Lucas 15
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs ACF
1 Sab baimaan djoetie ke paisa lewe waalan aur bhie dher doesar paapie log Jiesoe ke paas aawat raha okar partjaar soene khaatien.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ohie se Fariesie log aur dharam ke parhal waalan Jiesoe ke oeppar goessaail aur apane me bolies kie: „Oe paapie log ke prem se bhiettar lewe hai aur oelogke sanghe kha hai!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Tab Jiesoe oesabse ekgo matlab ke kaahaanie bataawe lagal kie:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 „Sotj kie toelog me se koi ke sau bhera rahie aur oman se ekgo heraai djaai. Tab oe niennaanabe (99) maidaan me tjhorke djaaiga ekwa ke khodje djab talak oke na paaiga.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Djab oke paai djaai, tab khoesie se oethaaike kandha par laad lei.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Aur djab ghare pahoetjie, tab aapan sanghatian aur parosien logan ke bolaaike bolie: ‘Aaw, hamlog sanghe khoesiaalie manaai dja. Ham to aapan bhera ke phien se paai gailie!’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ham toelogse boliela kie djab ek paapie aapan paap pasta hai, tab swarag me niennaanabe (99) bhala manai se auro djaada khoesiaalie rahiega.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Oe ek aur kaahaanie bataais. Bolies: „Sotj kie ek aurat ke dasgo tjaanie ke paisa raha aur ekgo laas hoi gail. Tab oe tjieraag baarke ghar-bhar me tjaaro bagal djhaarke khodjiega djab talak na paaiga.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Aur djab paai djaai tab gaaw ke sab aurat ke bolaaike bolie: ‘Aaw, khoesiaalie manaai dja. Ham to aapan paisa paai gailie djaun laas hoi gail raha!’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Aisane Parmeswar ke parie log bhie khoesiaalie manaaiga ekgo paapie khaat djaun aapan paap pastaaiga!”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Oe bhie ie kaahaanie bataais kie: „Ekgo aadmie raha, oke doei betwa raha.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ek dien tjhotkwa aapan baap se bolies kie: ‘Baap, hamlogke dhan me se hamaar hiessa hamme dei de.’ Okar baap aapan dhan doeno betwan ke baat deis.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Tab ekaat rodj baad tjhotkwa aapan sab tjiedj betjke doer des tjal gail. Bas hoewa par oe aapan sab paisa naksaan kar dhaaries.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Tab djab okar sab koetjh don hoi gail raha, tab oe des me akaal paral aur oke koetjh na raha khaai-pieje ke.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Tab oe gail kaam khodje aur oe des ke ek aadmie hia kaam paais. Oe aadmie oke aapan khet me pathaais aapan soewar ke rakhwaala kare khaatien.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Tab aapan pet bhare khaatien oe soewar ke khaana maangat raha khaai, bakie ohoe na paais.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Tab okar samadjh me aail oe kaun kharaab kaam karies hai. Bolies kie: ‘Dekh, hamaar baap ke kamkartan ke etana dher khaaik hai aur ham hia khaai biena mariela!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Bestar hai kie ham aapan baap lage djaai aur ose bolab kie: Pieta djie, ham Parmeswar se aur aapse paap karlie hai.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Ham tor betwa bolaawe laaik na baatie. Ham tor ekgo kamkarta hoi sakiela?’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Bas oe oethke aapan baap lage djaai lagal. Tab koetjh dien baad okar baap oke doerieje se dekh leis aur oke bahoet daaja lagal. Oe okar lage dhaurke oke khoesiaalie se aapan gale lagaais.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Tab betwa bole lagal kie: ‘Pieta djie, ham Parmeswar se aur aap se paap karlie hai. Ham tor betwa bolaawe laaik na baatie....’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Bakie okar baap aapan goelaam se bolies: ‘Haalie se sab se barhia kapra, ekgo angoethie aur djoeta laaw okar khaatien.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Aur sab se barhia khasie maar aur sab rakam ke khaaik banaaw. Tab tjalie khaai aur khoesiaalie manaawe.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Ie betwa to hamare lieje mar gail raha aur ab djie gail hai, oe heraai gail raha aur ab hamaar godie me lautke aai gail hai!’ Tab sabhan soeroe karies khoesiaalie manaawe ke.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Oe same par barka betwa khet me raha. Djab okar kaam don hoi gail, tab oe ghare djaai lagal. Aur djab nagietj pahoetjal, tab gaana-badjaana soenies.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Tab ekgo goelaam ke bolaaike poetjhies kie: ‘Hia ka howe hai?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tab goelaam bolies: ‘Tor tjhota bhaai attjha se lautke ghare aai gail hai, ohie se tor baap sab se barhia khasie marwaais.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Tab barka bhaai ie baat soenke goessaail aur na maangat raha bhiettar djaai. Tab okar baap bahare aaike oke phoeslaaike bolies: ‘Tjalie bhiettar.’
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Tab oe aapan baap se bolies kie: ‘Pieta djie, etana dien ham tor khaat kaam karlie aur hardam tor hoekoem manlie. Bakie toe kabhie na hamke ekgo tjhota bakarie deile kie ham aapan sanghatian sanghe khaai aur khoesiaalie manaai sakie.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Aur ab ie tor betwa aail! Oe tor dhan kharaab aurat se naksaan kar dhaaries aur okar khaat toe khasie marwaaike etana khoesiaalie manaawe hai!’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Tab baap bolies: ‘Beta, toe to hardam hamaar saath baate aur djaun tjiedj hamaar hai tor bhie hai.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Khoesiaalie manaawe ke tjaahie. Tor bhaai to hamlogke lieje mar gail raha aur ab djie gail hai, oe heraai gail raha aur ab hamlog oke phien se paai gailie hai!’ ”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.