Lucas 14

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pu hisat nasuṅwintalöṅnit ep Jesus Pharisee‐sinmuy amuṅaqw hakiy pas mohpeqnihqat kīyat ep tūmoyta. Noqw puma put aw pās tunatyawyuṅwa.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Noqw meh, hak tāqa pāmoktuyat tūtuyhqa Jesus apyeve qatu.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Noqw Jesus lavayhtiqe tutavot aw tuvoti’yuṅqamuy‐nik̇aṅw pu Pharisee‐sinmuy amumi paṅqawu: Ya pay hak nasuṅwintalöṅnit ep hakiy qalaptsinaniqw pam súanta?
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Noqw puma qa hiṅqaqwa. Noqw Jesus put ṅuahqe, qalaptsinat, mātavi;
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Nit pumuy amumi paṅqawu: Kurs uma haqawa moropkoy’tani, sen wakasvokoy’tani. Noqw kurs pok’at nasuṅwintalöṅnit ep hötsit aqw posni. Ya sen put pohkoy’taqa qa āpiy pay paṅqw pu hóroknani, nāmahin pi nasuṅwintalöṅniniq’ö.
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Noqw puma kurs hiṅqaqwani.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Pu pam tūtsamiwyaqamuy amumi tātayhq, kurs puma núnukṅwat qenit namorstotaqw, pam amumi tutaptaqe, amumi paṅqawu:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 Ason hak nāṅuiwhqat ep nōviwhqat ep uṅ tūtsamq, um qa pas susnukṅwat qenit ep qátuptuni, taq nāp hisat pi sen uṅ tūtsamqa uhpenihqe hakiy pas pavan sinot tūtsamht,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Uminen ūmi paṅqawni: It qenitoynaa, kítani. Noqw pahsat pu um hamanhtini, susqalaveq qatuptuniqee.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Um qa panhtiqw, ason hak uṅ tūtsamq, um susqalaveq qatuptumantani. Noqw uṅ tūtsamqa pite’, ūmi paṅqawni: Ikwatsi, um pavan ayo nukṅwat aw hóyokni, kítani. Noqw pep pu’ umum nōnovaqam uṅ k̇aptsi’yuṅwni.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Taq haqawa pavan nāhihtataqa hapi qahimuniwhtini; pu nāqahihtataqa hapi a’nö hímuniwhtini.
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Pu Jesus piw put tūtsamqat aw paṅqawu: Um wukonovate’, qa uhkwatsmuy tūtsammantani, piw uhsinomuyu, piw uqlaq k̇ahaksinmuyu; taq k̇a puma soon qa uṅ tūtsamyaqw, pay pam ūmi ahoytiwni.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Ason um tūnopnanik, aṅ ōokiwyaqamuy tūtsammantani, pu qapasiwyuṅqamuyu, pu qayaktaqamuyu, pu qapostalyaqamuyu.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Nen um hahlayhpit epni. Pi puma kurs hin ūmi put aṅ ahoytotaniq’ö. Pay ason aṅ súanyuṅqam ahoy yesvaniwhq, pep pu’ God ūmi put ep ahoytani.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Noqw put amum nōnovaqamuy amuṅaqw haqawa it navotqe, put aw paṅqawu: Pas hak God moṅwtunatyayat ep nösniqa hahlayhpit epni.
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Noqw pam put aw paṅqawu: Hak tāqa wukonovataqe, k̇aysiwhqamuy tūtsama.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Nihqe nonopsattiqw, tūtsamiwyaqamuy amumi tumal’ayay hōnaqw, pam amumi paṅqawu: Huvam pewyaa; pay sohsoy himu yukiwta.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Noqw puma sohsoyam sun hihta akw qe’yaniqey pan unaṅwtoti. Noqw mohti’maqa put aw paṅqawu: Piw nu hihsaq tutskwat túihqe, pas soon qa aw kuyvatoni. Himu nu as pay qa awni.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Noqw suhk̇a paṅqawu: Piw nu tsivót‐sikip nanasṅwamuy tumalwawakastuy túihqe, pas piw soon amumi qa pohtani. Himu nu as pay qa awni.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Noqw suhk̇a paṅqawu: Piw nu nȫmataqe, ōviy kurs hin awni.
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Noqw ōviy pam tumal’aya pítuhqe, īit moṅwiy āawna. Pahsat pu ki’taqa itsívutiqe, tumal’ayay aw paṅqawu: Yupa k̇aktayii, kīmii, kihkisonva, pu kīkisk̇at aw’i; nen um aṅ ōokiwyaqamuy, pu hihta akw qapasiwyuṅqamuy, pu qayaktaqamuy, pu qapostalyaqamuy aṅqw tsamni.
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Noqw tumal’aya panhtiqe paṅqawu: Moṅwi, pay um hintaniqat paṅqawhq, nu as anhti; noqw pay nāt ep qeni.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Noqw moṅwi tumal’ayay aw paṅqawu: Yupa, kurs pö́nawita, pu kwiyauy’uhtsit aw’i, nen um aṅqw sinmuy tusoqtsamhq, ikiy ep ohpokni.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Pi nu ūmi paṅqawni: Imuy tahtaqtuy as tūtsamiwyaqamuy amuṅaqw qa haqawa inovay aṅqw nösni.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Noqw sinom qaan’ewakw hintaqam Jesus ámumya. Noqw pam namtökqe amumi paṅqawu:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 Inuminihqa nawus nay, pu yuy, pu nȫmay, pu timuy, pu pāvamuy, pu tupkomuy, pu qȫqamuy, pu siwamuy, pu hikis pas nāp qatsiy enaṅ aw qa suhtaq’ewni. Hak qa panhtinik, soon inuṅk wīsiwtani.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Pu nahoylehtsiy qa yank̇aṅw inuṅknihqa pas soon inuṅk wīsiwtani.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Kurs uma haqawa ōmi wupakitaniqey tunatyawte’, ya sen pam qa mohti qatupte’, hin hihk̇ayat aṅ wūwani, sen aw aptsi’nitaqeyu?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Nāphisat pi pam as qaqatspiyat yukut, pay kurs hin put aw yúkuniniqw, aw yorstotaqam sohsoyam akw tututsiwtivaye’,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Paṅqaqwani: I’ as kītivat, pay kurs hin aw yúkuni.
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Hal kurs hak haqam moṅwi sukwat moṅwit aqw kihpokte’, ya sen pam qa mohti qatupte’ aṅ wūwani, sen pay pam pakwút‐sikip sōmorit pahsa’ sinoy’k̇aṅw, put ahsawvatoqat áṅwutaniqeyu, pam sunát‐sikip sōmorit pahsa’ sinoy’taq’ö?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Noqw kurs pay hinniniqw, nāt mi’ pas yāvaqwniqw, pam aqw hakiy tuaw’ayhte’, pay hintaqat akw puma qa nāmi may’taniqat aw tūviṅtani.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Noqw ōviy pay pan hapi kurs uma haqawa sohsok hihta himuy qa tatamhte’, pas soon inuṅk wīsiwtani.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Öṅa as lolma; nīk̇aṅw kurs pam suhuviwe’, sen hihta akw suhutiwni?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Pam tutskwat aw qa nukṅwa, piw kwitatsvalnit aw’i. Pay pánis‐sa pi hakim put maspayaṅwu. Tuqayvastotaa! Uma pi naqvuy’yuṅwa.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.