Atos 9
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ACF
1 Noqw Saul nāt pas itsívuhihkwisk̇aṅw, Tutuyqawhqat aw tuptsiwni’yuṅqamuy pavan pas hintsanniqey, pu pas qö́yaniqey tunatyawk̇aṅw, God awwat susmohpeq moṅwit aw’i;
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 Nihqe Damascus ep aṅqe’ tsotsvalkit aṅ sinmuy amumi put eṅem pēnayaniqat nāwakna; noqw kurs pam hakimuy tahtaqtuy, sen momoymuy Jesus aw tuptsiwni’yuṅqamuy tuwe’, pumuy somhtat, Jerusalem aqw tsamni.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Noqw ōviy pam paṅsoqnihqe, Damascus aw hayiṅwnaqw, ōṅaqw tāla put ánan’ik suhtalawva;
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Noqw pam tutskwami posqe, hakiy tönayat navotq, put aw paṅqawu: Saul, Saul, ya um hinoqw nuy okiwsahsana?
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Noqw pam paṅqawu: Ya um hak’i, Tutuyqawhqa? Noqw Tutuyqawhqa paṅqawu: Nu Jesus, um nuy hapi okiwsahsana. Um sökwíkinpit aqw horarataqw, pam uṅem anahaa.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Noqw pam tsawnaqe, tururutik̇aṅw, pas hin unaṅway’k̇aṅw paṅqawu: Tutuyqawhqa, noqw nu hinhtiniqat um nāwakna? Noqw Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Um wunuptut, kīmini; noqw ason um hinhtiniqat uṅ pep āawnayani.
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Noqw tahtaqt put ámumyaqam qa hiṅqawk̇ahk̇aṅw aṅqe’ hōñi; hakiy as tönayat nanvotyak̇ahk̇aṅw hakiy qa tuway’yuṅwa.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Pahsat pu Saul tutskwaṅaqw wunuptuqe, as pōsiy púruknat, qa hihta tuwa; noqw puma put māyat ṅuy’wisqe, Damascus ep wikvaya.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Noqw pam pāyis tālat aṅ kurs hin hihta túwani, piw qa nȫsa, qa hīko.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Noqw hak tuptsiwni’taqa Ananias yan mātsiwhqa Damascus ep qatu. Noqw pam tuawyorikq, Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Ananias, Noqw pam paṅqawu: Yep nūu, Tutuyqawhqa.
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Noqw Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Um wunuptut, Sūwipo kisk̇at yan mātsiwhqat awni; nen Judas kīyat ep hakiy Tarsus aṅqwnihqat Saul yan mātsiwhqat ōviy tūvintani; taq meh, pam okiwlawu,
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Nihqe tuawyorikq hak tāqa Ananias yan mātsiwhqa ep pákihqe, put aw may akw toṅo pōsiy tālawnaniqat ōviy’o.
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Pahsat pu Ananias lavayhtiqe paṅqawu: Tutuyqawhqa, pas yaw i’ tāqa Jerusalem epeq uhsinmuy okiwsahsanqat nu k̇aysiwhqamuy amuṅaqw navota.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Noqw yaw pam yep uhnatṅwaniy aw tatqa’naṅwyaqamuy sohsokmuy somhtaniqey God awwat mohpeq momṅwituy öqalat pasiwk̇aṅw pitu.
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Noqw pay Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Um awni, taq pam pas inamors’awiwa; pam qa‐Jew‐sinmuy, pu pas momṅwituy‐nik̇aṅw, pu Israel‐sinmuy amumi inatṅwaniy tūawmani.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Pu nāt pam inatṅwaniy ep hīhihta aṅ qaan’ewakw okiwsaniwniqat nu put āawnani, kita.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Noqw ōviy Ananias awnihqe, kīmi pákihqe, put aw may akw toṅot, paṅqawu: Itupko Saul, Tutuyqawhqa Jesus uṅ aṅqaqwniqw ūmi mātaktiqa nuy aṅqw hōna, umuhposiy tālawnaniqat ōviy’o, pu Qahováriwtaqat Hikwsit akw tuyqawiwtaniqat ōviy’o.
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Noqw pahsat pay himu nasiṅwput antaqa put pōsiyat aṅqw löhökq, pam pōsiy tālawnaqe wunuptu; nihqe kūyit akw tuvoylatit, nösqe, öqawhta.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Pahsat pu Saul Damascus ep tuptsiwni’yuṅqamuy amumum hihsavo qatu,
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Nihqe āpiy tsotsvalkiva i’ Jesus God Tíatnihqat yuaatinuma.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Noqw sohsoyam put aw tūqayyuṅqam hin kurs wūwantotaqe paṅqaqwa: Ya qa i’ Jerusalem epeq it natṅwanit aw tatqa’naṅwyaqamuy hovalaqe, hakimiy panyuṅqamuy somhte’ God awwat mohpeq momṅwituy amumi tsamniqe ōviy pew pitsíwta? kitota.
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Noqw tuwat Saul pas suyhtsepṅwat öqawi’maqe, Damascus ep Jew‐sinmuy yumoṅwaltaqe, pay Jesus pas antsa Christ‐nihqat amumi mātaqlawu.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Noqw ōviy ahpiy wūyavotiqw, Jew‐sinom put nīnayaniqey nanawinya.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Nihqe puma put nīnayaniqe ōviy tālö‐nik̇aṅw, pu tōkilat aṅ höhtsiwat aw tunatyawyuṅwa. Noqw yaw puma put moqmani’yuṅqw Saul navota.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Pahsat pu tuptsiwni’yuṅqam míhikiwtaqw put tuhpelat aṅ tutsáyat akw hawnaya.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Noqw Saul Jerusalem epeq pítuhqe, as tuptsiwni’yuṅqamuy amumumtiniqey anhtiqw, puma sohsoyam put mamqasyaqe, pam pas antsa tuptsiwni’taqat qa tūtuptsiwa.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Noqw Barnabas put aw unaṅwtapqe, ayaiwyuṅqamuy amumi put wikva; nihqe hin pam Damascus aqwniqw, Tutuyqawhqa put aw namtaknaqe, put aw yuaaykuqat pam pumuy āawna, pu hin Paul Damascus epeq qa tuhtusk̇aṅw, Jesus natṅwaniyat aṅ nuhtumi yuaataqata. (Noqw pep pu’ puma put kwusuya.)
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Noqw Paul Jerusalem epeq pumuy amumum hinnumqe,
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Qa tuhtusk̇aṅw Tutuyqawhqat Jesus natṅwaniyat aṅ nuhtumi yuaata; nihqe Greek‐sinmuy amuhkwa yuaatotaqamuy amumum put ep nāṅwuy’taqw puma put nīnayaniqey tunatyawyuṅwa.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Noqw tuptsiwni’yuṅqam put nanaptaqe, Caesareat aqw put wikyaqe paṅqw put Tarsus aqw taviya.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Pahsat pu Jesus aw tōnawtaqam Judeat, pu Galileet, pu Samariat aṅ ahsupoq yesqam suyan unaṅwtotiqe, öqawhtota; nihqe Tutuyqawhqat k̇aptsi’k̇ahk̇aṅw wūhaq’iwma, Qahováriwtaqa Hikwsi amumi unaṅwtapq’ö.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Noqw Peter aṅqe’ sohsovik nakwsuqe, Lyddat epeq God sinomuyatuy amumi hāwi.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Nihqe pepeq pam hakiy tāqat Aeneas yan mātsiwhqat tuwa, put hakiy ahpa qa taytaqw, pam okiw nanal yahsaṅwuy aṅ tuyhqatsi.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Noqw Peter put aw paṅqawu: Aeneas, Jesus Christ uṅ qalaptsina. Wunuptut, uh’ahpay tsovalaa, kita. Noqw pahsat pay pam wunuptu.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Noqw sohsoyam Lyddat pu Saron ep ki’yuṅqam put aw yórikyaqe Tutuyqawhqat awwat lasya.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Noqw hak Joppat ep tuptsiwni’taqa Tabitha yan mātsiwa, pam Dorcas (Tsöviwmana) i’nihqe pam’i. Noqw i’ hak wuhti lolmat tumalay’ta, pu hīhihta akw tūvaaṅwanta.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Noqw pam ephaqam tūtuyhtiqe mōki; noqw puma put pāhomyaqe tupatsveq taviya.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Noqw pay pi Lydda Joppat áhayhpo; noqw yaw Peter pep qátuhqat tuptsiwni’yuṅqam nanaptaqe, hakimuy lȫqmuy tāqatuy paṅso ayatotaqw, pam qa sȫwunit, pumuy amuminiqat puma nāwakna.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Pahsat pu Peter nakwsuqe, pumuy amumuma. Noqw ōviy pam pituqw, puma put tupatsmiq wupnaya; noqw sohsoyam koṅnanalvut okiw put aqlap hoṅqe, tsaykik̇ahk̇aṅw nāt Dorcas pumuy amumum qátuhqe kwakwsat, pu yūyuwsit yukuhtaqat puma put aw matamintota.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Noqw pay Peter pumuy sohsokmuy paṅqw ipwat, tamötswunuptut nāwakna; nit pahsat put tokoyat aw namtökt paṅqawu: Tabitha, qatuptuu. Noqw pam pōsiy púruknaqe, Peter túwahqe, pahsat qatuptu.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Noqw pam put aw māvuyaltiqe, wunuptsinaqe, God sinomuyatuy koṅnanalvutuy enaṅ wáṅwayhqe, pumuy put āawna, kurs pam taytaq’ö.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Noqw i’ yantaqa Joppat aṅ ahsupoq nanaptiwhq, k̇aysiwhqam Tutuyqawhqat aw tūtuptsiwa.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Noqw Peter Joppat ep hakiy pūvuk̇at pöhiwantaqat Simon amum wūhakis qatu.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.