Lucas 24
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NAA
1 Tab hapta ke pahiela dien ke saberaha aurat log mahakauwa leike kabar lage gail.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Tab djab oesab hoewa par pahoetjal tab dekhies kie barka patthar kabar ke aage se hataawal hai.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Aur djab bhiettar gail tab Prabhoe Jiesoe ke lahaas na dekhies.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Oesab na djaanies ka sotje ke. Tab atjakke me dekhies kie doei aadmie tjamkat kapra me oesabke lage khara hai.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Aurat log bahoet deraai gail aur nietje taake lagal. Tab oe doeno bolies kie: „Toelog kaahe ke djienda Waala ke maral logan ke djagaha par khodje hai?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Oe hia na hai, oe djie oethal hai. Jaad kar kie oe ka bolies raha djab oe Gaalielea diehaat me raha. Oe bolies raha kie:
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 ‘Iensaan ke Beta ke tjaahie kharaab manai ke haath me saup dewal djaai ke. Oesab oke kroes par maar dhaariega, aur tiesara dien Parmeswar oke djie oethaaiga.’ ”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Aurat log ie baat jaad karies.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Tab oesab lautke sahar gail ie sab tjiedj Jiesoe ke gjaara pathaawal waalan aur sab doesar tjela log se bataawe ke.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Oe aurat log Magdaala sahar ke Maria raha, Johaana, Johaanas aur Jaakobas ke maai djaun ke naam bhie Maria raha, aur ekaat doesar aurat bhie oelogke sanghe raha.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Bakie pathaawal waalan oesabke baat na bieswaas karies. Oesab sotjies kie aurat log and-band baat batia hai. [
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Bakie Petras oethke haalie se kabar lage gail. Djab hoewa pahoetjal tab niehoerke bhiettar taakies aur dekhies kie khaalie kapphan paral hai. Atjambho hoike oe hoewa se tjal gail aur apane me sotje lagal kie ka bhail hai.]
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ohie dien doeigo tjela Emaus gaaw djaat raha. Oe gaaw Jeroesaalem sahar se gjaara kilometer raha.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Oelog sab bietal tjiedj ke biese me batiaat raha.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Bas batiaite me Jiesoe aail aur oesabke sanghe tjale lagal.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Oelog oke dekhies, bakie na tjienh paais.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Tab Jiesoe poetjhies: „Toelog kaun tjiedj ke biese me etana batia hai?” Tab oelog oedaasie me thara hoi gail.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Doeno me se ekgo ke naam Kleopaas raha. Oe poetjhies: „Toe Jeroesaalem me ekahie pardesie baate? Toe na djaane hai hoewa par ka bhail hai?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Tab oe poetjhies: „Ka bhail?” Tab oelog bolies: „Djaun tjiedj Naasaaret ke Jiesoe se bhail hai. Oe Parmeswar ke ekgo sanesia raha. Okar kaam aur baat Parmeswar ke aur sab djaatie ke aakhie me bahoet maahaan raha.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Bakie hamlogke barka agwan aur doesar barkwan oke Roma ke laat ke haath me saup deis. Oesab oke maut ke sadja talak faisala karwaaike kroes par marwaai dhaaries.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Hamlogke aasa raha kie ohie Israel djaatie ke batjaawat. Bakie ie tiesara dien hai djab se ie sab tjiedj bhail hai.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Bas hamlog me se ekaat djane bhie kabar lage gail aur aisane raha djaise aurat log bolies raha, aur oesab Jiesoe ke bhie na dekhies.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Tab oe bolies: „Toelog kaise etana be-samadjh baate aur kaahe ke sab Parmeswar ke pahiele ke sanesian ke baat na bieswaas kare hai?
25 Então ele lhes disse:
26 Aapan biesaal soekh me bhiettar djaai ke Kriest ke to tjaahat raha ie sab doekh oethaawe ke.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Aur oe oelogke Mosas aur Parmeswar ke doesar sanesian ke baat samdjhaawe lagal. Ie sab baat to okare biese me liekhal raha.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Tab djab oesab Emaus gaaw pahoetjal, tab dekhaat raha djaise Jiesoe maangat raha auro aage djaai.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Bakie oe doeno oke na djaain deis aur bolies: „Bhaai djie, andhiaar howe hai, aadj raat ke hamlogke sanghe rahie dja.” Aur oe bhiettar gail oesabke sanghe rahe khaatien.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Tab djab oesab bhodjan kare lagal, tab Jiesoe bret leike Parmeswar ke dhanbaad deis aur bret toerke oesabke deis.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Tab oesabke aakhie khoel gail aur oesab oke tjienh paais. Bas ohie samai se oe oesabke aage na dekhaail!
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Tab oelog apane me batiaai lagal kie: „Djab oe rasta par hamlogse batiaat raha aur hamlogke Parmeswar ke sanesian ke baat samdjhaawat raha, tab hamlogke diel me ketana khoesiaalie raha!”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Tab oesab toerant oethke Jeroesaalem laut gail. Djab hoewa pahoetjal tab gjaara pathaawal waalan aur doesar tjela log ke ekattha paais.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Tab oesab toerant bataais kie: „Prabhoe sattje ke djie oethal hai! Oe Siemon ke dekhaail!”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Tab oe doeno bhie bataawe lagal kie rasta par ka bhail aur kaise oelog Jiesoe ke bret toerte me tjienh paais.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Tab djab oesab abbe batiaite raha, tab atjakke me Jiesoe oesabke bietj me thara bhail.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Oesab bahoet ghabaraai gail aur sotjies kie ekgo bhoet dekhe hai.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Tab oe poetjhies kie: „Kaahe ke toelogke dar lage hai aur toelog doebdha kare hai?
38 Mas ele lhes disse:
39 Dekh hamaar haath aur gor, ham ohie baatie. Hamme tjhoew aur dekh kie hamke maas aur haddie hai. Tab apane dekhiehe kie hamahie baatie. Ek bhoet ke dehie thoro hai?”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 [Aur oe aapan haath aur gor dekhaais.]
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Bakie tjela log atjambho aur khoesie hoike na bieswaas kar paais. Ohie se oe poetjhies: „Toelogke paas koetjh khaaik hai?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Tab oesab oke ek toekkara bhoedjal matjharie deis.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Oe matjharie leike oesabke aage khaais.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Oe bolies: „Djab ham toelogke sanghe rahat rahielie, tab ham toelogse batailie kie sab tjiedj djaun Mosas aur Parmeswar ke doesar sanesian ke poestak aur gaana me hamaar biese me liekhal hai, oe poera howe ke tjaahie.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Aur oe oesabke akkiel safa kar deis djeme oesab Parmeswar ke baat samadjh sake.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Oe bhie bolies: „Parmeswar ke poestak me liekhal hai kie Kriest ke tjaahat raha doekh oethaawe ke aur tiesara dien djie oethe ke.
46 E disse-lhes:
47 Bhie liekhal hai kie toelogke tjaahie hamaar naam se doenia bhar ke bataawe ke kie paap ke tjhama paawe khaatien manai log ke pastaaike aapan kharaab tjalaawa tjhore ke parie. Ie partjaar Jeroesaalem se soeroe howe ke tjaahie.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Toelog ie sab tjiedj dekhle, ohie se toelog gawaahie deihe.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Aur soen, ham halieje se aapan Baap ke waada poera karab. Ohie khaatien djab talak ie waada na poera hoiga aur toelogke oeppar se saktie na mieliega, tab talak toelog sahar me rahiehe.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Ekare baad Jiesoe aapan tjela log ke sahar me se legail Betaania gaaw lage. Hoewa par oe aapan haath oethaaike oesabke aasier-baat deis.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Etane me oe oesabke bietj me se oeppar lewal gail.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Tab tjela log gaathie par gierke oke poedje lagal. Ekare baad oelog bahoet khoesiaalie me Jeroesaalem laut gail.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Hoewa par oesab hardam Parmeswar ke mahal ke angana me djaat raha okar goen gaawe khaatien.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.