Lucas 14
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARA
1 Pu hisat nasuṅwintalöṅnit ep Jesus Pharisee‐sinmuy amuṅaqw hakiy pas mohpeqnihqat kīyat ep tūmoyta. Noqw puma put aw pās tunatyawyuṅwa.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Noqw meh, hak tāqa pāmoktuyat tūtuyhqa Jesus apyeve qatu.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Noqw Jesus lavayhtiqe tutavot aw tuvoti’yuṅqamuy‐nik̇aṅw pu Pharisee‐sinmuy amumi paṅqawu: Ya pay hak nasuṅwintalöṅnit ep hakiy qalaptsinaniqw pam súanta?
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Noqw puma qa hiṅqaqwa. Noqw Jesus put ṅuahqe, qalaptsinat, mātavi;
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Nit pumuy amumi paṅqawu: Kurs uma haqawa moropkoy’tani, sen wakasvokoy’tani. Noqw kurs pok’at nasuṅwintalöṅnit ep hötsit aqw posni. Ya sen put pohkoy’taqa qa āpiy pay paṅqw pu hóroknani, nāmahin pi nasuṅwintalöṅniniq’ö.
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Noqw puma kurs hiṅqaqwani.
6 A isto nada puderam responder.
7 Pu pam tūtsamiwyaqamuy amumi tātayhq, kurs puma núnukṅwat qenit namorstotaqw, pam amumi tutaptaqe, amumi paṅqawu:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 Ason hak nāṅuiwhqat ep nōviwhqat ep uṅ tūtsamq, um qa pas susnukṅwat qenit ep qátuptuni, taq nāp hisat pi sen uṅ tūtsamqa uhpenihqe hakiy pas pavan sinot tūtsamht,
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Uminen ūmi paṅqawni: It qenitoynaa, kítani. Noqw pahsat pu um hamanhtini, susqalaveq qatuptuniqee.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Um qa panhtiqw, ason hak uṅ tūtsamq, um susqalaveq qatuptumantani. Noqw uṅ tūtsamqa pite’, ūmi paṅqawni: Ikwatsi, um pavan ayo nukṅwat aw hóyokni, kítani. Noqw pep pu’ umum nōnovaqam uṅ k̇aptsi’yuṅwni.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Taq haqawa pavan nāhihtataqa hapi qahimuniwhtini; pu nāqahihtataqa hapi a’nö hímuniwhtini.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Pu Jesus piw put tūtsamqat aw paṅqawu: Um wukonovate’, qa uhkwatsmuy tūtsammantani, piw uhsinomuyu, piw uqlaq k̇ahaksinmuyu; taq k̇a puma soon qa uṅ tūtsamyaqw, pay pam ūmi ahoytiwni.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Ason um tūnopnanik, aṅ ōokiwyaqamuy tūtsammantani, pu qapasiwyuṅqamuyu, pu qayaktaqamuyu, pu qapostalyaqamuyu.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Nen um hahlayhpit epni. Pi puma kurs hin ūmi put aṅ ahoytotaniq’ö. Pay ason aṅ súanyuṅqam ahoy yesvaniwhq, pep pu’ God ūmi put ep ahoytani.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Noqw put amum nōnovaqamuy amuṅaqw haqawa it navotqe, put aw paṅqawu: Pas hak God moṅwtunatyayat ep nösniqa hahlayhpit epni.
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Noqw pam put aw paṅqawu: Hak tāqa wukonovataqe, k̇aysiwhqamuy tūtsama.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Nihqe nonopsattiqw, tūtsamiwyaqamuy amumi tumal’ayay hōnaqw, pam amumi paṅqawu: Huvam pewyaa; pay sohsoy himu yukiwta.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Noqw puma sohsoyam sun hihta akw qe’yaniqey pan unaṅwtoti. Noqw mohti’maqa put aw paṅqawu: Piw nu hihsaq tutskwat túihqe, pas soon qa aw kuyvatoni. Himu nu as pay qa awni.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Noqw suhk̇a paṅqawu: Piw nu tsivót‐sikip nanasṅwamuy tumalwawakastuy túihqe, pas piw soon amumi qa pohtani. Himu nu as pay qa awni.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Noqw suhk̇a paṅqawu: Piw nu nȫmataqe, ōviy kurs hin awni.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Noqw ōviy pam tumal’aya pítuhqe, īit moṅwiy āawna. Pahsat pu ki’taqa itsívutiqe, tumal’ayay aw paṅqawu: Yupa k̇aktayii, kīmii, kihkisonva, pu kīkisk̇at aw’i; nen um aṅ ōokiwyaqamuy, pu hihta akw qapasiwyuṅqamuy, pu qayaktaqamuy, pu qapostalyaqamuy aṅqw tsamni.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Noqw tumal’aya panhtiqe paṅqawu: Moṅwi, pay um hintaniqat paṅqawhq, nu as anhti; noqw pay nāt ep qeni.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Noqw moṅwi tumal’ayay aw paṅqawu: Yupa, kurs pö́nawita, pu kwiyauy’uhtsit aw’i, nen um aṅqw sinmuy tusoqtsamhq, ikiy ep ohpokni.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Pi nu ūmi paṅqawni: Imuy tahtaqtuy as tūtsamiwyaqamuy amuṅaqw qa haqawa inovay aṅqw nösni.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Noqw sinom qaan’ewakw hintaqam Jesus ámumya. Noqw pam namtökqe amumi paṅqawu:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 Inuminihqa nawus nay, pu yuy, pu nȫmay, pu timuy, pu pāvamuy, pu tupkomuy, pu qȫqamuy, pu siwamuy, pu hikis pas nāp qatsiy enaṅ aw qa suhtaq’ewni. Hak qa panhtinik, soon inuṅk wīsiwtani.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Pu nahoylehtsiy qa yank̇aṅw inuṅknihqa pas soon inuṅk wīsiwtani.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Kurs uma haqawa ōmi wupakitaniqey tunatyawte’, ya sen pam qa mohti qatupte’, hin hihk̇ayat aṅ wūwani, sen aw aptsi’nitaqeyu?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Nāphisat pi pam as qaqatspiyat yukut, pay kurs hin put aw yúkuniniqw, aw yorstotaqam sohsoyam akw tututsiwtivaye’,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Paṅqaqwani: I’ as kītivat, pay kurs hin aw yúkuni.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Hal kurs hak haqam moṅwi sukwat moṅwit aqw kihpokte’, ya sen pam qa mohti qatupte’ aṅ wūwani, sen pay pam pakwút‐sikip sōmorit pahsa’ sinoy’k̇aṅw, put ahsawvatoqat áṅwutaniqeyu, pam sunát‐sikip sōmorit pahsa’ sinoy’taq’ö?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Noqw kurs pay hinniniqw, nāt mi’ pas yāvaqwniqw, pam aqw hakiy tuaw’ayhte’, pay hintaqat akw puma qa nāmi may’taniqat aw tūviṅtani.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Noqw ōviy pay pan hapi kurs uma haqawa sohsok hihta himuy qa tatamhte’, pas soon inuṅk wīsiwtani.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Öṅa as lolma; nīk̇aṅw kurs pam suhuviwe’, sen hihta akw suhutiwni?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Pam tutskwat aw qa nukṅwa, piw kwitatsvalnit aw’i. Pay pánis‐sa pi hakim put maspayaṅwu. Tuqayvastotaa! Uma pi naqvuy’yuṅwa.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.