2 Coríntios 7

God Lavayiyat Aṅ Puhuvasiwni (HOPNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 God itamuy yan āawna, aw iunaṅwamu. Noqw ōviy sen itahtokoy, pu sen itah’unaṅway hihta akw tuyoy’ewakwtiqw, itam put aṅqw nākwaṅw’ewakwtotani. Nen itam God pas k̇aptsi’k̇ahk̇aṅw, put aw nānoi’yuṅwni.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Uma itamumi pas unaṅway’yuṅwni, itupkomu, itam qa hakiy hintsatsna; itam qa hakiy hovalaya; itam qa hakiy hihta paysoq kwahanaya.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Nu umuy qa hihtataniqey qa pan wūwank̇aṅw yan pēna. Nu umumi pas unaṅway’taqey ura umumi pay lavayhti; noqw ōviy sen itam soe’, sen yēse’ itam nāto sūpwatini.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nu qatuhtusk̇aṅw umumi yan lavayhti, itupkomu; nu umuhpe pas hahlayi; noqw nāma hin pi nu hīhihta aṅ k̇ānanvotima, nīk̇aṅw nu suyan unaṅwte’ pas hinhaqam hahlayhtiṅwu.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Itam Macedoniat ep ö́kihqe, kurs hin nāsuṅwnayani; nánan’ivakw itamuy sóontsatsnaya. Itam lomatuawit eṅem nuhtumi rohomnumya; pu itah’naṅwa tsawiniwyuṅwa.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Noqw God aṅ sóonhtotiqamuy öqalaṅwuqa itamuy suyan unaṅwtoyna, Titus pítuhqat akw’a.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Piw qa put pantaqat akw‐saa, pam itamumi umuy lavayhtiqat put akw pīwu. Pam umuhpe pas hahlayi. Yaw uma inumi yórikyaniqey nānawaknaqat itamuy āawna, piw yaw uma hakiy qaanhintsakqat atsviy tsaykitaqata, piw yaw uma inuṅem su’qawyuṅqata. Nu īit navotqe pu’ pas hahlayhti.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Pay as pi nu itutuveniy akw umuy qahahlayhtapnak̇aṅw, pay nu put ep iwuwniy qa alöṅta; pay as pi nu mohtiniqw nāpi kurs nu pēnaqey pan wūwa, ispi nu navotq, yaw pam tutuveni umuy qahahlayhtapnaq’ö, pas as pi pay hihsavoo.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Noqw nu pu’ put ep hahlayhti, uma qahahlayhtotiqat qa epnit, uma qahahlayhtotiqe umuhhintsakpiy aṅqw ayo lasyaqat put ep’e; uma pan qahahlayhtotiqe God unaṅwveya; noqw ōviy itam umuy qa unaṅwmoknaya.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Pi ason hak God tunatyayat an qaanhtipuy ep qahahlayhte’, put aṅqw lasq, God put ayo távini. Noqw pam soon put ep qahahlayhtini. Náwuspi yep qatsit tunatyayat ahpiy qahahlayhpi mokiwuy tumalay’ta.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Kurs uma namiwuwayani, uma qahahlayhtotiqw ya God umuhpa’ hin tumalay’ta? Uma pās wuwni’vaya; uma put pantaqat ep nenṅem qenitotaniqey tunatyaltoti; uma qaanhtiqat aw pas kwaṅwáy’tsivutoti nīk̇aṅw uma piw tusi’tota; uma inumi yórikyaniqey pas pāpu kwaṅwtoynaya; piw uma qaanhtiqat sivintoynayaniqey pas suhtaq’ewya. Uma panhtotiqe it ep nenṅem qenitota.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Ura nu umumiq pēnaqe hakiy qaanhtiqat qa put tunatyawk̇aṅw pēna, piw hakiy ep qaanhtiqat qa put tunatyawk̇aṅwo. Nu úmuywat tunatyawk̇aṅw ōviy yan pēna, mātaq pi uma God atpip inumi pas unaṅway’yuṅqey nanaptaniqat ōviy’o.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Noqw umuy panhtotiqw nu pas suyan unaṅwti, tis pi ōviy Titus umuhpe hahlayhti, uma sohsoyam put suyan unaṅwtoynayaqw ōviy’o; noqw nu put amum hahlayhti.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Nu umuy tsuyakqe, Titus aw umuy pihni’ta. Nihqe nu put ep qa hahmana. Ura itam umumi sohsok hihta suan lavayhtoti. Nihqe ōviy piw pan nu Titus aw umuhpe himuiwtaqe pas súaṅqawu.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Noqw pam piw pas pavan umumi unaṅway’ta, uma put hin kwusuyaqat u’ni’taqee. Yaw pam umumi hihta lavayhtiqw uma put anhtoti; yaw uma tsawiniwk̇ahk̇aṅw put pas k̇aptsi’yuṅwa.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Noqw ōviy nu umumi pas hahlayi, itupkomu, nu umumi tuptsiwhqee.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.