Lucas 15
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH
1 U katunun lulu takis u para na barebana ti ngöri u katun u omi i lama me mi hengo ria tere Iesu.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Bu Parisi nu tson hihatuts turu Lo e ranga haraharaha ner e Iesu me poier, “A katun teka e kapiena rena u katun u omi ne nou gono has mera nen!”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 — ausente —
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 — ausente —
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Poata te sabe poutse nen a ka te taia, ba nonei te sasala koruna ba te hopue nen i halahalanen.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ba te soata pouts mena neien i han. Ba nonei e ngö gugono rena u hahikapien i tanen na barebana te sukusukur me poiena i taren, ‘Sasala gono memo lia, taraha alia u sabe poutsi a sipsip i tar te taia!’”
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Be Iesu e poiena, “Na lia e ranga mera golimiu, e kato has uana i iesana, e Sunahan i Kolö e sasala koru mena romana a toa katun a omi te tori habirits ba nena u markato u omi nu hakats u omi i tanen, be Sunahan te ma hakats hapara nanei u 99 u katun te poier nori e nigar.”
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Be Iesu e poiena, “Sanena ta toa ta tahol e ga ka mei ta maloto ta moni ta silva — a man toa toa te popona tara tolima kina — ba te hatie iena ta toa i taren, aha te ga katoen? Nonei e ga hakulupi u lam, ba te saloena a luma i tanen, ba te ruto haniga koruna tara mamana makum antunana te ga sabe menien.
8 Jesus continuou:
9 Poata te sabie nen, ba nonei te ngö gugono rena u hahikapien i tanen na barebana i sukusuku ba te poiena, ‘Sasala gono memo lia, taraha alia u sabe a moni tu hatiei lia.’”
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Be Iesu e poiena, “Na lia e ranga mera golimiu, e kato has uana i iesana, u angelo tere Sunahan e sasala koru mier a toa katun a omi te tori-habirits ba nena u markato u omi nu hakats u omi i tanen.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Be Iesu e poiena, “A toa katun e ka mei a elasolana pien tson i tanen.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ba pien a hatut e ranga mena e tamanen me poiena, ‘O Tamar, alö go hale mei lia a man ka tu hopu kap mei lö alia ba lia te pile pepeisa nagen.’ Be tamanen e lu kakata talena a man ka i tanen me hala mena nei tara elasolana pien tson i tanen.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 E ma manasai ba pien a hatut te hahol nena a man ka hoboto i tanen me luena moni ba te his uana tara han i lehana. Ba nonei e na ba pinopino nena a moni i tanen tara man markato a man omi.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Nonei e lapo ba hakapein a moni hoboto i tanen, ba bes pan e butu hobotona tara han te ka ien, ba nonei e sakena i peisanen e moa lel ta ka.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Ba nonei e na kuina tara toa katununa tara han teka. Ba katun teka e hala mena neien tara makum te kaia a heis poum i tanen, ba nonei te na taratara kap rena u poum.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Nonei e bes koru ba te ngilin nou hamasuluna tara hakorö turu poum. Kaba e moa ta katun te ga hale ien ta ka.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ba poata u hakats i tanen e talesala pouts sil a ka te katoen, ba nonei e poiena, ‘U katunun kui tere tamar e ka mer a kannou a para i taren, na lia e ka gia teka ba te mate koru megu a bes pan!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Alia e takei gou ba te la uagou tere tamar ba lia te na poiegu romana i tanen, O Tamar, alia u kato homiia i matana e Sunahan na i tamulö.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Alia e ma antuna talagi te gi ngö menai lia a pien i tamulö. Alö go kato here namei lia a katunun kui i tamulö.’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Ba nonei e takei talana ba te la uana tere tamanen. “Nonei e ka noaia i pal lehana be tamanen e ruto sabie nen me tatagi koru nanen. Be tamanen e pieta uana i tanen me lukutse nen me hatsomie nen.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Ba pien tson e poiena i tanen, ‘O Tamar, alia u kato homiia i matana e Sunahan na i tamulö. Alia e ma antuna talagi te gi ngö menai lia a pien i tamulö.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Be tamanen e poiena turu katunun kui i tanen, ‘Lue muma u hasobu u niga ba te mi hasoge mien. Hasesei iam! Ba limiu te hasogo hasemiu a ring a goul i kabelenen na sendol i mounen!
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Na soatse muma nonei a tunan bulumakau a bokoko ba te mi kato hamatie men, ba ra te katoera a tsi kannou pan ba te sasalara.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Taraha, nonei a pien tson i tar e herei a katun te mate, kaba e toatoa poutsuna. Nonei e tia me butu pouts nama.’ Ba nori e tanian nour ba te sasalar.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Na turu lan teka a pien tson a hamua e ka noaia i kui. Ba nonei e gala uanama i han me la hasukusuku uanama i rehina luma ba nonei e hengoena a barebana ti köma ba te sanir.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Ba nonei e ngöena a toa katunun kui me poiena, ‘Aha nonei teka?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ba katunun kui e poiena i tanen, ‘E toulamulö e la pouts uanama i han be tamamulö e kato hamate hakape lala a tunan bulumakau a bokoko, taraha nonei e lu poutse lala a pien tson i tanen ba nonei te niga noa hasina.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ba pien a hamua e raharaha koruna me raman tasuna i iahana luma. Be tamanen e lakasa nama me ranga hatamina i tanen.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Kaba nonei e ranga palisena e tamanen me poiena, ‘Alia u kui hatagala koruia i tamulö turu mamanu hiningal, na lia u mamala hipusni u ranga i tamulö. Na lö u mamala halei lia ta toa ta tunan meme te go nou gono mei lia a man hikapien i tar.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Kaba a pien tson i tamulö teka e ba pinopino nia a moni i tamulö tara tohaliou u omi te hala pinopino ner a peisaren. Na tara poata te la pouts uana men i han, ba lö te kato hamate bemien a tunan bulumakau a bokoko!’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Be tamanen e poiena i tanen, ‘A tsi pien i tar, alö e roron ka gono nitoa memo lia, na tara mamana ka hoboto i tar e maman ka has lö.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Kaba ara gi sasala ba te masa korura. Taraha, nonei e toulamulö e herei a katun te mate, kaba e toatoa poutsuna. Nonei e tia me butu pouts nama.’”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.