Apocalipse 14
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs ARIB
1 Pu nu yorikq pi Maña tsomot Zion ep wunu. Noqw tsaṅé’sikip sunat aṅqw nālöp sihk̇ay’tasikip sōmorit pahsa’nihqam pep put amum hōñi, Nayat tuṅwniyat akw qalpeq pey’k̇ahk̇aṅwo.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Noqw hakiy tönaat ōṅaqw töqtiqw nu navota. Pas mūmunaṅwtuy an tȫki’ta, pu pas a’nö umhtaqat pan’i. Noqw lēlenyaqam sivatonlenay aṅ lēlenyaqw nu navota.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Noqw puma moṅw’atsvewat atpip puhutawit tawlalwa, pu nālöqmuy hihtuy tayyuṅqamuy amutpipo, pu wūwukwmuy amutpipo. Noqw put tāwit pas soon hak tāwi’vani, hal pas ima tsaṅé’sikip sunat aṅqw nālöq sihk̇ay’tasikip sōmorit pahsa’nihqam tūwaqatsit aṅqw tuiwyaqam‐saa.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Ima hapi nāto tōtimu, qa hisat hakiy nȫmatota; nihqe ōviy qa hisat tokoy hovalaya. Ima Mañat haqaminiqw aṅkyaṅwu. Pumuy hapi God sinmuy amuhsonṅaqw tui, puma nuhtuṅaqw mohti God sinomatiniqat ōviy’o, pu Mañat sinomatiniqata.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Noqw moayamuy ep himu unatwi súlawu, puma God atpip qa hihtakw hinyuṅqw ōviy’o.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Pu nu piw sukw hoṅviayat ōva pūyawmaqw tuwa. Pam lomatuawit qaso’taqat pasiwk̇aṅw, tūwaqatsit aṅ yesqamuy sopk̇awtaqamuy amumi yuaatima, nanāp himuñamuyu, pu nanāpwat lavaymakiway’yuṅqamuyu, pu nanāp sinmuy amumii;
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Nihqe yan a’nö tsa’timaqe paṅqawma: Uma God k̇aptsitotani, pu pas hihtay’yuṅwni. Taq pam nuhtuṅem hin yúkuniqat aw pitsíwiwta. Uma God ōveqatsit, pu tūwaqatsit, pu pātuwaqatsit, pu haqe’ pāhu nöṅaṅatotaqat yúkuhqat aw naokiwhtotani.
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Pu piw suhk̇a hoṅviaya aṅknihqe paṅqawma: Wuhkokitsoki Babylon sahpu! Kitsóki Babylon sahpu! Taq sohsoyam nanāpwat sinom soñawnen pep yesqamuy amumum qahopiyese. Nihqe ōviy nawus puma soon qa pumuy amumum God itsívuyat aṅqw yukuyani.
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Pu piw suhk̇a hoṅviaya amuṅknihqe a’nö paṅqawma: Ima pohkot antaqat aw nānawaknaqam, pu qalpeq, sen may ep tuvoylayat akw pey’vayaqam
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 Nawus God itsívuyat wine antaqat aṅqw hikwyani, God itsívuyat qa hihta enaṅ namiqwriwk̇aṅw kuyapkuyiwhqat aṅq’ö. Noqw puma qȫhit‐nik̇aṅw pu sik̇atövu’wat akw okiwsaniwyani, imuy qahováriwyuṅqamuy hoṅvia’yatuy‐nik̇aṅw pu Mañat pumuy amutpipo.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Noqw pumuy okiwsaniwyaqw, kwītsiṅw’am ōmiq sūs wunuptuni. Noqw hakim pohkot an yukiwtaqat aw nānawaknaqam, pu hakim tuṅwniyat akw pey’vayaqam pas qa haqami nānasuṅwnayani, tālöo, pu tōkilat aṅ’a.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Noqw ōviy God sinomat put tutavoyat aṅ hinwisk̇ahk̇aṅw Jesus aw tuptsiwni’yuṅqey qa naṅ’eknayani.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Noqw nu navotq hak ōṅaqw inumi paṅqawu: Um yan pēnani: Yahpiy haqahpiy ima Tutuyqawhqat aw yank̇ahk̇aṅw sóiwmaqam hahlayhpit epyani. Owi, kita i’ Hikwsi Qahováriwtaqa. Puma panhtote’ maqsoniy aṅqw nānasuṅwnani. Noqw pumuy hintsakpiyamuy ahpiy aniwni pay pumuy amumumni.
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Noqw nu ōmawuy qȫtsat aw yori. Noqw hak Sinot Tiyat antaqa ōmawuy ep tsokiwta, sik̇avalasivat aṅqw yukiwhput wihk̇at akw qötösomiwk̇aṅwo; nihqe tsaqanhpit a’nö qalay’taqat yawta.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Pu piw suhk̇a hoṅviaya God kīyat aṅqw yámakqe, ōmawuy ep tsokiwtaqat aw a’nö paṅqawu: Um uhtsaqanhpiy akw tsahqani, nen höqni; ispi pay höqsatiq’ö. Pi tūwaqatsit ep natwani pās tukwsiwta.
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Noqw i’ hak ōmawuy ep tsokiwtaqa tsaqanhpiy akw tūwaqatsit ep natwanit tsahqa. Noqw tūwaqatsit ep natwani tsovalniwa.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Pu piw suhk̇a hoṅviaya ōveqatsit ep God kīyat aṅqw yámakqe, piw a’nö qalay’taqat tsaqanhpit yawta.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Pu suhk̇a hoṅviaya qȫhit aw öqalat pasiwtaqa kwaṅwáhovaqtuqat eṅem tataqtsokpit aṅqw yama. Nihqe pam tsaqanhpi’taqat aw a’nö paṅqawu: Um uhtsaqanhpiy a’nö qalay’taqat akw tsahqani. Nen um tūwaqatsit ep ovauyit pölöyat tsovalani. Pi ōvaat pās kwaṅw’iwta.
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Pahsat pu hoṅviaya tūwaqatsit aw tsaqanhpiy akw tsahqaqat panhtiqe, tūwaqatsit ep ovauyit tsovala; pu haqam qölöt qaan’ewakw yahsakoq God itsívuyat tuawi’taqat aqw put maspa. Pep hapi ōvat pālayat ōviy mumtsiyaṅwu.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Noqw pep ōvat aqw wukukuykuya, wuhkokitsokit ihpovee. Noqw pālaat úṅwaniwhtiqe aṅqw nö́ṅakqe, pas kawaymuy sipmoyiyamuy aw pahsavo pāti, pakwút‐sikip sunat tutskwa‐tuwanit pahsavoo.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.