João 5

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 It atsve pu Jew‐sinmuy nōviwhqayamuy aw pitu; noqw Jesus Jerusalem aqw’a.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Noqw Jerusalem epeq haqam kanelhötsiwat yan túṅwantiwhqat aqlap patuphaiwta; pam Hebrew‐sinmuy amuhkwa Bethesda yan mātsiwhqa; noqw pam tsivót‐sikivo tuhööy’ta.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Noqw okiw hakim ȫöyput, pu qapostalyaqam, qayaktaqam pu amuhpa’ súmokput tūtuyyaqam qaan’ewakw hintaqam paṅ qatsya, pāhut poniniykuniqat maqaptsi’k̇ahk̇aṅwo.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Pi haqe’ qalawmaqw, ōveqatsit aṅqw hoṅviaya pāmiq hāwe’, put poniniykinaṅwuniqw ōviy’o; noqw pāhut poniniykuqw, hak aqw mohti pak̇e’ tūyay qalaptuṅwu.
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Noqw hak tāqa sunat pakwt nanal sihk̇ay’taqat yahsaṅwuy aṅ hihta tūtuyhqa okiw pep qatu.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Noqw pam wáökiwtaqw Jesus túwahqe, pam hisat pantaqw navoti’taqe aw paṅqawu: Ya um qa qalaptuniqey nāwakna?
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Noqw tūtuyhqa lavayhtiqe put aw paṅqawu: Tāqa, pi pāhu poniniykuqw, kurs hak okiw nuy aqw pánaṅwu. Okiw nāt nuy aqw hoytaqw, pay haqawa inupyeve aqw pákiṅwu.
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Wunuptut, uh’ahpay ömahtat, nakwsuu.
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Noqw pahsat pay tāqa qalaptuqe, ahpay ömahtat, nakwsu. Noqw ép nasuṅwintalönwiwta.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 Noqw ōviy Jew‐sinom qalaptuqat aw paṅqaqwa: Pu’ hapi nasuṅwintalöṅni, um uh’ahpay kinumniqw pam qa súanta.
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Noqw pam lavayhtiqe amumi paṅqawu: Pi hak nuy qalaptsinaqa inumi paṅqawu: Uh’ahpay ömahtat, nakwsuu, kita.
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Pahsat pu puma put tūviṅtotaqe, aw paṅqaqwa: Noqw ya hak um uh’ahpay ömahtat nakwsuniqat ūmi paṅqawu?
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Noqw i’ hak qalaptuqa put hákiyniqw qa navoti’ta; sinom pep suhpantaqw Jesus pay ahpiyniqw ōviy’o.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Ahpiy pantaqw Jesus God kīyat ep put túwahqe aw paṅqawu: Meh, um hapi qalaptu; um pāpu qaanhtiput qaaṅ hinmani, taq nāp hisat k̇a um hihta pas pāpu qalolmat aw pítuni.
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Noqw tāqa ahpiynihqe kurs Jesus put qalaptsinaqat Jew‐sinmuy āawna.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Noqw paniqw ōviy Jew‐sinom Jesus aw wuktota; nihqe aw put haqami hintsanyaniqey tunatyawyuṅwa, pam nasuṅwintalöṅnit ep it tumaltaqw ōviy’o.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Noqw Jesus pumuy amumi paṅqawu: Nāt Ina pew pahsavo tumalay’ta, noqw ōviy nu’ piw tumalay’ta, kita.
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Yantaqat ahpiy Jew‐sinom Jesus nīnayaniqey pas pāpuwat tunatyawyuṅwa, pam nasuṅwintalöṅnit qa hihtata; nit qa put‐saa, pas piw pam God put náatnihqat paṅqawhqe pas God‐nihqey paṅsoq nātsok̇a.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Pahsat pu Jesus lavayhtiqe, amumi paṅqawu: Pas antsaa, pas antsa nu umumi paṅqawni? Pas soon Tiat hihta nāp nahpiy hintsakṅwu, pas Naat hihta hintsakq, aw tayte’ pam put hintsakṅwu; pi pam hihta hintsakq Tiat piw put an hintsakṅwu.
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Pi Naat Tiy aw unaṅway’ta, nihqe hihta hintsakqey sohsok put aw mahtakinta; nihqe pam īit tutmalat epnihqe nāt pas pávanyaqat put aw mahtaknaqw, uma k̇ātayyuṅwni.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Pi Ina so’pumuy ahoy tātaynaṅwu, pu qatsíhuytaṅwu; noqw pan hapi piw nu’ put Tiat hakiy tātaynanik panhtiṅwu.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Pi Ina qa hakiy hinwat yuykuna; pam put sohsok pantaqat nuy put Tiy aw mātavi,
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 Sohsoyam nuy k̇aptsi’yuṅwniqat ōviy’o, pas Inay hin k̇aptsi’yuṅqey pan’i; hak nuy qa k̇aptsi’taqa piw Inay nuy aṅqw távihqat qa k̇aptsi’taṅwu.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 Pas antsaa, pas antsa nu umumi paṅqawni: Ilavayiy navotqa, pu Inay nuy aṅqw távihqat aw tuptsiwhqa hapi qatsit qaso’taqat himuy’ta; noqw God pas soon put hinwat yukunani; pi pam mokiwuy aṅqw qatsit aw yámakiwtaq’ö.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 Pas antsaa, pas antsa nu umumi paṅqawni: Ima so’pum God Tiyat tönayat nanaptaniqat aw pituto, hikis pi pay aw pitsíwta; noqw nanaptaqam yesvani.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Pi Ina pas nāp nahpe qatsit pasiwtaqe, pan piw nu put Tiat pas nāp nahpe qatsit pasiwtaniqat pam inuṅem yuku.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Nihqe nu hin hihta ep yúkumantaniqat nuy öqalmaqa, nu hapi Sinot Tíatniqw ōviy’o.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Uma it aw qa pas k̇āwuwantotani; nāt tūamit aṅ taṅawtaqam sohsoyam itönay nanaptaniqat aw pituto.
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 Noqw puma paṅqw nö́ṅakni; ima lolmat tumaltotaqam qatsit aw yesvani; noqw pu qalolmat tumaltotaqam hovalniwyaniqey aw yesvani.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Soon nu nāp nahpiy hihta hintsakni; nu hin navote’, put ahpiy hin yúkuṅwu, noqw nu hihta suan yúkuṅwu, ispi nu qa itunatyay hinhtiniqey tunatyawtat, pas nuy aṅqw távihqat Inay tunatyayat nu hinhtiniqey tunatyawtaṅwuniqee.
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 Kurs nu pay nāp nātuawi’taniqw, ituawi hapi qa antsani.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Pay nuy hákiynihqat pas suhk̇a tuawi’ta; noqw nu navoti’taqw pam nuy suan tuawi’ta.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Ura uma John aw hakimuy ayatota; noqw pam nuy súan tuawi’ta.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Nīk̇aṅw pay nu sinot nuy hin tuawiyat qa pas antsataṅwu; noqw pi as uma ayo nö́ṅakniqat ōviy nu yan lavayhti.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 John pi as pas kopitsoki uwiwitaqa talni’taqat panta; noqw as uma put talniyat ep hahlayyaniqey hihsavo suhtaq’ewya.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Nīk̇aṅw pay John tuawiyat epnihqe himu pas pávannihqa nuy tuwi’ta. Itumala nuy Inay aṅqw taviwhqat mahtakna. Ina nuy hihta hinhtiniqey yúkuniqat ōviy ayataqw, nu put hapi tumalay’ta.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Ina nuy aṅqw távihqa pas nāp nuy hákiynihqat paṅqawu: Uma pi qa hisat put tönayat nanapta, piw hin son’iwhqat aw yórikya.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Noqw put lavayiat umuh’unaṅway qa aw tuyqawi’ta, ōviy pi pam hapi aṅqw taviqw, uma put aw qa tūtuptsiwa.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Uma tutuvenit ahpiy qatsit qa so’taqat tuway’yuṅqey wūwantotaqe, ōviy put aṅ puritota; noqw pi pam nuy hákiynihqat tuawi’ta.
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 Noqw uma inumiye’ qatsit makiwyaniqey qa nānawakna.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 Nu sinmuy tayawinpiyamuy qa nāwakna.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Pi nu umumi navoti’taqw uma umuh’unaṅwpeq God aw qa unaṅway’yuṅwa.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Nu Inay tuṅwniyat aw yank̇aṅw pituqw, uma nuy qa kwusuya; pay ason hak pas nāp tuṅwniy aw yank̇aṅw pituqw uma pay soon put qa kwusayani.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Ya uma hin tūtuptsiwani? Oviypi uma nānaṅaqw tayawinpit tuṅlay’k̇ahk̇aṅw tayawinpit God‐sa aṅqwnihqat qa tunatyawyuṅwa.
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Uma umuh’unaṅwpeq qa pan wūwantotani: Pam Nay aw itamuy qaantaqat ep tūkopanani. Pay suhk̇a umuy pantsakni, aw umuhtaqa’naṅwa, Moses.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Pi uma as Moses tūtuptsiwe’, soon nuy qa tūtuptsiwani, pi pam nuy pēna.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Nīk̇aṅw kurs uma put pēniyat qa tūtuptsiwe’, ya uma hin ilavayiy tūtuptsiwani?
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.