Lucas 8
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NAA
1 Koetjh dien hoi gail tab Jiesoe aapan baara tjela ke saath sahar sahar aur gaaw gaaw djaat raha khoes khabar bataawe kie Parmeswar maange hai manai ke diel me raadj tjalaawe.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Oesabke saath bhie koetjh aurat raha. Oman se ekaat djane bhoet se tjhoetkaara paais raha, aur ekwan bemaarie se attjha hoi gail raha. Jiesoe Magdaala sahar ke Maria ke oeppar se saatgo bhoet hataais raha.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Aur Koesaas ke aurat Johaana bhie oesabke saath raha. Okar aadmie raadja Herodes ke dhan-daulat ke kaar-baar karat raha. Ekgo Soesaana naam ke aurat raha aur dher doesar waalan. Oelog Jiesoe aur okar baaraago tjela ke aapan samaan se sewa karat raha.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ek dien djab har ek sahar se dher manai log Jiesoe ke paas aail raha, tab oe ekgo matlab ke kaahaanie bataawe lagal.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 Bolies: „Ekgo khetiar raha. Ek dien oe gail dhaan tjhiete. Tab djab koetjh bia rasta par gieral, tab katjaraai gail aur tjierai log kha leis.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Koetjh patthar waala djamien par gieral. Ghaam bahoet tedj raha, aur djab bia djame lagal, tab komalaai gail.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Koetjh djhalaasie me gieral aur okare sanghe barka howe lagal. Tab djhalaasie tjhota plansoe ke dabaai deis.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Aur koetjh bia barhia djamien par gieral. Djab barhal aur pakal, tab sau goena phal deis.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Tab okar tjela log poetjhies: „Ie kaahaanie ke matlab ka hai?”
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Tab oe bolies: „Parmeswar toelogke deis hai samdjhe ke kaise oe doenia me aapan raadj tjalaawe hai. Bakie doesarkwan khaatien ie sab baat matlab ke kaahaanie me tjhiepal hai djeme oesab dekhe aur soene, bakie na samdjhe.
10 Jesus respondeu:
11 Attjha, soen. Bia djaise Parmeswar ke baat hai.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Rasta par ke tjhietal bia manai ke diel me gieral djaun Parmeswar ke sanesa soene hai. Bakie saitaan toerant aaike oe sanesa niekaar lewe hai. Oe na maange hai kie oesab Parmeswar me bieswaas kare aur okar goessa me se batj djaai.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Aur patthar djamien hai djaise manai djaun Parmeswar ke sanesa khoesiaalie se soene hai. Bakie oesabke bieswaas tjhota hai. Patthar par khaalie thora se mattie hai. Ohie se oesab thora dien khaatien bieswaas kare hai, aur djab oesab adjmaawal djaaiga, tab aapan bieswaas tjhor dewe hai.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Djhalaasie hai djaise manai ke diel djaun Parmeswar ke baat soene hai aur koetjh dien khaatien kare hai. Bakie oesab rodj ke kaar-baar, dhan-daulat aur maudj manaawe me aapan dhiaan lagaawe hai. Ie rakam se oesabke bieswaas be-kaamiel hoiga.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Barhia djamien par tjhietal bia manai ke diel me gieral djaun Parmeswar ke baat soene hai aur sattja diel se pakarle rahe hai. Aur oelogke tjaal-tjalan attjha hai.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Jiesoe ekgo doesar matlab ke kaahaanie bataais. Bolies: „Koi na tjieraag baarke tope hai loekwaawe khaatien, bakie oeppar dhare hai djeme sab koi ke dekhaai.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Koetjh na topal hai djaun na dekhaai djaaiga. Aur koetjh na tjhiepal hai djaun na djanaai djaaiga.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ohie khaatien toelogke tjaahie dhiaan lagaaike hamaar baat soene ke. Dje thiek se soenies hai, Parmeswar oke auro gjaan deiga. Aur dje na thiek se soenies hai, djaun tjiedj oe sotje hai kie oe samdjhe hai, ohoe tjhienaai djaai.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Djab Jiesoe aapan tjela log ke ie sab tjiedj siekhaawat raha, tab okar maai aur bhaai log aail. Oesab maangat raha oke dekhe. Bakie hoewa par etana dher manai log raha kie oelog okar lage na djaai paais.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Tab ek djane ose bolies: „Tor maai aur bhaai log bahare khara hai aur maange hai toke dekhe.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Tab oe bolies: „Hamaar maai aur bhaai log hai djaun Parmeswar ke baat aapan kaan se soene hai aur bhie kare hai.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ek dien Jiesoe aapan tjela log ke saath ekgo bot me gail, aur oesabse bolies: „Aaw tjalie nadie ke oepaar.” Oesabhan gail.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Djaite me Jiesoe bot me soet gail. Tab atjakke me ekgo etana barka aandhie aail kie bot me paanie bhar gail, aur tjela log ke bahoet dar lagal.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Tab oesab Jiesoe ke djagaawe lagal aur bolies: „Maastar djie, djaago, hamlog doebiela!” Tab oe djaagal aur oethke aandhie aur halfa ke daatke bolies: „Roek dja!” Aandhie-toefaan roek gail aur paanie dhiera hoi gail.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Aur Jiesoe aapan tjela log se bolies: „Toelogke bieswaas kaaha hai?” Bakie sabhan ghabaraaike aur atjambho hoike apane me poetjhe lagal kie: „Ie aadmie ke hai kie aandhie-toefaan aur paanie ke mienaahie kare hai, aur oesab okar baat soen lewe hai?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Tab Jiesoe aapan tjela log ke sanghe samoendar ke habara kaatke Geraasa des me pahoetjal. Oe des Gaalielea diehaat ke oepaar hai.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Djab oe bot me se niekaral tab ekgo aadmie oke bhetaail. Oke bhoet log pakaries raha. Oe dher rodj se koerta na pahienat raha aur bhie ghar me na rahat raha, bakie pahaar ke kabar ke hol me.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Tab oe poetjhies: „Tor ka naam hai?” Tab aadmie bolies: „Dher.” Okar oeppar to dher bhoet log raha.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Aur oesab Jiesoe se bienaai karies: „Hamlogke gahiera petie me na band kar!”
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Oe tem par pahaar par dher soewar khaana khodjat raha. Tab bhoet log Jiesoe se bienaai karke poetjhies: „Hamlogke soewar me djaain de.” Tab oe hoekoem deis.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Tab bhoet log aadmie ke oeppar se niekarke soewarwan ke oeppar gail. Bas soewar pahaar par se dhaurke paanie me gierke mar gail.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Tab soewar ke tjaraawe waalan djab dekhies kie ka howe hai, tab haalie se bhaagke gail sahar me aur hoewa ke aas-paas me bataais kie ka bhail hai.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Tab manai log soenke Jiesoe lage aail aur aadmie ke dekhies djaun me se bhoet log niekar gail raha. Oe Jiesoe ke gor lage baithal raha. Okar moerie thiek raha aur oe kapra pahienies raha. Ie tjiedj dekhke sahar ke manai ghabaraai gail.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Tab djaun manai dekhies raha, oesab bataais Jiesoe kaise aadmie ke attjha karies raha.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Tab djab hoewa ke manai soenies, tab etana deraai gail kie Jiesoe se bolies: „Toe hia se tjal djaai sake hai?”
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Tab aadmie djaun attjha hoi gail raha, oe Jiesoe se poetjhies: „Maastar djie, ham tor saath djaai sakiela?”
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 Bakie oe bolies: „Na, dja aapan ghare aur hoewa par sab koi se bataai de kie Parmeswar tor khaatien ka karies hai.” Aadmie gail aur sahar bhar me bataais. Aur Jiesoe bot me gail laute khaatien.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Tab djab Jiesoe Gaalielea diehaat me pahoetjal, tab hoewa par dher manai oke agorat raha.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ekgo Jaairas naam ke aadmie bhie aail raha. Oe hoewa ke partjaar ke ghar ke ekgo barkwa raha. Oe Jiesoe se bolies: „Ham tor gor gieriela, aaw hamaar ghare tjal.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Hamke khaalie ek bietia hai. Oe baara baries ke hai aur mare mare hoi gail hai.” Jiesoe toerant okar saath djaai lagal, bakie manai log okar rasta tjhaup leis.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Djhoend me ekgo bemaar aurat raha. Oke baara baries se khoen gierat raha. Ekko daaktar oke na attjha kar paawat raha.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Tab oe paatjhe se Jiesoe ke kapra tjhoei leis aur toerant okar khoen band hoi gail.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Tab Jiesoe bolies: „Ke hamke tjhoeis hai?” Tab djab sab koi bole lagal: „Ham na tjhoeilie,” tab Petras bolies: „Maastar djie, sab alang se manai log toke dhakele hai.”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Bakie oe bolies: „Na, kauno hamme tjhoeis hai attjha howe khaatien. Hamare me se to saktie niekaral hai.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Tab djab aurat samdjhies kie Jiesoe djaan gail, tab kaapat okar paas aail. Aur okar gor gierke sab koi ke aage bataawe lagal oe kaahe ke oke tjhoeis raha aur kaise ohie samai par oe ekdam se attjha hoi gail raha.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Tab oe bolies: „Betie, na ghabara, tor bieswaas dwaara toe attjha bhaile hai. Sjaantie se dja.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Tab djab Jiesoe abbe batiaite raha, tab Jaairas ke ghar se koi aaike ose bolies: „Tor bietia mar gail hai. Ab Maastar djie se bol de aur aage kausies na kare.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Bakie Jiesoe ie baat soenke bolies: „Bhaai, na dera. Khaalie bieswaas kar aur tor bietia batj djaaiga.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Tab oesabhan aaike marnie ke ghare pahoetjal. Hoewa par Jiesoe khaalie Petras, Johaanas, Jaakobas aur larkie ke maai-baap ke apane sanghe bhiettar lei leis.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Hoewa par dher miela piet-pietke rowat raha. Bakie oe bolies: „Toelog aise na row. Larkie na maral hai, oe soete hai.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Tab sabhan ke hasie aail. Oesab to djaanat raha kie larkie mar gail hai.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Bakie Jiesoe okar haath pakarke gohoraais: „Betie, oeth!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Larkie ke praan phien okare me aail aur oe toerant khara hoi gail. Tab Jiesoe bolies: „Oke koetjh khaaik dei de.”
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Okar maai-baap bahoet ghabaraai gail. Bakie Jiesoe oesabse bolies: „Toelog koi se na bataihe ka bhail hai.”
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.