Atos 22

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nihqe Paul sinmuy amumi paṅqawu: Tahtaqtu, isinomu, námatu, nu yahsatniqwhaqam umutpik nēṅem hin lavayhtiniqw kurs uma inumi tūqayyuṅwni.
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 (Noqw pam pumuy amumi Hebrew‐sinmuy amuhkwa yuaaykuqw, puma nanaptaqe pahsat pu pas qa hiṅqaqwa; noqw pam paṅqawu).
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 Nu pas antsa Jew‐sino; nihqe nu Ciliciat ep wuhkokitsokit Tarsus ep tihtiwa. Nīk̇aṅw nu yep kīve Gamaliel ahpiy itanamuy tutavoyamuy pas aṅhqe qatsqat tutuqayi; nihqe nu God eṅem pas qaatsay’ta, uma pu’ it tāwat ep panyuṅqat pan’i.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Nihqe nu it yaṅ pöhut aṅ hinwisqamuy pas qa yesniqat ōviy tahtaqtuy pu momoymuy okiwsahsanqe, somlawk̇aṅw sivikimi taṅatima.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Noqw God awwat mohpeq moṅwi sohsokmuy wukw’ayamuy amumum inumi navoti’ta; pu nu piw pumuy amuṅaqw itahsinmuy amumi tutuvenit ömahtaqe, Damascus aqw’a, nu Jesus aw tuptsiwni’yuṅqamuy pepeq yesqamuy sivintoyne’, pumuy somhtat, Jerusalem aqw tsamniqee.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Noqw nu paṅsoqnīk̇aṅw, tāwanasavehaqam Damascus aw hayiṅwnaqw, ōṅaqw inunan’ik qaan’ewakw suhtalawva.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Noqw nu tutskwami posqe, hakiy tönayat navotq, inumi paṅqawu: Saul, Saul, ya um hinoqw nuy okiwsahsana?
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Noqw nu lavayhtiqe paṅqawu: Ya um hak’i Tutuyqawhqa? Noqw pam inumi paṅqawu: Nu Nazareth aṅqw Jesus; pi um nuy hapi okiwsahsana.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Noqw ima inumumyaqam tālat tutwaqe, tsātsawna; nīk̇aṅw puma hakiy inumi hiṅqawhqat tönayat qa nanapta.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Noqw nu paṅqawu: Noqw nu hinhtini, Tutuyqawhqa? Noqw Tutuyqawhqa inumi paṅqawu: Um wunuptut Damascus awni. Noqw ason pep um hihta tumaltaniqat uṅem yukiwtaqat suhk̇a uṅ sohsok āawnani.
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Noqw pas tāla a’nö talq, ivosiy qatālawvaqw, ōviy ima inumumyaqam imay ṅuy’wisk̇aṅw Damascus aw nuy wikya.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 Noqw hak hin tutaptiwhqat an God pas k̇aptsi’taqa Ananias sohsokmuy Jew‐sinmuy pep ki’yuṅqamuy amuhpiy aw lomanavoti
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Inumi pítuhqe wunuk̇aṅw inumi paṅqawu: Itupko Saul, uhvosiy tālawnaa. Noqw nu pahsat pay ivosiy tālawna.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Noqw pam paṅqawu: Itanamuy aw yantaqaam God uṅ namorstaqe Tiy pas súantaqat ūmi mātaknaqw, um put moayat aṅqw lavayit navota, um put tunatyayat mātsi’taniqe ōviy’o.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Pi um hin yórikqey, pu navotqey sohsokmuy sinmuy amumi put eṅem tuawi’tani.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Taay, um hinoqw sȫwuu? Um wunupte’, kūyit akw tuvoylatini; nen Tutuyqawhqat natṅwaniyat aw taqa’naṅway’k̇aṅw, uhqaanhtipuy ayo pāhomni.
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Noqw ura nu piw Jerusalem ep pítuhqe God kīyat ep nāwaknak̇aṅw, tuawyori;
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Nihqe Jesus tuwaqw, pam inumi paṅqawu: Písoqtii, nen um Jerusalem aṅqw īts ahpiyni, taq puma uṅ hin nuy tuawi’taqat soon kwusuyani.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Noqw nu paṅqawu: Tutuyqawhqa, puma navoti’yuṅqw, nu ura as ūmi tuptsiwni’yuṅqamuy sivikimi taṅatinuma, pu ahsupoq tsotsvalkiva pumuy wuvahtinuma.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Pu uṅ tuawi’taqat Stephen uṅwáat munvaniwhq, nu nuhtum aqlap wunuk̇aṅw, nīnantotaqamuy súamun unaṅwti; nihqe nu nīnantotaqamuy yuwsiyamuy tūwala.
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Noqw pam inumi paṅqawu: Um ahpiyni, taq nu uṅ yaṅqw yāvoqhaqami imuy qa‐Jew‐sinmuy amumi távini.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Noqw puma it lavayit aw pahsavo put aw tūqayyuṅwt, pu sáakmaqe paṅqaqwa: Tūvayaa! Nīnayaa! Pay pi put qa qatuqw lolmani.
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Noqw puma kwanonotik̇ahk̇anw, yuwsiy akw savinumyak̇aṅw qöat ōmiq tsaltoynaya.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Noqw pahsat pu solāwamoṅwi put solāwakimi panayaniqat solāwamuy amumi paṅqawu. Uma put wuvahtotat, pās tūviṅtotani. Noqw hinoqw sinom pas panhaqam put ehpewi hiṅqaqwaqat itam nanaptani, amumi kita.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Noqw puma put tuyqat akw sohsomyaqw, Paul solāwamoṅwit pep wúnuhqat aw paṅqawu: Ya pay um hakiy Roman‐sinot qa tūviwtaqat wuvahtaniqw pay pam súanta?
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Noqw solāwamoṅwi put navotqe ahpiynihqe mohpeq solāwamoṅwit aw paṅqawu: Um hintsakqey ep tunatyaltini, taq kurs i’ Roman‐sino.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Pahsat pu mohpeq solāwamoṅwi pítuhqe put aw paṅqawu: Kurs nuy āawnaa, ya um Roman‐sino? Noqw pam paṅqawu: Owí.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Noqw mohpeq solāwamoṅwi paṅqawu: Nu a’nö sisvit, Rome aqw sinoti. Noqw Paul paṅqawu: Noqw pi nu pay pas pamnīk̇aṅw tihtiwa.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Pahsat pay ima as put aw hepyaniqam ahpiyya. Noqw pam Roman‐sínonihqat mohpeq solāwamoṅwi navotqe tusita, put somqe ōviy’o.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Noqw Jew‐sinom put hihta neveltotoynayaqat pam pas suyan navotniqey nāwaknaqe, qavoṅvaqw put ṅāha; nihqe God awwat mohpeq momṅwit sohsokmuy moṅwtsovawtaqamuy amumum tsovaltiniqat pam paṅqawu; nit Paul hawnaqe, put pumuy amutpipo tavi.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.