Atos 24
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARC
1 Pu ahpiy tsivót‐sikis talq God awwat mohpeq moṅwi Ananias wukw’a’yatuy tsamk̇aṅw pitu, hakiy lavayhtuwi’taqat Tertullus yan mātsiwhqat wikk̇aṅwo; noqw pam tutskwat ep moṅwit aw yuaayku Paul ehpewii.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 Pu ōviy Paul tuṅwáyaqw, pahsat Tertullus put ehpewi yuaaykuqe paṅqawu: Itam hapi uhpiy uyiwawtaqat qatsit nāvok̇awinta, pu sohsovik sutsep uhtunatyay ahpiy himu qaöwíhintaqa imuy sinmuy amuṅem hintsatskiwa.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 Noqw itam put tsúyakiwyuṅwa, um hak pas pavan Felix.
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Noqw pay nu ūmi qa sus’itsniqat ōviy um as okiw hihsavo itamumi tūqaytani.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Taq itam it tāqat aw nanaptaqw, i’ sokovi. Pam it Nazareth aṅqw tāqat aw tōnawtaqamuy moṅwíamu. Noqw put atsviy tūwaqatsit aṅ ahsupoq Jew‐sinom Caesar ehpewi hoṅvanta.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Pu hikis pi as ōviy i’ piw God kīyat sokoptaniqey anhti; noqw itam put ṅuayaqe, soon as itamumi hin tutaptiwhqat qa anwat put hin yukunayani.
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 Noqw pay mohpeq solāwamoṅwi Lysias itamumi suptuqe, öqalay akw put itamuy nawhki,
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 Nihqe hihta put nēveltotoynayaqam ūmiyaniqat paṅqawu. Noqw um nāp put aw pohte’, itam hihta put qalománeveltotoynayaqat sohsok navotni.
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Noqw Jew‐sinom put amum sunyaqe, pay pas pantaqat paṅqaqwa.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Pahsat pu moṅwi Paul yuaaykuniqat aw māmasaqw, pam lavayhtiqe paṅqawu: Nu’ navoti’taqw um hisatṅahaqaqw imuy sinmuy amuṅem hihta aṅ hin wūwanma, noqw ōviy nu tuwat hahlayk̇aṅw, nēṅem hin lavayhtini.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Ispi um it navotniq’ö, nu okiwlawniqe Jerusalem aqwniqw, nāt pu’ ahpiy pakwt lȫq sihk̇ay’tasikis tāla.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Piw nu qa haqam hakiy amum nāṅwuy’taqw puma inumi tāyuṅwa, pu sinmuy hin u’naṅwnaq’ö, sen God kīyat ep’e, sen tsotsvalkivee, sen pay kīvee.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Piw puma hihta nuy tsotsk̇anayaqey soon suyan paṅqaqwani.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Nīk̇aṅw it pay nu ūmi pas súaṅqawni: Nu hapi púmuyniqw qasuan God aw nāwakinma, iwu’yamuy aw yantaqayamuy aw’i, tutavot aṅ hin pey’taqat, pu God lavay’aymuyatuy pēniyamuy aṅ hin pey’taqat sohsok tuptsiwni’k̇aṅwo.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 Nihqe ima súanyuṅqam, pu qasuanyuṅqam so’pum ahoy tātayyaniqat, nu ep God qapēvewna; noqw pay puma piw put pantaqat lavayta.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 Paniqw hapi ōviy nu yūmosa suyan unaṅway’taniqey tuwanlawu, qa hihta ep qaanhtiqey navoti’taqee, sen God ep’e, sen sinmuy amuhpee.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 Pu ahpiy wūhakis yahsaṅwvaqw, nu isinmuy amumi ahoy pitu, hihta akw ōkwatuwiwyaniqat kuwahtiwhqat‐nik̇aṅw, pu Tutuyqawhqat aw himu noiwhqat yank̇aṅwo.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Pantaqat atsve hakim Asiat aṅqw Jew‐sinom nuy God kīyat ep napwataqw tutwa, nu qa k̇aysiwhqamuy sinmuy amumumniq’ö, piw hin qaqtsinayaqamuy amumuma.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Puma pi as yep utpipye’, rohomtotinik̇ahk̇aṅwo, kurs hihta inuhpewi hinyuṅwee.
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Hal pay pi ima yepyaqam paṅqaqwani, nāt nu moṅwtsovawtaqamuy amutpip wunuqw hihta inumi qalomátutwee.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 Hal sen pi nu amuhsonve wunuk̇aṅw it supwat paṅqawhqat ep’e: Nu hapi so’pum ahoy tātayyaniqat tuptsiwni’taqey ep pu’ it tāwat ep umuhpiy hin tūviṅtiwa, kítahqat ep’e.
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 Noqw Felix it navotqe, paṅwat pöhut pas suan navoti’taqe pumuy pay hāktaqe amumi paṅqawu: Ason mohpeq solāwamoṅwi Lysias pituqw, nu uṅ hinhtiqat pas sohsok navotni.
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Pu tsivot‐sikip sunat solāwamuy amumi moṅwi Paul tavi’taniqat pam put aw paṅqawu. Nīk̇aṅw pay qa pas pas hūrs tavi’tat, pay tuwimat hihta akw put paaṅwayaniqw, sen put awyaniqw, pam pumuy qa mēwantani.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Noqw ahpiy hihsakis talq Felix hakiy Jew‐sinot nȫmay Drusillat amum pitu; nihqe Paul wáṅwayhqe, Christ aw qapēvewnit put ahpiy aw tūqayta.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Noqw Paul put aw paṅqawu: Itam soon qa suan hinwise’, namituyqawi’yuṅwni. Taq God itamuṅem hin yúkuni. Noqw Paul yan yuaataqw, Felix tsawnaqe, tururuyku; nihqe paṅqawu: Pay um hāk pu’ ahpiyni; ason hisat inuṅem aw lomahinhtiqw, nu uṅ wáṅwayni, kita Paul aw’i.
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 Noqw as sakiqw Paul put sīvat maqaqw pam put mātapniqey wūwanta. Nihqe ōviy pam piép put wáṅwaye’, amum yuaataṅwu.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Noqw pay ahpiy lȫs yahsaṅwvaqw, Porcius Festus Felix qeniyat ep paki; noqw Felix Jew‐sinmuy tayawnaniqey nāwaknaqe, Paul nāto sómiwtaqw ahpiy’o.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.