Apocalipse 14
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NVT
1 Pu nu yorikq pi Maña tsomot Zion ep wunu. Noqw tsaṅé’sikip sunat aṅqw nālöp sihk̇ay’tasikip sōmorit pahsa’nihqam pep put amum hōñi, Nayat tuṅwniyat akw qalpeq pey’k̇ahk̇aṅwo.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Noqw hakiy tönaat ōṅaqw töqtiqw nu navota. Pas mūmunaṅwtuy an tȫki’ta, pu pas a’nö umhtaqat pan’i. Noqw lēlenyaqam sivatonlenay aṅ lēlenyaqw nu navota.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Noqw puma moṅw’atsvewat atpip puhutawit tawlalwa, pu nālöqmuy hihtuy tayyuṅqamuy amutpipo, pu wūwukwmuy amutpipo. Noqw put tāwit pas soon hak tāwi’vani, hal pas ima tsaṅé’sikip sunat aṅqw nālöq sihk̇ay’tasikip sōmorit pahsa’nihqam tūwaqatsit aṅqw tuiwyaqam‐saa.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ima hapi nāto tōtimu, qa hisat hakiy nȫmatota; nihqe ōviy qa hisat tokoy hovalaya. Ima Mañat haqaminiqw aṅkyaṅwu. Pumuy hapi God sinmuy amuhsonṅaqw tui, puma nuhtuṅaqw mohti God sinomatiniqat ōviy’o, pu Mañat sinomatiniqata.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Noqw moayamuy ep himu unatwi súlawu, puma God atpip qa hihtakw hinyuṅqw ōviy’o.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Pu nu piw sukw hoṅviayat ōva pūyawmaqw tuwa. Pam lomatuawit qaso’taqat pasiwk̇aṅw, tūwaqatsit aṅ yesqamuy sopk̇awtaqamuy amumi yuaatima, nanāp himuñamuyu, pu nanāpwat lavaymakiway’yuṅqamuyu, pu nanāp sinmuy amumii;
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Nihqe yan a’nö tsa’timaqe paṅqawma: Uma God k̇aptsitotani, pu pas hihtay’yuṅwni. Taq pam nuhtuṅem hin yúkuniqat aw pitsíwiwta. Uma God ōveqatsit, pu tūwaqatsit, pu pātuwaqatsit, pu haqe’ pāhu nöṅaṅatotaqat yúkuhqat aw naokiwhtotani.
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Pu piw suhk̇a hoṅviaya aṅknihqe paṅqawma: Wuhkokitsoki Babylon sahpu! Kitsóki Babylon sahpu! Taq sohsoyam nanāpwat sinom soñawnen pep yesqamuy amumum qahopiyese. Nihqe ōviy nawus puma soon qa pumuy amumum God itsívuyat aṅqw yukuyani.
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Pu piw suhk̇a hoṅviaya amuṅknihqe a’nö paṅqawma: Ima pohkot antaqat aw nānawaknaqam, pu qalpeq, sen may ep tuvoylayat akw pey’vayaqam
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 Nawus God itsívuyat wine antaqat aṅqw hikwyani, God itsívuyat qa hihta enaṅ namiqwriwk̇aṅw kuyapkuyiwhqat aṅq’ö. Noqw puma qȫhit‐nik̇aṅw pu sik̇atövu’wat akw okiwsaniwyani, imuy qahováriwyuṅqamuy hoṅvia’yatuy‐nik̇aṅw pu Mañat pumuy amutpipo.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Noqw pumuy okiwsaniwyaqw, kwītsiṅw’am ōmiq sūs wunuptuni. Noqw hakim pohkot an yukiwtaqat aw nānawaknaqam, pu hakim tuṅwniyat akw pey’vayaqam pas qa haqami nānasuṅwnayani, tālöo, pu tōkilat aṅ’a.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Noqw ōviy God sinomat put tutavoyat aṅ hinwisk̇ahk̇aṅw Jesus aw tuptsiwni’yuṅqey qa naṅ’eknayani.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Noqw nu navotq hak ōṅaqw inumi paṅqawu: Um yan pēnani: Yahpiy haqahpiy ima Tutuyqawhqat aw yank̇ahk̇aṅw sóiwmaqam hahlayhpit epyani. Owi, kita i’ Hikwsi Qahováriwtaqa. Puma panhtote’ maqsoniy aṅqw nānasuṅwnani. Noqw pumuy hintsakpiyamuy ahpiy aniwni pay pumuy amumumni.
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Noqw nu ōmawuy qȫtsat aw yori. Noqw hak Sinot Tiyat antaqa ōmawuy ep tsokiwta, sik̇avalasivat aṅqw yukiwhput wihk̇at akw qötösomiwk̇aṅwo; nihqe tsaqanhpit a’nö qalay’taqat yawta.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Pu piw suhk̇a hoṅviaya God kīyat aṅqw yámakqe, ōmawuy ep tsokiwtaqat aw a’nö paṅqawu: Um uhtsaqanhpiy akw tsahqani, nen höqni; ispi pay höqsatiq’ö. Pi tūwaqatsit ep natwani pās tukwsiwta.
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Noqw i’ hak ōmawuy ep tsokiwtaqa tsaqanhpiy akw tūwaqatsit ep natwanit tsahqa. Noqw tūwaqatsit ep natwani tsovalniwa.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Pu piw suhk̇a hoṅviaya ōveqatsit ep God kīyat aṅqw yámakqe, piw a’nö qalay’taqat tsaqanhpit yawta.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Pu suhk̇a hoṅviaya qȫhit aw öqalat pasiwtaqa kwaṅwáhovaqtuqat eṅem tataqtsokpit aṅqw yama. Nihqe pam tsaqanhpi’taqat aw a’nö paṅqawu: Um uhtsaqanhpiy a’nö qalay’taqat akw tsahqani. Nen um tūwaqatsit ep ovauyit pölöyat tsovalani. Pi ōvaat pās kwaṅw’iwta.
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Pahsat pu hoṅviaya tūwaqatsit aw tsaqanhpiy akw tsahqaqat panhtiqe, tūwaqatsit ep ovauyit tsovala; pu haqam qölöt qaan’ewakw yahsakoq God itsívuyat tuawi’taqat aqw put maspa. Pep hapi ōvat pālayat ōviy mumtsiyaṅwu.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Noqw pep ōvat aqw wukukuykuya, wuhkokitsokit ihpovee. Noqw pālaat úṅwaniwhtiqe aṅqw nö́ṅakqe, pas kawaymuy sipmoyiyamuy aw pahsavo pāti, pakwút‐sikip sunat tutskwa‐tuwanit pahsavoo.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.