João 4
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NAA
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Aisane oke Saamaaria diehaat se djaai ke paral.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Tab oe Saamaaria diehaat me Siekar sahar lage pahoetjal. Hoewa ekgo khet raha. Sauwan baries pahiele Jaakob aapan beta Josaf ke oe khet deis raha. Oe oman ekgo petie khodwaais raha.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Israel logan Saamaaria logan se na batia hai. Ohie se aurat bolies: „Toe to Israel ke baate, aur ham Saamaaria ke. Toe kaise hamse paanie maang sake hai?”
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Tab oe bolies: „Djab toe djante Parmeswar ka maange hai dewe, aur ke tose bole hai: ‘Hamme thora se paanie de,’ tab toe bolte: ‘Toe hamme paanie de.’ Aur ham toke paanie piaitie. Oe paanie se toke naawa djiewan miel sakie.”
10 Jesus respondeu:
11 Tab aurat bolies: „Ka, toke baltie na hai aur petie gahier hai. Toe hamme naawa djiewan ke paanie kaise dei sakiehe?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Toe hamlogke baap-daada Jaakob se thoro barka baate? Oe ie petie khodwaais raha. Oe aur okar betwan aur djanaawar log ie paanie pies raha.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Tab oe bolies: „Dje ie paanie piega, oke phien se piaas lagiega.
13 Jesus respondeu:
14 Bakie dje oe paanie piega djaun ham piaabe, oke kabhie piaas na lagiega. Aur oe paanie okare me djaise ek paanie ke dhaara rahiega djaun bahat rahiega oke amar djiewan dewe khaatien.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tab aurat bolies: „Bhaai djie, toe hamme ie paanie dei sakiehe? Tab hamme piaas na lagiega aur hamke bhie na hia aawe ke parie paanie bhare khaatien.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Tab oe bolies: „Attjha, dja ghare aur aapan aadmie ke bola laaw.”
16 Jesus disse:
17 Tab aurat bolies: „Hamke aadmie na hai.” Tab oe bolies: „Ie satj baat hai.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Toke paatj aadmie raha, aur ie aadmie djaun ke sanghe ab toe baate, oe tor aadmie na hai. Eman toe sattja bolle.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Tab aurat bolies: „Prabhoe djie, ham dekhlie kie toe Parmeswar ke ek sanesia baate. Aapse ham koetjh poetjh sakiela?”
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Bolies: „Hamlogke baap-daada logan hardam ie pahaar par Parmeswar ke poedjat raha. Bakie Israel logan bole hai kie sab koi ke tjaahie Jeroesaalem djaaike Parmeswar ke mahal me oke poedje ke. Tab kaun tjiedj kare ke tjaahie?”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Tab oe bolies: „Betie, hamme bieswaas kar kie ek tem aaiga djaun me toelog tjaahe djaaha Pieta Parmeswar ke poedjiehe, ie koetjh baat na rahiega.
21 Jesus respondeu:
22 Toelog Parmeswar ke poedje hai tjaahe toelog oke na djaane hai. Bakie hamlog djaaniela kie hamlog ke ke poedjiela. Iensaan ke batjaawe Waala to hamlogke djaat me ke hai.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ek tem aaiga aur bhie aai gail hai kie manai logan Pawietr Aatma ke sahaara se aur sattjaai se Pieta Parmeswar ke poedjiega. Oe aisan manai log ke khodje hai.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Parmeswar Aatma hai, aur dje oke poedjiega, oke tjaahie Pawietr Aatma ke dwaara aur safa diel se kare ke.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Tab aurat bolies: „Ham djaaniela kie Masieh aaiga. Oe bhie Kriest bolaawal djaaiga. Aur djab oe aaiga tab oe hamlogke ie sab baat samdjhaaiga.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Bas oe bolies: „Ham ohie baatie aur toe ose batia hai.”
26 Então Jesus disse:
27 Oe tem par tjela log aawat raha aur dekhke thak hoi gail kie Jiesoe ekgo aurat se batia hai. Bakie koi na poetjhies: „Ka bhail?” kie to: „Toe aurat se kaahe ke batia hai?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 — ausente —
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Tab manai logan niekarke Jiesoe ke paas djaai lagal.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Etane me tjela log Jiesoe se poetjhies: „Maastar djie, toe koetjh khaihe?”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Bakie oe bolies: „Hamke koetjh miel tjoekal hai, aur toelog na djaane hai.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Tab tjela log apane apane me batiaai lagal kie: „Saait oke koi khaaik laaike deis hoi.”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Bakie oe bolies: „Parmeswar hamme pathaais hai aur djab ham okar hiettjha poera kariela, tab oe kaam hamme bahoet barhia lage hai djaise attjha khaaik.”
34 Jesus lhes declarou:
35 Aur oe bolies: „Toelog bole hai katnie ke tem tjaar mahienna baad aai djaaiga. Bakie ham toelogse boliela kie djab toelog thiek se takiehe, tab dekhiehe kie manai logan phal ghat tajaar hai Parmeswar khaatien batoral djaai ke.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Dje manai log ke ekattha laaike Parmeswar khaatien batore hai hardam okar sanghe rahe ke, oe madjoerie paaiga. Aur dje tjhiete waala ghat oesabke diel tajaar kare hai, oe batore waala sanghe khoesiaalie manaaiga.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Baat ke masla hai kie: ‘Koi tjhiete hai aur doesar kaate hai.’ Ie satj hai.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ham toelogke pathailie hai phal batore ke djaun toelog na boile hai. Doesar log partjaar karke manai log ke diel tajaar karies hai aur toelog oesabke kaam ke phal batore hai.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Aur sahar me dher Saamaaria ke manai log soenies kie aurat bataawe hai Jiesoe okar biese me ka bolies raha. Tab oelog okare me bieswaas kare lagal.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Ohie se oesab okar paas gail aur poetjhies: „Aap na maange hai hamlogke saath rahe?” Tab oe hoewa doei rodj rahie gail.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Tab auro manai log okar partjaar soenke okare me bieswaas kare lagal.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Aur oesab aurat se bolies: „Ab hamlog na bieswaas kariela tor baat se, bakie hamlog okar partjaar soenke djaan gailie kie oe sattje ke doenia ke batjaawe Waala hai.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Doei rodj baad Jiesoe hoewa se Gaalielea diehaat me tjal gail.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Oe pahiele bolies raha kie Parmeswar ke ek sanesia ke aadar aapan diehaat me na karal djaai.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Bakie Gaalielea ke manai log djab tiewhaar manaawe khaatien Jeroesaalem me raha, tab dekhies raha oe kaun atjambho kaam kare hai. Ohie se djab oe Gaalielea me pahoetjal tab oesab ose attjha se bhet karies.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Tab oe phien Gaalielea diehaat Kaana sahar me gail djaaha oe paanie se wien banaais raha. Ekgo raadja ke kamkarta hoewa bhie aail raha. Oe Kaapernaum sahar me rahat raha, aur okar beta bahoet bemaar raha.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Djab oe soenies kie Jiesoe Joedea se Gaalielea diehaat me pahoetjal hai, tab oe okare lage gail aur poetjhies: „Toe na maange hai hamaar sanghe tjalke djaai hamaar beta ke attjha kare? Oe mare par lagal hai.”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Tab Jiesoe bolies: „Djab talak toelog tjienha aur barka kaam na dekhiehe, tab talak toelog bieswaas na mangiehe kare.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Tab aadmie bolies: „Prabhoe djie, haalie se tjal, nahie to hamaar larka mar djaai.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Bas oe bolies: „Dja ghare, tor beta attjha hoi gail hai.” Aur oe okar baat bieswaas karke ghare djaai lagal.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Djab oe biehaan bhare djaat raha tab okar goelaam log oke aadha rasta par bhetaail aur bolies: „Tor beta attjha hoi gail hai!”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Tab oe poetjhies: „Oe kai badje attjha bhail?” Tab oesabhan bolies: „Kaal ek badje okar bokhaar oetar gail.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tab oe jaad karies kie ohie tem par Jiesoe ose bolies raha kie: „Tor beta attjha hoi gail hai.” Aadmie aur okar ghar bhar okare me bieswaas kare lagal.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ie doesara dafe raha kie Jiesoe Gaalielea diehaat me barka kaam karies djab oe Joedea se lautke aail raha.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.