Mateus 13
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NTLH
1 Ohie dien Jiesoe ghar me se niekarke gail samoendar ke kienaare baithe.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Tab hoewa par ek djhoend manai okar paas aail. Tab Jiesoe oethke ek bot me gail baithe aur sab manai paanie ke kienaare thara raha.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Tab oe dher tjiedj matlab ke kaahaanie se bataawe lagal aur bolies: „Ek khetiar raha. Ek dien oe gail bia tjhiete.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Tjhietat me koetjh bia daam par gier gail. Tab tjierai aaike sab bia khaai leis.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Aur koetjh bia djamien par gier gail djaaha par dher patthar aur kamtie mattie raha. Hoewa bia haalie se djam gail,
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 bakie dher djar na dharies. Tab djab opar ghaam lagal, tab oe sab djhoeraai gail.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Aur koetjh bia kaata waala djhalaasie me gieral. Tab kaata ke per djamke attjha bia ke dabaai deis, aur sab mar gail.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Aur djaun bia batjal raha, oesab attjha djamien par gieral. Aur ie sab barhal aur kauno sau goena, kauno saath goena aur kauno ties goena phal deis.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Aur dje ke kaan hai soene ke, oke tjaahie ie kaahaanie ke matlab samdjhe ke.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Tab Jiesoe ke tjela log okar paas aaike poetjhies kie: „Maastar djie, toe djhoend se kaahe ke kaahaanie kahe hai?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Tab oe bolies: „Parmeswar maange hai kie ham toelogke okar raadj ke baare me kholke samdjhaai bakie djhoend ke kaahaanie soenaai.
11 Jesus respondeu:
12 Dje ke samadjh hai, oe aur djaada samdjhiega. Bakie dje ke samadjh na hai, okar samadjh ose tjhien lewal djaaiga.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Ohie khaatien ie manai log se ham kaahaanie kahiela. Aur oelog tjaahe dekhe hai aur soene hai, tabbo koetjh na samdjhe hai.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Ie rakam se Parmeswar ke sanesia Jasaaja ke baat poera howe hai. Oe bolies raha kie:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Parmeswar ose bolies raha:
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Oe bolies: „Bakie toelog aapan aakhie se dekh paawe hai aur aapan kaan se soen paawe hai. Ohie se toelog soekhie hai.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Aur ham toelogse satj boliela kie dher Parmeswar ke sanesian aur bhala manai log maangat raha dekhe aur soene djaun ham kariela aur toelogke siekhaaila. Bakie oelogke na mielal ie dekhe aur soene ke.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Ab toelog bia ke kaahaanie ke matlab soen.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Djaun bia daam par gieral raha, oe ekgo manai ke diel me gieral. Oe Parmeswar ke raadj ke khoes khabar soene hai bakie na samdjhe hai. Tab saitaan aaike oe baat okar diel me se tjhien lewe hai.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Djaun bia kamtie mattie par gieral raha, oe bhie ekgo manai ke diel me gieral. Oe Parmeswar ke baat soene hai aur djoerte khoesiaalie se maan lewe hai.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Bakie oe bahoet dhiaan na lagaawe hai. Aur djab oke moesiebat oethaawe ke pare hai, kie to doesar log oke sataawe hai okar bieswaas khaatien, tab oe haalie se aapan bieswaas tjhor dewe hai.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Oe bia djaun kaata ke djhalaasie me gieral raha, oe aisan manai ke diel me gieral djaun Parmeswar ke baat soene hai, bakie aapan dhiaan doenia ke tjienta par aur dhan ke laalietj par lagaawe hai. Aur ie sab tjienta Parmeswar ke baat okar djiewan me boetaai dewe hai.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Djaun bia attjha djamien par gieral raha, oe aisan manai log ke diel me gieral djaun Parmeswar ke baat soene hai aur bhie samdjhe hai. Aur iesabke djiewan djaise ekgo per hai djaun sau, saath kie to ties goena phal dewe hai.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Jiesoe oesabke ek auro kaahaanie soenaawe lagal kie: „Swarag ke raadj hai djaise koi aapan khet me attjha bia tjhieties.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Bakie raat ke djab sab koi soetal raha, tab okar doesman aaike oe khet me ghaas ke bia tjhietke tjal gail.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Tab djab attjha bia djame lagal aur phal dewe lagal, tab ghaas bhie djame lagal.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Tab khetiar ke goelaam log okar paas aaike poetjhies: ‘E barkwa, toe aapan khet me attjha bia na tjhietle rahiele? Hoewa kaise ghaas djam gail?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Tab oe bolies: ‘Ek doesman oe bia tjhiet deis hai.’ Tab goelaam log poetjhies: ‘Hamlog ghasian oekhaar dhaarie?’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Tab oe bolies: ‘Na, abbe rahan de. Djab toelog ghaas oekhariehe tab hoi sakie kie attjha per bhie oekhar djaai.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Attjha per ghaas ke sanghe djame de katnie talak. Djab katnie ke samai aai tab ham kaate waalan se bolab: Dja pahiele ghaas kaatke bodjha baanhke djaraai de. Tab pakkal per kaatke hamaar bakhaar me dhar deihe.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Oe ek auro kaahaanie kahies kie: „Swarag ke raadj hai djaise koi ek sarso ke bia leike aapan khet me boi deis.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Oe sab se tjhota bia hai, bakie djab barhe hai tab oe khet ke sab per se barka hai kie tjierai log aaike okar daarhie par khota lagaai sake hai.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Oe ek auro kaahaanie soenaais kie: „Swarag ke raadj hai djaise ek aurat djaun tien koerha piesaan taulies. Tab oe thora se khatta piesaan leike oman mielaaike saan deis aur sab piesaan phoel gail.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Jiesoe manai log ke ie sab kaahaanie soenaawat raha, aur oe begar kaahaanie se koetjh na siekhaawat raha.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Ie rakam se Parmeswar ke ek pahiele ke sanesia ke baat poera bhail. Oe bolies raha kie:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Tab Jiesoe manai log ke pathaaike tjal gail ghare. Tab okar tjela log okar paas aaike poetjhies: „Maastar djie, toe hamlogke ghaas ke kaahaanie ke matlab bataai sake hai?”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Tab oe bolies: „Attjha bia tjhiete waala iensaan ke Beta hai. Oe khetiar ghat attjha bia tjhiete hai.
37 Jesus respondeu:
38 Aur khet ke matlab doenia hai. Attjha bia ke matlab Parmeswar ke larkan hai, aur ghaas saitaan ke saathie log hai.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Doesman ke matlab saitaan hai aur oe ghaas ke bia tjhieties raha. Katnie ke tem djaise djoeg ke ant hai. Aur kaate waalan Parmeswar ke parie log hai.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Djaise ghaas ie kaahaanie me batorke aagie me djaraawal gail, oisane djoeg ke ant me hoiga.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Iensaan ke Beta aapan parie log ke bhedjiega, aur oelog kharaabie karwaawe waala log aur sab doesar paapie log ke aapan raadj me se batoriega
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 aur aagie me daariega. Hoewa par oelog daat pies pieske roiga.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Bakie be-kasoerie logan Pieta Parmeswar ke raadj me khoesiaalie se djaise soeroedj tjamkiega. Dje ke kaan hai, oke tjaahie thiek se soene ke.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Swarag ke raadj hai djaise ek dhan djaun ek khet me gaaral raha. Tab koi khodat me paais aur top deis. Tab oe bahoet khoesie hoike aapan sab tjiedj betj dhaaries, aur oe khet kien leis.
44 — O
45 Swarag ke raadj bhie lage hai djaise ek sonaar djaun soendar se soendar nag khodje hai.
45 — O
46 Tab ek rodj oe ek bahoet mahanga nag dekhies. Tab oe djaaike aapan sab tjiedj betjke oe nag ke kien leis.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Swarag ke raadj hai djaise matjhar marwa log aapan djaal samoendar me biege hai, tab oman har ek rakam ke matjharie aawe hai.
47 — O
48 Djab djaal bhar dja hai, tab oelog oke kienaare ghaitje hai. Tab oesab baithke sab attjha matjharie bienke baskieta me bator lewe hai aur sab kharaab matjharie ke phek dewe hai.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Aisane djoeg ke ant me hoiga. Tab Parmeswar ke parie log kasoerie aur be-kasoerie log ke alag alag kariega.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Aur kasoerie log narak ke aagie me bieg dewal djaaiga. Hoewa par oelog daat pies pieske roiga.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Oe aapan tjela log se poetjhies: „Toelog ie sab kaahaanie samadjhle hai?” Tab oesab bolies: „Djie-ha.”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Tab oe bolies: „Djab ek dharam ke parhal aadmie hamaar tjela hoi gail hai, tab oe djaise ek ghar ke maaliek hai. Oe aapan pahiele ke aur naawa sotj-bietjaar kaam me laawe hai.”
52 Jesus disse:
53 Jiesoe ie sab kaahaanie soenaaike hoewa se tjal gail.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Oe gail oe sahar me djaaha oe posaail raha. Tab oe hoewa ke partjaar ke ghar me siekhaawe lagal. Aur oe aisan rakam siekhaawat raha kie manai log bahoet atjambho hoike poetjhe lagal: „Ie aadmie kaaha se etana gjaan aur saktie paais hai?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Ie ghar banaawe waala ke betwa hai kie na? Okar maai to Maria hai aur hamlog okar bhaiwan Jaakobas, Josaf, Siemon aur Joedaas ke bhie djaaniela.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Aur okar bahienian sab hamlogke sahar me rahe hai. Tab oe ie sab tjiedj kaise djaan sake hai?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Aur oelog Jiesoe ke baat tanko na maangat raha soene. Tab Jiesoe oelogse bolies: „Ek Parmeswar ke sanesia ke tjaaro or aadar howe hai. Khaalie okar sahar waalan aur okar palwaar oke tjhota maane hai.”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ohie se oe hoewa par dher atjambho kaam na kar paais.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.