Lucas 20
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NTLH
1 Ek rodj Jiesoe Parmeswar ke mahal ke angana me siekhaawat raha aur khoes khabar partjaar karat raha. Tab barka agwan, dharam ke parhal waalan aur Israel ke barkwan aaike okare paas thara bhail
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 aur ose poetjhies: „Hamlogse bataaw kie toke ke hoekoem deis hai ie sab kaam kare khaatien.”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 — ausente —
3 Jesus respondeu:
4 — ausente —
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Tab oesab apane me batiaai lagal kie: „Djab hamlog bolab: ‘Oke Parmeswar hoekoem deis raha,’ tab oe boliega: ‘Tab toelog kaahe ke okar baat na bieswaas karle?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Aur djab hamlog bolab: ‘Oke manai log hoekoem deis raha,’ tab djhoend mielke hamlogke ieta bahaaike maar dhaariega. Oesabhan to sattje ke bieswaas kare hai kie Johaanas Parmeswar ke ek sanesia raha.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ohie se oelog Jiesoe se bolies: „Hamlog na djaaniela.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Tab oe bolies: „Tab ham toelogse bhie na bataabe kie hamme ke hoekoem deis hai.”
8 Jesus disse:
9 Jiesoe djanta se ek matlab ke kaahaanie kahe lagal kie: „Ekgo aadmie djangal kaatke aur oe khet me agoer ke per bois. Tab oe khet ke bhaara karies aur koetjh tem khaatien par-des tjal gail.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Tab djab tem aail, tab oe ek goelaam ke pathaais sauda me se aapan hiessa lewe khaatien. Bakie khetiar log oke maarke aur djhoere haathe lautaar deis.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Tab djamiendaar ek doesar goelaam ke pathaais, bakie oesab ohoeke maarke bedjatie karies aur bhie djhoere haathe lautaar deis.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Tab aadmie ek tiesara waala ke pathaais. Bakie khetiar logan oke bhie tjotwaaike khet me se bahaai deis.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Tab djamiendaar sotjies: ‘Ab ham ka karie? Laaw ham aapan pjaara beta ke pathaai. Oesab okar ieddjat karke tjhor deiga.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Bakie djab khetiar log beta ke dekhies, tab apane me batiaai lagal kie: ‘Ie to ie khet ke hakdaar hai. Laaw hamlog eke maar dhaarie dja, tab ekar hak hamlogke hoi djaai.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Bas oesab oke khet se baahar ledjaaike maar dhaaries.”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Oe aaike oesabke naas kariega aur khet doesar koi ke oeppar saup deiga.” Tab oesab bolies: „Ie to kabhie na hoi sake hai!”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Tab oe oesabke taakke bolies: „Parmeswar liekhwaais hai:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Oe bolies: „Dje oe ieta par gieriega, oke bahoet tjot lagiega. Aur djekar oeppar oe ieta gier djaaiga, oe ekdam se pietjla hoi djaaiga.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Dharam ke parhal waalan aur barka agwan samadjh gail raha kie Jiesoe ie kaahaanie oesabke biese me bataawat raha. Ohie se oesab maangat raha toerant oke pakare, bakie oelog manai log ke deraat raha.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Oe same oesab mauka khodjat raha Jiesoe ke pakare khaatien. Tab oesab ekaat dhokhaabaadj log ke okar paas bhedjaais oke koetjh baat par phasaaike Roma ke laat ke haath me saupe khaatien.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Oelog ose bolies: „Maastar djie, hamlog dekhiela kie toe sattjaai se siekhaawe hai aur koi ke moeh na taake hai. Toe sab koi ke Parmeswar ke siedha rasta dekhaawe hai.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Ohie se hamlogse bataaw kie Mosas ke kaanoen me liekhal hai kie mienaahie hai Roma ke maahaaraadja ke djoetie bhare ke kie na.”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Bakie oe oesabke kharaab tjalaakie samadjh gail aur bolies:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 „Hamme ek tjaanie ke paisa dekhaaw. Epar kekar naam aur moerat hai?” Tab oelog bolies: „Maahaaraadja ke.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Tab oe bolies: „Ohie se maahaaraadja ke de djaun okar hak hai, aur Parmeswar ke bhie okar de.”
25 Então Jesus disse:
26 Tab ie baat soenke oesab atjambho bhail aur moeh band karke rahie gail. Aur djhoend dekhies kie oesab oke ekko baat par na pakar paais.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Tab ekaatgo Sadoesie log bhie Jiesoe ke paas aail. Oesab na bieswaas kare hai kie iensaan djie oethiega.
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 Tab oelog bolies: „Maastar djie, Mosas ke kaanoen me liekhal hai kie djab ek aadmie mar djaai aur oke larkan na hai, tab okar bhaai ke tjaahie okar aurat se biaah kare ke. Aur djab aurat ke larkan paida hoi, tab sab se barka betwa pahiela aadmie ke naam aur hak paaiga.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Maan le kie saatgo bhaai raha. Ek dien pahiela waala begar larkan ke mar gail.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Tab doesara aapan barka bhaai ke aurat se biaah karke bhie begar larkan ke mar gail.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Aur tiesara se bhie ehie haal bhail. Aisane saato se hoi gail.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Tab ant me aurat bhie mar gail.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Djab manai logan djie oethiega, tab saato bhaai me se ie kekar aurat rahiega? Oe to saato ke aurat raha.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Tab oe bolies: „Ie tem ke manai log biaah kare hai.
34 Jesus respondeu:
35 Bakie dje djie oethiega aur aane waala djoeg me rahe laaik rahie, oe biaah na kariega.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Oesab djaise parie logan phier se na mar sakiega bakie Parmeswar ke djie oethal betwan aur bietian rahiega.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Soen, djab Prabhoe djarat djhalaasie me Mosas ke dekhaail, tab oe bolies kie: ‘Ham Aabraaham, Iesaak aur Jaakob ke Parmeswar baatie.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Oe tieno mar gail raha, bakie Prabhoe ke lieje oesab djieje hai. Oe maral logan ke Parmeswar thoro hai, bakie djienda waalan ke. Aisane Mosas dekhaais kie maral waalan djie oethiega.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Tab ekaat dharam ke parhal waalan bolies: „Maastar djie, ie to bahoet barhia baat hai.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Oelogke hiemmat na raha koetjh auro poetjhe ke.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Tab Jiesoe poetjhies kie: „Kaahe ke soena hai kie Kriest raadja Daawied ke aulaad hai?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Daawied Kriest ke aapan Prabhoe bolaawe hai. Toelog thiek se sotj oe kaise okar aulaad bhie hoi sake hai.”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Tab djab sab manai soente raha, tab Jiesoe aapan tjela log se bolies:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 — ausente —
46 — Cuidado com os
47 — ausente —
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.