Atos 20

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Noqw a’nö hiniwhtiqat aṅ ruhpakq, Paul tuptsiwni’yuṅqamuy wáṅwayhqe, öqalát, mavoktat, paṅqw Macedoniat aqw nakwsu.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Pu ōviy pam paṅ ahsupoq nakwsuqe, pumuy pavan öqalanmak̇aṅw, Greece ep pítuhqe,
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Pep payhkomuy mūmuyawhtuy aṅ qatu. Noqw as pam pāvaqe Syriat aqwniniqw Jew‐sinom put moqmani’yuṅqw, pay pam Macedoniat aṅ ahoy aqwniqey wūwa.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Noqw hak Bereat aṅqw tāqa Sopater put amum Asiat aw’i, noqw Thessalonicat ep sinmuy amuṅaqw hak Aristarchus, pu Secundus, noqw Derbet aṅqw Gaius, pu Timotheus, pu Asiat aṅqw Tychicus‐niqw pu Trophimus.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Ima pay itamuhsavoyaqe Troas ep itamuy nuhtayyuṅwa.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Noqw qapek̇én’oyiwhput nōviwhqat aṅ ruhpakq, itam Philippi aṅqw pāvaqe hoyoyoykuyaqe, tsivot talq Troas ep pumuy amuṅk pitu; noqw itam pep tsaṅe’ tālat aṅ yēse.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Noqw Sundayt aw pituqw, tuptsiwni’yuṅqam pölavikit yóṅoyhtotaniqe sumitsovaltiqw, Paul qāvo ahpiynik̇aṅw, pumuy amumi yuaataqe, tōkilat nāsamiq pahsavo yuaata.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Noqw puma tupatsveq tsovawtaqw, pepeq qȫhiwyuṅwa.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Noqw hak tiyo Eutychus yan mātsiwhqa poksöve tsokiwk̇aṅw huruvuwva; noqw pas Paul sutsépyuaataqw, pam qaunáṅwtalawvaqe, payhp natsve kīhut aṅqw posq, puma put súmokq put tsöpahtota.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Noqw Paul aqw hawhqe, aw suqtuptut, mavoktaqe, nuhtumi paṅqawu: Pay uma qa hin unaṅway’yuṅwni, pay pam nāt tayta.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Pu ōviy pam ahoy aqw wupqe, pölavikit yóṅoyhtat, aṅqw nöst, ahpiy piw nāto tālawvaniqwsavo yuaata; nihqe paṅqw pu ahpiy’o.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Noqw puma tiyot taytaqat wikvayaqe, suyan unaṅwtoti.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Noqw itam aṅwu pay pākihut awyaqe, pāvaqe Assos awya, pay ason itam pep Paul panayaniqey wūwank̇ahk̇aṅwo, pan pam yukuqw ōviy’o, pam aqw nāpniqey wūwaqee.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Pu ōviy pam Assos ep itamumi pituqw, itam panayaqe, Mitylene ep öki.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Paṅqw pu itam pāvaqe ahpiyyaqe, qavönvaqw Chios aqlavo öki, nihqe Trogyllium ep huruhtoti; nit pu qavoṅvaqw itam Miletus ep öki,
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Paul pay Ephesus ehpeq yūmosaniqey nāwaknaqw ōviy’o; pas as Asiat ep söwhtiniqey qa nāwakna, taq as hin pasiwtaniqw, pam Pentecost talöṅniyat ep Jerusalem épeqniqey ōviy k̇aktayi.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Noqw pam Miletus aṅqw Ephesus aw hakimuy ayataqe pep Jesus aw tōnawtaqamuy wukw’aymuyatuy wáṅwayi.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Noqw puma ökiqw pam amumi paṅqawu: Pay nu hisat Asiat ep pítuhqe, pahpiy yūmosa umumum hin qátuhqat uma navoti’yuṅwa.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Nu qa kwivi’naṅway’k̇aṅw okiw pakk̇aṅw Tutuyqawhqat eṅem tumalay’ta, Jew‐sinom inumi hepyaqe, nuy moqmani’yuṅq’ö.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Pu uma hihta akw moṅvastotiniqat nu qa hihta umumi k̇ahk̇awnat, umuy put āawna; nihqe ura nu umuy nuhtutpik tutuqayna, pu kīnawita.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Nihqe nu Jew‐sinmuy amuminik̇aṅw, pu Greek‐sinmuy amumi lalvayhqe, tunatyay aṅqw lasye’ God aw namtökyaniqat amumi paṅqawlawu, pu Itahtutuyqawhqay Jesus Christ qapēvewnayaniqata.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Noqw meh, Qahováriwtaqa Hikwsi nuy pan unaṅwtoynaqw, nu Jerusalem aqw hoyhta, hin pepeq hintsaniwniqey qa navoti’k̇aṅwo.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Pay panis pi Qahováriwtaqa Hikwsi ahsupoq kitsókinawit nuy āwinma, yaw nu sivihpit, pu k̇ānanvotpit aw pítuniqata.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Nīk̇aṅw pay qa himuwa i’ nuy hin unaṅwtoyna. Piw nu iqatsiy qa nēṅem k̇ahk̇awna, pas pay nu okiw hahlayk̇aṅw inuṅem pöhtavit aṅ kuyvaniqey ōviy’o, Ura Itahtutuyqawhqa Jesus nuy God núokwayat tuawi’taniqat aw ayata. Noqw ōviy nu put hintsakniqey pas kwaṅwtoya.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Noqw taa, pew pahsavo nu sohsokmuy umuhpa’ God moṅwtunatyayat yuaatinuma. Noqw yahpiy haqahpiy uma soon pāpu inumi yórikyaniqat nu navoti’ta.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Oviy uma it tālat ep inumi nanaptani: Nu hapi qa hakiy qatsíyat ep tukopniwta.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Pi nu qahaqam pay qa suhtaqhink̇aṅw God tunatyayat umuy sohsok āawna.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Oviy uma nānami tunatyaltotini, pu sohsokmuy God aw tōnawtaqamuy amumii; uma hapi pumuy amumi tunatyawyuṅwniqat ōviy Qahováriwtaqa Hikwsi umuy pumuy amumi oya, uma God aw tōnawtaqamuy nopni’yuṅwniqat ōviy’o; pam pumuy pas nāp uṅway akw tui.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Pi nu navoti’taqw, nuy ahpiyniqw, hakim kwēkwewhtuy amún qa nun’okwat umumum namiqwriltini; nen kanelmuy qa pētotani.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Pu híkispi pas nāp umuṅaqw haqawat hoṅve’, qasuantaqat lavayit akw nāmi sinototani.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Oviy uma tunatyawyuṅwni, nen it u’ni’yuṅwni; ura nu payhkomuy yahsaṅwuy aṅ mimhikqat pu talöṅwintiwhqat aṅ okiw pakk̇aṅw umuy u’nantoynaqe qa qé’iwma.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Noqw taa, isinomu, nu hapi umuy God aw mātavi, pu núokwlavayiyat aw’i. Pam hapi umuy wuṅwnaniqey aw öqala, pu umuy hihta máqaniqeyu, sohsokmuy sinomuy énaṅ’a.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Nu hapi qa hakiy sīvayat tuṅlay’ta, pu yuwsiyata.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Owi, uma nāp navoti’yuṅqw, ura nu imay akw tumalay’taqe hihta tuway’numa, nēṅem’i, pu inumumyaqamuy amuṅem’i.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Pi nu sohsok umumi mahtakna, hin uma tumalay’yuṅwe’, aṅ ōokiwyaqamuy amumi unaṅwtapyaniqata, pu Tutuyqawhqat Jesus lavayiyat u’ni’yuṅwniqata; ura pam paṅqawu: Hak hakiy hihta máqahqa pam hihta ömahtaqat epnihqe pas hahlayni.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Yan pam lavayhtit, tamötswunuptut, pumuy sohsokmuy amumum nāwakna.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Noqw puma okiw sohsoyam tsaykuqe, Paul kwapk̇aqe, mamavokyak̇ahk̇aṅw tsōnantota,
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Soon pāpu puma put aw yórikyaniqey ep pas qa hahlayhtotiqe ōviy’o; nihqe pahpiy puma put amum pākihut awya.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.