Atos 23
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NAA
1 Pahsat pu Paul moṅwtsovawtaqamuy amuhpa’ taynumt paṅqawu: Tahtaqtu, isinomu, nu pew pahsavohaqami God atpip iunaṅway pasiwk̇aṅw qatu.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Noqw put aqlap hoṅqam put moava wuvahtotaniqat God awwat mohpeq moṅwi Ananias pumuy amumi paṅqawu.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Noqw pahsat pu Paul paṅqawu: God uṅ wuvahtani, um tumalwiwhput antaqa; pas as um nuy tutavot an yukunaniqe ōviy pep qatuk̇aṅw, ya um hinhtiqw tutavot hin lavayhtiqat qa anhtiqe soq nuy wuvahtiwniqat paṅqawu?
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Noqw aṅ hoṅqam paṅqaqwa: Ya um hinoqw God awwat mohpeq moṅwit aw panhaqam hiṅqawu?
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pahsat pu Paul paṅqawu: Nu put God awwat mohpeq móṅwitniqw qa navoti’taqe ōviy paṅqawu isinomu; pi ura yan pey’ta: Um uhsinmuy amumi moṅwit qa aqw hiṅqawlawni.
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Noqw Paul māmatsq, kurs pētu Sadducee‐sínomyaqw, pu pētu Pharisee‐sínomyaqw, pahsat pam tsovawtaqamuy amumi k̇ēew paṅqawu: Tahtaqtu, isinomu, nu Pharisee‐sino, nu Pharisee‐sinot tíata; nu hapi hihta ṅȫyit‐nik̇aṅw pu so’pum ahoy tātayyaniqat tuptsiwni’taqey ep pu’ tūviṅtiwa.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Yan pam hiṅqawhq, pahsat ima Pharisee‐sinom Sadducee‐sinmuy amumum qa súnahpa’totiqw sinom nātsiki.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Sadducee‐sínmuyniqw pi sinom pas soon ahoy yesvani, pu yaw ōṅaqw hoṅviaya qa háqamo, pu yaw hakiy hikwsiat qa háqamo. Noqw Pharisee‐sinom put sohsok tuptsiwni’yuṅwa.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Noqw pas sinom a’nö mowawatota; noqw ima tutavot tūtutuqaynayaqam Pharisee‐sinmuy amún unaṅwtotiqam hoṅvaqe a’no nāṅwuy’yuṅqe paṅqaqwa: Pay itamuyniqw i’ taqa qa hinta; tis pi kurs k̇a antsa hikwsi, sen hoṅviaya put aw yuaaykuniqw, pay itam God aw qa rohomnumyani.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Noqw pas puma nānami a’nö hiṅqaqwaqe, sumataq put nāhoy tutkitotaniqat mohpeq solāwamoṅwi tusitaqe, pumuy amumi solāwamuy hōna, puma pumuy Paul nawhkiye’, solāwakimi wikyaniqat ōviy’o.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Noqw ep mihikq, Tutuyqawhqa put ehpeq wunuk̇aṅw aw paṅqawu: Pay um qa hin unaṅway’tani, Paul. Pay um nuy Jerusalem ep hin lavayhtiqey pan nāt piw Rome epeq lavayhtini.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Noqw tālawvaqw, haqawat Jew‐sinom nāwinyaqe nankiwakw pasiwnaya, ason pas puma Paul nīnayat, pu’ nȫnösaniqey, pu hikwyaniqey paṅqaqwa.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Noqw hakim lȫp sunat epnihqe hóyokiwtaqam pan pasiwnaya.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Pu ōviy puma God awwat mohpeq momṅwituy‐nik̇aṅw, pu wukw’a’yatuy amumi ö́kihqe paṅqaqwa; Itam nēṅem pasiwnayaqe kítota: Pas ason itam Paul nīnayat, pu’ nȫnösani.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Oviy uma moṅwtsovawtaqamuy amumum mohpeq solāwamoṅwit aw paṅqaqwaqw, pam qāvo pew umumi put wikni, suhpan uma put pas pavan hin nanaptaniqey pan hink̇ahk̇aṅwo; noqw pay nāt put pew qa pituqw, itam nīnayaniqey pasiwni’yuṅwa.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Noqw puma put moqmani’yuṅqat Paul tiw’ayaat navotqe, solāwakimi pákihqe, Paul put āawna.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pahsat pu Paul solāwamuy amumi moṅw’iwyuṅqamuy sukwat wáṅwayhqe aw paṅqawu: Um it tiyot mohpeq solāwamoṅwit aw wikni. I’ put hihta āawnani.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Pu ōviy pam mohpeq solāwamoṅwit aw put wikqe paṅqawu: Paul, siviṅuiwtaqa nuy wáṅwayhqe, nu it tiyot ūmi wikniqat inumi paṅqawu. Yaw pam nu hihta āawnani.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Pahsat pu mohpeq solāwamoṅwi put māyat ṅuat, qalavo wikqe, tūviṅtaqe aw paṅqawu: Ya um hihta nuy āawnani.
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Noqw pam paṅqawu: Um yaw qāvo moṅwtsovawtaqamuy amumi Paul wikniqat Jew‐sinom ūmi öqaltotiniqey sun unaṅwtoti, suhpan k̇a yaw puma put pas pavan hin nanaptaniqey nānawaknaqe ōviy’o.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Noqw um hapi amumi qa ūnatini; taq pumuy amuṅaqw lȫp sunat epnihqe hóyokiwtaqam tahtaqt nankiwakw pasiwni’yuṅqam put moqmani’yuṅwa paṅqawk̇ahk̇aṅwo: Ason pas yaw put nīnayat, pu nȫnösani, pu hikwyani; nihqe ōviy pas yukiwk̇ahk̇aṅw, uṅ panhtiniqey paṅqawniqat ōviy maqaptsi’yuṅwa, pam aw kita.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Noqw ōviy mohpeq solāwamoṅwi tiyot mātavi paṅqawk̇aṅwo: Um hapi nuy it āawnaqey qa hakiy aw paṅqawni.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Pu pam solāwamoṅwit aw paṅqawu: Uma pakwút‐sikip sunat solāwamuy mihikq, Caesareat aqwyaniqat na’sastani, pu kawaymuy akwyaqamuy payhp sunat aṅqw pakwt sihk̇ay’taqamyuy, pu pakwút‐sikip súnat lansay’yuṅqamuyu.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Pu puma Paul hihtuy akwniqat na’sastotani, nen uma tutskwat aw moṅwit Felix aqw put pās wikyani.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Pu pam yan pēna:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Nu’ Claudius Lysias it pas pavan Felix tutskwat aw moṅwit öqala.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 It tāqat Jew‐sinom ṅuayaqe, soon as qa nīnayaniqw, nu solāwamuy tsamk̇aṅw amuminihqe, it pumuy nawhki, yaw pam Roman‐sínonihqat nu navotqe ōviy’o.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Noqw puma hihta put nēveltotoynayaqat nu pas suyan navotniqey nāwaknaqe, pumuy amuṅaqw moṅwtsovawtaqamuy amumi put wikva.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Noqw kurs pay puma tutavoy ep hinhtotiqe pay qa hihta mokiwuy, pu sivihpit hihk̇ay’taqat put tsok̇anaya.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Noqw yaw Jew‐sinom put moqmani’yuṅqat nuy āawnayaqw, pahsat pay nu put ūmiq hōnaqe, put hihta tsotsk̇anayaqam put aw hinyuṅqey utpip paṅqawu. Hak öqawmaṅwu.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Pahsat pu solāwam amumi hin tutaptiwhqat anhtotiqe Paul wikyaqe, míhikpuva Antipatris ep wikvaya.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Pu qavoṅvaqw ima nāpyaqam Paul mātapyat, paṅqw Jerusalem ahoy aqwya. Noqw ima kawaymuy akwyaqam pahpiy put ámumya.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Nihqe puma Caesareat ep ö́kihqe, tutskwat aw moṅwit tutuvenit maqaya, nit put aw Paul noaya.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Noqw moṅwi tutuvenit aṅ túṅwahqe, pam haqaqwat tutskwat aṅqwnihqat put tūviṅta. Noqw kurs pam Cilicat aṅqwnihqat pam navotqe
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Paṅqawu: Ason uṅ hin tsok̇ani’yuṅqam tuwat ökiqw, nu uṅem hin yúkuni, kita. Nihqe pam Herod pavasiwhkiyat ep taviwniqat pam paṅqawu.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.