Atos 9

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Noqw Saul nāt pas itsívuhihkwisk̇aṅw, Tutuyqawhqat aw tuptsiwni’yuṅqamuy pavan pas hintsanniqey, pu pas qö́yaniqey tunatyawk̇aṅw, God awwat susmohpeq moṅwit aw’i;
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Nihqe Damascus ep aṅqe’ tsotsvalkit aṅ sinmuy amumi put eṅem pēnayaniqat nāwakna; noqw kurs pam hakimuy tahtaqtuy, sen momoymuy Jesus aw tuptsiwni’yuṅqamuy tuwe’, pumuy somhtat, Jerusalem aqw tsamni.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Noqw ōviy pam paṅsoqnihqe, Damascus aw hayiṅwnaqw, ōṅaqw tāla put ánan’ik suhtalawva;
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Noqw pam tutskwami posqe, hakiy tönayat navotq, put aw paṅqawu: Saul, Saul, ya um hinoqw nuy okiwsahsana?
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Noqw pam paṅqawu: Ya um hak’i, Tutuyqawhqa? Noqw Tutuyqawhqa paṅqawu: Nu Jesus, um nuy hapi okiwsahsana. Um sökwíkinpit aqw horarataqw, pam uṅem anahaa.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Noqw pam tsawnaqe, tururutik̇aṅw, pas hin unaṅway’k̇aṅw paṅqawu: Tutuyqawhqa, noqw nu hinhtiniqat um nāwakna? Noqw Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Um wunuptut, kīmini; noqw ason um hinhtiniqat uṅ pep āawnayani.
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Noqw tahtaqt put ámumyaqam qa hiṅqawk̇ahk̇aṅw aṅqe’ hōñi; hakiy as tönayat nanvotyak̇ahk̇aṅw hakiy qa tuway’yuṅwa.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Pahsat pu Saul tutskwaṅaqw wunuptuqe, as pōsiy púruknat, qa hihta tuwa; noqw puma put māyat ṅuy’wisqe, Damascus ep wikvaya.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Noqw pam pāyis tālat aṅ kurs hin hihta túwani, piw qa nȫsa, qa hīko.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Noqw hak tuptsiwni’taqa Ananias yan mātsiwhqa Damascus ep qatu. Noqw pam tuawyorikq, Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Ananias, Noqw pam paṅqawu: Yep nūu, Tutuyqawhqa.
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Noqw Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Um wunuptut, Sūwipo kisk̇at yan mātsiwhqat awni; nen Judas kīyat ep hakiy Tarsus aṅqwnihqat Saul yan mātsiwhqat ōviy tūvintani; taq meh, pam okiwlawu,
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Nihqe tuawyorikq hak tāqa Ananias yan mātsiwhqa ep pákihqe, put aw may akw toṅo pōsiy tālawnaniqat ōviy’o.
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Pahsat pu Ananias lavayhtiqe paṅqawu: Tutuyqawhqa, pas yaw i’ tāqa Jerusalem epeq uhsinmuy okiwsahsanqat nu k̇aysiwhqamuy amuṅaqw navota.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Noqw yaw pam yep uhnatṅwaniy aw tatqa’naṅwyaqamuy sohsokmuy somhtaniqey God awwat mohpeq momṅwituy öqalat pasiwk̇aṅw pitu.
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Noqw pay Tutuyqawhqa put aw paṅqawu: Um awni, taq pam pas inamors’awiwa; pam qa‐Jew‐sinmuy, pu pas momṅwituy‐nik̇aṅw, pu Israel‐sinmuy amumi inatṅwaniy tūawmani.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Pu nāt pam inatṅwaniy ep hīhihta aṅ qaan’ewakw okiwsaniwniqat nu put āawnani, kita.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Noqw ōviy Ananias awnihqe, kīmi pákihqe, put aw may akw toṅot, paṅqawu: Itupko Saul, Tutuyqawhqa Jesus uṅ aṅqaqwniqw ūmi mātaktiqa nuy aṅqw hōna, umuhposiy tālawnaniqat ōviy’o, pu Qahováriwtaqat Hikwsit akw tuyqawiwtaniqat ōviy’o.
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Noqw pahsat pay himu nasiṅwput antaqa put pōsiyat aṅqw löhökq, pam pōsiy tālawnaqe wunuptu; nihqe kūyit akw tuvoylatit, nösqe, öqawhta.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Pahsat pu Saul Damascus ep tuptsiwni’yuṅqamuy amumum hihsavo qatu,
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Nihqe āpiy tsotsvalkiva i’ Jesus God Tíatnihqat yuaatinuma.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Noqw sohsoyam put aw tūqayyuṅqam hin kurs wūwantotaqe paṅqaqwa: Ya qa i’ Jerusalem epeq it natṅwanit aw tatqa’naṅwyaqamuy hovalaqe, hakimiy panyuṅqamuy somhte’ God awwat mohpeq momṅwituy amumi tsamniqe ōviy pew pitsíwta? kitota.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Noqw tuwat Saul pas suyhtsepṅwat öqawi’maqe, Damascus ep Jew‐sinmuy yumoṅwaltaqe, pay Jesus pas antsa Christ‐nihqat amumi mātaqlawu.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Noqw ōviy ahpiy wūyavotiqw, Jew‐sinom put nīnayaniqey nanawinya.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Nihqe puma put nīnayaniqe ōviy tālö‐nik̇aṅw, pu tōkilat aṅ höhtsiwat aw tunatyawyuṅwa. Noqw yaw puma put moqmani’yuṅqw Saul navota.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Pahsat pu tuptsiwni’yuṅqam míhikiwtaqw put tuhpelat aṅ tutsáyat akw hawnaya.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Noqw Saul Jerusalem epeq pítuhqe, as tuptsiwni’yuṅqamuy amumumtiniqey anhtiqw, puma sohsoyam put mamqasyaqe, pam pas antsa tuptsiwni’taqat qa tūtuptsiwa.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Noqw Barnabas put aw unaṅwtapqe, ayaiwyuṅqamuy amumi put wikva; nihqe hin pam Damascus aqwniqw, Tutuyqawhqa put aw namtaknaqe, put aw yuaaykuqat pam pumuy āawna, pu hin Paul Damascus epeq qa tuhtusk̇aṅw, Jesus natṅwaniyat aṅ nuhtumi yuaataqata. (Noqw pep pu’ puma put kwusuya.)
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Noqw Paul Jerusalem epeq pumuy amumum hinnumqe,
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Qa tuhtusk̇aṅw Tutuyqawhqat Jesus natṅwaniyat aṅ nuhtumi yuaata; nihqe Greek‐sinmuy amuhkwa yuaatotaqamuy amumum put ep nāṅwuy’taqw puma put nīnayaniqey tunatyawyuṅwa.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Noqw tuptsiwni’yuṅqam put nanaptaqe, Caesareat aqw put wikyaqe paṅqw put Tarsus aqw taviya.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Pahsat pu Jesus aw tōnawtaqam Judeat, pu Galileet, pu Samariat aṅ ahsupoq yesqam suyan unaṅwtotiqe, öqawhtota; nihqe Tutuyqawhqat k̇aptsi’k̇ahk̇aṅw wūhaq’iwma, Qahováriwtaqa Hikwsi amumi unaṅwtapq’ö.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Noqw Peter aṅqe’ sohsovik nakwsuqe, Lyddat epeq God sinomuyatuy amumi hāwi.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Nihqe pepeq pam hakiy tāqat Aeneas yan mātsiwhqat tuwa, put hakiy ahpa qa taytaqw, pam okiw nanal yahsaṅwuy aṅ tuyhqatsi.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Noqw Peter put aw paṅqawu: Aeneas, Jesus Christ uṅ qalaptsina. Wunuptut, uh’ahpay tsovalaa, kita. Noqw pahsat pay pam wunuptu.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Noqw sohsoyam Lyddat pu Saron ep ki’yuṅqam put aw yórikyaqe Tutuyqawhqat awwat lasya.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Noqw hak Joppat ep tuptsiwni’taqa Tabitha yan mātsiwa, pam Dorcas (Tsöviwmana) i’nihqe pam’i. Noqw i’ hak wuhti lolmat tumalay’ta, pu hīhihta akw tūvaaṅwanta.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Noqw pam ephaqam tūtuyhtiqe mōki; noqw puma put pāhomyaqe tupatsveq taviya.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Noqw pay pi Lydda Joppat áhayhpo; noqw yaw Peter pep qátuhqat tuptsiwni’yuṅqam nanaptaqe, hakimuy lȫqmuy tāqatuy paṅso ayatotaqw, pam qa sȫwunit, pumuy amuminiqat puma nāwakna.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pahsat pu Peter nakwsuqe, pumuy amumuma. Noqw ōviy pam pituqw, puma put tupatsmiq wupnaya; noqw sohsoyam koṅnanalvut okiw put aqlap hoṅqe, tsaykik̇ahk̇aṅw nāt Dorcas pumuy amumum qátuhqe kwakwsat, pu yūyuwsit yukuhtaqat puma put aw matamintota.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Noqw pay Peter pumuy sohsokmuy paṅqw ipwat, tamötswunuptut nāwakna; nit pahsat put tokoyat aw namtökt paṅqawu: Tabitha, qatuptuu. Noqw pam pōsiy púruknaqe, Peter túwahqe, pahsat qatuptu.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Noqw pam put aw māvuyaltiqe, wunuptsinaqe, God sinomuyatuy koṅnanalvutuy enaṅ wáṅwayhqe, pumuy put āawna, kurs pam taytaq’ö.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Noqw i’ yantaqa Joppat aṅ ahsupoq nanaptiwhq, k̇aysiwhqam Tutuyqawhqat aw tūtuptsiwa.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Noqw Peter Joppat ep hakiy pūvuk̇at pöhiwantaqat Simon amum wūhakis qatu.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.