Atos 26
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARA
1 Pahsat pu Agrippa Paul aw paṅqawu: Taay, pay pi um nēṅem hin lavayhtini. Pahsat pu Paul māvuyaltit, nēṅem lavayhtiqe paṅqawu:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 Pas nu nánapnihqe sakina, Moṅwi Agrippa, kurs nu pu’haqam Jew‐sinmuy amuhpiy sohsok hihta tsok̇aniwhqey ep utpip tuwat hin lavayhtiniqey ōviy’o.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Tis pi Jew‐sinmuy sohsok hintsakpiyamuy‐nik̇aṅw, pu hīhihta aṅ qa súnahpay’yaqw, it um pās navoti’taqw, nu put navoti’ta. Noqw ōviy as um okiw inumi pās tūqaytani.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 Pay nu itsákoy aṅqaqw mohti imuy pas nāp isinmuy amumum Jerusalem epeq hin qatuqw, sohsoyam Jew‐sinom put navoti’yuṅwa.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Nihqe puma paṅqaqw inumi navoti’yuṅqe, as suhtaq’ewye’ paṅqaqwanik̇aṅwo. Ura nu itahtuptsiwniy pas aṅqe’ hinwisqamuy amumum pantaqe, Pharisee‐sínoniṅwu.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Noqw God itanamuy hihta āawnaqw, put aw yantaqey ep nu pu’ yep tūviṅtiwa.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Noqw put awinit hapi itahsinom pakwt lȫq sihk̇ay’tasikip himuñam okiw as aw ö́kiniqey tunatyawk̇ahk̇anw aṅqaqw nāqavo pu tōkilat aṅ God tumalay’yuṅwa. Noqw nu’ hapi put ṅȫyit ep Jew‐sinmuy amuhpiy hihta qalomátsok̇aniwa, Moṅwi Agrippa.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Ya hinoqw God so’pumuy ahoy tātaynaniqw pam pantaqa úmuyniqw qa tuptsiwnieway’o?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 As pi nu pas antsa hisat nāp pan wūwantaṅwu, pas Nazareth aṅqw tāqat Jesus natṅwaniyat soon ehpewi hīhihta qa hintsakniqeyu.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Nihqe ōviy nu Jerusalem epeq panhtiqe, k̇aysiwhqamuy put sinomuyatuy sivikimi taṅata, awwat mohpeq momṅwituy amuṅaqw öqalat makiwhqee; nihqe nu pumuy qöqyaniqw amunkiwakw lavayhtiṅwu.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Nihqe puma as pas qalomáhiṅqaqwaniqat ōviy nu ahsupoq tsotsvalkiva pumuy sivintotoynatinuma, pu nu pas pumuy amumi itsívuiwtaqe a’löṅöt kitsókit aṅ enaṅ pumuy okiwsahsana.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 Pank̇aṅw nu God awwat mohpeq momṅwituy amuṅaqw öqalat pasiwk̇aṅw Damascus aqw’a.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Noqw meh, Moṅwi, nu paṅsoqniqw, tāwanasave ōṅaqw tāla tāwat epnihqe pas suyan tālat inuqlap‐nik̇aṅw, pu inumumyaqamuy amuqlaq tālawvaqw nu tuwa.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Noqw itam sohsoyam tutskwami löhökq, nu hakiy inumi hiṅqawhqat tönayat navotq, Hebrew‐sinmuy amuhkwa inumi paṅqawu: Saul Saul, ya um hinoqw nuy okiwsahsana? Um tsutskuy’yuṅqat aqw horarataqw pam uṅem anahaa.
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Noqw nu paṅqawu: Ya um hak’i, Tutuyqawhqa? Noqw pam paṅqawu: Nu Jesus; um nuy hapi okiwsahsana.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Nīk̇aṅw pay um qatuptut, uhkukuy akw wunuwtani; pi nu yaniqw ūmi nāmataqta, um inuṅem hintsakniqat nu pan uṅ yukuniqey ōviy’o, pu um īit hihta aw yórikqey, pu nāt nu hīhihta aṅ ūmi mātaktiniqat tuawi’taniqat ōviy’o.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Nu uṅ imuy pas sinmuy amuṅaqw ayo tahtaptimani, pu qa‐Jew‐sinmuy amuṅaq’ö. Nu hapi pumuy amumi uṅ pu’ ayataqw,
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Um pumuy pōsiyamuy tālawnani, pu qatālat aṅqw tālat aw lasnani, pu Satan öqalayat aṅqw God aw’i, pumuy qaanhtipuam amuhpiy ayo yukiwniqat ōviy’o, pu inumi tūtuptsiwe’, isinomuy amumum hihta makiwyaniqat ōviy’o.
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Yaniwhti, Monwi Agrippa, noqw ōviy nu hihta ōṅaqwnihqat aw yórikqey aw qa rohomnumt,
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Mohti Damascus ep yesqamuy put āawna, pu Jerusalem epeq yesqamuyu, pu Judeat qaqlavaqe yesqamuyu, nit aṅk pu qa‐Jew‐sinmuyu. Puma qaantunatyay aṅqw lasye’, God awwat nánamtök̇aniqat nu amumi yuaata, nen aw hayawtaqat yesni.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Yāyantaqat ep Jew‐sinom God kīyat ep nuy ṅuayaqe, as nuy nīnayaniqey anhtoti.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Noqw nu God paaṅwniyat akw yukhaqami pitsíwiwta, aṅ söqavuṅwsinmuy, pu pavansinmuy amumi nan’ivo put yuaataqe, God lavay’aymat‐niqw, pu Moses puma nāt hin hintaniqat lavayhtotiqat nu aṅqw qa hihta alöṅöt yuaata,
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Ura kurs pi Christ okiwsaniwniqata, pu pam hakimuy so’pumuy amuṅaqw pas mohti tātayniqata; nen imuy Jew‐sinmuy amumi tālawnani, pu pay qa‐Jew‐sinmuy amumii.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Yan pam nēṅem yuaataqw, Festus a’nö paṅqawu: Paul, um hōnaq’iwta, um hīhihta navoti’taqe put akw hōnaq’iwta.
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Noqw pam paṅqawu: Nu qa hōnaq’iwta, um pas pavan Festus; pi nu suyan unaṅway’k̇aṅw īit pas qaatsat yuaata.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Pi Moṅwi Agrippa sohsok īit navoti’ta; noqw nu qa nánahinkinak̇aṅw put atpip yuaata; pi nu nātuptsinaqw pas k̇a īi’ qa himu put aw tupkiwta; pi i’ qa nanauyve hiniwhti.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Moṅwi Agrippa, ya um God lavay’aymuyatuy lavayiyamuy tuptsiwni’ta? Pay um suyan tuptsiwni’ta.
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Pahsat pu Agrippa Paul aw paṅqawu: Pas nuy Christian‐tiniqat um pēp aw nuy áṅwuta.
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Noqw Paul paṅqawu: Pas hapi um’i, pu sohsoyam inumi tūqayyunqam aṅ ahsupoq inunyuṅwniqat nu God aw nāwakna, hal qa som’iwtaniqat‐saa.
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Yan pam lavayhtiqw, pahsat Moṅwi Agrippa wunuptu, pu tutskwat aw moṅwi, pu Bernice, pu pumuy amumum yesqamu.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Nihqe puma qalavoyaqe, pep put yuaatotaqe paṅqaqwa: Pay kurs as i’ tāqa qa hihta mokiwuy hihk̇ay’taqat hintsaki, pu sivihpita.
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Pahsat pu Agrippa Festus aw paṅqawu: Pas as i’ tāqa Caesar aqw qa taqa’naṅwte’, pay soon qa mātaviwni.
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.