Mateus 13

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ohie dien Jiesoe ghar me se niekarke gail samoendar ke kienaare baithe.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Tab hoewa par ek djhoend manai okar paas aail. Tab Jiesoe oethke ek bot me gail baithe aur sab manai paanie ke kienaare thara raha.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Tab oe dher tjiedj matlab ke kaahaanie se bataawe lagal aur bolies: „Ek khetiar raha. Ek dien oe gail bia tjhiete.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Tjhietat me koetjh bia daam par gier gail. Tab tjierai aaike sab bia khaai leis.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Aur koetjh bia djamien par gier gail djaaha par dher patthar aur kamtie mattie raha. Hoewa bia haalie se djam gail,
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 bakie dher djar na dharies. Tab djab opar ghaam lagal, tab oe sab djhoeraai gail.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Aur koetjh bia kaata waala djhalaasie me gieral. Tab kaata ke per djamke attjha bia ke dabaai deis, aur sab mar gail.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Aur djaun bia batjal raha, oesab attjha djamien par gieral. Aur ie sab barhal aur kauno sau goena, kauno saath goena aur kauno ties goena phal deis.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Aur dje ke kaan hai soene ke, oke tjaahie ie kaahaanie ke matlab samdjhe ke.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Tab Jiesoe ke tjela log okar paas aaike poetjhies kie: „Maastar djie, toe djhoend se kaahe ke kaahaanie kahe hai?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Tab oe bolies: „Parmeswar maange hai kie ham toelogke okar raadj ke baare me kholke samdjhaai bakie djhoend ke kaahaanie soenaai.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Dje ke samadjh hai, oe aur djaada samdjhiega. Bakie dje ke samadjh na hai, okar samadjh ose tjhien lewal djaaiga.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Ohie khaatien ie manai log se ham kaahaanie kahiela. Aur oelog tjaahe dekhe hai aur soene hai, tabbo koetjh na samdjhe hai.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Ie rakam se Parmeswar ke sanesia Jasaaja ke baat poera howe hai. Oe bolies raha kie:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Parmeswar ose bolies raha:
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Oe bolies: „Bakie toelog aapan aakhie se dekh paawe hai aur aapan kaan se soen paawe hai. Ohie se toelog soekhie hai.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Aur ham toelogse satj boliela kie dher Parmeswar ke sanesian aur bhala manai log maangat raha dekhe aur soene djaun ham kariela aur toelogke siekhaaila. Bakie oelogke na mielal ie dekhe aur soene ke.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Ab toelog bia ke kaahaanie ke matlab soen.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Djaun bia daam par gieral raha, oe ekgo manai ke diel me gieral. Oe Parmeswar ke raadj ke khoes khabar soene hai bakie na samdjhe hai. Tab saitaan aaike oe baat okar diel me se tjhien lewe hai.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Djaun bia kamtie mattie par gieral raha, oe bhie ekgo manai ke diel me gieral. Oe Parmeswar ke baat soene hai aur djoerte khoesiaalie se maan lewe hai.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Bakie oe bahoet dhiaan na lagaawe hai. Aur djab oke moesiebat oethaawe ke pare hai, kie to doesar log oke sataawe hai okar bieswaas khaatien, tab oe haalie se aapan bieswaas tjhor dewe hai.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Oe bia djaun kaata ke djhalaasie me gieral raha, oe aisan manai ke diel me gieral djaun Parmeswar ke baat soene hai, bakie aapan dhiaan doenia ke tjienta par aur dhan ke laalietj par lagaawe hai. Aur ie sab tjienta Parmeswar ke baat okar djiewan me boetaai dewe hai.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Djaun bia attjha djamien par gieral raha, oe aisan manai log ke diel me gieral djaun Parmeswar ke baat soene hai aur bhie samdjhe hai. Aur iesabke djiewan djaise ekgo per hai djaun sau, saath kie to ties goena phal dewe hai.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Jiesoe oesabke ek auro kaahaanie soenaawe lagal kie: „Swarag ke raadj hai djaise koi aapan khet me attjha bia tjhieties.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Bakie raat ke djab sab koi soetal raha, tab okar doesman aaike oe khet me ghaas ke bia tjhietke tjal gail.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Tab djab attjha bia djame lagal aur phal dewe lagal, tab ghaas bhie djame lagal.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Tab khetiar ke goelaam log okar paas aaike poetjhies: ‘E barkwa, toe aapan khet me attjha bia na tjhietle rahiele? Hoewa kaise ghaas djam gail?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Tab oe bolies: ‘Ek doesman oe bia tjhiet deis hai.’ Tab goelaam log poetjhies: ‘Hamlog ghasian oekhaar dhaarie?’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Tab oe bolies: ‘Na, abbe rahan de. Djab toelog ghaas oekhariehe tab hoi sakie kie attjha per bhie oekhar djaai.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Attjha per ghaas ke sanghe djame de katnie talak. Djab katnie ke samai aai tab ham kaate waalan se bolab: Dja pahiele ghaas kaatke bodjha baanhke djaraai de. Tab pakkal per kaatke hamaar bakhaar me dhar deihe.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Oe ek auro kaahaanie kahies kie: „Swarag ke raadj hai djaise koi ek sarso ke bia leike aapan khet me boi deis.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Oe sab se tjhota bia hai, bakie djab barhe hai tab oe khet ke sab per se barka hai kie tjierai log aaike okar daarhie par khota lagaai sake hai.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Oe ek auro kaahaanie soenaais kie: „Swarag ke raadj hai djaise ek aurat djaun tien koerha piesaan taulies. Tab oe thora se khatta piesaan leike oman mielaaike saan deis aur sab piesaan phoel gail.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Jiesoe manai log ke ie sab kaahaanie soenaawat raha, aur oe begar kaahaanie se koetjh na siekhaawat raha.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Ie rakam se Parmeswar ke ek pahiele ke sanesia ke baat poera bhail. Oe bolies raha kie:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Tab Jiesoe manai log ke pathaaike tjal gail ghare. Tab okar tjela log okar paas aaike poetjhies: „Maastar djie, toe hamlogke ghaas ke kaahaanie ke matlab bataai sake hai?”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Tab oe bolies: „Attjha bia tjhiete waala iensaan ke Beta hai. Oe khetiar ghat attjha bia tjhiete hai.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Aur khet ke matlab doenia hai. Attjha bia ke matlab Parmeswar ke larkan hai, aur ghaas saitaan ke saathie log hai.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Doesman ke matlab saitaan hai aur oe ghaas ke bia tjhieties raha. Katnie ke tem djaise djoeg ke ant hai. Aur kaate waalan Parmeswar ke parie log hai.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Djaise ghaas ie kaahaanie me batorke aagie me djaraawal gail, oisane djoeg ke ant me hoiga.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Iensaan ke Beta aapan parie log ke bhedjiega, aur oelog kharaabie karwaawe waala log aur sab doesar paapie log ke aapan raadj me se batoriega
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 aur aagie me daariega. Hoewa par oelog daat pies pieske roiga.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Bakie be-kasoerie logan Pieta Parmeswar ke raadj me khoesiaalie se djaise soeroedj tjamkiega. Dje ke kaan hai, oke tjaahie thiek se soene ke.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Swarag ke raadj hai djaise ek dhan djaun ek khet me gaaral raha. Tab koi khodat me paais aur top deis. Tab oe bahoet khoesie hoike aapan sab tjiedj betj dhaaries, aur oe khet kien leis.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Swarag ke raadj bhie lage hai djaise ek sonaar djaun soendar se soendar nag khodje hai.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Tab ek rodj oe ek bahoet mahanga nag dekhies. Tab oe djaaike aapan sab tjiedj betjke oe nag ke kien leis.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Swarag ke raadj hai djaise matjhar marwa log aapan djaal samoendar me biege hai, tab oman har ek rakam ke matjharie aawe hai.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Djab djaal bhar dja hai, tab oelog oke kienaare ghaitje hai. Tab oesab baithke sab attjha matjharie bienke baskieta me bator lewe hai aur sab kharaab matjharie ke phek dewe hai.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Aisane djoeg ke ant me hoiga. Tab Parmeswar ke parie log kasoerie aur be-kasoerie log ke alag alag kariega.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Aur kasoerie log narak ke aagie me bieg dewal djaaiga. Hoewa par oelog daat pies pieske roiga.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Oe aapan tjela log se poetjhies: „Toelog ie sab kaahaanie samadjhle hai?” Tab oesab bolies: „Djie-ha.”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Tab oe bolies: „Djab ek dharam ke parhal aadmie hamaar tjela hoi gail hai, tab oe djaise ek ghar ke maaliek hai. Oe aapan pahiele ke aur naawa sotj-bietjaar kaam me laawe hai.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jiesoe ie sab kaahaanie soenaaike hoewa se tjal gail.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Oe gail oe sahar me djaaha oe posaail raha. Tab oe hoewa ke partjaar ke ghar me siekhaawe lagal. Aur oe aisan rakam siekhaawat raha kie manai log bahoet atjambho hoike poetjhe lagal: „Ie aadmie kaaha se etana gjaan aur saktie paais hai?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Ie ghar banaawe waala ke betwa hai kie na? Okar maai to Maria hai aur hamlog okar bhaiwan Jaakobas, Josaf, Siemon aur Joedaas ke bhie djaaniela.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Aur okar bahienian sab hamlogke sahar me rahe hai. Tab oe ie sab tjiedj kaise djaan sake hai?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Aur oelog Jiesoe ke baat tanko na maangat raha soene. Tab Jiesoe oelogse bolies: „Ek Parmeswar ke sanesia ke tjaaro or aadar howe hai. Khaalie okar sahar waalan aur okar palwaar oke tjhota maane hai.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Ohie se oe hoewa par dher atjambho kaam na kar paais.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.