Atos 23
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NVT
1 Pahsat pu Paul moṅwtsovawtaqamuy amuhpa’ taynumt paṅqawu: Tahtaqtu, isinomu, nu pew pahsavohaqami God atpip iunaṅway pasiwk̇aṅw qatu.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Noqw put aqlap hoṅqam put moava wuvahtotaniqat God awwat mohpeq moṅwi Ananias pumuy amumi paṅqawu.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Noqw pahsat pu Paul paṅqawu: God uṅ wuvahtani, um tumalwiwhput antaqa; pas as um nuy tutavot an yukunaniqe ōviy pep qatuk̇aṅw, ya um hinhtiqw tutavot hin lavayhtiqat qa anhtiqe soq nuy wuvahtiwniqat paṅqawu?
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Noqw aṅ hoṅqam paṅqaqwa: Ya um hinoqw God awwat mohpeq moṅwit aw panhaqam hiṅqawu?
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pahsat pu Paul paṅqawu: Nu put God awwat mohpeq móṅwitniqw qa navoti’taqe ōviy paṅqawu isinomu; pi ura yan pey’ta: Um uhsinmuy amumi moṅwit qa aqw hiṅqawlawni.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Noqw Paul māmatsq, kurs pētu Sadducee‐sínomyaqw, pu pētu Pharisee‐sínomyaqw, pahsat pam tsovawtaqamuy amumi k̇ēew paṅqawu: Tahtaqtu, isinomu, nu Pharisee‐sino, nu Pharisee‐sinot tíata; nu hapi hihta ṅȫyit‐nik̇aṅw pu so’pum ahoy tātayyaniqat tuptsiwni’taqey ep pu’ tūviṅtiwa.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Yan pam hiṅqawhq, pahsat ima Pharisee‐sinom Sadducee‐sinmuy amumum qa súnahpa’totiqw sinom nātsiki.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Sadducee‐sínmuyniqw pi sinom pas soon ahoy yesvani, pu yaw ōṅaqw hoṅviaya qa háqamo, pu yaw hakiy hikwsiat qa háqamo. Noqw Pharisee‐sinom put sohsok tuptsiwni’yuṅwa.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Noqw pas sinom a’nö mowawatota; noqw ima tutavot tūtutuqaynayaqam Pharisee‐sinmuy amún unaṅwtotiqam hoṅvaqe a’no nāṅwuy’yuṅqe paṅqaqwa: Pay itamuyniqw i’ taqa qa hinta; tis pi kurs k̇a antsa hikwsi, sen hoṅviaya put aw yuaaykuniqw, pay itam God aw qa rohomnumyani.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Noqw pas puma nānami a’nö hiṅqaqwaqe, sumataq put nāhoy tutkitotaniqat mohpeq solāwamoṅwi tusitaqe, pumuy amumi solāwamuy hōna, puma pumuy Paul nawhkiye’, solāwakimi wikyaniqat ōviy’o.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Noqw ep mihikq, Tutuyqawhqa put ehpeq wunuk̇aṅw aw paṅqawu: Pay um qa hin unaṅway’tani, Paul. Pay um nuy Jerusalem ep hin lavayhtiqey pan nāt piw Rome epeq lavayhtini.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Noqw tālawvaqw, haqawat Jew‐sinom nāwinyaqe nankiwakw pasiwnaya, ason pas puma Paul nīnayat, pu’ nȫnösaniqey, pu hikwyaniqey paṅqaqwa.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Noqw hakim lȫp sunat epnihqe hóyokiwtaqam pan pasiwnaya.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Pu ōviy puma God awwat mohpeq momṅwituy‐nik̇aṅw, pu wukw’a’yatuy amumi ö́kihqe paṅqaqwa; Itam nēṅem pasiwnayaqe kítota: Pas ason itam Paul nīnayat, pu’ nȫnösani.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Oviy uma moṅwtsovawtaqamuy amumum mohpeq solāwamoṅwit aw paṅqaqwaqw, pam qāvo pew umumi put wikni, suhpan uma put pas pavan hin nanaptaniqey pan hink̇ahk̇aṅwo; noqw pay nāt put pew qa pituqw, itam nīnayaniqey pasiwni’yuṅwa.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Noqw puma put moqmani’yuṅqat Paul tiw’ayaat navotqe, solāwakimi pákihqe, Paul put āawna.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pahsat pu Paul solāwamuy amumi moṅw’iwyuṅqamuy sukwat wáṅwayhqe aw paṅqawu: Um it tiyot mohpeq solāwamoṅwit aw wikni. I’ put hihta āawnani.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Pu ōviy pam mohpeq solāwamoṅwit aw put wikqe paṅqawu: Paul, siviṅuiwtaqa nuy wáṅwayhqe, nu it tiyot ūmi wikniqat inumi paṅqawu. Yaw pam nu hihta āawnani.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Pahsat pu mohpeq solāwamoṅwi put māyat ṅuat, qalavo wikqe, tūviṅtaqe aw paṅqawu: Ya um hihta nuy āawnani.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Noqw pam paṅqawu: Um yaw qāvo moṅwtsovawtaqamuy amumi Paul wikniqat Jew‐sinom ūmi öqaltotiniqey sun unaṅwtoti, suhpan k̇a yaw puma put pas pavan hin nanaptaniqey nānawaknaqe ōviy’o.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Noqw um hapi amumi qa ūnatini; taq pumuy amuṅaqw lȫp sunat epnihqe hóyokiwtaqam tahtaqt nankiwakw pasiwni’yuṅqam put moqmani’yuṅwa paṅqawk̇ahk̇aṅwo: Ason pas yaw put nīnayat, pu nȫnösani, pu hikwyani; nihqe ōviy pas yukiwk̇ahk̇aṅw, uṅ panhtiniqey paṅqawniqat ōviy maqaptsi’yuṅwa, pam aw kita.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Noqw ōviy mohpeq solāwamoṅwi tiyot mātavi paṅqawk̇aṅwo: Um hapi nuy it āawnaqey qa hakiy aw paṅqawni.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Pu pam solāwamoṅwit aw paṅqawu: Uma pakwút‐sikip sunat solāwamuy mihikq, Caesareat aqwyaniqat na’sastani, pu kawaymuy akwyaqamuy payhp sunat aṅqw pakwt sihk̇ay’taqamyuy, pu pakwút‐sikip súnat lansay’yuṅqamuyu.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Pu puma Paul hihtuy akwniqat na’sastotani, nen uma tutskwat aw moṅwit Felix aqw put pās wikyani.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Pu pam yan pēna:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Nu’ Claudius Lysias it pas pavan Felix tutskwat aw moṅwit öqala.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 It tāqat Jew‐sinom ṅuayaqe, soon as qa nīnayaniqw, nu solāwamuy tsamk̇aṅw amuminihqe, it pumuy nawhki, yaw pam Roman‐sínonihqat nu navotqe ōviy’o.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Noqw puma hihta put nēveltotoynayaqat nu pas suyan navotniqey nāwaknaqe, pumuy amuṅaqw moṅwtsovawtaqamuy amumi put wikva.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Noqw kurs pay puma tutavoy ep hinhtotiqe pay qa hihta mokiwuy, pu sivihpit hihk̇ay’taqat put tsok̇anaya.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Noqw yaw Jew‐sinom put moqmani’yuṅqat nuy āawnayaqw, pahsat pay nu put ūmiq hōnaqe, put hihta tsotsk̇anayaqam put aw hinyuṅqey utpip paṅqawu. Hak öqawmaṅwu.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Pahsat pu solāwam amumi hin tutaptiwhqat anhtotiqe Paul wikyaqe, míhikpuva Antipatris ep wikvaya.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Pu qavoṅvaqw ima nāpyaqam Paul mātapyat, paṅqw Jerusalem ahoy aqwya. Noqw ima kawaymuy akwyaqam pahpiy put ámumya.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Nihqe puma Caesareat ep ö́kihqe, tutskwat aw moṅwit tutuvenit maqaya, nit put aw Paul noaya.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Noqw moṅwi tutuvenit aṅ túṅwahqe, pam haqaqwat tutskwat aṅqwnihqat put tūviṅta. Noqw kurs pam Cilicat aṅqwnihqat pam navotqe
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Paṅqawu: Ason uṅ hin tsok̇ani’yuṅqam tuwat ökiqw, nu uṅem hin yúkuni, kita. Nihqe pam Herod pavasiwhkiyat ep taviwniqat pam paṅqawu.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.