João 4
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NAA
1 Noqw ima Pharisee‐sinom nanaptaqw, yaw Jesus John epnihqe wūhaqnihqamuy sinotak̇aṅw, pumuy kūyit akw tuvoylalawu.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Pay as pi Jesus qa nāp sinmuy kūyit akw tuvoylalawu, pay put aw nánatuwnayaqam pantsatsk̇a.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Noqw yaw pumuy yan nanaptaqat Jesus navotqe, Judea‐tutskwat mātapt, pu Galilee‐tutskwat aqw’a.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Noqw pas pam kurs hin qa Samaria‐tutskwat aṅni.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Nihqe ōviy pam Samariat ep kitsókit Sycar yan mātsiwhqat aw pitu, ura Jacob tiy Joseph hihsaq tutskwat máqahqat áhayhpnihqat aw’i.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Noqw Jacob nöṅanvatñiat pep’e. Noqw Jesus waynumqe māṅuiwk̇aṅw, patñive qatuptu tāwanasavehaqamo (tāwa navaysikishaqam aṅhqe qöniwmaq’ö)
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Noqw hak Samariat ep wuhti kuytoqe ep pitu, noqw Jesus put aw paṅqawu: Okiw nuy kuynaa.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Put aw nánatuwnayaqam kīmihaqami tunöstuiwisa.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Noqw pahsat pu Samariat ep wuhti put aw paṅqawu: Ya hintaqw ōviy um Jew‐sinonik̇aṅw inumi kuyhtuviṅlawu, susmataqpi nuy Samariat ep wuhtiniqö’? Ima Jew‐sinom pi Samariat‐sinmuy amumum qa hintsatsk̇aqw ōviy’o.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Noqw Jesus lavayhtiqe put aw paṅqawu: As um God kuwahtipuyat mātsi’te’, pu hak ūmi kuyhtuviṅtaqat hákiynihqat tuwi’tani. Nen um put aw tūviṅtaqw, soon pam uṅ kūyit taytaqat qa máqani.
10 Jesus respondeu:
11 Noqw wuhti put aw paṅqawu: Meh, tāqa, noqw pi um hihta akw kuyniqey ṅastaa, noqw patñi hinurs hötsi. Noqw um put kūyit taytaqat háqamnihqe ōviy’o?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ya um itanay Jacob epnihqe hak pas pávani? Pam pi ura itamuy pay hísathaqam it patñit maqa; nihqe ura nāp put aṅqw hīhiko, pu tímatu, pu pokmatu.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jesus lavayhtiqe put aw paṅqawu: It pāhut aṅqw hikwqa pay piw pānaqmokmantani.
13 Jesus respondeu:
14 Nīk̇aṅw ason nu’ hakiy kūyit maqaqw, put aṅqw hikwqa soon hisat pānaqmokni; noqw nu’ hakiy kūyit maqaqw, pam kūyi hakiy ahsonve pāhut yamamataqat antani, nen qatsit qaso’taqat aaniwnani.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Noqw wuhti put aw paṅqawu: Meh, tāqa, himu as um nuy it kūyit maqaqw, nu pāpu qa pānaqmokni, piw qa aṅqw kuytomantani.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Yupa uhpuwsuṅway wiktoo, noqw uma aṅqwni.
16 Jesus disse:
17 Noqw wuhti lavayhtiqe put aw paṅqawu: Nu ṅasta puwsuṅway’ta. Noqw Jesus aw paṅqawu: Pas um súaṅqawhqe Nu ṅasta puwsuṅway’ta, kita.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Pi um as tsívotnihqamuy puwsuṅwta; noqw i’ pu’ umum qátuhqa pay qa uhpuwsuṅwa. Um paṅqawhqe súaṅqawu.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Noqw wuhti put aw paṅqawu: Meh tāqa, kurs um hak God lavay’ayaata.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Noqw itanam pi it tūkwit ep God aw nānawakna; noqw úmuyniqw pi as sinom soon qa Jerusalem ep God aw nānawaknani.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Wuhti, um nuy tuptsiwni, pay nāt uma qa it tūkwit, piw qa Jerusalem ep Inay aw nānawaknaniqat aw pituto.
21 Jesus respondeu:
22 Uma hihta aw nānawaknaqey haknihqat qa navoti’yuṅwa; itam pi hakiy aw nānawaknaqey navoti’yuṅwa, pi God Jew‐sinmuy amuhpiy sinmuy ayo ōoyaqw ōviy’o.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nīk̇aṅw pay nāt aw pituto, híkispi pas aw pitsíwta, pep pu’ hakim aṅ pas antsa Inay aw nāwakinwisqam unaṅway aṅqw pas antsay’k̇ahk̇aṅw put aw nāwakinwisniqat aw’i. Pi pan hapi hakim Inay aw nāwakinwisnihqamuy pam tuṅlay’ta.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Pi God hapi Hikwsi; noqw put aw nāwakinwisqam pas soon qa unaṅway aṅqw pas antsay’k̇ahk̇aṅw put aw nāwakinwisni.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Noqw wuhti put aw paṅqawu: Antsa yaw hak Messias Christ yan túṅwantiwhqa God aṅqw pítuniqat nu navoti’ta; ason yaw pam hak pite’, itamuy sohsok hihta āawnani.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Pay nu ūmi yuaataqa hapi pam Messias.
26 Então Jesus disse:
27 Noqw pahsat pu put aw nánatuwnayaqam ö́kihqe, pam wuhtit amum yuaataqw aw k̇āwuwaya; noqw qa haqawa put hihta tūviṅtaqat, pu sen pam hinoqw put aw yuaataqat put tūviṅta.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Noqw pahsat pu wuhti wikoroy pep mātapt, kīminihqe, ep sinmuy amumi paṅqawu:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 Kurs huvam inumum pāmiye’, it hakiy tāqat nuy aṅqaqw hihta hinhtiqat sohsok nuy āawnaqat aw uma yórikyani; ya sen qa i’ hak Christ?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Pahsat pu puma kīṅaqw nö́ṅakqe, put aw öki.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Noqw put ahkwayñap Jesus aw nánatuwnayaqam put aw ö’qalyaqe paṅqaqwa: Nȫsaa, Tutuqaynaqa.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Noqw pam umumi paṅqawu: Pay nu nōvat nösniqey himuy’taqw, uma put qa tuwi’yuṅwa.
32 Mas ele lhes disse:
33 Noqw ōviy put aw nánatuwnayaqam nānami paṅqaqwa: Ya sen pay hak eṅem nōvay’va?
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Noqw Jesus amumi paṅqawu: Nu hakiy nuy aṅqw távihqat tunatyayat hintsak̇e’, put tumalayat yúkiniqw pam pantaqa inuṅem nȫsiwhqat anta.
34 Jesus lhes declarou:
35 Noqw ya uma qa paṅqaqwa: Pay nāt nālöq mūmuyawhtuy ep pu’ natwani tsovalniwni, kitota? Meh, nu umumi paṅqawni: Kurs huvam kwuhpukye’, pāvasat aṅ yórikyaa; pi pay tukwsiwyuṅqe tsovalniwniqat aw pitsíwta.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Noqw hö́hökqa ahsalawṅwu, nihqe soñawnen sinmuy tsovalaqw, puma qatsit qa so’taqat himuy’vayani. Noqw uyhqaniqw, pu hökqa puma nāma hahlayhtiṅwu.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Noqw yep hapi yan yuaatiwhqa pas antsaa: Suhk̇a uyhq, pu suhk̇a hȫqö, ii.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Uma haqe’ qa maqsontotat aṅ höqyaniqat nu aw umuy ayata. Pay pētu aṅ tumaltotaqw, uma amumum sumitumalay’yuṅwni.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Noqw k̇aysiwhqam Samariat ep sinom pep kīve yesqam wuhtit lavayiyat ahpiy Jesus aw tūtuptsiwa, ura pam paṅqawu: Pas nu aṅqaqw hihta hinhtiqat pam nuy sohsok āawna.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Noqw ōviy Samariat ep sinom Jesus aw ö́kihqe, pam pumuy amumum huruhtiniqat put aw nānawakna; noqw pam lȫs tāwat aṅ pep qatu.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Noqw piw nāt pētu k̇aysiwhqam pas nāp lavayiyat ahpiy put aw tūtuptsiwa;
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Nihqe wuhtit aw paṅqawu: Pu’ hapi itam tūtuptsiwa, qa uhlavayiy ahpiy’o, pi itam pas nāp aw tūqayyuṅqe, pas suyan i’ hak sinmuy ayo ōoyhqa Christnihqat itam nanapta.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Noqw ahpiy lȫs talq pam paṅqw ahpiynihqe, Galileet aqw’a.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Pi God lavay’ayaat nāp tutskway ep qa k̇aptsiwtaṅwuqat Jesus nāp paṅqawu.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Noqw pam Galilee‐tutskwat ep pituqw, Galilee‐sinom put pās taviya, puma pi nuhtum Jerusalem ep nōviwhqat épeqyaqe, put hihta hinhtiqat sohsok aw yórikyaqe ōviy’o.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Noqw Jesus Galileet ep Canat aw piw pitu; pep ura pam kūyit aṅqw ovavalat yuku. Noqw hak pas pavan sinot tiat tiyo Capernaum ep tūtuya.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Noqw yaw Jesus Judeat aṅqw Galileet ep pítuhqat naat navota; noqw pam as put ámumnen tiyotiyat qalaptsinaniqat pam aw nāwakna, pam okiw mokíwuy aqw pitsíwtaqw ōviy’o.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Pahsat pu Jesus put aw paṅqawu: Pas uma aṅ k̇ātatayhpit hihta tuawi’yuṅqat aw qa yórike’ soon tūtuptiwani.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Noqw pas pavan tāqa put aw paṅqawu: Tāqa, um okiw itiy nāt qa mokq aqwni.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Noqw Jesus put aw paṅqawu: Pay um aqwni, pay uhti qatu. Noqw Jesus put aw hin lavayhtiqat tāqa tuptsiwhqe, paṅqw ahpiy’o.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nihqe ōviy pam pahsat atk̇amiqniqw, tumal’aymat ahsawvayaqe āawnayaqe aw paṅqaqwa: Pay uhti qa mokqe qatu.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Pahsat pu pam hísatniqw aṅqwtiqat pam pumuy tūviṅta; noqw puma paṅqaqwa: Tāvok tāwanasaproyaqw (tāwa aṅhqe tsaṅe’sikis qöniwmaqw) pam mukihoya.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Noqw naat navoti’taqw, ura pahsat Jesus put aw paṅqawu: Pay uhti qatu, kita. Nihqe ōviy pam nāp tuptsiwa, pu kīyat sohsoyam ep yesqamu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Noqw Jesus Judeat aṅqw Galileet ep pitut yan k̇ātatyhpit tumaltaqe pas hímunihqey pahsat lȫs namtakna.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.