Mateus 13

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ohie dien Jiesoe ghar me se niekarke gail samoendar ke kienaare baithe.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Tab hoewa par ek djhoend manai okar paas aail. Tab Jiesoe oethke ek bot me gail baithe aur sab manai paanie ke kienaare thara raha.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Tab oe dher tjiedj matlab ke kaahaanie se bataawe lagal aur bolies: „Ek khetiar raha. Ek dien oe gail bia tjhiete.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Tjhietat me koetjh bia daam par gier gail. Tab tjierai aaike sab bia khaai leis.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Aur koetjh bia djamien par gier gail djaaha par dher patthar aur kamtie mattie raha. Hoewa bia haalie se djam gail,
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 bakie dher djar na dharies. Tab djab opar ghaam lagal, tab oe sab djhoeraai gail.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Aur koetjh bia kaata waala djhalaasie me gieral. Tab kaata ke per djamke attjha bia ke dabaai deis, aur sab mar gail.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Aur djaun bia batjal raha, oesab attjha djamien par gieral. Aur ie sab barhal aur kauno sau goena, kauno saath goena aur kauno ties goena phal deis.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Aur dje ke kaan hai soene ke, oke tjaahie ie kaahaanie ke matlab samdjhe ke.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Tab Jiesoe ke tjela log okar paas aaike poetjhies kie: „Maastar djie, toe djhoend se kaahe ke kaahaanie kahe hai?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Tab oe bolies: „Parmeswar maange hai kie ham toelogke okar raadj ke baare me kholke samdjhaai bakie djhoend ke kaahaanie soenaai.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Dje ke samadjh hai, oe aur djaada samdjhiega. Bakie dje ke samadjh na hai, okar samadjh ose tjhien lewal djaaiga.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ohie khaatien ie manai log se ham kaahaanie kahiela. Aur oelog tjaahe dekhe hai aur soene hai, tabbo koetjh na samdjhe hai.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Ie rakam se Parmeswar ke sanesia Jasaaja ke baat poera howe hai. Oe bolies raha kie:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Parmeswar ose bolies raha:
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Oe bolies: „Bakie toelog aapan aakhie se dekh paawe hai aur aapan kaan se soen paawe hai. Ohie se toelog soekhie hai.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Aur ham toelogse satj boliela kie dher Parmeswar ke sanesian aur bhala manai log maangat raha dekhe aur soene djaun ham kariela aur toelogke siekhaaila. Bakie oelogke na mielal ie dekhe aur soene ke.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Ab toelog bia ke kaahaanie ke matlab soen.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Djaun bia daam par gieral raha, oe ekgo manai ke diel me gieral. Oe Parmeswar ke raadj ke khoes khabar soene hai bakie na samdjhe hai. Tab saitaan aaike oe baat okar diel me se tjhien lewe hai.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Djaun bia kamtie mattie par gieral raha, oe bhie ekgo manai ke diel me gieral. Oe Parmeswar ke baat soene hai aur djoerte khoesiaalie se maan lewe hai.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Bakie oe bahoet dhiaan na lagaawe hai. Aur djab oke moesiebat oethaawe ke pare hai, kie to doesar log oke sataawe hai okar bieswaas khaatien, tab oe haalie se aapan bieswaas tjhor dewe hai.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Oe bia djaun kaata ke djhalaasie me gieral raha, oe aisan manai ke diel me gieral djaun Parmeswar ke baat soene hai, bakie aapan dhiaan doenia ke tjienta par aur dhan ke laalietj par lagaawe hai. Aur ie sab tjienta Parmeswar ke baat okar djiewan me boetaai dewe hai.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Djaun bia attjha djamien par gieral raha, oe aisan manai log ke diel me gieral djaun Parmeswar ke baat soene hai aur bhie samdjhe hai. Aur iesabke djiewan djaise ekgo per hai djaun sau, saath kie to ties goena phal dewe hai.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Jiesoe oesabke ek auro kaahaanie soenaawe lagal kie: „Swarag ke raadj hai djaise koi aapan khet me attjha bia tjhieties.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Bakie raat ke djab sab koi soetal raha, tab okar doesman aaike oe khet me ghaas ke bia tjhietke tjal gail.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Tab djab attjha bia djame lagal aur phal dewe lagal, tab ghaas bhie djame lagal.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Tab khetiar ke goelaam log okar paas aaike poetjhies: ‘E barkwa, toe aapan khet me attjha bia na tjhietle rahiele? Hoewa kaise ghaas djam gail?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Tab oe bolies: ‘Ek doesman oe bia tjhiet deis hai.’ Tab goelaam log poetjhies: ‘Hamlog ghasian oekhaar dhaarie?’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Tab oe bolies: ‘Na, abbe rahan de. Djab toelog ghaas oekhariehe tab hoi sakie kie attjha per bhie oekhar djaai.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Attjha per ghaas ke sanghe djame de katnie talak. Djab katnie ke samai aai tab ham kaate waalan se bolab: Dja pahiele ghaas kaatke bodjha baanhke djaraai de. Tab pakkal per kaatke hamaar bakhaar me dhar deihe.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Oe ek auro kaahaanie kahies kie: „Swarag ke raadj hai djaise koi ek sarso ke bia leike aapan khet me boi deis.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Oe sab se tjhota bia hai, bakie djab barhe hai tab oe khet ke sab per se barka hai kie tjierai log aaike okar daarhie par khota lagaai sake hai.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Oe ek auro kaahaanie soenaais kie: „Swarag ke raadj hai djaise ek aurat djaun tien koerha piesaan taulies. Tab oe thora se khatta piesaan leike oman mielaaike saan deis aur sab piesaan phoel gail.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jiesoe manai log ke ie sab kaahaanie soenaawat raha, aur oe begar kaahaanie se koetjh na siekhaawat raha.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Ie rakam se Parmeswar ke ek pahiele ke sanesia ke baat poera bhail. Oe bolies raha kie:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Tab Jiesoe manai log ke pathaaike tjal gail ghare. Tab okar tjela log okar paas aaike poetjhies: „Maastar djie, toe hamlogke ghaas ke kaahaanie ke matlab bataai sake hai?”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Tab oe bolies: „Attjha bia tjhiete waala iensaan ke Beta hai. Oe khetiar ghat attjha bia tjhiete hai.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Aur khet ke matlab doenia hai. Attjha bia ke matlab Parmeswar ke larkan hai, aur ghaas saitaan ke saathie log hai.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Doesman ke matlab saitaan hai aur oe ghaas ke bia tjhieties raha. Katnie ke tem djaise djoeg ke ant hai. Aur kaate waalan Parmeswar ke parie log hai.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Djaise ghaas ie kaahaanie me batorke aagie me djaraawal gail, oisane djoeg ke ant me hoiga.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Iensaan ke Beta aapan parie log ke bhedjiega, aur oelog kharaabie karwaawe waala log aur sab doesar paapie log ke aapan raadj me se batoriega
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 aur aagie me daariega. Hoewa par oelog daat pies pieske roiga.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Bakie be-kasoerie logan Pieta Parmeswar ke raadj me khoesiaalie se djaise soeroedj tjamkiega. Dje ke kaan hai, oke tjaahie thiek se soene ke.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Swarag ke raadj hai djaise ek dhan djaun ek khet me gaaral raha. Tab koi khodat me paais aur top deis. Tab oe bahoet khoesie hoike aapan sab tjiedj betj dhaaries, aur oe khet kien leis.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Swarag ke raadj bhie lage hai djaise ek sonaar djaun soendar se soendar nag khodje hai.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Tab ek rodj oe ek bahoet mahanga nag dekhies. Tab oe djaaike aapan sab tjiedj betjke oe nag ke kien leis.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Swarag ke raadj hai djaise matjhar marwa log aapan djaal samoendar me biege hai, tab oman har ek rakam ke matjharie aawe hai.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Djab djaal bhar dja hai, tab oelog oke kienaare ghaitje hai. Tab oesab baithke sab attjha matjharie bienke baskieta me bator lewe hai aur sab kharaab matjharie ke phek dewe hai.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Aisane djoeg ke ant me hoiga. Tab Parmeswar ke parie log kasoerie aur be-kasoerie log ke alag alag kariega.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Aur kasoerie log narak ke aagie me bieg dewal djaaiga. Hoewa par oelog daat pies pieske roiga.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Oe aapan tjela log se poetjhies: „Toelog ie sab kaahaanie samadjhle hai?” Tab oesab bolies: „Djie-ha.”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Tab oe bolies: „Djab ek dharam ke parhal aadmie hamaar tjela hoi gail hai, tab oe djaise ek ghar ke maaliek hai. Oe aapan pahiele ke aur naawa sotj-bietjaar kaam me laawe hai.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jiesoe ie sab kaahaanie soenaaike hoewa se tjal gail.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Oe gail oe sahar me djaaha oe posaail raha. Tab oe hoewa ke partjaar ke ghar me siekhaawe lagal. Aur oe aisan rakam siekhaawat raha kie manai log bahoet atjambho hoike poetjhe lagal: „Ie aadmie kaaha se etana gjaan aur saktie paais hai?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Ie ghar banaawe waala ke betwa hai kie na? Okar maai to Maria hai aur hamlog okar bhaiwan Jaakobas, Josaf, Siemon aur Joedaas ke bhie djaaniela.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Aur okar bahienian sab hamlogke sahar me rahe hai. Tab oe ie sab tjiedj kaise djaan sake hai?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Aur oelog Jiesoe ke baat tanko na maangat raha soene. Tab Jiesoe oelogse bolies: „Ek Parmeswar ke sanesia ke tjaaro or aadar howe hai. Khaalie okar sahar waalan aur okar palwaar oke tjhota maane hai.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Ohie se oe hoewa par dher atjambho kaam na kar paais.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.