Atos 20

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Noqw a’nö hiniwhtiqat aṅ ruhpakq, Paul tuptsiwni’yuṅqamuy wáṅwayhqe, öqalát, mavoktat, paṅqw Macedoniat aqw nakwsu.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Pu ōviy pam paṅ ahsupoq nakwsuqe, pumuy pavan öqalanmak̇aṅw, Greece ep pítuhqe,
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Pep payhkomuy mūmuyawhtuy aṅ qatu. Noqw as pam pāvaqe Syriat aqwniniqw Jew‐sinom put moqmani’yuṅqw, pay pam Macedoniat aṅ ahoy aqwniqey wūwa.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Noqw hak Bereat aṅqw tāqa Sopater put amum Asiat aw’i, noqw Thessalonicat ep sinmuy amuṅaqw hak Aristarchus, pu Secundus, noqw Derbet aṅqw Gaius, pu Timotheus, pu Asiat aṅqw Tychicus‐niqw pu Trophimus.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ima pay itamuhsavoyaqe Troas ep itamuy nuhtayyuṅwa.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Noqw qapek̇én’oyiwhput nōviwhqat aṅ ruhpakq, itam Philippi aṅqw pāvaqe hoyoyoykuyaqe, tsivot talq Troas ep pumuy amuṅk pitu; noqw itam pep tsaṅe’ tālat aṅ yēse.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Noqw Sundayt aw pituqw, tuptsiwni’yuṅqam pölavikit yóṅoyhtotaniqe sumitsovaltiqw, Paul qāvo ahpiynik̇aṅw, pumuy amumi yuaataqe, tōkilat nāsamiq pahsavo yuaata.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Noqw puma tupatsveq tsovawtaqw, pepeq qȫhiwyuṅwa.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Noqw hak tiyo Eutychus yan mātsiwhqa poksöve tsokiwk̇aṅw huruvuwva; noqw pas Paul sutsépyuaataqw, pam qaunáṅwtalawvaqe, payhp natsve kīhut aṅqw posq, puma put súmokq put tsöpahtota.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Noqw Paul aqw hawhqe, aw suqtuptut, mavoktaqe, nuhtumi paṅqawu: Pay uma qa hin unaṅway’yuṅwni, pay pam nāt tayta.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Pu ōviy pam ahoy aqw wupqe, pölavikit yóṅoyhtat, aṅqw nöst, ahpiy piw nāto tālawvaniqwsavo yuaata; nihqe paṅqw pu ahpiy’o.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Noqw puma tiyot taytaqat wikvayaqe, suyan unaṅwtoti.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Noqw itam aṅwu pay pākihut awyaqe, pāvaqe Assos awya, pay ason itam pep Paul panayaniqey wūwank̇ahk̇aṅwo, pan pam yukuqw ōviy’o, pam aqw nāpniqey wūwaqee.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Pu ōviy pam Assos ep itamumi pituqw, itam panayaqe, Mitylene ep öki.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Paṅqw pu itam pāvaqe ahpiyyaqe, qavönvaqw Chios aqlavo öki, nihqe Trogyllium ep huruhtoti; nit pu qavoṅvaqw itam Miletus ep öki,
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paul pay Ephesus ehpeq yūmosaniqey nāwaknaqw ōviy’o; pas as Asiat ep söwhtiniqey qa nāwakna, taq as hin pasiwtaniqw, pam Pentecost talöṅniyat ep Jerusalem épeqniqey ōviy k̇aktayi.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Noqw pam Miletus aṅqw Ephesus aw hakimuy ayataqe pep Jesus aw tōnawtaqamuy wukw’aymuyatuy wáṅwayi.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Noqw puma ökiqw pam amumi paṅqawu: Pay nu hisat Asiat ep pítuhqe, pahpiy yūmosa umumum hin qátuhqat uma navoti’yuṅwa.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Nu qa kwivi’naṅway’k̇aṅw okiw pakk̇aṅw Tutuyqawhqat eṅem tumalay’ta, Jew‐sinom inumi hepyaqe, nuy moqmani’yuṅq’ö.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Pu uma hihta akw moṅvastotiniqat nu qa hihta umumi k̇ahk̇awnat, umuy put āawna; nihqe ura nu umuy nuhtutpik tutuqayna, pu kīnawita.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Nihqe nu Jew‐sinmuy amuminik̇aṅw, pu Greek‐sinmuy amumi lalvayhqe, tunatyay aṅqw lasye’ God aw namtökyaniqat amumi paṅqawlawu, pu Itahtutuyqawhqay Jesus Christ qapēvewnayaniqata.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Noqw meh, Qahováriwtaqa Hikwsi nuy pan unaṅwtoynaqw, nu Jerusalem aqw hoyhta, hin pepeq hintsaniwniqey qa navoti’k̇aṅwo.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Pay panis pi Qahováriwtaqa Hikwsi ahsupoq kitsókinawit nuy āwinma, yaw nu sivihpit, pu k̇ānanvotpit aw pítuniqata.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Nīk̇aṅw pay qa himuwa i’ nuy hin unaṅwtoyna. Piw nu iqatsiy qa nēṅem k̇ahk̇awna, pas pay nu okiw hahlayk̇aṅw inuṅem pöhtavit aṅ kuyvaniqey ōviy’o, Ura Itahtutuyqawhqa Jesus nuy God núokwayat tuawi’taniqat aw ayata. Noqw ōviy nu put hintsakniqey pas kwaṅwtoya.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 Noqw taa, pew pahsavo nu sohsokmuy umuhpa’ God moṅwtunatyayat yuaatinuma. Noqw yahpiy haqahpiy uma soon pāpu inumi yórikyaniqat nu navoti’ta.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Oviy uma it tālat ep inumi nanaptani: Nu hapi qa hakiy qatsíyat ep tukopniwta.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Pi nu qahaqam pay qa suhtaqhink̇aṅw God tunatyayat umuy sohsok āawna.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Oviy uma nānami tunatyaltotini, pu sohsokmuy God aw tōnawtaqamuy amumii; uma hapi pumuy amumi tunatyawyuṅwniqat ōviy Qahováriwtaqa Hikwsi umuy pumuy amumi oya, uma God aw tōnawtaqamuy nopni’yuṅwniqat ōviy’o; pam pumuy pas nāp uṅway akw tui.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Pi nu navoti’taqw, nuy ahpiyniqw, hakim kwēkwewhtuy amún qa nun’okwat umumum namiqwriltini; nen kanelmuy qa pētotani.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Pu híkispi pas nāp umuṅaqw haqawat hoṅve’, qasuantaqat lavayit akw nāmi sinototani.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Oviy uma tunatyawyuṅwni, nen it u’ni’yuṅwni; ura nu payhkomuy yahsaṅwuy aṅ mimhikqat pu talöṅwintiwhqat aṅ okiw pakk̇aṅw umuy u’nantoynaqe qa qé’iwma.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 Noqw taa, isinomu, nu hapi umuy God aw mātavi, pu núokwlavayiyat aw’i. Pam hapi umuy wuṅwnaniqey aw öqala, pu umuy hihta máqaniqeyu, sohsokmuy sinomuy énaṅ’a.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Nu hapi qa hakiy sīvayat tuṅlay’ta, pu yuwsiyata.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Owi, uma nāp navoti’yuṅqw, ura nu imay akw tumalay’taqe hihta tuway’numa, nēṅem’i, pu inumumyaqamuy amuṅem’i.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Pi nu sohsok umumi mahtakna, hin uma tumalay’yuṅwe’, aṅ ōokiwyaqamuy amumi unaṅwtapyaniqata, pu Tutuyqawhqat Jesus lavayiyat u’ni’yuṅwniqata; ura pam paṅqawu: Hak hakiy hihta máqahqa pam hihta ömahtaqat epnihqe pas hahlayni.
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Yan pam lavayhtit, tamötswunuptut, pumuy sohsokmuy amumum nāwakna.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Noqw puma okiw sohsoyam tsaykuqe, Paul kwapk̇aqe, mamavokyak̇ahk̇aṅw tsōnantota,
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Soon pāpu puma put aw yórikyaniqey ep pas qa hahlayhtotiqe ōviy’o; nihqe pahpiy puma put amum pākihut awya.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.