João 10
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARIB
1 Pas antsaa, pas antsa nu umumi paṅqawni: Hak qa hötsíwhpa kanelkimi pakit, pay nāp haqe’ aqw pákihqa hapi uyiṅwuniṅwu, pu hakiy hihta tusoqnawhkilawhqaniṅwu.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Hötsíwhpa pákihqa hapi kanelmuy tumalay’taqaniṅwu.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Noqw hötsíwat aw tunatyawtaqa put aw hö́taṅwu, noqw kanēlom tönayat nanaptaṅwu; noqw pam pumuy túṅwniyamuy akw wáṅwaylawṅwu, nen pumuy paṅqw haqami tsamṅwu.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Pu pam pokmuy nö́ṅakne’ amupyeve hinmaṅwu; noqw kanēlom tönayat tuwi’yuṅqe ōviy put aṅkyaṅwu.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Nīk̇aṅw puma a’löṅtuy tönayamuy qa tuwi’yuṅqe ōviy hakiy alöṅöt qa aṅkyat, tuwat soq put apyeve watqaṅwu.
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yan Jesus tūwutsit aṅ pumuy amumi hihta mahtakna; noqw puma put hihta lavayhtiqat qa māmatsya.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Pahsat pu Jesus piw amumi paṅqawu: Nu hapi kanelkimiq hötsíwat anta.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Inupyeve mohti ö́kihqam sohsoyam uuyiṅwtu, pu hihta tūnawhkilalwaqamu; noqw ikanelvohkom pumuy amumi qa tūqayyuṅwa.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Nu hapi hötsíwa; inuhpa’ pákihqa hapi ayo yámakni, nen aw papkik̇aṅw pu piw aṅqw yaymak̇aṅw nȫsiwhqey tuway’numni.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Pi uyiṅwu ūuyniksa pítuṅwu, pu hihta nīnaniksaa, pu hihta hovalaniksaa; noqw nu tuwat pumuy yesniqat ōviy pitu, puma nukṅwat qatsit qaöwíhinyuṅwniqat ōviy’o.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 Nu hapi kanelmuy amumi suan tunatyawmaqa. Suan kanelmuy amumi tunatyawmaqa hapi pumuy amuṅem qatsiy táviṅwu.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Náwuspi i’ ayaiwtaqa, kanelmuy qa pokmuy’taqe amumi qa suan tumalay’taṅwu; nīk̇aṅw haqaqw kwéwuniqw put tuwe’, kanelmuy tatamhtat, wāyaṅwu; noqw kwewu kanelmuy qö́yaṅwu, pu piw tatslaknaṅwu.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Ayaiwtaqa wāyaṅwu, pam pi pay ahsatiy ōviyniṅwunihqe kanelmuy qa hin amumi tunatyawtaṅwu.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 Nu hapi kanelmuy amumi suan tunatyawmaqa; nihqe nu ikanelvokmuy tuwimuy’ta; noqw ivokom nuy tuwi’yuṅwa.
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Pas Ina nuy hin tuwi’taqw nu pan piw Inay tuwi’ta, nihqe nu ikanelvokmuy amuṅem iqatsiy távini.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Pu nu piw nāt pētuy kanelmuy qa it kanelkit ep yesqamuy pokmuy’ta; pumuy nu soon qa tsamni, noqw puma itönay nanaptani; noqw puma sūp tōnawtaqw sūk̇a pumuy amumi tunatyawtani.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Noqw nu hapi iqatsiy tave’ put ahoy kwúsuniqat ōviy Ina inumi unaṅway’ta.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Soon hak nuy iqatsiy nawhkini, nu nāp put távini; nu put táviniqey aw öqalat pasiwta, pu nu put ahoy kwúsuniqey aw’i; yan hapi Ina imumi tutapta.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Noqw yan it lavayit ep pay piw Jew‐sinom nātsiki.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Noqw k̇aysiwhqam paṅqaqwa: Pam nukpanhikwsit akw tuyqawiwtaqe ōviy pas qa navoti’numa. Ya uma hinoqw aw tūqayyuṅwa?
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Noqw pētu paṅqaqwa: Nukpanhikwsit akw tuyqawiwtaqa qa yan yuaataṅwu. Ya sen nukpanhikwsi qapostalyaqamuy pōsiyamuy tālawnani?
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Noqw Jew‐sinom Jerusalem epeq ura hisat namat God kīyat powatotaqat éphaqam u’nantota, tö́möhaqamo.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Noqw Jesus God kīyat ep haqam Solomon tuhööyat aṅ waynuma.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Noqw Jew‐sinom put aw tsovaltiqe aw paṅqaqwa: Taay, ya hihsavohaqam itam ūmi a’nö wūwantotani? Kurs pay um pas Christ‐nen itamuy suyan put āawnani.
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Noqw Jesus amumi paṅqawu: Pay pi nu umuy āawnaqw uma qa tūtuptsiwa. Nu Inay tuṅwniyat aw yank̇aṅw īit tutmalat hintsakq, pam nuy hákiynihqat tuawi’ta.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Noqw uma qa tūtuptsiwa, ispi uma qa nuhtum ikanelvohkomyaqee; pay pi nu ura umumi paṅqawu.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Ikanelvohkom itönay nanaptaṅwu; noqw nu pumuy tuwimuy’ta; noqw puma inuṅk hinwisa.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Noqw nu pumuy qatsit qaso’taqat huylawu; noqw soon puma hovalniwyani, piw soon hak pumuy imapqölṅaqw tusoq’ipwani.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Ina nuy pumuy máqahqa sohsokmuy amuhpenihqe pas pávani; noqw qa hak pumuy Inay mapqölṅaqw tusoq’ipwaniqey aw öqala.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Ina‐niqw pu nūu, itam sūk̇aa.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Pahsat pu Jew‐sinom put tatatupyaniqe pay piw o’wat ömahtota.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Noqw Jesus lavayhtiqe amumi paṅqawu: Nu nihtiwtaqat lolmat tumalat Inay aṅqw umumi mahtakna. Noqw ya uma hihtawat tumalat ep nuy tatatupyani?
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Noqw Jew‐sinom put aw paṅqaqwa: Pay itam lolmat tumalat qa ép uṅ tatatupyani, pi um God qak̇aptsi’lavayhtiq’ö; pu um pay sínonik̇aṅw pas God‐nihqey paṅqawhqat ōviy’o.
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Noqw Jesus amumi paṅqawu: Puyaw umuhtutavoy ep qa yan pey’ta: Nu paṅqawu: Uma pas hihtuya, yan’i? (Noqw pas soon tutuveni alöṅtini.)
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Noqw pep hapi pam hakimuy put lavayiyat ömahtotaqamuy pas hihtuyaqat amumi paṅqawu.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Noqw hintaqw ōviy uma nuy qak̇aptsi’lavayhtiqat paṅqaqwa, nu Pas Hímunihqat Tiatnihqey lavayhtiqö’? Pi Ina pas nāp nuy supwataqe tūwaqatsit aw tavi.
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Ason pi nuy qa Inay tumalayat hintsakq, uma nuy qa tūtuptsiwani.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Nīk̇aṅw kurs pay nu pas put hintsakq, nāmahin pi as uma nuy qa tūtuptsiwanik̇ahk̇aṅw uma hīhihta tumaltiwhqat tūtuptsiwani; nen Ina inuhpeniqw, pu nu put epnihqat uma māmatsye’ tūtuptsiwani.
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Yantaqat ep pu as ōviy piw puma put ṅuayaniqey antotiqw, pam pumuy māyamuy aṅqw ayo yámakqe,
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Jordan yupqöymi paṅsonihqe huruhti, ura John pay mohti kūyit akw tūtuvoylalawhqat paṅsoo.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Noqw k̇aysiwhqam put aw ökiwtaqe nānami lavayta: John pi qa hihta k̇ātumalta; nīk̇aṅw John pi it tāqat hin lavayhtiqw pas pam sohsoy antsaa.
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Noqw pepeq k̇aysiwhqam put aw tūtuptsiwa.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.