Lucas 2

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Koetjh dien baad Roma ke maahaaraadja Agastas hoekoem deis kie: „Har ek des me sab koi ke tjaahie aapan naam liekhwaawe ke.”
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Ie hoekoem dewal gail djab Kwierienias Sieria des ke oeppar raadj tjalaawat raha. Ie pahiela dafe raha kie sab manai ke tjaahat raha aapan naam liekhwaawe ke.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Sab aadmie ke tjaahat raha oe sahar djaai ke djaaha oelogke baap-daada rahat raha.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 — ausente —
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 — ausente —
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 — ausente —
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 — ausente —
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Betlehem sahar ke bahare ekaatgo bhera tjaraawe waalan raha. Ohie raat ke oesab maidaan me aapan bhera log ke tjaraawat raha.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Tab atjakke me ekgo Parmeswar ke parie oesabke lage thara bhail aur Prabhoe ke biesaal djotie dekhaail. Oelog bahoet deraai gail.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Tab parie bolies kie: „Toelog na dera! Ham ailie hai ekgo khoes khabar bataawe aur sab djaatie bahoet khoesie rahiega.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Aadj Daawied ke sahar me batjaawe Waala paida bhail hai. Oe Prabhoe aur Kriest hai.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Toelog ekgo tjhota larka paihe djaun kapra se lapetal hai aur tjarahie me dharal hai. Aisane toelog djaan djaihe kie ohie hai.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Tab atjakke me parie lage ek djhoend swarag ke parie raha. Oesab Parmeswar ke goen gaawe lagal kie:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 „Sab se oeppar waala swarag me Parmeswar ke aadar howe, aur dhartie par manai log ke sjaantie rahe. Oesabke to Parmeswar ke bhalaai mielal.”
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Tab djab parie log swarag me lautke gail raha, tab tjaraawe waalan apane me bolies kie: „Aaw tjalie Betlehem me dekhe djaun tjiedj Parmeswar hamlogke djanaais hai.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Tab sabhan haalie se gail aur Maria, Josaf aur tjarahie me Larka ke paais.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Tab djab oesab oelogke dekhies, tab bataais kie parie Larka ke biese me ka bolies hai.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Aur hoewa ke manai log soenke bahoet atjambho bhail.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Maria ie sab baat attjha se jaad karies aur sotjies kie: „Ekar matlab ka hoi?”
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Tab tjaraawe waalan lautke gail aapan bhera lage. Oesab etana biesaal tjiedj dekhies aur soenies raha kie Parmeswar ke goen gaawat djaat raha.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Athwa dien par Larka ke hakiekat bhail. Tab okar naam Jiesoe dharaawal gail, djaise parie okar djanam se pahiele Maria se bolies raha.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 — ausente —
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 — ausente —
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 — ausente —
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Jeroesaalem me ek Siemeon naam ke boerhwa rahat raha. Oe bhala aadmie aur bhaktia raha aur Pawietr Aatma okar oeppar raha. Oe Israel ke djaatie ke tieha dewe Waala ke agorat raha.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Pawietr Aatma ose bolies raha kie: „Mare se pahiele toe Prabhoe ke Kriest ke dekhiehe.”
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Tab ohie samai par djab Jiesoe ke maai-baap Larka ke Parmeswar ke mahal ke angana me legail kaanoen poera kare khaatien, tab Pawietr Aatma Siemeon ke bhie hoewa par legail.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Tab boerhwa Larka ke godie me leike Parmeswar ke goen gaawe lagal. Oe bolies:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Toe oke pathaile hai doenia bhar ke djaatie log ke dekhaawe ke kaise paap me se batj djaai sakie.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Oe manai log ke djotie deiga djaun tore biese me na djaane hai.
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Tab ie baat soenke maai-baap bahoet atjambho bhail.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Tab boerhwa oesabke aasier-baat deis aur Larka ke maai se bolies: „Khoeb thiek se soen. Ie Larka Israel me dher ghamandie logan ke gieraaiga aur nietja logan ke oethaaiga. Okare dwaara Parmeswar Israel ke djaatie ke dekhaaiga kie oelog kaise okar goessa me se batj sakiega. Bakie dher log okar baat par laat maariega.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Ie sab tjiedj dwaara dher manai log ke kharaab bietjaar dekhaawal djaaiga. Aur tor diel me bahoet doekh aaiga, djaise talwaar kaate hai.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Tab ekgo auro Parmeswar ke sanesia aail. Oe boerhia raha aur okar naam Aana raha. Okar baap Faanoewel raha aur oelog Aasar ke koel me ke raha. Aana ke biaah hoi gail raha.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Tab saat baries baad oe wiedhwa hoi gail, aur ab oe tjaurasie (84) baries ke hai. Oe hardam Parmeswar ke mahal ke angana me raha aur raat dien bhoekha rahieke ose praatna karat raha.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ohie samai par oe oesabke lage aail aur bhie Parmeswar ke goen gaawe lagal. Oe Jiesoe ke biese me sab manai logan se bataawe lagal djaun agorat raha djab talak Parmeswar Jeroesaalem waalan ke tjhoetkaara na deiga.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Tab djab Larka ke maai-baap sab tjiedj kar tjoekal raha djaun Parmeswar ke kaanoen me liekhal hai, tab oesab Naasaaret sahar Gaalielea diehaat me lautke gail.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Larkwa djab barka howat raha, tab okar taagat aur gjaan barhat djaat raha aur Parmeswar ke bhalaai okar oeppar raha.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Har baries okar maai-baap Jeroesaalem djaat raha Paasan ke tiewhaar manaawe khaatien.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Aur djab Jiesoe baara baries ke bhail, tab oelog oke hoewa legail.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Tab djab sabhan tiewhaar manaaike ghare djaat raha, tab Jiesoe hoewe rahie gail bakie okar maai-baap na djaanies.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Oesab sotjat raha kie oe palwaar log ke saath ghare dja hai. Ohie khaat sabhan ek rodj tjalke gail oke rasta par khodje aur bhie palwaar aur tjienhaar se poetjhies.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Bakie djab oke na paais, tab oesab lautke khodjat khodjat ekdam sahar talak pahoetj gail.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Tab tiesara rodj oelog oke Parmeswar ke mahal ke angana me paais. Hoewa par oe dharam ke parhaawe waalan ke bietj me baithke oesabke siektjha soenat raha aur sawaal poetjhat raha.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Aur sab hoewa ke manai bahoet atjambho bhail okar boeddhie aur djabaab se.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Tab djab okar maai-baap oke dekhies, tab oesab bahoet tjakkariaai gail aur maai bolies kie: „E beta, toe kaahe ke hamlogse ie kaam karle baate? Ham aur tor baap bahoet sotj me toke sagaro khodjat rahielie.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Tab oe bolies: „Kaahe ke hamme khodjat rahiele? Toelog to djaane hai kie hamme tjaahie aapan Baap ke kaam me rahe ke?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Bakie oelog ie baat ke matlab na samadjh paais.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Tab oe oesabke saath Naasaaret sahar gail aur oelogke baat soenat raha. Okar maai sab baat bahoet thiek se jaad karke aapan diel me rakhies.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Djab Jiesoe auro barka bhail, tab okar gjaan bhie barhat djaat raha. Parmeswar ke bhalaai okar oeppar raha aur manai log oke bhie tjaahat raha.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.