy āawna. Pahsat pu ki’taqa itsívutiqe, tumal’ayay aw paṅqawu: Yupa k̇aktayii, kīmii, kihkisonva, pu kīkisk̇at aw’i; nen um aṅ ōokiwyaqamuy, pu hihta akw qapasiwyuṅqamuy, pu qayaktaqamuy, pu qapostalyaqamuy aṅqw tsamni.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Noqw tumal’aya panhtiqe paṅqawu: Moṅwi, pay um hintaniqat paṅqawhq, nu as anhti; noqw pay nāt ep qeni.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Noqw moṅwi tumal’ayay aw paṅqawu: Yupa, kurs pö́nawita, pu kwiyauy’uhtsit aw’i, nen um aṅqw sinmuy tusoqtsamhq, ikiy ep ohpokni.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Pi nu ūmi paṅqawni: Imuy tahtaqtuy as tūtsamiwyaqamuy amuṅaqw qa haqawa inovay aṅqw nösni.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Noqw sinom qaan’ewakw hintaqam Jesus ámumya. Noqw pam namtökqe amumi paṅqawu:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 Inuminihqa nawus nay, pu yuy, pu nȫmay, pu timuy, pu pāvamuy, pu tupkomuy, pu qȫqamuy, pu siwamuy, pu hikis pas nāp qatsiy enaṅ aw qa suhtaq’ewni. Hak qa panhtinik, soon inuṅk wīsiwtani.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Pu nahoylehtsiy qa yank̇aṅw inuṅknihqa pas soon inuṅk wīsiwtani.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Kurs uma haqawa ōmi wupakitaniqey tunatyawte’, ya sen pam qa mohti qatupte’, hin hihk̇ayat aṅ wūwani, sen aw aptsi’nitaqeyu?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Nāphisat pi pam as qaqatspiyat yukut, pay kurs hin put aw yúkuniniqw, aw yorstotaqam sohsoyam akw tututsiwtivaye’,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Paṅqaqwani: I’ as kītivat, pay kurs hin aw yúkuni.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Hal kurs hak haqam moṅwi sukwat moṅwit aqw kihpokte’, ya sen pam qa mohti qatupte’ aṅ wūwani, sen pay pam pakwút‐sikip sōmorit pahsa’ sinoy’k̇aṅw, put ahsawvatoqat áṅwutaniqeyu, pam sunát‐sikip sōmorit pahsa’ sinoy’taq’ö?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Noqw kurs pay hinniniqw, nāt mi’ pas yāvaqwniqw, pam aqw hakiy tuaw’ayhte’, pay hintaqat akw puma qa nāmi may’taniqat aw tūviṅtani.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Noqw ōviy pay pan hapi kurs uma haqawa sohsok hihta himuy qa tatamhte’, pas soon inuṅk wīsiwtani.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Öṅa as lolma; nīk̇aṅw kurs pam suhuviwe’, sen hihta akw suhutiwni?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Pam tutskwat aw qa nukṅwa, piw kwitatsvalnit aw’i. Pay pánis‐sa pi hakim put maspayaṅwu. Tuqayvastotaa! Uma pi naqvuy’yuṅwa.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.