Atos 22

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nihqe Paul sinmuy amumi paṅqawu: Tahtaqtu, isinomu, námatu, nu yahsatniqwhaqam umutpik nēṅem hin lavayhtiniqw kurs uma inumi tūqayyuṅwni.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 (Noqw pam pumuy amumi Hebrew‐sinmuy amuhkwa yuaaykuqw, puma nanaptaqe pahsat pu pas qa hiṅqaqwa; noqw pam paṅqawu).
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Nu pas antsa Jew‐sino; nihqe nu Ciliciat ep wuhkokitsokit Tarsus ep tihtiwa. Nīk̇aṅw nu yep kīve Gamaliel ahpiy itanamuy tutavoyamuy pas aṅhqe qatsqat tutuqayi; nihqe nu God eṅem pas qaatsay’ta, uma pu’ it tāwat ep panyuṅqat pan’i.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nihqe nu it yaṅ pöhut aṅ hinwisqamuy pas qa yesniqat ōviy tahtaqtuy pu momoymuy okiwsahsanqe, somlawk̇aṅw sivikimi taṅatima.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Noqw God awwat mohpeq moṅwi sohsokmuy wukw’ayamuy amumum inumi navoti’ta; pu nu piw pumuy amuṅaqw itahsinmuy amumi tutuvenit ömahtaqe, Damascus aqw’a, nu Jesus aw tuptsiwni’yuṅqamuy pepeq yesqamuy sivintoyne’, pumuy somhtat, Jerusalem aqw tsamniqee.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Noqw nu paṅsoqnīk̇aṅw, tāwanasavehaqam Damascus aw hayiṅwnaqw, ōṅaqw inunan’ik qaan’ewakw suhtalawva.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Noqw nu tutskwami posqe, hakiy tönayat navotq, inumi paṅqawu: Saul, Saul, ya um hinoqw nuy okiwsahsana?
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Noqw nu lavayhtiqe paṅqawu: Ya um hak’i Tutuyqawhqa? Noqw pam inumi paṅqawu: Nu Nazareth aṅqw Jesus; pi um nuy hapi okiwsahsana.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Noqw ima inumumyaqam tālat tutwaqe, tsātsawna; nīk̇aṅw puma hakiy inumi hiṅqawhqat tönayat qa nanapta.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Noqw nu paṅqawu: Noqw nu hinhtini, Tutuyqawhqa? Noqw Tutuyqawhqa inumi paṅqawu: Um wunuptut Damascus awni. Noqw ason pep um hihta tumaltaniqat uṅem yukiwtaqat suhk̇a uṅ sohsok āawnani.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Noqw pas tāla a’nö talq, ivosiy qatālawvaqw, ōviy ima inumumyaqam imay ṅuy’wisk̇aṅw Damascus aw nuy wikya.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Noqw hak hin tutaptiwhqat an God pas k̇aptsi’taqa Ananias sohsokmuy Jew‐sinmuy pep ki’yuṅqamuy amuhpiy aw lomanavoti
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Inumi pítuhqe wunuk̇aṅw inumi paṅqawu: Itupko Saul, uhvosiy tālawnaa. Noqw nu pahsat pay ivosiy tālawna.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Noqw pam paṅqawu: Itanamuy aw yantaqaam God uṅ namorstaqe Tiy pas súantaqat ūmi mātaknaqw, um put moayat aṅqw lavayit navota, um put tunatyayat mātsi’taniqe ōviy’o.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Pi um hin yórikqey, pu navotqey sohsokmuy sinmuy amumi put eṅem tuawi’tani.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Taay, um hinoqw sȫwuu? Um wunupte’, kūyit akw tuvoylatini; nen Tutuyqawhqat natṅwaniyat aw taqa’naṅway’k̇aṅw, uhqaanhtipuy ayo pāhomni.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Noqw ura nu piw Jerusalem ep pítuhqe God kīyat ep nāwaknak̇aṅw, tuawyori;
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Nihqe Jesus tuwaqw, pam inumi paṅqawu: Písoqtii, nen um Jerusalem aṅqw īts ahpiyni, taq puma uṅ hin nuy tuawi’taqat soon kwusuyani.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Noqw nu paṅqawu: Tutuyqawhqa, puma navoti’yuṅqw, nu ura as ūmi tuptsiwni’yuṅqamuy sivikimi taṅatinuma, pu ahsupoq tsotsvalkiva pumuy wuvahtinuma.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Pu uṅ tuawi’taqat Stephen uṅwáat munvaniwhq, nu nuhtum aqlap wunuk̇aṅw, nīnantotaqamuy súamun unaṅwti; nihqe nu nīnantotaqamuy yuwsiyamuy tūwala.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Noqw pam inumi paṅqawu: Um ahpiyni, taq nu uṅ yaṅqw yāvoqhaqami imuy qa‐Jew‐sinmuy amumi távini.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Noqw puma it lavayit aw pahsavo put aw tūqayyuṅwt, pu sáakmaqe paṅqaqwa: Tūvayaa! Nīnayaa! Pay pi put qa qatuqw lolmani.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Noqw puma kwanonotik̇ahk̇anw, yuwsiy akw savinumyak̇aṅw qöat ōmiq tsaltoynaya.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Noqw pahsat pu solāwamoṅwi put solāwakimi panayaniqat solāwamuy amumi paṅqawu. Uma put wuvahtotat, pās tūviṅtotani. Noqw hinoqw sinom pas panhaqam put ehpewi hiṅqaqwaqat itam nanaptani, amumi kita.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Noqw puma put tuyqat akw sohsomyaqw, Paul solāwamoṅwit pep wúnuhqat aw paṅqawu: Ya pay um hakiy Roman‐sinot qa tūviwtaqat wuvahtaniqw pay pam súanta?
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Noqw solāwamoṅwi put navotqe ahpiynihqe mohpeq solāwamoṅwit aw paṅqawu: Um hintsakqey ep tunatyaltini, taq kurs i’ Roman‐sino.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Pahsat pu mohpeq solāwamoṅwi pítuhqe put aw paṅqawu: Kurs nuy āawnaa, ya um Roman‐sino? Noqw pam paṅqawu: Owí.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Noqw mohpeq solāwamoṅwi paṅqawu: Nu a’nö sisvit, Rome aqw sinoti. Noqw Paul paṅqawu: Noqw pi nu pay pas pamnīk̇aṅw tihtiwa.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Pahsat pay ima as put aw hepyaniqam ahpiyya. Noqw pam Roman‐sínonihqat mohpeq solāwamoṅwi navotqe tusita, put somqe ōviy’o.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Noqw Jew‐sinom put hihta neveltotoynayaqat pam pas suyan navotniqey nāwaknaqe, qavoṅvaqw put ṅāha; nihqe God awwat mohpeq momṅwit sohsokmuy moṅwtsovawtaqamuy amumum tsovaltiniqat pam paṅqawu; nit Paul hawnaqe, put pumuy amutpipo tavi.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.