João 6

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 I murinen be Iesu e la pouts uato i hapalana Ramun a Perperere i Galili, te ngö haseri i Taibirias.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 U katun u para koru i kukutie ien, taraha nori i tara hakapa a man mirakul te katoe ien turu katun ti ka mei a nimate.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Be Iesu e gamon la seina tara tsi pokus me gum gono merena u katunun tsitsilo i tanen.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Na kannouna turu Paska turu Jiu e sukusuku.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Be Iesu e hula tarana me tara sabiena a pal barebana u para koru ti la uama i tanen, ba nonei e poiena tere Pilip, “Ime te hole roa ra ta beret te gi hanouri u barebana hoboto teka?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Nonei e mar ranga u teka te ga torohana menien e Pilip. Nonei e atei sil mami a ka te ga kate ien.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Be Pilip e ranga palise nen me poiena, “Te gi holeia ra a beret te antunana turu 200 denarius moni ba te ma antuna has nei turu barebana te gi lu menien a ma tsitabubu.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 — ausente —
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 — ausente —
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Be Iesu e poiena, “Hagum raiam u barebana.” U garas u para te kana tara makum teka. Bu barebana e gumur, a pal tson na tohaliou has. Na hihase tara pal tson e antunaia tara 5000.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Be Iesu e luena u beret me haniga uana tere Sunahan me molamola rane ien u barebana ti gum. Te kato has uen turu iena. E hala has menien i taren, me antunana turu ngil i taren.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ba nori e nou hantuna hakapar, ba nonei e ranga merena u katunun tsitsilo i tanen me poiena, “Alimiu go gone iam u nouba te ka noana. E moa te gi kato baba menien.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ba nori e gone ier u nouba me ongo hasaputer a 12 a kalobaka te saputsi a ma tsi makumun bali beret ti nou ba nen.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Ba barebana e tarer a mirakul teka te kate ien ba nori e poier, “U mana koru, nonei teka a propet te ga la uama tara han i puta.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 E Iesu e atei sil nori e mi katsin pile kap naren ba te katoe rien a king i taren, ba nonei a toa pepeisa e la lel uana i gusuna a ma tsi pokus.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Te butuia a lahilahi, bu katunun tsitsilo tere Iesu e gala uar tara Ramun Perperere i Galili.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Nori i tuku hakapaia i kotolana me osa ria tara tsi tolala te gi la uen i hapalana ramun tara taun i Kapeneam. Ba ke bong talana be Iesu te tia noa nama. Ba nori e la talar.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Ba lomolomo e takei talana bu ramun e posana.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Ba nori e sua hantuna ria tara tolima kilomita tsi a tönomo ba nori e tarer e Iesu te tatalama i ieluna a ramun ba te la uanama tara tolala. Nori i ma marei ien ba nori e matoutur.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Ba nonei e poiena i taren, “Alia ba! Alimiu go ma matoutmi.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Poata ti hengo marei ien a runguna e Iesu ba nori e sasala talar me hose rien i iahana tolala. Ba i teka puku ba tolala e na butuna tara han ti ngilin la uen.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Bu hamahö ba barebana te la ba rema e Iesu te ka noa has ria i hapalana ramun. Ba nori e poier, “Ara i tarei a tsi toa puku a tsi tolala te ka i nolaha, ne Iesu e ma osai i tanen. U katunun tsitsilo i tanen toum i sua pepeisa ba nela a han teka.”
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Kaba palaina ma tsi tolalana i Taibirias i ka hasia i rehina makum te hanigeia a Tsunono a tsi kannou ba nori te toan nouer a beret.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Ba poata ti atei sileia a barebana e Iesu nu katunun tsitsilo i tanen i ma ka talai, ba nori e toan osa ria tara ma tsi tolala teka me sakie rima e Iesu i Kapeneam.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 A barebana i aroho hakapama tara ramun me mi sabier e Iesu. Ba nori e poier i tanen, “Tson Hihatuts, i hangisa tu tukuia lö i han teka?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Be Iesu e poieto i taren, “Alia e hatei hamana koru rago limiu, alimiu e ma sake sil memu mei lia tu tara mena mei limiu a man mirakul i tar. E moa. Alimiu e sake sil memu mei lia tu hanou hamasul mera mei lia alimiu.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Alimiu go ma kui sil lasemi a ka te tatei putakana. E moa. Alimiu go kui sile iam a ka te niga nitoana, a ka te hala nena a nitoatoa te ka nitoana. Alia tu butun katunuma e hala ragoi limiu a ka teka, taraha e Tamar e Sunahan e hanige nolia.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Ba nori e poier i tanen, “Ime te mar kato mena moi lam nonei a mar toukui teka te ngilena e Sunahan?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Be Iesu e ranga palis uana i taren me poiena, “Nonei a toukui teka te ngilena e Sunahan te go kate iam limiu: alimiu go hamana uam i tar, taraha e Sunahan te haleie mou lia.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Ba nori e poier i tanen, “Saha mirakul te katoe mou lö te haruto nanou te go hamana u lam i tamulö? Alö go haruto rilam a toukui pan i tamulö.
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 U tuburara i noui a ka ti ngöei u mena,* tara poata ti ka ien tara latu pinopino te moaia ta kannou. U Buk u Goagono e poe hasena, ‘Nonei e hala rien a kannou te lama i Kolö.’”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Be Iesu e poiena i taren, “U mana koru alia e hatei rago limiu, e Moses e ma halani a kannou te lama i Kolö turu tubumilimiu. E moa. E Tamar te hala nen. Na nonei e ngilin hala has rana mei limiu a tana kannou a niga i Kolö.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Nonei a kannou a niga teka tere Sunahan e lama i Kolö ne hala nena a nitoatoa tara barebana i puta.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Ba nori e poier, “A tsi tsunono, alö go hala nitoa ramei lam a kannou teka.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Be Iesu e poiena i taren, “Alia nonei a kannou te hala nena a nitoatoa. A katun te la uanama i tar ba te hamana uana i tar e sasala nitoa menou a nitoatoa te ka nitoana. E kato uana tara katun te mamala bes nei ne mamala maka has nei.”
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Be Iesu e ranga noana me poiena, “E kato uana tu hatei meri lia alimiu, alimiu u tara hakape molia, kaba limiu e ma hamanami.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 U katun hoboto te hala mera namei romana e Tamar i tar e la uarima romana i tar. Ne moa koru te go hakopis ba meni lia ta katun te ga la uama i tar. E moa.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Alia u ma la sile mei i Kolö te go mi kato meni u ngil peisa i tar. E moa. Alia u la silema te go mi kato meni lia u ngil tere Sunahan te haleie molia.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Na nonei a ka teka te ngilena e Sunahan: nonei e ngilena te go ma taia u ta toa ta katun te hale meien lia. Na nonei e ngil hasena te go hatakei pouts merien romana lia tara tou mate tara kapakapana poata.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Ne Tamar e ngil hasena u katun hoboto te tare rio lia na te hamana uar i tar, nori gi ka meiou a nitoatoa te ka nitoana. Na lia e hatakei pouts ragoen romana tara tou mate tara kapakapana poata.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Ba pal kapan turu Jiu e hihirangatsi ner e Iesu te poe menien, “Alia a kannou tu lama i Kolö.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Ba nori e poier, “Nonei banei lasi e Iesu a pien tere Josep. Ara e atei silera e tamanen ne tsinanen. Ime te kato halona uanen ba nonei te poiena, ‘Alia u lama i Kolö’?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Be Iesu e poieto i taren, “Hapolase iam u ranga.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 A katun e ma antunan la peisa uana mei i tar te ma las mena name ien e Tamar. E moa. Kaba katun te la uanama i tar, alia e hatakei poutse goen romana tara tou mate tara kapakapana poata.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 A propet tere Sunahan e koloto nia turu Buk u Goagono i manasa me poiena, ‘E Sunahan e hatuts ranoen romana, nori hoboto.’ Nu katun hoboto te hengo hanige ier u hihatuts tere Tamar e la uarima romana i tar.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 E moa ta toa ta katun te antunan tara nena e Tamar. E moa. Alia pepeisa tu tarema e Tamar e Sunahan, taraha alia u lama i tanen.”
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Be Iesu e ranga noana me poiena, “U mana koru alia e hatei rago limiu, a katun te hamanana e ka menou a nitoatoa te ka nitoana.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Alia a kannou te hala nena a nitoatoa.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 U tubumilimiu i noui a ka ti ngöei u mena tara latu pinopino te moaia ta kannou. Kaba nori i ma toatoa nitoai. Nori i mate noa has.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Alia e ranga negu a kannou te lama i Kolö, na katun te noue nen e ma mate noi.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Alia nonei a kannou te hala nena a nitoatoa na te lama i Kolö. Te hamana uana a katun i tar, nonei e toatoa nitoa nou. Na kannou te hala negu lia ba te hala nena a nitoatoa tara barebana i puta, nonei a tuanreir.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Bu pal kapan turu Jiu e toan hiararangar me poier, “Ime te kato halona uanou a katun teka ba te hala ranoi ra a tuanreinen ba ra te noue ren?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Be Iesu e ranga palis ranen me poiena, “Te ma nou nei a katun na te ma ua has neien, nonei e ma antunan toatoa nei. Na lia e hatei hamana koru rago limiu, e kato has uana i iesana tara katun te hahamanana i tar. Alimiu go lu mena milia i torimilimiu, alia tu butun katunuma. Te moa nen, ba limiu te ma antunan ka memi a nitoatoa te ka nitoana.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 A katun te nouena a tuanreir na te ue iena u rahatsing i tar e ka menou a nitoatoa te ka nitoana. Na lia e hatakei poutse goen romana tara tou mate tara kapakapana poata.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Taraha, a tuanreir nonei a kannou hamana nu rahatsing i tar nonei u ramunun ua hamana.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 A katun te nouena a tuanreir na te ue iena u rahatsing i tar e ka nitoana i tar, na lia e ka nitoa has gia i tanen.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 E Tamar te toatoa nitoana e haleie molia. Na lia e toatoa nitoa has megu e Tamar e halei lia a nitoatoa teka. Ne kato has uana i iesana tara katun te noue nolia. Nonei has te toatoa nitoa nou, taraha alia e hale gien a nitoatoa teka.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Nonei a kannou teka te ranga nagu lalia te lama i Kolö. E ma kato uanei nonei tara kannou ti nou u tubumilimiu kaba i mate noa has. E moa. A katun te nouena a kannou teka e toatoa nitoa nou.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 E Iesu e kateia u ranga teka te hihatuts ien i iahana luman lotu tara taun i Kapeneam.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 A katun a para tere Iesu i hengo u ranga teka me poier, “U ranga teka e kato hatutu koru rano ra. Ara e ma tatei hengoe reien!”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 E Iesu e atei sil peiseir u katun ti lala gono meien i hihirangatsin u ranga te katoe ien, ba nonei e poiena, “Alimiu e raman hengoemiu u ranga teka?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Na limiu e mar hakats uamou ime te tara mena moi limiu alia te la pouts uagou lia i Kolö tu lama lia, alia tu butun katunuma?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 U Namnamei i tar te hala nena a nitoatoa teka. A tuanreir e moa. U ranga te hatei ragu lei lia alimiu nonei u rangana turu namnamei, na nonei te hala ranei limiu a nitoatoa.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Kaba palair u katun i gusumilimiu e hahamana noar.” E Iesu e mar ranga u teka, taraha nonei e atei mamir u katun ti hahamana nen, na nonei e atei mam hasin esi nonei a katun te ga haruto nen turu katun ti korupakö nen.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Ba nonei e poiena, “Nonei te hatei bera gulei lia alimiu e moa ta katun te go la uama i tar te ga ma haniga uai e Tamar.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 E kato uana teka bu katun u para ti lala gono meien e toan la ba neren, na nori i ma hula la gono lel meien.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Be Iesu e rangata rena a 12 a katunun tsitsilo i tanen me poiena, “Ga limiu has te la ba nemo lia?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Be Saimon Pita e ranga palise ten me poiena, “Alam go la u teresi? E moa tala. Taraha, alö peisa te ka mem u rangana tara nitoatoa te ka nitoana.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Na lam e hamanem u ranga i tamulö, na lam e atei sil hasem alö a Pien a Goagono tere Sunahan.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Be Iesu e poiena i taren, “Alia tu hopu kap rio limiu a 12 a katun. Kaba toa i tamilimiu noa has e katun uana tere Satan.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Nonei e rangein e Judas a pien tere Saimon Iskeriot. E manana, nonei a toa tara 12 a katunun tsitsilo tere Iesu, kaba nonei te na harutoen e Iesu turu katun ti korupakö nen.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.