Hebreus 3
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NAA
1 Noqw ōviy’o itupkomu, uma God tímatu, piw put tímatnihqey pan hinwisniqey aw wáṅwayniwya. Kurs uma Jesus Christ itahtuptsiwniy itamumi kwusivaniqe ōviy ayaiwtaqat aw wūwayani, itamuṅem God awwat mohpeq moṅw’iwtaqat aw’i.
1 Por isso, santos irmãos, vocês que são participantes da vocação celestial, considerem atentamente o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão, Jesus,
2 God hihta aw put taviqw, aṅ ahsupoq pam suan hinma, ura hin Moses God tímuyatuy amumi pās tunatyawmaqat pan’i.
2 o qual é fiel àquele que o constituiu, como também Moisés foi fiel em toda a casa de Deus.
3 Pi Jesus hapi Moses epnihqe pas pavan k̇aptsiwtaniqey hihk̇ay’ta, pi kīvituy mohpeqnihqa put amum yesqamuy amuhpenihqe pas pavan k̇aptsitiwa.
3 No entanto, assim como aquele que edifica uma casa tem maior honra do que a casa em si, também Jesus tem sido considerado digno de maior glória do que Moisés.
4 Pi sohsokmuy kīvituy amuṅaqw suhk̇a mohpeqniṅwu. Noqw sohsok hihta aw mohpeqnihqa hapi i’ God.
4 Pois toda casa é edificada por alguém, mas aquele que edificou todas as coisas é Deus.
5 Noqw Moses tumal’ayat an God tímuyatuy amumi mohpeq wúnuhqe súan tumalay’ta; nihqe God itamumi hin lavayhtiniqat pam aṅwu pay tuawi’ta.
5 E Moisés foi fiel, em toda a casa de Deus, como servo, para testemunho das coisas que haviam de ser anunciadas.
6 Noqw pay Christ God tíatnik̇aṅw tímuyatuy amumi mohpeq wunu, nihqe suan tumalay’ta. Noqw itam God tímatu, kurs yūmosa put qapēvewnayee, pu hahlayk̇ahk̇aṅw hihta aw yórikyaniqey tunatyayat qa wílekni’yuṅwee.
6 Cristo, porém, como Filho, é fiel em sua casa. Esta casa somos nós, se guardarmos firme a ousadia e a exultação da esperança.
7 Yanta hápiniqw, ōviy ura Qahováriwtaqa Hikwsi paṅqawu: Kurs uma pu’ tāwat ep put tönayat nanapte’
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Hoje, se ouvirem a sua voz,
8 Uma qa nāwuko’naṅwtotani. Ura umunam qayēsiwhpuvehaqam inumi rohomhtotiqe nuy puhtsemoknaya.
8 não endureçam o coração como foi na rebelião, no dia da tentação no deserto,
9 Ura puma inumi hepya, piw inumi tuwantota, lȫp sunat yahsaṅwuy aṅ itumalay aw taywisk̇ahk̇aṅwo; noqw uma qa amún hinhtotini.
9 onde os pais de vocês me tentaram, pondo-me à prova, e viram as minhas obras durante quarenta anos.
10 Paniqw ōviy nu ephaqam qatsívaptsiwyuṅqamuy amuhpe qahahlayhtiqe paṅqawu: Puma yūmosa unaṅwpeq inuṅaqw lahsiwyuṅwa, pu puma haqe’ itunatyay qa tuwi’yuṅwa.
10 Por isso, me indignei contra essa geração e disse: ‘O coração deles sempre se afasta de mim; e eles não conheceram os meus caminhos.’
11 Noqw ōviy nu itsívutiqe pas öqalat pan lavayhti: Pay puma pas nawus soon haqam nāsuṅwnayaniqey aw ökini. Ura pan pey’ta.
11 Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’”
12 Noqw ōviy’o itupkomu, uma nānami tunatyaltotini, taq nāp hisat sen hak God pas qátuhqat aṅqw lahse’, qalomá’naṅway akw God pēvewintini.
12 Tenham cuidado, irmãos, para que nenhum de vocês tenha um coração mau e descrente, que se afaste do Deus vivo.
13 Uma nāqavo nāökwhantani, nāt umuṅem qénitniq’ö, taq sen umuṅaqw haqawa qaanhtiput unatwiyat ahpiy a’nö unaṅwtini.
13 Pelo contrário, animem uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama “hoje”, a fim de que nenhum de vocês seja endurecido pelo engano do pecado.
14 Ura itam Christ aw tūtuptsiwa. Nihqe kurs itam qa haqami naṅ’eknaye’, yūmosa itahtuptsiwniy aṅ hinwise’, itam put amum sohsok hihta makiwyani.
14 Porque temos nos tornado participantes de Cristo, se, de fato, guardarmos firme, até o fim, a confiança que, desde o princípio, tivemos.
15 Ura nu paṅqawhq tutuvenit ep yan pey’ta: Kurs uma pu’ tāwat ep put tönayat nanapte’ uma qa nāwuko’naṅwtotani. Ura umunam inumi rohomhtoti. Noqw uma qa amún hinhtotini, yan’i.
15 Como se diz: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração, como foi na rebelião.”
16 Taq ura haqawat as nanaptat, put puhtsemoknaya, nīk̇aṅw pay qa sohsoyam Moses amum Egypt aṅqw nö́ṅakqam panhtoti.
16 E quem foram os que ouviram e, mesmo assim, se rebelaram? Não foram todos os que saíram do Egito por meio de Moisés?
17 Noqw ya hakim lȫp sunat yahsaṅwuy aṅ put unaṅwmoknaya? Pay ima hakim piw qaanhtotiqe, qayēsiwhpuvehaqam súlawhti.
17 E contra quem Deus se indignou durante quarenta anos? Não foi contra os que pecaram, cujos cadáveres caíram no deserto?
18 Noqw ya pam hakimuy amumi pas qa öwílvayhtiqe pas soon haqam nāsuṅwnayaniqey aw ökiniqat paṅqawu? Imuy aṅ qatuptsiwni’yuṅqamuy amumii.
18 E a quem jurou que não entrariam no seu descanso, senão aos que foram desobedientes?
19 Noqw ōviy pay hapi puma pas qa tuptsiwyaqe soon paṅso yuṅni.
19 Assim, vemos que não puderam entrar por causa da incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.