Atos 20
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ACF
1 Noqw a’nö hiniwhtiqat aṅ ruhpakq, Paul tuptsiwni’yuṅqamuy wáṅwayhqe, öqalát, mavoktat, paṅqw Macedoniat aqw nakwsu.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Pu ōviy pam paṅ ahsupoq nakwsuqe, pumuy pavan öqalanmak̇aṅw, Greece ep pítuhqe,
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Pep payhkomuy mūmuyawhtuy aṅ qatu. Noqw as pam pāvaqe Syriat aqwniniqw Jew‐sinom put moqmani’yuṅqw, pay pam Macedoniat aṅ ahoy aqwniqey wūwa.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Noqw hak Bereat aṅqw tāqa Sopater put amum Asiat aw’i, noqw Thessalonicat ep sinmuy amuṅaqw hak Aristarchus, pu Secundus, noqw Derbet aṅqw Gaius, pu Timotheus, pu Asiat aṅqw Tychicus‐niqw pu Trophimus.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ima pay itamuhsavoyaqe Troas ep itamuy nuhtayyuṅwa.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Noqw qapek̇én’oyiwhput nōviwhqat aṅ ruhpakq, itam Philippi aṅqw pāvaqe hoyoyoykuyaqe, tsivot talq Troas ep pumuy amuṅk pitu; noqw itam pep tsaṅe’ tālat aṅ yēse.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Noqw Sundayt aw pituqw, tuptsiwni’yuṅqam pölavikit yóṅoyhtotaniqe sumitsovaltiqw, Paul qāvo ahpiynik̇aṅw, pumuy amumi yuaataqe, tōkilat nāsamiq pahsavo yuaata.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Noqw puma tupatsveq tsovawtaqw, pepeq qȫhiwyuṅwa.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Noqw hak tiyo Eutychus yan mātsiwhqa poksöve tsokiwk̇aṅw huruvuwva; noqw pas Paul sutsépyuaataqw, pam qaunáṅwtalawvaqe, payhp natsve kīhut aṅqw posq, puma put súmokq put tsöpahtota.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Noqw Paul aqw hawhqe, aw suqtuptut, mavoktaqe, nuhtumi paṅqawu: Pay uma qa hin unaṅway’yuṅwni, pay pam nāt tayta.
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Pu ōviy pam ahoy aqw wupqe, pölavikit yóṅoyhtat, aṅqw nöst, ahpiy piw nāto tālawvaniqwsavo yuaata; nihqe paṅqw pu ahpiy’o.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Noqw puma tiyot taytaqat wikvayaqe, suyan unaṅwtoti.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Noqw itam aṅwu pay pākihut awyaqe, pāvaqe Assos awya, pay ason itam pep Paul panayaniqey wūwank̇ahk̇aṅwo, pan pam yukuqw ōviy’o, pam aqw nāpniqey wūwaqee.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Pu ōviy pam Assos ep itamumi pituqw, itam panayaqe, Mitylene ep öki.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Paṅqw pu itam pāvaqe ahpiyyaqe, qavönvaqw Chios aqlavo öki, nihqe Trogyllium ep huruhtoti; nit pu qavoṅvaqw itam Miletus ep öki,
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Paul pay Ephesus ehpeq yūmosaniqey nāwaknaqw ōviy’o; pas as Asiat ep söwhtiniqey qa nāwakna, taq as hin pasiwtaniqw, pam Pentecost talöṅniyat ep Jerusalem épeqniqey ōviy k̇aktayi.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Noqw pam Miletus aṅqw Ephesus aw hakimuy ayataqe pep Jesus aw tōnawtaqamuy wukw’aymuyatuy wáṅwayi.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Noqw puma ökiqw pam amumi paṅqawu: Pay nu hisat Asiat ep pítuhqe, pahpiy yūmosa umumum hin qátuhqat uma navoti’yuṅwa.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Nu qa kwivi’naṅway’k̇aṅw okiw pakk̇aṅw Tutuyqawhqat eṅem tumalay’ta, Jew‐sinom inumi hepyaqe, nuy moqmani’yuṅq’ö.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Pu uma hihta akw moṅvastotiniqat nu qa hihta umumi k̇ahk̇awnat, umuy put āawna; nihqe ura nu umuy nuhtutpik tutuqayna, pu kīnawita.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Nihqe nu Jew‐sinmuy amuminik̇aṅw, pu Greek‐sinmuy amumi lalvayhqe, tunatyay aṅqw lasye’ God aw namtökyaniqat amumi paṅqawlawu, pu Itahtutuyqawhqay Jesus Christ qapēvewnayaniqata.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Noqw meh, Qahováriwtaqa Hikwsi nuy pan unaṅwtoynaqw, nu Jerusalem aqw hoyhta, hin pepeq hintsaniwniqey qa navoti’k̇aṅwo.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Pay panis pi Qahováriwtaqa Hikwsi ahsupoq kitsókinawit nuy āwinma, yaw nu sivihpit, pu k̇ānanvotpit aw pítuniqata.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Nīk̇aṅw pay qa himuwa i’ nuy hin unaṅwtoyna. Piw nu iqatsiy qa nēṅem k̇ahk̇awna, pas pay nu okiw hahlayk̇aṅw inuṅem pöhtavit aṅ kuyvaniqey ōviy’o, Ura Itahtutuyqawhqa Jesus nuy God núokwayat tuawi’taniqat aw ayata. Noqw ōviy nu put hintsakniqey pas kwaṅwtoya.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Noqw taa, pew pahsavo nu sohsokmuy umuhpa’ God moṅwtunatyayat yuaatinuma. Noqw yahpiy haqahpiy uma soon pāpu inumi yórikyaniqat nu navoti’ta.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Oviy uma it tālat ep inumi nanaptani: Nu hapi qa hakiy qatsíyat ep tukopniwta.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Pi nu qahaqam pay qa suhtaqhink̇aṅw God tunatyayat umuy sohsok āawna.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Oviy uma nānami tunatyaltotini, pu sohsokmuy God aw tōnawtaqamuy amumii; uma hapi pumuy amumi tunatyawyuṅwniqat ōviy Qahováriwtaqa Hikwsi umuy pumuy amumi oya, uma God aw tōnawtaqamuy nopni’yuṅwniqat ōviy’o; pam pumuy pas nāp uṅway akw tui.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Pi nu navoti’taqw, nuy ahpiyniqw, hakim kwēkwewhtuy amún qa nun’okwat umumum namiqwriltini; nen kanelmuy qa pētotani.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Pu híkispi pas nāp umuṅaqw haqawat hoṅve’, qasuantaqat lavayit akw nāmi sinototani.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Oviy uma tunatyawyuṅwni, nen it u’ni’yuṅwni; ura nu payhkomuy yahsaṅwuy aṅ mimhikqat pu talöṅwintiwhqat aṅ okiw pakk̇aṅw umuy u’nantoynaqe qa qé’iwma.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Noqw taa, isinomu, nu hapi umuy God aw mātavi, pu núokwlavayiyat aw’i. Pam hapi umuy wuṅwnaniqey aw öqala, pu umuy hihta máqaniqeyu, sohsokmuy sinomuy énaṅ’a.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Nu hapi qa hakiy sīvayat tuṅlay’ta, pu yuwsiyata.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Owi, uma nāp navoti’yuṅqw, ura nu imay akw tumalay’taqe hihta tuway’numa, nēṅem’i, pu inumumyaqamuy amuṅem’i.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Pi nu sohsok umumi mahtakna, hin uma tumalay’yuṅwe’, aṅ ōokiwyaqamuy amumi unaṅwtapyaniqata, pu Tutuyqawhqat Jesus lavayiyat u’ni’yuṅwniqata; ura pam paṅqawu: Hak hakiy hihta máqahqa pam hihta ömahtaqat epnihqe pas hahlayni.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Yan pam lavayhtit, tamötswunuptut, pumuy sohsokmuy amumum nāwakna.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Noqw puma okiw sohsoyam tsaykuqe, Paul kwapk̇aqe, mamavokyak̇ahk̇aṅw tsōnantota,
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Soon pāpu puma put aw yórikyaniqey ep pas qa hahlayhtotiqe ōviy’o; nihqe pahpiy puma put amum pākihut awya.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.