Apocalipse 14
God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NTLH
1 Pu nu yorikq pi Maña tsomot Zion ep wunu. Noqw tsaṅé’sikip sunat aṅqw nālöp sihk̇ay’tasikip sōmorit pahsa’nihqam pep put amum hōñi, Nayat tuṅwniyat akw qalpeq pey’k̇ahk̇aṅwo.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Noqw hakiy tönaat ōṅaqw töqtiqw nu navota. Pas mūmunaṅwtuy an tȫki’ta, pu pas a’nö umhtaqat pan’i. Noqw lēlenyaqam sivatonlenay aṅ lēlenyaqw nu navota.
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 Noqw puma moṅw’atsvewat atpip puhutawit tawlalwa, pu nālöqmuy hihtuy tayyuṅqamuy amutpipo, pu wūwukwmuy amutpipo. Noqw put tāwit pas soon hak tāwi’vani, hal pas ima tsaṅé’sikip sunat aṅqw nālöq sihk̇ay’tasikip sōmorit pahsa’nihqam tūwaqatsit aṅqw tuiwyaqam‐saa.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Ima hapi nāto tōtimu, qa hisat hakiy nȫmatota; nihqe ōviy qa hisat tokoy hovalaya. Ima Mañat haqaminiqw aṅkyaṅwu. Pumuy hapi God sinmuy amuhsonṅaqw tui, puma nuhtuṅaqw mohti God sinomatiniqat ōviy’o, pu Mañat sinomatiniqata.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Noqw moayamuy ep himu unatwi súlawu, puma God atpip qa hihtakw hinyuṅqw ōviy’o.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Pu nu piw sukw hoṅviayat ōva pūyawmaqw tuwa. Pam lomatuawit qaso’taqat pasiwk̇aṅw, tūwaqatsit aṅ yesqamuy sopk̇awtaqamuy amumi yuaatima, nanāp himuñamuyu, pu nanāpwat lavaymakiway’yuṅqamuyu, pu nanāp sinmuy amumii;
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Nihqe yan a’nö tsa’timaqe paṅqawma: Uma God k̇aptsitotani, pu pas hihtay’yuṅwni. Taq pam nuhtuṅem hin yúkuniqat aw pitsíwiwta. Uma God ōveqatsit, pu tūwaqatsit, pu pātuwaqatsit, pu haqe’ pāhu nöṅaṅatotaqat yúkuhqat aw naokiwhtotani.
7 Ele disse com voz forte: —
8 Pu piw suhk̇a hoṅviaya aṅknihqe paṅqawma: Wuhkokitsoki Babylon sahpu! Kitsóki Babylon sahpu! Taq sohsoyam nanāpwat sinom soñawnen pep yesqamuy amumum qahopiyese. Nihqe ōviy nawus puma soon qa pumuy amumum God itsívuyat aṅqw yukuyani.
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Pu piw suhk̇a hoṅviaya amuṅknihqe a’nö paṅqawma: Ima pohkot antaqat aw nānawaknaqam, pu qalpeq, sen may ep tuvoylayat akw pey’vayaqam
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 Nawus God itsívuyat wine antaqat aṅqw hikwyani, God itsívuyat qa hihta enaṅ namiqwriwk̇aṅw kuyapkuyiwhqat aṅq’ö. Noqw puma qȫhit‐nik̇aṅw pu sik̇atövu’wat akw okiwsaniwyani, imuy qahováriwyuṅqamuy hoṅvia’yatuy‐nik̇aṅw pu Mañat pumuy amutpipo.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Noqw pumuy okiwsaniwyaqw, kwītsiṅw’am ōmiq sūs wunuptuni. Noqw hakim pohkot an yukiwtaqat aw nānawaknaqam, pu hakim tuṅwniyat akw pey’vayaqam pas qa haqami nānasuṅwnayani, tālöo, pu tōkilat aṅ’a.
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Noqw ōviy God sinomat put tutavoyat aṅ hinwisk̇ahk̇aṅw Jesus aw tuptsiwni’yuṅqey qa naṅ’eknayani.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Noqw nu navotq hak ōṅaqw inumi paṅqawu: Um yan pēnani: Yahpiy haqahpiy ima Tutuyqawhqat aw yank̇ahk̇aṅw sóiwmaqam hahlayhpit epyani. Owi, kita i’ Hikwsi Qahováriwtaqa. Puma panhtote’ maqsoniy aṅqw nānasuṅwnani. Noqw pumuy hintsakpiyamuy ahpiy aniwni pay pumuy amumumni.
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Noqw nu ōmawuy qȫtsat aw yori. Noqw hak Sinot Tiyat antaqa ōmawuy ep tsokiwta, sik̇avalasivat aṅqw yukiwhput wihk̇at akw qötösomiwk̇aṅwo; nihqe tsaqanhpit a’nö qalay’taqat yawta.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Pu piw suhk̇a hoṅviaya God kīyat aṅqw yámakqe, ōmawuy ep tsokiwtaqat aw a’nö paṅqawu: Um uhtsaqanhpiy akw tsahqani, nen höqni; ispi pay höqsatiq’ö. Pi tūwaqatsit ep natwani pās tukwsiwta.
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Noqw i’ hak ōmawuy ep tsokiwtaqa tsaqanhpiy akw tūwaqatsit ep natwanit tsahqa. Noqw tūwaqatsit ep natwani tsovalniwa.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Pu piw suhk̇a hoṅviaya ōveqatsit ep God kīyat aṅqw yámakqe, piw a’nö qalay’taqat tsaqanhpit yawta.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Pu suhk̇a hoṅviaya qȫhit aw öqalat pasiwtaqa kwaṅwáhovaqtuqat eṅem tataqtsokpit aṅqw yama. Nihqe pam tsaqanhpi’taqat aw a’nö paṅqawu: Um uhtsaqanhpiy a’nö qalay’taqat akw tsahqani. Nen um tūwaqatsit ep ovauyit pölöyat tsovalani. Pi ōvaat pās kwaṅw’iwta.
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Pahsat pu hoṅviaya tūwaqatsit aw tsaqanhpiy akw tsahqaqat panhtiqe, tūwaqatsit ep ovauyit tsovala; pu haqam qölöt qaan’ewakw yahsakoq God itsívuyat tuawi’taqat aqw put maspa. Pep hapi ōvat pālayat ōviy mumtsiyaṅwu.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Noqw pep ōvat aqw wukukuykuya, wuhkokitsokit ihpovee. Noqw pālaat úṅwaniwhtiqe aṅqw nö́ṅakqe, pas kawaymuy sipmoyiyamuy aw pahsavo pāti, pakwút‐sikip sunat tutskwa‐tuwanit pahsavoo.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.