Hebreus 4
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NAA
1 Noqw ōviy’o, itupkomu. Itam haqam nāsuṅwnayaniqey aw ökininiqw itamuṅem nāt qeni. Nīk̇aṅw itam tunatyaltotini, taq k̇a umuṅaqw haqawa paṅsoq qa pítuni.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Pi lomatuawi pumuy amumi yuaatiwhqa piw itamumi yuaatiwa; noqw pay put lavayit akw puma qa moṅwvastoti, pi puma as nanaptat qa tūtuptsiwa.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Pi itam aṅ tūtuptsiwaqam haqam nāsuṅwnayaniqey aw öki, hin pam lavayhtiqat pan’i: Nu itsívutiqe pas paṅqawu: Pay puma pas soon haqam nāsuṅwnayaniqey aw ökini, nu kita. Pi pam pas nāp tūwaqatsit yayhniwhqat pepeq tumaltaqey yuku.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Oviypi ura pam háqe’wat tsaṅe’sikis talöṅnit yanwat lavayhti: Pu God tsaṅe’sikis talöṅnit ep sohsok tutmalay aṅqw nāsuṅwna.
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Nit pu yep piw nāt paṅqawu: Pay puma pas soon haqam nāsuṅwnayaniqey aw ökini, nu kita.
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Noqw pay haqawat pas nāt soon paṅsoq aw qa ökini, pu imuy hakimuy amumi pam mohti yuaatiwhq puma qa tūtuptsiwhqe ōviy aw qa öki.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Pu piw nāt pam sukw talöṅnit tuwantaqe, David ahpiy paṅqawu: Pūu, kita, pay hísattiq’ö; pi ura paṅqawu: Kurs uma pu’ talöṅnit ep put tönayat nanapte’, uma qa nāwuko’naṅwtotani.
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Pi as Joshua pumuy nāsuṅwnanaqw soon God put atsva piw nāt itamuy paṅsoq ökiniqat tokiltoynaniqey paṅqawni.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Noqw ōviy hapi God sinomuyatuy nāsuṅwnayaniniqw amuṅem nāt qeni.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Pi nasuṅwpiyat aw pákihqa piw ōviy nāp hintsakpiy pahsavo hintsakṅwu, God hintsakpiy panhtiqat pan’i.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Noqw ōviy God itamuy haqam nāsuṅwnayaniqat itamuṅem qeni’taqw, itam paṅsoq ökiniqey qanātusi’yuṅwni; taq nāphisat sen uma haqawa pumuy amún qatuptsiwni’te’, paṅsoq qa pítuni.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Pi God lavayiat tayta, piw a’nö lay’ta. Pam sipwuvahpit an nan’ik̇aqe aṅ qalay’ta; nihqe hakiy unaṅwayat hikwsiyat aṅqw nāhoy túkuniqey öqalay’ta, piw hakiy öqawiyat ȫqayat aṅqw nāhoy túkuniqeyu. Pam hakiy tutnatyayat piw wuwniyat hímunihqat hakiy aw susmataqtaṅwu.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Pi itam nawus God aw nātuhtualyani, sohsok hihta navoti’taqat aw’i. Noqw sohsoy himu yukiwtaqa put aw susmataq’a; qahimu put aw tupkiwta.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Noqw itam itahtuptsiwniy ep hūrs hoṅni; pi God Tiat, Jesus Christ ōmiqatsit aw pákihqe God awwat mohpeq moṅw’iwta; nihqe pepeq itamuṅem nāwakinma.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Pi itamuy qaöqawi’yuṅqw, itamuṅem nāwakinmaqa sohsok mātsi’taqe itamuy ōkwatuwa; pi pám pay itamun sohsok hihta aṅ unaheviwk̇aṅw, pay qa haqam qaanhti.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Noqw ōviy itam qamaqásneveq God moṅw’atsvewayat aw ökini, nen itam pep núokwayat kwusuyani; pu itam sóonhtote’ núokwayat akw paaṅwniwyani.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.