João 4
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs VC
1 Noqw ima Pharisee‐sinom nanaptaqw, yaw Jesus John epnihqe wūhaqnihqamuy sinotak̇aṅw, pumuy kūyit akw tuvoylalawu.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Pay as pi Jesus qa nāp sinmuy kūyit akw tuvoylalawu, pay put aw nánatuwnayaqam pantsatsk̇a.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Noqw yaw pumuy yan nanaptaqat Jesus navotqe, Judea‐tutskwat mātapt, pu Galilee‐tutskwat aqw’a.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Noqw pas pam kurs hin qa Samaria‐tutskwat aṅni.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Nihqe ōviy pam Samariat ep kitsókit Sycar yan mātsiwhqat aw pitu, ura Jacob tiy Joseph hihsaq tutskwat máqahqat áhayhpnihqat aw’i.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Noqw Jacob nöṅanvatñiat pep’e. Noqw Jesus waynumqe māṅuiwk̇aṅw, patñive qatuptu tāwanasavehaqamo (tāwa navaysikishaqam aṅhqe qöniwmaq’ö)
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Noqw hak Samariat ep wuhti kuytoqe ep pitu, noqw Jesus put aw paṅqawu: Okiw nuy kuynaa.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Put aw nánatuwnayaqam kīmihaqami tunöstuiwisa.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Noqw pahsat pu Samariat ep wuhti put aw paṅqawu: Ya hintaqw ōviy um Jew‐sinonik̇aṅw inumi kuyhtuviṅlawu, susmataqpi nuy Samariat ep wuhtiniqö’? Ima Jew‐sinom pi Samariat‐sinmuy amumum qa hintsatsk̇aqw ōviy’o.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Noqw Jesus lavayhtiqe put aw paṅqawu: As um God kuwahtipuyat mātsi’te’, pu hak ūmi kuyhtuviṅtaqat hákiynihqat tuwi’tani. Nen um put aw tūviṅtaqw, soon pam uṅ kūyit taytaqat qa máqani.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Noqw wuhti put aw paṅqawu: Meh, tāqa, noqw pi um hihta akw kuyniqey ṅastaa, noqw patñi hinurs hötsi. Noqw um put kūyit taytaqat háqamnihqe ōviy’o?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ya um itanay Jacob epnihqe hak pas pávani? Pam pi ura itamuy pay hísathaqam it patñit maqa; nihqe ura nāp put aṅqw hīhiko, pu tímatu, pu pokmatu.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Jesus lavayhtiqe put aw paṅqawu: It pāhut aṅqw hikwqa pay piw pānaqmokmantani.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Nīk̇aṅw ason nu’ hakiy kūyit maqaqw, put aṅqw hikwqa soon hisat pānaqmokni; noqw nu’ hakiy kūyit maqaqw, pam kūyi hakiy ahsonve pāhut yamamataqat antani, nen qatsit qaso’taqat aaniwnani.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Noqw wuhti put aw paṅqawu: Meh, tāqa, himu as um nuy it kūyit maqaqw, nu pāpu qa pānaqmokni, piw qa aṅqw kuytomantani.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Yupa uhpuwsuṅway wiktoo, noqw uma aṅqwni.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Noqw wuhti lavayhtiqe put aw paṅqawu: Nu ṅasta puwsuṅway’ta. Noqw Jesus aw paṅqawu: Pas um súaṅqawhqe Nu ṅasta puwsuṅway’ta, kita.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Pi um as tsívotnihqamuy puwsuṅwta; noqw i’ pu’ umum qátuhqa pay qa uhpuwsuṅwa. Um paṅqawhqe súaṅqawu.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Noqw wuhti put aw paṅqawu: Meh tāqa, kurs um hak God lavay’ayaata.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Noqw itanam pi it tūkwit ep God aw nānawakna; noqw úmuyniqw pi as sinom soon qa Jerusalem ep God aw nānawaknani.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Wuhti, um nuy tuptsiwni, pay nāt uma qa it tūkwit, piw qa Jerusalem ep Inay aw nānawaknaniqat aw pituto.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Uma hihta aw nānawaknaqey haknihqat qa navoti’yuṅwa; itam pi hakiy aw nānawaknaqey navoti’yuṅwa, pi God Jew‐sinmuy amuhpiy sinmuy ayo ōoyaqw ōviy’o.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nīk̇aṅw pay nāt aw pituto, híkispi pas aw pitsíwta, pep pu’ hakim aṅ pas antsa Inay aw nāwakinwisqam unaṅway aṅqw pas antsay’k̇ahk̇aṅw put aw nāwakinwisniqat aw’i. Pi pan hapi hakim Inay aw nāwakinwisnihqamuy pam tuṅlay’ta.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Pi God hapi Hikwsi; noqw put aw nāwakinwisqam pas soon qa unaṅway aṅqw pas antsay’k̇ahk̇aṅw put aw nāwakinwisni.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Noqw wuhti put aw paṅqawu: Antsa yaw hak Messias Christ yan túṅwantiwhqa God aṅqw pítuniqat nu navoti’ta; ason yaw pam hak pite’, itamuy sohsok hihta āawnani.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Pay nu ūmi yuaataqa hapi pam Messias.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Noqw pahsat pu put aw nánatuwnayaqam ö́kihqe, pam wuhtit amum yuaataqw aw k̇āwuwaya; noqw qa haqawa put hihta tūviṅtaqat, pu sen pam hinoqw put aw yuaataqat put tūviṅta.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Noqw pahsat pu wuhti wikoroy pep mātapt, kīminihqe, ep sinmuy amumi paṅqawu:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Kurs huvam inumum pāmiye’, it hakiy tāqat nuy aṅqaqw hihta hinhtiqat sohsok nuy āawnaqat aw uma yórikyani; ya sen qa i’ hak Christ?
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Pahsat pu puma kīṅaqw nö́ṅakqe, put aw öki.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Noqw put ahkwayñap Jesus aw nánatuwnayaqam put aw ö’qalyaqe paṅqaqwa: Nȫsaa, Tutuqaynaqa.
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Noqw pam umumi paṅqawu: Pay nu nōvat nösniqey himuy’taqw, uma put qa tuwi’yuṅwa.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Noqw ōviy put aw nánatuwnayaqam nānami paṅqaqwa: Ya sen pay hak eṅem nōvay’va?
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Noqw Jesus amumi paṅqawu: Nu hakiy nuy aṅqw távihqat tunatyayat hintsak̇e’, put tumalayat yúkiniqw pam pantaqa inuṅem nȫsiwhqat anta.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Noqw ya uma qa paṅqaqwa: Pay nāt nālöq mūmuyawhtuy ep pu’ natwani tsovalniwni, kitota? Meh, nu umumi paṅqawni: Kurs huvam kwuhpukye’, pāvasat aṅ yórikyaa; pi pay tukwsiwyuṅqe tsovalniwniqat aw pitsíwta.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Noqw hö́hökqa ahsalawṅwu, nihqe soñawnen sinmuy tsovalaqw, puma qatsit qa so’taqat himuy’vayani. Noqw uyhqaniqw, pu hökqa puma nāma hahlayhtiṅwu.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Noqw yep hapi yan yuaatiwhqa pas antsaa: Suhk̇a uyhq, pu suhk̇a hȫqö, ii.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Uma haqe’ qa maqsontotat aṅ höqyaniqat nu aw umuy ayata. Pay pētu aṅ tumaltotaqw, uma amumum sumitumalay’yuṅwni.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Noqw k̇aysiwhqam Samariat ep sinom pep kīve yesqam wuhtit lavayiyat ahpiy Jesus aw tūtuptsiwa, ura pam paṅqawu: Pas nu aṅqaqw hihta hinhtiqat pam nuy sohsok āawna.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Noqw ōviy Samariat ep sinom Jesus aw ö́kihqe, pam pumuy amumum huruhtiniqat put aw nānawakna; noqw pam lȫs tāwat aṅ pep qatu.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Noqw piw nāt pētu k̇aysiwhqam pas nāp lavayiyat ahpiy put aw tūtuptsiwa;
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Nihqe wuhtit aw paṅqawu: Pu’ hapi itam tūtuptsiwa, qa uhlavayiy ahpiy’o, pi itam pas nāp aw tūqayyuṅqe, pas suyan i’ hak sinmuy ayo ōoyhqa Christnihqat itam nanapta.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Noqw ahpiy lȫs talq pam paṅqw ahpiynihqe, Galileet aqw’a.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Pi God lavay’ayaat nāp tutskway ep qa k̇aptsiwtaṅwuqat Jesus nāp paṅqawu.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Noqw pam Galilee‐tutskwat ep pituqw, Galilee‐sinom put pās taviya, puma pi nuhtum Jerusalem ep nōviwhqat épeqyaqe, put hihta hinhtiqat sohsok aw yórikyaqe ōviy’o.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Noqw Jesus Galileet ep Canat aw piw pitu; pep ura pam kūyit aṅqw ovavalat yuku. Noqw hak pas pavan sinot tiat tiyo Capernaum ep tūtuya.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Noqw yaw Jesus Judeat aṅqw Galileet ep pítuhqat naat navota; noqw pam as put ámumnen tiyotiyat qalaptsinaniqat pam aw nāwakna, pam okiw mokíwuy aqw pitsíwtaqw ōviy’o.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Pahsat pu Jesus put aw paṅqawu: Pas uma aṅ k̇ātatayhpit hihta tuawi’yuṅqat aw qa yórike’ soon tūtuptiwani.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Noqw pas pavan tāqa put aw paṅqawu: Tāqa, um okiw itiy nāt qa mokq aqwni.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Pay um aqwni, pay uhti qatu. Noqw Jesus put aw hin lavayhtiqat tāqa tuptsiwhqe, paṅqw ahpiy’o.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Nihqe ōviy pam pahsat atk̇amiqniqw, tumal’aymat ahsawvayaqe āawnayaqe aw paṅqaqwa: Pay uhti qa mokqe qatu.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Pahsat pu pam hísatniqw aṅqwtiqat pam pumuy tūviṅta; noqw puma paṅqaqwa: Tāvok tāwanasaproyaqw (tāwa aṅhqe tsaṅe’sikis qöniwmaqw) pam mukihoya.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Noqw naat navoti’taqw, ura pahsat Jesus put aw paṅqawu: Pay uhti qatu, kita. Nihqe ōviy pam nāp tuptsiwa, pu kīyat sohsoyam ep yesqamu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Noqw Jesus Judeat aṅqw Galileet ep pitut yan k̇ātatyhpit tumaltaqe pas hímunihqey pahsat lȫs namtakna.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.