João 6
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC
1 I murinen be Iesu e la pouts uato i hapalana Ramun a Perperere i Galili, te ngö haseri i Taibirias.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 U katun u para koru i kukutie ien, taraha nori i tara hakapa a man mirakul te katoe ien turu katun ti ka mei a nimate.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Be Iesu e gamon la seina tara tsi pokus me gum gono merena u katunun tsitsilo i tanen.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Na kannouna turu Paska turu Jiu e sukusuku.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Be Iesu e hula tarana me tara sabiena a pal barebana u para koru ti la uama i tanen, ba nonei e poiena tere Pilip, “Ime te hole roa ra ta beret te gi hanouri u barebana hoboto teka?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Nonei e mar ranga u teka te ga torohana menien e Pilip. Nonei e atei sil mami a ka te ga kate ien.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Be Pilip e ranga palise nen me poiena, “Te gi holeia ra a beret te antunana turu 200 denarius moni ba te ma antuna has nei turu barebana te gi lu menien a ma tsitabubu.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 — ausente —
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 — ausente —
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Be Iesu e poiena, “Hagum raiam u barebana.” U garas u para te kana tara makum teka. Bu barebana e gumur, a pal tson na tohaliou has. Na hihase tara pal tson e antunaia tara 5000.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Be Iesu e luena u beret me haniga uana tere Sunahan me molamola rane ien u barebana ti gum. Te kato has uen turu iena. E hala has menien i taren, me antunana turu ngil i taren.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Ba nori e nou hantuna hakapar, ba nonei e ranga merena u katunun tsitsilo i tanen me poiena, “Alimiu go gone iam u nouba te ka noana. E moa te gi kato baba menien.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ba nori e gone ier u nouba me ongo hasaputer a 12 a kalobaka te saputsi a ma tsi makumun bali beret ti nou ba nen.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Ba barebana e tarer a mirakul teka te kate ien ba nori e poier, “U mana koru, nonei teka a propet te ga la uama tara han i puta.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 E Iesu e atei sil nori e mi katsin pile kap naren ba te katoe rien a king i taren, ba nonei a toa pepeisa e la lel uana i gusuna a ma tsi pokus.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Te butuia a lahilahi, bu katunun tsitsilo tere Iesu e gala uar tara Ramun Perperere i Galili.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Nori i tuku hakapaia i kotolana me osa ria tara tsi tolala te gi la uen i hapalana ramun tara taun i Kapeneam. Ba ke bong talana be Iesu te tia noa nama. Ba nori e la talar.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Ba lomolomo e takei talana bu ramun e posana.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Ba nori e sua hantuna ria tara tolima kilomita tsi a tönomo ba nori e tarer e Iesu te tatalama i ieluna a ramun ba te la uanama tara tolala. Nori i ma marei ien ba nori e matoutur.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Ba nonei e poiena i taren, “Alia ba! Alimiu go ma matoutmi.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Poata ti hengo marei ien a runguna e Iesu ba nori e sasala talar me hose rien i iahana tolala. Ba i teka puku ba tolala e na butuna tara han ti ngilin la uen.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Bu hamahö ba barebana te la ba rema e Iesu te ka noa has ria i hapalana ramun. Ba nori e poier, “Ara i tarei a tsi toa puku a tsi tolala te ka i nolaha, ne Iesu e ma osai i tanen. U katunun tsitsilo i tanen toum i sua pepeisa ba nela a han teka.”
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Kaba palaina ma tsi tolalana i Taibirias i ka hasia i rehina makum te hanigeia a Tsunono a tsi kannou ba nori te toan nouer a beret.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Ba poata ti atei sileia a barebana e Iesu nu katunun tsitsilo i tanen i ma ka talai, ba nori e toan osa ria tara ma tsi tolala teka me sakie rima e Iesu i Kapeneam.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 A barebana i aroho hakapama tara ramun me mi sabier e Iesu. Ba nori e poier i tanen, “Tson Hihatuts, i hangisa tu tukuia lö i han teka?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Be Iesu e poieto i taren, “Alia e hatei hamana koru rago limiu, alimiu e ma sake sil memu mei lia tu tara mena mei limiu a man mirakul i tar. E moa. Alimiu e sake sil memu mei lia tu hanou hamasul mera mei lia alimiu.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Alimiu go ma kui sil lasemi a ka te tatei putakana. E moa. Alimiu go kui sile iam a ka te niga nitoana, a ka te hala nena a nitoatoa te ka nitoana. Alia tu butun katunuma e hala ragoi limiu a ka teka, taraha e Tamar e Sunahan e hanige nolia.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Ba nori e poier i tanen, “Ime te mar kato mena moi lam nonei a mar toukui teka te ngilena e Sunahan?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Be Iesu e ranga palis uana i taren me poiena, “Nonei a toukui teka te ngilena e Sunahan te go kate iam limiu: alimiu go hamana uam i tar, taraha e Sunahan te haleie mou lia.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Ba nori e poier i tanen, “Saha mirakul te katoe mou lö te haruto nanou te go hamana u lam i tamulö? Alö go haruto rilam a toukui pan i tamulö.
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 U tuburara i noui a ka ti ngöei u mena,* tara poata ti ka ien tara latu pinopino te moaia ta kannou. U Buk u Goagono e poe hasena, ‘Nonei e hala rien a kannou te lama i Kolö.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Be Iesu e poiena i taren, “U mana koru alia e hatei rago limiu, e Moses e ma halani a kannou te lama i Kolö turu tubumilimiu. E moa. E Tamar te hala nen. Na nonei e ngilin hala has rana mei limiu a tana kannou a niga i Kolö.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Nonei a kannou a niga teka tere Sunahan e lama i Kolö ne hala nena a nitoatoa tara barebana i puta.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ba nori e poier, “A tsi tsunono, alö go hala nitoa ramei lam a kannou teka.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Be Iesu e poiena i taren, “Alia nonei a kannou te hala nena a nitoatoa. A katun te la uanama i tar ba te hamana uana i tar e sasala nitoa menou a nitoatoa te ka nitoana. E kato uana tara katun te mamala bes nei ne mamala maka has nei.”
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Be Iesu e ranga noana me poiena, “E kato uana tu hatei meri lia alimiu, alimiu u tara hakape molia, kaba limiu e ma hamanami.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 U katun hoboto te hala mera namei romana e Tamar i tar e la uarima romana i tar. Ne moa koru te go hakopis ba meni lia ta katun te ga la uama i tar. E moa.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Alia u ma la sile mei i Kolö te go mi kato meni u ngil peisa i tar. E moa. Alia u la silema te go mi kato meni lia u ngil tere Sunahan te haleie molia.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Na nonei a ka teka te ngilena e Sunahan: nonei e ngilena te go ma taia u ta toa ta katun te hale meien lia. Na nonei e ngil hasena te go hatakei pouts merien romana lia tara tou mate tara kapakapana poata.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Ne Tamar e ngil hasena u katun hoboto te tare rio lia na te hamana uar i tar, nori gi ka meiou a nitoatoa te ka nitoana. Na lia e hatakei pouts ragoen romana tara tou mate tara kapakapana poata.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ba pal kapan turu Jiu e hihirangatsi ner e Iesu te poe menien, “Alia a kannou tu lama i Kolö.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ba nori e poier, “Nonei banei lasi e Iesu a pien tere Josep. Ara e atei silera e tamanen ne tsinanen. Ime te kato halona uanen ba nonei te poiena, ‘Alia u lama i Kolö’?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Be Iesu e poieto i taren, “Hapolase iam u ranga.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 A katun e ma antunan la peisa uana mei i tar te ma las mena name ien e Tamar. E moa. Kaba katun te la uanama i tar, alia e hatakei poutse goen romana tara tou mate tara kapakapana poata.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 A propet tere Sunahan e koloto nia turu Buk u Goagono i manasa me poiena, ‘E Sunahan e hatuts ranoen romana, nori hoboto.’ Nu katun hoboto te hengo hanige ier u hihatuts tere Tamar e la uarima romana i tar.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 E moa ta toa ta katun te antunan tara nena e Tamar. E moa. Alia pepeisa tu tarema e Tamar e Sunahan, taraha alia u lama i tanen.”
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Be Iesu e ranga noana me poiena, “U mana koru alia e hatei rago limiu, a katun te hamanana e ka menou a nitoatoa te ka nitoana.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Alia a kannou te hala nena a nitoatoa.
48 Eu sou o pão da vida.
49 U tubumilimiu i noui a ka ti ngöei u mena tara latu pinopino te moaia ta kannou. Kaba nori i ma toatoa nitoai. Nori i mate noa has.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Alia e ranga negu a kannou te lama i Kolö, na katun te noue nen e ma mate noi.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Alia nonei a kannou te hala nena a nitoatoa na te lama i Kolö. Te hamana uana a katun i tar, nonei e toatoa nitoa nou. Na kannou te hala negu lia ba te hala nena a nitoatoa tara barebana i puta, nonei a tuanreir.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Bu pal kapan turu Jiu e toan hiararangar me poier, “Ime te kato halona uanou a katun teka ba te hala ranoi ra a tuanreinen ba ra te noue ren?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Be Iesu e ranga palis ranen me poiena, “Te ma nou nei a katun na te ma ua has neien, nonei e ma antunan toatoa nei. Na lia e hatei hamana koru rago limiu, e kato has uana i iesana tara katun te hahamanana i tar. Alimiu go lu mena milia i torimilimiu, alia tu butun katunuma. Te moa nen, ba limiu te ma antunan ka memi a nitoatoa te ka nitoana.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 A katun te nouena a tuanreir na te ue iena u rahatsing i tar e ka menou a nitoatoa te ka nitoana. Na lia e hatakei poutse goen romana tara tou mate tara kapakapana poata.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Taraha, a tuanreir nonei a kannou hamana nu rahatsing i tar nonei u ramunun ua hamana.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 A katun te nouena a tuanreir na te ue iena u rahatsing i tar e ka nitoana i tar, na lia e ka nitoa has gia i tanen.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 E Tamar te toatoa nitoana e haleie molia. Na lia e toatoa nitoa has megu e Tamar e halei lia a nitoatoa teka. Ne kato has uana i iesana tara katun te noue nolia. Nonei has te toatoa nitoa nou, taraha alia e hale gien a nitoatoa teka.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Nonei a kannou teka te ranga nagu lalia te lama i Kolö. E ma kato uanei nonei tara kannou ti nou u tubumilimiu kaba i mate noa has. E moa. A katun te nouena a kannou teka e toatoa nitoa nou.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 E Iesu e kateia u ranga teka te hihatuts ien i iahana luman lotu tara taun i Kapeneam.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 A katun a para tere Iesu i hengo u ranga teka me poier, “U ranga teka e kato hatutu koru rano ra. Ara e ma tatei hengoe reien!”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 E Iesu e atei sil peiseir u katun ti lala gono meien i hihirangatsin u ranga te katoe ien, ba nonei e poiena, “Alimiu e raman hengoemiu u ranga teka?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Na limiu e mar hakats uamou ime te tara mena moi limiu alia te la pouts uagou lia i Kolö tu lama lia, alia tu butun katunuma?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 U Namnamei i tar te hala nena a nitoatoa teka. A tuanreir e moa. U ranga te hatei ragu lei lia alimiu nonei u rangana turu namnamei, na nonei te hala ranei limiu a nitoatoa.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Kaba palair u katun i gusumilimiu e hahamana noar.” E Iesu e mar ranga u teka, taraha nonei e atei mamir u katun ti hahamana nen, na nonei e atei mam hasin esi nonei a katun te ga haruto nen turu katun ti korupakö nen.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ba nonei e poiena, “Nonei te hatei bera gulei lia alimiu e moa ta katun te go la uama i tar te ga ma haniga uai e Tamar.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 E kato uana teka bu katun u para ti lala gono meien e toan la ba neren, na nori i ma hula la gono lel meien.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Be Iesu e rangata rena a 12 a katunun tsitsilo i tanen me poiena, “Ga limiu has te la ba nemo lia?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Be Saimon Pita e ranga palise ten me poiena, “Alam go la u teresi? E moa tala. Taraha, alö peisa te ka mem u rangana tara nitoatoa te ka nitoana.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Na lam e hamanem u ranga i tamulö, na lam e atei sil hasem alö a Pien a Goagono tere Sunahan.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Be Iesu e poiena i taren, “Alia tu hopu kap rio limiu a 12 a katun. Kaba toa i tamilimiu noa has e katun uana tere Satan.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Nonei e rangein e Judas a pien tere Saimon Iskeriot. E manana, nonei a toa tara 12 a katunun tsitsilo tere Iesu, kaba nonei te na harutoen e Iesu turu katun ti korupakö nen.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.